Aprilia Mana 850 ABS GT & Shiver 750 ABS GT

Op grotere voet

In de modellijn van Aprilia zijn de Shiver en Mana geen onbekenden. Naakte middenklassers met beide een heel eigen karakter. De Italianen zijn nu in GT-uitvoering verkrijgbaar. Minder naakt, minder wild, meer comfort, uitgebreide bagagemogelijkheden. Én standaard ABS. Kom maar op…

Het is geen vreemde keuze dat Aprilia nu met gekuipte versies van deze twee voorheen naakte fietsen op de proppen komt. Naakt leek tot voor kort het sleutelwoord wanneer je het gamma van de fabriek uit Noale eens goed bekeek. Tuono, naakt. Shiver, naakt. Mana, naakt. Dorsoduro, naakt. Alleen de scooters bieden windbescherming, en de RSV4 Factory in beperkte mate. Maar dat is nou niet bepaald een motor die je even meeneemt voor een bolletje wit bij de plaatselijke bakker. In tegenstelling tot de Shiver en de Mana. Twee handelbare motoren voor Jan en Alleman. De Shiver voor Jan, en de Mana letterlijk voor Alleman. Want wie kan de Mana niet besturen? Doordat je kunt kiezen uit volautomatische- of semi-automatische aandrijving is het een fluitje van een cent. Het scooteridee, zeg maar… Maar dan wel met het motorgevoel, doordat je simpelweg een normaal stuur in je handen hebt en je voeten niet op een middenplank maar op voetstepjes zetelen. Heb je behoefte aan nog meer motorgevoel dan is het zaak de knoppen te bedienen. Je kunt in de semi-automatische functie namelijk kiezen of je wilt schakelen met de knoppen aan de linker stuurhelft of ‘gewoon’ met het schakelpookje bij je linkervoet. Keuze te over. Dat is wel even anders bij de Shiver. Daarop móet je wel schakelen en normaal optrekken. Niets automaat, gewoon de hydraulische koppeling bedienen en je gas doseren. Zoals we dat gewend zijn. Een gaskabel heeft de Shiver trouwens niet, al zou je dat niet zeggen. Het ride-by-wire-systeem functioneert vlekkeloos en geeft je het gevoel met een ouderwetse kabel te maken te hebben, maar dan erg soepel en keurig doseerbaar. Met een simpele druk op de knop verander je de manier waarop het motorblok reageert op je polsbewegingen. Sport, Tour en Rain worden aangeduid met vanzelfsprekend S, T en R. Al levert dit onderweg wel eens enige overpeinzingen op. Is het nu de S van Sport, of van Street? En T van Track, of van Tour? En is de R van Race, of was het nou Rain? Afijn, muggenzifterij op z’n Hollands, na een uurtje of twee zit het wel in je geheugen gebakken. Bovendien merk je het vanzelf.

