The Hidden Highway

Opnieuw gevonden

The Hidden Highway, een toeristische route op de grens van Wales en Engeland, is de laatste jaren wat in de vergetelheid geraakt. Daar komt echter een einde aan, want in 2010 zal de route weer volledig geactualiseerd zijn en ook weer worden gepromoot. Een prima aanleiding om een deel van The Hidden Highway dit jaar al te verkennen.

De verborgen snelweg, zo werd de route begin jaren negentig van de vorige eeuw gedoopt. Waarom heb ik nergens kunnen achterhalen. Dat is ‘hidden’, zullen we maar zeggen. Maar een ‘highway’ is het allerminst. Dat heb ik aan den lijve ondervonden! De volledige route loopt van Chester naar Ross-on-Wye. Of andersom. Overal zijn mogelijkheden om de route in te korten of juist extra lussen te maken. Ik pik de route in Shrewsbury op en rij in zuidelijke richting, tot het eindpunt. Buiten de eigenlijke route, maar zeker met de motorfiets spectaculair mooi, is de rit van Hay-on-Wye langs de grens met Wales richting Abergavenny, dwars door de Black Mountains. Maar daarover later meer.

Middeleeuws
De rit van Hull, waar P&O me vanuit Europoort afzet, naar Shrewsbury leg ik omwille van de tijd via de snelweg af, maar natuurlijk is daar best meer van te maken, bijvoorbeeld binnendoor via het heerlijke Peak District. Sheffield en Stoke-on-Trent zijn dan de grotere plaatsen die je richting bepalen.
Shrewsbury is een middeleeuws stadje, gebouwd in een gemakkelijk te verdedigen lus van de rivier de Severn. Shrewsbury wordt gerekend tot de mooiste Tudor-steden van Engeland. De Tudors (1485-1603) veranderden Engeland van een onbelangrijke staat in een machtige Renaissance-natie. Het Tudor-tijdperk was een enorme bloeiperiode voor de Engelse cultuur, met name op het gebied van literatuur, wetenschap, architectuur en handel. De Tudors versterkten de Engelse vloot en legden zelfs de basis voor het latere Britse koloniale imperium. Shrewsbury geniet verder bekendheid door Charles Darwin, de bedenker van de evolutietheorie. Hij werd hier geboren. De Engelse liefde voor tuinen en parken mondt hier jaarlijks uit in de Shrewsbury Flower Show (augustus). Het kasteel van Shrewsbury dateert uit het jaar 1160. Momenteel is er het Shropshire Regimental Museum in gevestigd. Dat geloof ik echter ongezien, eerlijk gezegd.
Na Shrewsbury rij ik op mijn gemak in zuidelijke richting. Een stop die ik in elk geval wil maken, is die bij Stokesay Castle. Dat heeft namelijk een heel bijzondere toegangspoort, een huis dat gedeeltelijk in vakwerk is gebouwd. Vlakbij ligt ook de kerk, die met voorjaarsbloemen een haast feestelijke indruk maakt. De kerk is vrij toegankelijk, voor het kasteel moet je een toegangsprijs betalen. Het sprookjesachtige slot uit de dertiende eeuw – dicht bij de A49, net onder Craven Arms – behoort tot de mooiste van heel Engeland.

Bloemetjesbehang
Ik neem die avond mijn intrek in het uiterst moderne Fishmore Hall-hotel, even buiten Ludlow. Hier geen bloemetjesbehang en krullen rondom, maar strakke lijnen, lichte kleuren en een inloopdouche waar je best met zijn vieren onder kunt staan. Aan het diner is behalve een kok vast ook een vormgever te pas gekomen. De motor moet buiten blijven.
Naast de kerk in Ludlow staat een oudere dame een foto van een graf te maken. Als ik een kwartier later, op weg naar mijn afspraak met gids Roger Furniss, langs loop, is ze daar nog steeds mee bezig. Ze vraagt of ik haar even kan helpen. Ze weet niet meer hoe de camera – met een heus rolletje erin – werkt. Voor alle zekerheid maak ik met mijn eigen camera ook enkele foto’s en geef haar mijn mailadres. Ze heeft wel een neefje dat daarmee overweg kan.
Furniss neemt mij daarna lopend mee het centrum van Ludlow in. Hij is onderwijzer geweest en lijkt iedereen te kennen. Of ik wel even de motor van het trottoir wil halen, want dat vindt de politie niet goed. Een stukje verderop is een betere plek; daar staan ook meer motoren. Het is markt in Ludlow en extra gezellig dus. In de zomer is er trouwens elke dag wel iets in het centrum te doen.
Volgens Furniss is Ludlow een van de mooiste middeleeuwse steden van Engeland. Het heeft bovendien een koninklijk verleden, want gedurende 200 jaar was het kasteel van Ludlow de thuisbasis van de koninklijke familie. En Ludlow was ooit de hoofdstad van Wales. In het centrum bevinden zich meer dan 500 monumenten. Achter verschillende stenen gevels zitten nog oudere vakwerkgevels.
We drinken koffie in het café van het kasteel. Een groep kinderen is druk met opdrachten bezig. De Engelsen koesteren hun geschiedenis. Nee, de Engelse koffie is niet altijd even lekker. En dat in een stadje dat tot voor kort drie restaurants had met een Michelin-ster (nu nog één).
Na de koffie nemen we nog een kijkje in de Saint Laurence’s kerk (één van de zes grootste van Engeland) en in het Feathers Hotel, met z’n ‘excentrieke’ vakwerkgevel. De advocatenwoning is gebouwd in 1619. In 1670 werd het een inn en het is tot op de dag van vandaag een hotel. Hoewel, het is eigenlijk meer een levend museum.

