Tour de France 2009

Mont Ventoux als ‘toetje'

Als je het routeschema van de Tour de France bekijkt dan zie je dat de organisatoren er alles aan lijken te doen om de spanning er tot het laatst toe in te houden. Want de zaterdag voor Parijs zwoegen ze nog op de Mont Ventoux – de Kale Berg! Wij bekijken alvast de etappe van 18 juli (Colmar – Besançon), die van 24 juli (Bourgoin-Jalleu – Aubenas) en die van 25 juli (Montélimar – Mont Ventoux). Op de motor.

Wegwerkzaamheden rond Antwerpen. Dat vertraagt, maar we kunnen wel in beweging blijven. En wat ziet het Belgisch wagenpark er toch anders uit: veel oudere auto’s, maar ook opvallend veel extreem dure. De welstandsverschillen lijken hier aanmerkelijk groter dan bij ons. In Noord-Frankrijk genieten we van de koolzaadvelden in het heuvelachtige landschap. Volgende tankstation op 92 km: iets om rekening mee te houden.

Witte wijn
In het Musée de la Vigne et de la Viticulture in Ribeauvillé kun je (Elzas-)wijnen proeven, maar ook een indruk krijgen van het druiven oogsten en wijn maken in het verleden. Wijnproeven beperken we tot één kwart glaasje, we moeten immers nog rijden. Liever nemen we nog een kijkje in het centrum van het eeuwenoude stadje, dat al in het jaar 768 wordt genoemd. Er is een mooie toren, gebouwd in de 13e eeuw. Opvallend zijn verder vooral de kleurrijke gevels. Tussen de gevels door zien we de wijnranken, al in de vroege middeleeuwen geplant. Maar na zo’n 600 km rijden vinden we het wel mooi voor vandaag: we parkeren de motoren in de garage van hotel La Pépinière. Waarna we ineens geen enkele moeite meer hebben met de aangeboden streekwijn. Buiten barst er een enorme onweersbui los. We hebben het goed gepland, dit keer. De grote hoeveelheid regen zorgt de volgende ochtend wel voor een dichte mist. De startplaats van etappe 14 is Colmar, geboorteplaats van de ontwerper van het Vrijheidsbeeld. Want dat is de Franse beeldhouwer Frédéric Bartholdi, wiens moeder Marie model zou hebben gestaan. Oorspronkelijk was het bedoeld als reusachtige vuurtoren aan de noordelijke ingang van het Suezkanaal, maar Egypte had er geen geld voor. Het werd toen door Frankrijk aan de Verenigde Staten geschonken en in juni 1886 geplaatst. Als je Colmar binnenrijdt kun je niet om de verkleinde uitgave van het Vrijheidsbeeld heen.  De etappe Colmar – Besançon is een vlakke etappe, althans voor Tourbegrippen. Het zal mij benieuwen of de verschillen hier al zijn gemaakt, of dat er nog verschillende kanshebbers op de eindoverwinning zijn. Als de verschillen zijn gemaakt, dan kan het peloton hier genieten van een mooie dag. Natuurlijk loopt ook hier een wijnroute (de Elzas-wijnroute). Wij besluiten zelfs die voorlopig vanuit Colmar te volgen, richting Thann. Mooie dorpjes en golvende wijngaarden zijn onze beloning.

Bepaalde gevoelens
Neuf-Brisach is een vestingstadje, waarvoor we graag even van de wijnroute afwijken. De wit bloeiende bomen verspreiden een indringende zoete geur, die bij mijn reisgenoot ‘bepaalde gevoelens ‘ oproept. Veiligheidshalve vraag ik maar niet welke gevoelens; ik vrees dat het antwoord buiten het bestek van dit tijdschrift valt. Ook Belfort is een vestingstadje. Met terrasjes die lokken. Het is rond drie uur in de middag en we hebben nog geen lunch genoten. Koffie met iets erbij, dan redden we het wel. Maar helaas rond deze tijd iets eten in Frankrijk, dat is vrijwel uitgesloten. “Vanaf 19.00 uur is de keuken weer geopend.” Er zijn misschien nog wel croissants. Dat wordt er uiteindelijk één, de laatste. Hongerig smikkelen we allebei de helft naar binnen. De les van vandaag: tijdig lunchen! Besançon, geboorteplaats van Victor Hugo en filmpioniers de gebroeders Lumière, is de aankomstplaats op zaterdag 18 juli. We maken een avondwandelingetje naar de door de stad stromende rivier en verbazen ons over het grote aantal zwerfjongeren met rastahaar en honden. Een paar vertonen er kunstjes en willen daar graag geld voor hebben. Nou nee, want ik heb niet om die kunstjes gevraagd. Besançon heeft ook een soort witte-fietsenplan. Je kunt er fietsen huren via een betaalsysteem met kaartjes en dertig haal- en brengstations. Wij slapen in een hotel direct achter de kathedraal van Besançon, die is voorzien van een heel bijzonder astronomisch uurwerk uit 1860. Het bestaat uit 30.000 onderdelen en elf door gewichten aangedreven ‘klokken’. Let wel: het quartzhorloge is ook hier uitgevonden. De Zwarte Poort (Porte Noire), een Romeinse triomfboog uit de tweede eeuw (!) is waarschijnlijk opgericht tijdens de regering van Marcus Aurelius (121-180). Er wordt gerestaureerd aan de Zwarte Poort, die hiervoor voorzien is van een fel oranje doek. Ze wisten dat we zouden komen. In een parkje verderop zit een meisje moederziel alleen gitaar te spelen. We worden graag publiek. Een paar jongens doen een wedstrijdje ‘paalklimmen’ tussen de resten van een Romeinse zuilengalerij uit de vierde eeuw. Pas na veel inspanningen slaagt één van de jongens erin boven op een zuil te komen. Bravo!

