Getest > Triumph Speed Triple
Status Quo.
“Whatever you want, whatever you like”, zong een Britse rockband eind jaren zeventig. Deze ’working class heroes’ hadden het niet beter kunnen treffen. Met de 2011-versie van de Speed Triple slaat ook Triumph de spijker op zijn kop. Een Edison waardig. Op z’n minst.
Een gouden strot is nog geen garantie voor succes. Daar is meer voor nodig. Noem het de X-factor. Met de Triumph Speed Triple krijg je het hele pretpakket. De dikke drie-in-lijn loopt als een tierelier en laat dat maar wat graag horen. Ook het sturen en de remmerij staan op ongekend hoog niveau. Daar hoef je geen duur spul voor te kopen. Wat comfort betreft mag de vering wel wat zachter, maar dat is een kwestie van afstellen. Voor de ’gewone man’ is de Speed Triple een ideaal compromis tussen sportief en ontspannen rijden. En met de looks is ook niks mis. Als je kunt wennen aan de drastisch vernieuwde koplampen tenminste...
De start van de Brit voelt ietwat gewoontjes. Na een druk op de knop loopt de driecilinder, klaar. Maar hij loopt wel zo vlekkeloos als een Brits gazonnetje en het ’vet coole’ geluid van een opwarmende driecilinder klinkt als muziek in je oren. Zolang je vol overtuiging schakelt, is er niets aan de hand, dan heb je een goeie bak onder je linkervoet. Maar als je uitermate loom - bijvoorbeeld na een uitgebreide lunch vol plaatselijke specialiteiten en met het zonnetje in de helm - achteloos schakelt, werkt de bak net een tandje minder. Nogmaals: kwestie van met overtuiging schakelen, dan is er niets aan de hand.
Dankzij het koppelrijke blok kiest het voorwiel soms spontaan het luchtruim. Op dat soort zwaartekrachtloze momenten ben je blij dat er geen computerprogramma ingrijpt. De dikke driepitter heeft van de verzamelde motorpers al menig schouderklopje ontvangen en wij doen daar net zo hard aan mee. Het koppel zit werkelijk overal en aan trekkracht ontbreekt het je nooit. Je kunt de motorfiets daardoor compleet schakellui rijden. Maar een potje scheuren behoort ook serieus tot de mogelijkheden. O, o, wat is het dan fijn dat er op deze Triumph standaard ABS is gemonteerd.
Zonder enige noodzaak tot een cursus Engels verloopt de communicatie tussen motorfiets en bestuurder zonder enige problemen. Wel pakten we de vering regelmatig aan om een nog betere stuurmachine te krijgen en om het comfort te verhogen. Standaard levert de Engelse motorfabrikant de fiets namelijk af met een veel te harde achterkant die klappen genadeloos doorgeeft aan de man of vrouw in het zadel. Naast de veervoorspanning moest ook de standaard erg hoge bandenspanning eraan geloven. Die verlaagden we met een halve bar. Het verlagen van de ingaande demping aan de voorzijde werd ook door menig beurs zitvlak bejubeld, maar omdat de Speed Triple daardoor wel weer flink duikt bij stevig remmen, schroefden we die toch weer iets dicht.
Het meeste afstelwerk stond dus in het teken van het verhogen van het comfort en niet om het stuurgedrag aan te scherpen. Dat is namelijk onnodig, Triumph zet zo uit het krat een motorfiets neer die vertrouwenwekkend goed stuurt. Het laatste model is lichtvoetiger dan ooit in de roemruchte geschiedenis van de driecilinder. De motor gedraagt zich daardoor als een echte gentleman. Insturen kost weinig moeite, vervolgens neutraal de bocht ronden gaat eveneens zonder inspanning, dat doet de motor wel voor je. Die stabiliteit in de bocht gaat niet ten koste van het stuurgemak; als je halverwege een bocht een andere lijn kiest, laat de Speed Triple dat gewillig toe. Je hoeft niet voortdurend alert te blijven, terwijl je gelijktijdig erg makkelijk hard met hem kunt rijden. Dat maakt hem voor veel mensen een goede keuze.
Dankzij het koppelrijke blok kiest het voorwiel soms spontaan het luchtruim.
Gemaakt voor
De ’gewone man’ die af en toe sportief de beest wil uithangen. Als je geen zin hebt in moeilijk gedoe, vindt de Speed Triple dat ook prima. Schakel je gewoon een keer minder terug...
Motor
Dijk van een motor met een gouden strot. Doet wat hij moet doen, zonder een moment saai te worden.
Goed compromis
De Speed Triple is qua rijwielgedeelte, blok, zithouding maar ook kostprijs een meer dan voorbeeldig compromis. Zeker voor de gemiddelde motorrijder biedt de Brit bakken rijplezier.