Dak
Ik verheug me op de lunchafspraak in Hampton Court Castle and Gardens, net onder Leominster aan de A417 richting Gloucester. In tegenstelling tot het Ludlow-kasteel – eerder een ruïne – heeft dit vijftiende-eeuwse bouwwerk een dak. Sterker nog, het heeft een groot aantal kamers die – in combinatie met een evenement – kunnen worden gehuurd. Wat een onvergetelijke huwelijksnachten zal dat opleveren! De tuinen bij het kasteel zijn een feest voor het oog. Het tengere vrouwtje dat me rondleidt is de oppertuinvrouw en zij is helemaal weg van het werken hier. En ik van haar toelichting. Ik geniet van haar verhaal over de blauwe regen, de symmetrische borders en de verborgen tuin.
Intussen begint het toch wat bewolkt te worden. Voor Engelse begrippen heb ik tot nu toe geweldig weer gehad. Maar als ik bij mijn Bed & Breakfast in Hereford aankom, begint het toch heus te regenen. Vanuit mijn kamer heb ik zicht op de toren van de kathedraal. De aanwezigheid van een kathedraal onderscheidt in Engeland een city van een town, een enkele uitzondering daargelaten.
Herefordshire is ondermeer bekend door de kwaliteit van the beef, afkomstig van die prachtige rode koeien met hun witte ‘gezicht’. Restaurant Miros in Hereford serveert het en het smaakt inderdaad voortreffelijk. Kan vlees smelten in de mond? Hier wel. Via de Golden Valley, die onder deze omstandigheden vooral grijs oogt, rij ik naar Dorstone, een onbeduidend gehucht met één – gezellige! – pub en enkele Bed & Breakfast-adressen.
De volgende morgen is het nog steeds vochtig, maar eigenlijk past dat wel bij het landschap waarin ik me nu bevind. Ik nader immers het gebied van de Black Mountains. ’s Morgens rij ik eerst naar Hay-on-Wye, ook wel het boekenstadje genoemd. We vinden hier enkele tientallen boekwinkels en antiquariaten. Dat begon ergens in de jaren vijftig van de vorige eeuw, toen ene Richard Booth een bioscoop omtoverde tot een tweedehands-boekenwinkel. Nu komen er jaarlijks van heinde en verre duizenden boekenwurmen en verzamelaars om te snuffelen in de kasten van de grote en kleine winkels. Hay-on-Wye is intussen ook de thuisbasis van een jaarlijks Festival of Literature, ergens in het begin van de zomer.

Slippen
Hoewel de weersvooruitzichten ‘Engels’ zijn, besluit ik die middag toch de Black Mountains in te rijden. Vanuit Hay-on-Wye zoek ik de B4423 op, een smal asfaltpad dat net in Wales, parallel met de grens met Engeland, in zuidoostelijke richting loopt. Het gaat via plaatsjes als Capel-y-ffin, Llanthony en uiteindelijk Pandy. Een geweldige route, met harde wind, af en toe wat regen en laaghangende bewolking, waardoor de toppen van de Black Mountains aan het zicht worden onttrokken. Een enkele keer is een zijweggetje zo steil, dat stoppen onmogelijk is. Als het toch een keer moet – een verbaasd kijkende tegenligger die zijn autoraampje opendraait en meldt dat het volgens hem geen doorgaande weg is – kom ik nauwelijks zonder te slippen weer weg. 25 procent is waarachtig een stevige helling, zeker als er modder op het asfalt ligt. Gelukkig kom ik heel boven…
In Ross-on-Wye kom ik wat bij en droog ik weer op. Het Bridge at Wilton Hotel is eigenlijk een restaurant met kamers. Een prima diner wacht mij die avond. Ross-on-Wye zelf laat zich het best lopend verkennen, hoewel er nou ook weer niet heel veel is te zien. De skyline van Ross is mooi, zeker als het late avondlicht erop valt. Geheel toevallig tref ik het, want het particulier bewoonde twaalfde-eeuwse Wilton Castle houdt een open dag. De kasteelheer zelf, acht jaar geleden eigenaar geworden en beetje bij beetje aan het renoveren geslagen, verkoopt de kaartjes. “Mijn vrienden verklaarden me voor gek en ze hadden gelijk ook”, zegt hij. Maar intussen is tussen de ruïnes toch een alleszins leefbaar plekje ontstaan met uiteraard een prachtige, parkachtige tuin. Met de open dagen voldoet de eigenaar aan een subsidie-eis.
Met enige weemoed laat ik de volgende dag The Hidden Highway achter me, op weg naar de ferry in Hull. De grensstreek hier tussen Wales en Engeland behoort tot de mooiste, lieflijkste delen van dit eiland. De tijd staat hier stil. De mensen zijn er vriendelijk, beleefd en geven zeker de buitenlandse motorrijder alle ruimte. De stadjes, de landschappen, de kastelen en de tuinen, het is volkomen terecht dat The Hidden Highway opnieuw is ‘gevonden’!

Informatie
Overtocht
Europoort-Hull www.poferries.nl, 020-201 33 33. Er zijn dagelijks afvaarten.
Engeland algemeen www.visitengland.nl.

Overnachten
Fishmore Hall hotel, Ludlow, www.fishmorehall.co.uk
B&B Highfield Bed and Breakfast, www.highfieldbandb.com
Bridge at Wilton Hotel, www.bridge-house-hotel.com

Bezoeken
Hampton Court Estate and Gardens, www.hamptoncourt.org.uk
Stokesay Castle
Ludlow Castle
 

Tekst en foto’s: Willem Laros

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.