Kern van de zaak
Goed, moderne snufjes te over. En dan hebben we het nog niet eens over de standaard boordcomputer gehad. Bedien met je linkerduim de bedieningsknop en allerlei info scrolt langs in het infodisplay: hoogst gereden snelheid, benzineverbruik, gemiddelde snelheid, etcetera. Handig. Al moet je de bediening wel even onder de knie krijgen. Omdat er enige vertraging tussen bediening en werkelijke actie op het schermpje zit, druk je vaak te haastig, waardoor zowel jij als de computer in de war raken.Belangrijker dan de moderne snufjes zijn natuurlijk de nieuwe kuipjes, waar het uiteindelijk samen met het ABS toch allemaal om te doen is. Tot voorheen waren beide motoren niet bepaald geschikt voor een flinke trip. Snelweggebruik leverde lange armen en een zere nek op, maar een mooie toerrit, gewoon woon-werkverkeer of het bekende bolletje wit bij de plaatselijke bakker waren en zijn geen probleem… Op het oog zit het wel goed met de nieuwe bekuiping. Goed afgewerkt, stevig gemonteerd en het belangrijkst: één met de rest van de motor. Geen knip- en plakwerk dus. De ruit van de Mana is in twee standen vrij minimaal instelbaar, al kost dit enige handarbeid. Je dient twee boutjes los te draaien, waarna je het ruitje in een door jou geschikt geachte hoogte zet.Het meer ronde design van de Mana is doorgezet in het topkuipje, zoals de Shiver een bijpassend scherper gesneden tophalf heeft gekregen. Uiteraard, smaken verschillen, maar het smoelt gewoon goed. Vooral over de tophalf van de Shiver bestond vooraf enige scepsis. Zo’n naakte motor met hooligan uitstraling bedekken met wat kuipwerk? Is dat niet vragen om een verknipt uiterlijk? Niet dus. Ach, over styling hoeven wij Italianen toch niets te leren.De Mana is de eerste motor waarmee we op stap gaan. Volledig uitgerust met optionele koffers sturen we de weg op. Het is direct duidelijk dat het ruitje z’n werk doet. Zelfs nog meer dan je op voorhand zou verwachten. Je bovenlichaam blijft behoorlijk uit de wind, het zijn de schouders en alles daarboven dat wel wordt gegrepen. Vervelende turbulenties blijven uit, al heeft één en ander natuurlijk ook met de lichaamslengte van de berijder te maken.Het 839 cc tellende V-blok van Piaggio doet z’n werk keurig. Je hebt voldoende kracht voorhanden om lekker door te toeren en door de voorheen genoemde schakelkeuzes kun je rijden zoals jij dat wilt. Wel storend zijn de trillingen die de CVT, de ‘automaat’, veroorzaakt. Het voelt, cryptisch omschreven, als een centrifuge waarvan de trommel constant aanloopt. Vooral bij hogere snelheden merk je het in de voetsteunen, maar ook regelmatig in de handvaten. Niet verschrikkelijk erg, maar ook zeer zeker niet comfortbevorderend.

Schraaaappp
Wat wel verschrikkelijk is, is het stuurgedrag van de Mana. Verschrikkelijk goed! Man, wat stuurt dit fijn. In korte bochten gooi je de Aprilia met het grootste gemak van links naar rechts. De vering lijkt keurig in balans, want ook in meer doordraaiende bochten op iets hogere snelheid houdt het rijwielgedeelte zich keurig. De grens ligt bij de slijtboutjes die je al gauw aan de grond rijdt. Het is erg, erg fijn sturen met deze automaat! Terwijl de Mana toch echt niet spijkerhard is afgeveerd, want qua comfort zit het ook wel goed. Een hobbelig wegdek slikt-ie aardig en je rug wordt redelijk ontlast. Het ligt dan ook voor de hand dat de Mana in echte hogesnelheidsbochten een wat minder vertrouwd gevoel zal geven dan in de korte draaiers die ons in de Dolomieten voornamelijk ten deel vielen. Wil je weer tot stilstand komen, dan is ook dat geen enkel probleem. De aan de voorkant radiaal opgehangen vierzuigerklauwen bijten keurig aan in de twee schijven. Wanneer het te hard gaat grijpt het tweekanaals ABS-systeem in, dat gewoon keurig blijkt te werken. Eigenlijk zou een motor als deze altijd uitgerust moeten zijn met ABS, aangezien automaten eerder bereden worden door wat minder ervaren motorrijders dan zij die doorgaans op schakelmotoren zitten. Dat zit bij de GT-uitvoeringen wel goed, want ABS is standaard.
Zoals gezegd zijn de koffers op de Mana niet standaard. Ze zijn goed afgewerkt en keurig voorzien van het Aprilia-logo. Wederom op het oog geen knip- en plakwerk dus. Maar om elke dag een bolletje wit bij de bakker te halen en deze samen met een gezond appeltje mee te nemen naar je werk, zul je geen koffer nodig hebben. Waar we volgens traditionele normen de benzinetank verwachten bevindt zich bij de Mana nog steeds een riante bergruimte. Met 12V-aansluiting en een bergvak waar je een kleine integraalhelm in kwijt kunt. Het vak is te openen met een knop op de linker stuurhelft, die alleen werkt als de motor op contact staat. Dus je bagage is automatisch afgesloten. De benzinetank bevindt zich nu dus niet in wat we normaal ‘de tank’ noemen, maar onder het zitje. Om te tanken lift je het duo-zitje omhoog. In het nieuwe topkuipje hebben de mannen van Aprilia nog twee kleine bergvakjes weten te priegelen. Handig voor klein spul zoals portemonnee en telefoon.

