Madrid

Madrid op twee wielen

Motorfietsen, helmen, pakken, trailers – je kunt het allemaal testen. En dat gebeurt ook volop in dit magazine. Maar een stad: kun je die ook testen? We doen een poging. Madrid per motor. Nou ja, een koninklijke Burgman halen we op. Want dat lijkt hier – na de fiets? – het meest comfortabele voertuig op twee wielen.

Aanleiding tot deze ongewone 'test' is een folder die de stad uitgeeft: 'Madrid en moto'. Mijn kennis van het Spaans is net toereikend om dit te begrijpen. In de folder staan alle voordelen als je Madrid op deze wijze ontdekt.
Ik vlieg naar Madrid en met de metro ben ik razendsnel op de plek van bestemming. Een taxi brengt me naar de motorverhuurder. Intussen weet ik dat de metro me daar ook had gebracht, voor één euro slechts. Bij het verhuurbedrijf tref ik in eerste instantie niemand aan die een woord over de grens spreekt en me duidelijk maakt dat contant betalen goedkoper is, want zonder belasting. Maar dat was niet mijn bedoeling. Er wordt getelefoneerd, ik hoop naar de baas die Engels zou spreken. En dat blijkt gelukkig zo te zijn. De papieren worden in orde gemaakt, de borg (€ 300) betaald en de scooter met slechts een halfvolle tank klaargezet. Oorspronkelijk had ik een Honda Deauville besteld, maar na een blik op het hectische stadsverkeer vanuit de taxi leek me dat wat overdreven en vooral minder praktisch.
Met de fototas in de topkoffer en een plattegrond onder handbereik draai ik het gashandel open, de automaat zet zich in beweging en Madrid ligt voor me. En achter me…
Terug naar de folder 'Madrid en moto'. De motorrijder, zo lees ik, heeft de beschikking over 308 speciale parkeerplaatsen, samen goed voor meer dan 3000 plekken. En, heel opmerkelijk, met je tweewieler mag je de bus- en taxistroken gebruiken. De stadsdelen die voor de auto zijn afgesloten zijn op vaste uren wel per motor toegankelijk. Parkeergeld hoef je nooit te betalen. En in de praktijk mag je eigenlijk overal parkeren, als je maar geen overlast bezorgt.
Tijdens mijn eerste rit ga ik gekleed in motorjack, handschoenen en helm. Als enige in heel Madrid, zie ik al snel. En al even snel voel ik hoe dat komt. Mijn T-shirt vertoont binnen enkele minuten natte plekken, het zweet gutst werkelijk van mijn rug. Nee, motorrijden in Madrid, ongeacht de zwaarte van je voertuig, doe je ’s zomers in hemdsmouwen en korte broek.

Ronaldo
Mijn eerste bestemming, want op de route terug naar het hotel, is het stadion van Real Madrid, de club die net een onwerkelijke hoeveelheid euro’s heeft besteed aan nieuwe spelers. Het vinden van een parkeerplaats voor de Burgman kost weinig moeite. Aan een bord zie ik dat je een hele rondtour door het stadion kunt maken. Een norse man bij een lopende band met scanner die op een middelgroot vliegveld niet zou misstaan, geeft me te kennen dat ik wel eerst een kaartje moet kopen. Ja, die euro’s voor Cristiano Ronaldo hakken erin en nou kan ik dat gat vullen. Nou, daar doe ik dus niet aan mee. Gras is immers gewoon gras; alleen bij de buren is dat groener.
Ik besluit, met een Burgman zonder navigatiesysteem op het dashboard en borden boven de wegen die ik niet kan ‘plaatsen’, de stad enigszins gestructureerd te verkennen, van noord naar zuid. De tienstrooks Paseo de la Castellana is een goed herkenningspunt, want deze loopt dwars door de stad.
Rond het Plaza de Castilla wordt druk gebouwd. Maar ik wil per se de Puerto de Europa zien. Twee kantoorkolossen (in 1996 opgeleverd) van de Amerikaanse architecten John Burgee en Philip Johnson die – flink uit het lood – de Paseo de la Castellana tussen zich door laten lopen. Indrukwekkend!
Het hotel vraagt een fors bedrag voor een nacht parkeren in de ondergrondse garage. Ook als ik de scooter op een plek zet waar geen auto kan staan. “Op straat staat deze ook veilig”, zegt de receptioniste met net iets te veel onzekerheid in haar stem. Uiteindelijk ziet ze het belachelijke van haar standpunt in en levert ze mij gratis drie uitrijkaarten. In de garage blijken meer dan voldoende verloren hoekjes voor motoren en scooters te zijn.

