Weblog > Ben ik te min?
“Natuurlijk beschikt ‘Elbowz’ over het intrinsieke stuurtalent om die doorbraak heel snel te kunnen forceren, maar eerlijk gezegd heb ik daar mijn twijfels over.”
Sinds het spraakmakende MotoGP-debuut van Ben Spies in Valencia is de eeuwenoude discussie over het niveauverschil tussen het WK Superbike en de MotoGP weer flink aangewakkerd. Als we de zogenaamde kenners mogen geloven kunnen we van de stoïcijnse Texaan op z’n minst verwachten dat hij in 2010 driekwart van alle gevestigde namen het nakijken geeft, met gemak een paar podiumplaatsen weet te scoren en als het even kan Valentino Rossi in Laguna Seca het snot voor ogen rijdt.
Gelukkig is Spies zelf realistisch genoeg om te beseffen dat zélfs het winnen van 14 Superbike-manches en 11 Superpoles nauwelijks garanties biedt om in zijn eerste volledige MotoGP-seizoen een droomdebuut te realiseren zoals in het WK Superbike van 2009. Zijn vier wildcard-optredens waren ontnuchterend genoeg om de doelstellingen voor 2010 vooral niet te hoog in te schatten. Spies weet ook dat zijn MotoGP-toekomst staat of valt met de carrièrekeuzes die hem pas vanaf 2011 worden aangeboden en hoe verstandig hij daarmee weet om te gaan. En beslist niet eerder!
Natuurlijk beschikt ‘Elbowz’ over het intrinsieke stuurtalent om die doorbraak heel snel te kunnen forceren, maar eerlijk gezegd heb ik daar mijn twijfels over. Eerst de feiten en dan de meningen, want de statistieken van de voorbije vijftien jaar liegen er niet om. De doorstroming van het WK Superbike naar de MotoGP heeft tot dusver nooit de resultaten opgeleverd van de talentontwikkeling via de 125cc- en 250cc-GP’s, zelfs niet bij benadering.
De dramatische 500cc-transfers van Noriyuki Haga en Troy Corser waren blijkbaar nog niet afschrikwekkend genoeg om de aantrekkingskracht van de Heilige MotoGP-Graal te doen verbleken, want het lijstje van Superbike-kampioenen dat sindsdien door het GP-ijs is gezakt, is langer dan de aftelsom van de tien kleine negertjes: Troy Bayliss, Neil Hodgson, James Toseland, Ruben Xaus, Colin Edwards, Chris Vermeulen...
Afgezien van een paar sporadische uitschieters hebben ze geen van allen een plek weten te veroveren in de galerij der groten. Bijna allemaal keerden ze met hangende pootjes terug naar het WK Superbike of belandden helemaal op een zijspoor van de internationale racerij. Wacht eens even. En Nicky Hayden dan? Die kwam toch ook via het Amerikaans Superbike-kampioenschap in de MotoGP’s terecht? En werd toch maar mooi wereldkampioen. Inderdaad, maar wat is er daarna van de “Kentucky Kid” terechtgekomen?
En wie beschouwt hem nu nog als een potentiële titelkandidaat? Helemaal niemand. De meeste insiders bestempelen Haydens wereldtitel nog steeds als een gelukstreffer en dat is exact hetzelfde stigma dat waarschijnlijk ook Formule 1-wereldkampioen Jenson Button de rest van zijn leven met zich meedraagt. Natuurlijk kun je ook wel de nodige kanttekeningen plaatsen bij alle mislukte transfers in de omgekeerde richting, maar de meeste GP-coureurs die hun carrière beëindigden in het WK Superbike deden dat veelal pas aan het eind van hun actieve loopbaan.
Misschien moeten we eindelijk maar eens accepteren dat het niveauverschil tussen het WK Superbike en de MotoGP net zo groot is als het spelniveau tussen de Europa League en de Champions League in het voetbal. Waar dat aan ligt? Ik vermoed dat de oorzaak van alle gefaalde ambities vooral moet worden gezocht in de complexiteit van een prototypeklasse.
En het feit dat de meeste WK Superbike-coureurs pas op latere leeftijd de transitie naar de MotoGP aandurven, waardoor ze toch enigszins de mentale flexibiliteit missen om de gigantische aanpassing in doen en denken voor zichzelf te overbruggen. Op een aantal circuits lukt ze dat nog wel, maar verspreid over een heel seizoen missen ze gewoon de regelmaat en het doorzettingsvermogen om daadwerkelijk een bedreiging te kunnen vormen voor het elitequintet van de MotoGP-klasse.
Je kunt je ook de vraag stellen: moeten we ons daarover zorgen maken? Ach welnee. Zolang de spektakelwaarde van het WK Superbike de voorspelbare vervelingsgraad van de MotoGP weekend na weekend blijft overstijgen, is er helemaal niets aan de hand. En even voor alle duidelijkheid: diep in mijn hart hoop ik natuurlijk ook dat Ben Spies al die verwaande etterbakken in de MotoGP de stuipen op het lijf jaagt. Dat zou pas echt gaaf zijn!
Lucas
Reacties van lezers
Denk je dat nog steeds ? :-) De testen laten een coureur zien die "on-par" met Edwards gaat. Een keer een podium moet er gewoon in zitten. Ik denk dat je nog wel een paar keer verbaasd gaat zijn over Spies. Overigens is Rossi al ongenaakbaar snel in de testen ! Maar ik hoop dat Stoner weer 'ns de titel pakt. Het gaat iig een mooi seizoen worden !