Compleet anders
Zo onverwachts goed als de Mana stuurt, zo valt de Shiver tegen in het korte werk. Ja, het stuurt. Maar bij lange na niet zo flitsend als de Mana. Het rijwielgedeelte vraagt meer overtuiging en het is de niet instelbare voorkant die niet bijster veel vertrouwen geeft. Bij wat steviger stuurwerk gebruik je echt je lichaam om grotere hellingshoeken te bereiken. Het is allemaal niet dramatisch, maar om nu te zeggen dat de Shiver GT zich in de zo mooie Dolomieten openbaart als funfiets, nee. En dat is op z’n minst opvallend te noemen. Wel is de Shiver op hogere snelheid een stuk stabieler dan de Mana. De kleinste van het stel gaat met een iets vastberadener lijn richting de horizon. Net als op de Mana is het nieuwe kuipje dik in orde. Je vangt meer wind, maar het ruitje is dan ook een stuk lager. Ook hier blijven hinderlijke turbulenties uit. Gelukkig, want de ruit is niet te verstellen. In dit kuipje vinden we naast de twee bergvakjes (waarvan één afsluitbaar) nu ook een 12-voltstekker. Een voor veel motorrijders inmiddels onmisbaar onderdeel. Bij de Mana vinden we deze in het opbergvak; iets minder handig wanneer je bijvoorbeeld een navigatiesetje wilt aansluiten. De 750cc-V-twin van de Shiver reageert behoorlijk fel op het gas, voornamelijk bij lage toerentallen. In dit gebied is het ook de injectie die af en toe een wilde hik geeft. Het blok, door Aprilia zelf ontwikkeld, is volgens opgave genoeg voor zo’n 95 pk. Uit eigen ervaring weten wij dat dit blok op de vermogensbank zo’n 10 pk minder afgeeft. Naar de huidige maatstaven voelt de twin, onder zware belasting in een bergachtig gebied, behoorlijk tam aan. Een paar extra pk’s zouden ‘m niet misstaan. Wel komt het koppel al behoorlijk vroeg vrij, waardoor de Shiver zich gemakkelijk laat berijden. Ver doortrekken richting het rode gebied heeft geen zin. Je remhendel ver aantrekken heeft wél veel nut. Zoals verwacht acteert de rempartij naar behoren, aangezien deze aan de voorkant niets afwijkt van die van de Mana. Enkel achteraan is er bij de Mana een grotere remschijf gestoken dan bij de Shiver.

Goede weg
En zo is Aprilia in haar modellijn plots een nieuwe weg ingeslagen. Een weg waarvoor het fundament al lang gelegd was. Maar belangrijker, een weg die mogelijk heel wat nieuwe klanten zal trekken. Het absolute naakt van Aprilia is veranderd in een meer comfortabele variant. Gelukkig hebben de beide motoren hun uitstraling niet verloren, het lijnenspel van de halfbroers is doorgezet in de toevoeging. Voor de Mana GT betaal je € 11.990, de Shiver GT kost € 1000 minder. Dat is met standaard ABS, zónder koffers. Bestel je deze koffers erbij, dan heb je twee serieuze motoren waarmee je een flink eind op reis kunt. Heel comfortabel op reis met de Mana, iets spannender met de Shiver. Wie houdt je tegen?

Tekst: Eddie de Vries, foto’s: Aprilia

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?