Trouwerij
De volgende (zaterdag)morgen rij ik naar de Plaza de Toros de las Ventas. De dag erna zullen er weer de nodige stieren worden geofferd, lees ik op de posters. Maar ook nu staat er een lange rij voor de ingang. Een religieuze bijeenkomst, laat ik me voorlichten. Een kerkdienst in de open lucht. Voor vijftien euro mag ik deze bijwonen. Nee, ik rij liever weer verder. Richting het Parque de el Retiro. Een groot park, net iets ten westen van het centrum. Met het monument van Alfonso XII en de vijver, waarin mensen met bootjes ontspannen ronddobberen. Ik parkeer de scooter bij één van de toegangshekken en verken het park lopend. Er is een grote boekenmarkt gaande, de Madrid Book Fair, het grootste literaire buitenevenement van het jaar. Tegenover Alfonso is een terrasje, waar ik voor € 1,65 een uitstekende koffie verkeerd scoor. Met uitzicht op de bootjes, rolschaatsende vrouwen en motorrijdende politiesurveillanten. Een ‘stilzitter’, geheel in het zilver geschminkt en gekleed, maakt zich op voor zijn act. In de zon! Ik hoop dat het zilver het zonlicht voldoende weerkaatst.
Een prachtig gebouw is ook de Biblioteca Nacional. Er is ernstige verkeershinder, maar via het fietspad bereik ik toch de ingang van het pand. Een bewaakster komt naar me toe en schudt nee. Ik schud vriendelijk terug: ja hoor. Engels, Duits, Nederlands? Nee, alleen Spaans. Nou, dan maak ik nog een foto. Een jongeman schiet te hulp, in het Engels. De foto mag ik nog even maken. Maar dan wegwezen graag.
Vanaf de Passeo de Recoletos rij ik naar de Passeo del Prado, in het verlengde. Een mooie weg met veel bomen en een hele ruime middenberm. Het Museo Nacional del Prado is wereldberoemd. Omdat de benzinemeter van de Burgman begint te knipperen ga ik echter eerst op zoek naar brandstof, dat verrassend dichtbij verkrijgbaar blijkt, bij het station. Duwen lijkt me in deze temperatuur geen pretje. Gewoon rijden is al warm.
De San Francisco el Grande is een prachtige kerk. Ik stop hier omdat er een trouwerij aan de gang is. Mannetjes met donkere pakken, gel in het haar en zwarte zonnebrillen. Het geheel krijgt zo een enigszins maffiose uitstraling. De kerk zelf is voorzien van een indrukwekkende plafondschildering.
Café Comercial bestaat al 122 jaar en ook met deze inrichting. Een kroeg met een verleden dus. Marmeren tafelbladen, vloer en pilaren. De ober is niet vriendelijk. Terwijl dat bijna zijn enige taak is.

Blootfietsers
De Calle Bailén volgend, richting de grote Cathedral de la Almudena, zie ik in mijn ooghoek ineens een ongewoon beeld: een jong stel, dat geheel naakt op de fiets zit. Terwijl ik me nog zit te bedenken dat dit best een leuke foto zou zijn zie ik voor me ineens een hele kudde blote billen. Een demonstratie van nudisten, wellicht? Maar het blijken demonstrerende fietsers te zijn, die zo willen laten zien hoe zij zich voelen tussen het drukke autoverkeer. Een aantal van de demonstranten zoekt enige verkoeling in de fontein, maar dat vindt de Madrileense politie niet goed. De enkele tientallen blootfietsers rijden daarna via een rondje voor de kathedraal als peloton de stad in.
Die avond ben ik tot mijn grote schrik getuige van een ernstige aanrijding tussen een auto en een motor. De jongen is gekleed in een korte broek en een hemdje, de klap is enorm. Er zijn direct veel omstanders die te hulp schieten, politie en ziekenwagen zijn er heel snel.
Om het verschil met de scooter te ervaren, maar ook omdat ik erg geschrokken ben van de aanrijding de avond ervoor, neem ik de volgende dag de metro. Voor één euro en een wachttijd van maximaal drie minuten brengt deze me hartje stad. Ik slenter heerlijk over de Plaza Mayor en door smalle straatjes, bezoek een tapasbarretje, drink een glaasje fris op een terrasje met waterdamp verstuivende parasols en neem ’s avonds weer voor één euro de metro richting hotel.
Madrid op de motor. Ik ben er niet helemaal uit. Motorrijden moet ontspannen, je geniet van de omgeving. Maar motorrijden in Madrid betekent opschieten, toeterende taxi’s, zes rijen dik, nergens mogen afslaan waar je dat wel wilt, verkeerslichten op ongewone plekken, borden met straatnamen die je op de kaart niet kunt terugvinden. Ach, eigenlijk ben ik er dus wel uit. Als Madrid je enige doel is, dan is de metro in mijn ogen het betere alternatief. Wil je naast de stad ook de omgeving verkennen, dan valt de keuze uiteraard op een motor of scooter.


Informatie
Motorverhuur: BlaferMotos SL, C/ Clara del Rey, 17, Madrid. Tel. 0034 914130047. (Eigenaar spreekt Engels.)

Tekst en foto's: Willem Laros, m.m.v. Spaans Verkeersbureau
 

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.