Weblog > Dennis Verbeke

Na de tegenvallende resultaten in het (deels) natte Oschersleben, had ik toch wel gehoopt om op een droog Assen binnen de top-tien te kunnen finishen. Maar helaas, ook dit keer strooiden de weersomstandheden opnieuw roet in het eten. Qua temperatuur was het best wel warm, tijdens de ochtendtraining al zo’n twintig graden, maar de buienradar voorspelde weinig goeds. De eerste gecombineerde training van de Suzuki SV Cup en de Junior Cup stond pas om half elf geprogrammeerd, maar gelukkig konden we die nog op een droge baan rijden. Maar in de uitloopronde begon het al te miezeren en even later gingen de hemelsluizen wagenwijd open. Dat was even een dikke streep door de rekening, want niettegenstaande de baan al redelijk goed schoon was gemaakt, lag er toch nog heel veel rubberafzetting van de vrachtwagens die de week voor het spektakel van het Truckstar-festival hadden gezorgd. Toen het nog droog was had niemand daar last van, maar toen de regen met bakken uit de hemel begon te vallen, veranderde het TT-circuit in een spiegelgladde schaatsbaan.

Het verbeteren van mijn elfde tijd in de eerste training kon ik dus wel vergeten. Tenminste, dat dacht ik. Maar door de hoge temperatuur begon de baan aan het eind van de tweede kwalificatietraining razendsnel op te drogen, waardoor het perfect mogelijk was geweest om toch nog een keer aan te zetten voor een snelle tijd.
Alleen had ik voor mezelf nog steeds het gevoel dat er helemaal geen grip was. Heel gek was dat, maar ik durfde echt niet harder te gaan. Na afloop sprak ik nog Piet Zeelenberg, de broer van Wilco, en die wist mij te vertellen dat hij precies hetzelfde gevoel had. In zekere zin was dat wel een geruststelling, maar anderzijds baalde ik er wel verschrikkelijk van. Hoe je het ook wendt of keert, het was toch een gemiste kans. Dat ik mijn elfde plaats kon behouden op de startgrid was een magere troost. Dit had beter gekund.

Na de tweede kwalificatietraining werden we in het Media-centrum verwacht voor de gebruikelijke wedstrijdbreefing van Henny Lentink. Die ging voornamelijk over de wedstrijd van Mettet, waarvan lange tijd niet zeker was of ze wel of niet zou doorgaan. Maar de vraag die iedereen natuurlijk op de lippen brandde was: Hoe is het met je zoon Tristan? Inmiddels is het verschrikkelijke ongeval van Henny’s zoon op YouTube te zien, maar hoe vaak je het ook afspeelt, telkens lopen de koude rillingen over je rug. Wat een klap. Toen Henny zijn verhaal over Tristan begon te vertellen was het werkelijk doodstil in de zaal. Iedereen wist: ook dit is jammer genoeg ook een onderdeel van de racerij… Ook Henny was daar heel oprecht en eerlijk in. Je weet gewoon dat dit soort verschrikkelijke ongevallen kunnen gebeuren. Volgens Henny gaat het inmiddels al wel wat beter met Tristan, maar mentaal is hij er nog steeds erg slecht aan toe. De komplete revalidatie zal wellicht toch nog wel een jaar duren en voor die tijd is er van racen absoluut geen sprake. Terwijl, als het aan Tristan lag, zat hij morgen alweer op de motor.  

Na het verhaal van Henny kregen we ook nog een briefing van Ronald ter Braake en Nigel Walraven, de twee assistent-bondscoaches. Na afloop van de briefing namen ze me nog even apart, want ook zij wilden wel eens weten waarom ik in de eerste training zo goed ging, terwijl ik in de tweede training als een natte krant in de rondte ging. Tja, daar kun je dan wel allerlei excuzes voor gaan verzinnen, maar eerlijk gezegd wist ik ook niet waar dat verschil nu juist aan lag. Gebrek aan zelfvertrouwen was op dat ogenblik nog de meest plausibele uitleg. Tijdens de middagpauze  zag het er nog wel naar uit dat de wedstrijd zelf op een droge baan zou worden verreden, maar helaas, iets na tweeën begon het opnieuw te stortregenen waardoor het nu zeker was dat we een Wet Race zouden krijgen.

Ik kwam redelijk goed weg in de start, maar in de Strubben verloor ik al gelijk een paar plekken
Ik wist gewoon wel dat ik sneller was dan de rijders die mij hadden ingehaald, maar meer dan het gat weer dichtrijden zat er niet in. Daarvoor was de baan gewoon veel te glad. Hoe glad? In elk geval glad genoeg om in de tweede ronde bij het uitaccelereren van de Haarbocht op een highsider getrakteerd te worden, waardoor ik naast de baan terecht kwam. Toen ik even later in de Stekkenwal nog een keer de motor helemaal kwijt was, had ik zoiets van: wat voor zin heeft het nog om in dit soort omstandigheden te blijven pushen. De kans om nog een paar plaatsen goed te maken was totaal verkeken. Uitrijden en de boel overeind trachten te houden, dat was het enige wat ik kon doen. Ik werd uiteindelijk dertiende, wat toch een beetje tegenviel. Op een droge baan had er ongetwijfeld meer ingezeten.

De overwinning ging dit keer toch enigszins verrassend naar Marco van Bergeijk die na een waanzinnige inhaalrace de strijdende kopgroep het nakijken gaf. Dat was toch wel de verrassing van de dag, want de hele race was het aan de kop van het veld konstant stuivertje wisselen tussen Roy van Sambeek, Daphne Hop en Niels Prins. Toen Daphne in de voorlaatste ronde ten val kwam, leek de strijd om de eindzege tussen Niels Prins en Roy van Sambeek te gaan. Maar dat was dus buiten Marco van Bergeijk gerekend, die als een duveltje uit een doosje de twee kemphanen op de finish het nakijken gaf. In de Junior Cup ging de overwinning naar Stephan de Boer, terwijl Marcel ter Braake en Maikel van Oijen beslag legden op de twee overgebleven podiumplaatsen.

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73 en Promotor. Redacteuren Marien Cahuzak, Jan Kruithof, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.