Weblog > Dennis Verbeke
Geslaagd!
Toen ik drie weken geleden aan deze driedaagse lidentiecursus van de KNMV en het CRT begon dacht ik in eerste instantie: waarom heb je in hemelsnaam drie volle dagen nodig om uit te leggen hoe je rondjes moet rijden op een circuit? Maar na afloop van de cursus was ik wel een totaal andere mening toegedaan. Drie dagen was eigenlijk nog veel te kort om alle aspecten van de racerij te leren kennen.
De verplichte licentiecursus begon drie weken geleden met een theoriedag, gevolgd door twee praktijkdagen gespreid over de de volgende twee weekends. Toen ik twee jaar geleden met racen begon in de Yamaha TZR50-klasse moest ik voor mijn SOBW-licentie ook een theorie-examen afleggen, maar dat was veel minder uitgebreid dan wat we hier allemaal aan theoretische kennis moesten leren. In eerste instantie zag ik er wel een beetje tegenop want ik dacht dat het alleen maar over vlaggencodes, reglementen en veiligheidsinstructies zou gaan en dat een hele dag lang, pfffttt.
Maar dat bleek in de praktijk reuze mee te vallen. Het theoriegedeelte van deze licentiecursus was een heel gevarieerd programma dat vooral praktijkgericht was. Geen oeverloos geleuter over de betekenis van code geel, code groen en code rood, maar heel veel praktische tips over de techniek, de fysieke voorbereiding, hoe prepareer je je motor voor de wedstrijd? Kortom, allemaal zaken waar je als beginnend racer nooit bij stil staat maar die wel essentieel zijn voor je voorbereiding op een wedstrijd.
Het meest interessante van de theoriedag vond ik de mediatraining van Peter Schorer, de perschef van het TT circuit. Het leuke daarvan was dat hij bijgestaan werd door Barry Veneman die perrfect inspeelde op het rollenspel tussen interviewer en coureur en waar je allemaal moet op letten hoe je jezelf in de media presenteert. Daarna kregen we ook nog eens een aparte voordracht van Barry Veneman die vooral vanuit zijn eigen praktijkervaring sprak. Ik had Barry al eens eerder tijdens als gastspreker meegemaakt tijdens de kampioenshuldiging van de SOBW en net als toen hing ook nu de hele zaal aan zijn lippen. Wat kan die man vertellen!
Tja, op zo’n manier vliegt zo’n theoriedag natuurlijk voorbij en voor het weet ben je een weekend later echt aan het racen op het TT circuit van Assen. Nou ja racen... Tijdens de eerste praktijkdag moesten er vooral rondjes worden gedraaid achter de CBR600’s van de CRT Marshalls om de ideale lijnen van het circuit te leren kennen. Hoe dat ging konden jullie lezen in mijn vorig weblog. Eigenlijk had ik aan de eerste praktijkdag niet zo’n goed gevoel overgehouden, wat voornamelijk werd veroorzaakt door de domme crash in de tweede ochtendsessie, waardoor ik de rest van de trainingen niet meer kon meerijden.
Tijdens de tweede praktijkdag ging het gelijk een stuk beter, wat natuurlijk alles te maken had met de zonnige weersomstandigheden. Tijdens de eerste ochtendsessie was het nog wel even opletten geblazen vanwege verraderlijke natte gedeeltes op het circuit. Vanwege de extreem lage temperatuur die maar een paar graden boven het vriespunt lag kwamen ook de banden nauwelijks op temperatuur. Maar door de ijskoude wind werd het circuit in een mum van tijd “drooggeblazen” waardoor we eigenlijk vanaf de tweede sessie op een droog circuit konden rijden. En dat was meteen een sessie waarin we zonder CRT-marshall de baan opmochten. Gaaf!
Ook tijdens de laatste praktijkdag werden de circuitsessies afgewisseld door twee theorie-lessen, gevolgd door een theorie-examen. In totaal moesten er zo’n 25 uiteenlopende multiple-choice vragen worden beantwoord waarbij vooral aandacht werd besteed aan de veiligheidsprocedures en de vlaggencodes. Toen ik het examenformulier inleverde had ik toch mijn twijfels over het juiste antwoord van een aantal vragen. Maar veel tijd om daarover na te denken was er niet, want tijdens de resterende middagsessies werden alle licentie-kandidaten door de marshalls langs het circuit beoordeeld op hun stuurcapaciteiten. Uiteindelijk gaf dat toch de doorslag voor de toekenning van de licentie, want je kunt wel studeren op je theorie tot je een ons weegt, uiteindelijk gaat het toch om het gasgeven op het circuit.
In eerste instantie had ik wel wat problemen om in de snelste secties van het circuit de juiste lijnen te vinden, maar aan het eind van de dag had ik wel het gevoel dat ik het juiste ritme begon te vinden. Dat werd achteraf bevestigd door de rondetijden: van de 25 nieuwkomers had ik de vierde tijd gereden en de tweede snelste SV650-rondetijd. Saillant detail: in de top vijf stonden maar liefst vier ex-NSF100 collega’s. NSF100-kampioen Scott Deroue (op een 125) reed de sterren van de hemel met een rondetijd net onder de twee minuten. Van alle Suzuki SV650 nieuwkomers was Roy van Sambeek net een fractie sneller dan mijn besttijd, terwijl Daphne Hop de vijfde tijd op de klokken bracht.
Na de laatste sessie kregen we nog een toespraak van Hennie Lentink die iedereen liep te stangen over het wel of niet behalen van de licentie, maar eerlijk gezegd had ik daar op dat ogenblik nog maar weinig twijfels over. Met name in de laatste sessies waarin ook tussendoor nog een paar starts werden geoefend, ging het steeds beter. Toen de laatste sessie werd afgevlagd had ik wel zoiets van: he jammer, het ging net zo lekker. Tijdens de eindbeoordeling van de marshalls kreeg ik te horen dat ik de mooiste inhaalactie van de dag had gemaakt door Daphne buitenom in de haarbocht te passeren. Dat vond Daphne toch wel niet zo leuk had ik het idee, haha.
Tijdens de drie licentiedagen ben ik er inmiddels wel achter dat dit slechts het begin is van een nieuwe stap in mijn prille race-carriere in de SV650 Cup. Dat geldt niet alleen voor mij maar ook voor alle andere debutanten. Volgend weekend staat al meteen de eerste wedstrijd op het circuit van Assen op het programma. Dan weten we precies waar we op dit ogenblik staan ten opzichte van de gevestigde orde in de Suzuki SV650 Cup.