Zwitserland
Wij pikken het routeschema van de Tour de France weer op in Pontarlier. Na de poort blijkt dit één grote bouwput, waarvan ik me niet kan voorstellen dat deze op 19 juli niet meer bestaat. We besluiten maar rustig door de stad heen te rijden. Guewenheim is een verlaten stationnetje, we twijfelen of het spoor nog in gebruik is. Onderweg passeren we het ene stadje na het andere. Prachtige waterlopen, fel gekleurde gevels: in Frankrijk blijf je je verbazen. Hier geen welstandscommissie en Vinexwijken… We verlaten Frankrijk en rijden Zwitserland binnen. De douanier laat ons zonder controle door als hij ziet dat wij Nederlanders zijn. We rijden in zuidelijke richting, richting het Meer van Genève. Opnieuw koolzaadvelden; alsof Mondriaan hier aan het werk is geweest liggen de felgele vlakken verspreid in het landschap. Koeienbellen, paardenbloemen en mooiere wegen dan in Frankrijk. We passeren een finishplek van de Ronde van Zwitserland op 19 juni van dit jaar.  Genève zelf is een gekkenhuis en houdt ons zeker een uur op. Van verkeerslicht naar verkeerslicht. Balancerend over tramrails. Direct na de stad keert de rust weer. Door in het navigatiesysteem de snel- en tolwegen ‘uit te schakelen’ blijven we prachtig binnendoor rijden. Wat een genot is zo’n kastje op het dashboard toch! In Bourgoin-Jallieu gaat op vrijdag 24 juli de 19e etappe van start. Natuurlijk rijden we naar het zuiden via Annecy. Hier vindt op donderdag 23 juli een individuele tijdrit plaats. De binnenkomst in Annecy is schitterend, met zicht op kasteel en basiliek. Een kop koffie kost ons vier euro. Frankrijk prijst zich uit de markt. Nee, iets erbij eten kan niet… Verderop zijn wegwerkzaamheden aan de gang, twee mannen houden met verkeersborden de tegenstrijdige verkeersstromen in bedwang. De lengtegroeven – zonder enige waarschuwing – slingeren de motoren alle kanten op. Even schrikken wel… De 19e etappe gaat van Bourgoin-Jallieu naar Aubenas. Geen etappe om als wielrenner wakker van te liggen. Zelfs niet op een dag als vandaag. Regen – voor het eerst. Ik klamp me vast aan de gedachte dat zonder water geen leven mogelijk is. In Valence eten we stokbrood. Ondanks de regen genieten we later weer van geurende bomen. Jammer, de lavendel bloeit nog niet. Daarvoor moet je hier in juni zijn. Aubenas is voor ons vandaag vooral AubeNAT. Nog maar een keer koffie, in Café de la Tour uiteraard. Aubenas heeft een dagelijkse verkeerschaos. Hoe zal dat op vrijdag 24 juli zijn, bij de aankomst van de 19e etappe? Als het weer toch opklaart rijden we nog even naar het toeristische, maar half mei nog tamelijke rustige Vallon Pont-d’Arc.

Ventoux
We maken ons op voor onze laatste etappe: Montélimar – Mont Ventoux. We rijden via Grignan. Dat is zo’n geweldig mooi plaatsje dat je niet mag missen. We drinken iets op een terrasje, maar dat blijkt niet de bedoeling: hier zitten betekent ook eten. O, die Fransen toch, om drie uur kun je niets krijgen, maar om half twaalf móet je eten…  De Mont Ventoux is een niet te missen pukkel in een heerlijk landschap. We boffen, het lijkt de mooiste dag van het jaar te worden. Strak blauwe lucht, een enkel wit wolkje boven die beruchte kale top. Net als straks de 25e juli rijden wij op zaterdag naar de Berg der Bergen. Onderweg veel motorrijders en natuurlijk zwetende fietsers. Twee categorieën die aan elkaar vandaag geen boodschap hebben. Gelijk zeilers en motorbootschippers. Wij nemen de route via Malaucène, gelegen op 375 m hoogte aan de noordwestkant van de berg. De beklimming van de Reus van de Provence begint ook hier vriendelijk, in het groen. Met een strakblauwe lucht is het een dag voor watjes. Want de kenner weet hoe het hier kan spoken: storm, mist, koude en striemende buien! Boven genieten we van het uitzicht en vooral ook van de mensen. Van alles komt er vandaag naar boven: cabrio’s, trikes, een tandem (met achterop een blinde fietser) en natuurlijk volop motorfietsen. Hoe anders zal het hier de 25e juli zijn. Mensenmassa’s, dranghekken. Overal onderweg kampeerauto’s. Fans, gewone, enthousiaste en compleet gestoorde. Maar vandaag blijft dat alles achterwege. Rustig toeren we weer van zo’n 1900 naar 300 meter hoogte. Het motorjasje open, het is warm. De Mont Ventoux op z’n allervriendelijkst. Stiekem hoop ik dat op 25 juli de omstandigheden heroïscher zijn.

Met dank aan Maison de la France en de regio's Elzas, Franche Comte, Vaucluse en Rhones Alpes.

Handige webadressen
www.tourisme-alsace.com
www.franche-comte.org
www.provenceguide.com
www.rhonealpes-toerisme.nl
www.letour.fr

Tekst en foto's: Willem Laros

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.