Ducati Monster 1100S

Back to basic

Eind vorig jaar maakten we in zuid-Frankrijk kennis met de nieuwe Ducati Monster 1100. Helaas was op dat moment de gepimpte S-versie met zijn fraaie Marchesini-wielen en Öhlins-veerelementen niet beschikbaar. Inmiddels is het topmodel van de Monster-lijn gearriveerd bij de dealers.

Monsters en Ducati zijn net zo onlosmakelijk met elkaar verbonden als tulpen en klompen met Nederland. Sterker nog, als er geen Monster meer verkocht zou worden kan de Italiaanse fabrikant de poortdeuren wel sluiten. Want vergis je niet, meer dan de helft van alle tweewielers die het fabriekspand verlaten is er een uit de Monster-familie. Gek genoeg is dat typische Italiaanse geslacht de laatste twee jaar behoorlijk uitgedund. Kon je kortgeleden nog kiezen uit een heel regiment lucht- en vloeistofgekoelde apparaten met de meest uiteenlopende uitrustingsniveau’s en vermogens, vandaag de dag is het aanbod met de M696 en de twee M1100’s een stuk kariger. Maar of dat een nadeel is? Ik denk het niet. Het maakt de lijn overzichtelijker, puurder en bovendien meer back to basic. En da’s precies waar het om draait tijdens het rijden op een Monster. Met de 1100 in S-uitvoering onder de kont heb je dus de meest exclusieve en duurste telg in handen. Enerzijds is het gepeperde prijskaartje van 14.790 euro geen kattepis, da’s duidelijk. Anderzijds, in ruil voor zo’n smak geld krijgt je wel een heel fraai gestileerd apparaat waarbij het lijnenspel van de nieuweling nog altijd (gelukkig maar) van mijlenver herkenbaar is. En daarmee hebben we meteen een van de sterkste punten te pakken. De Monster 1100S is dus nog altijd een echte … euh… Monster. Herkenbaar is ook de typische zitpositie. Het zadel redelijk dicht bij de grond en het bovenlichaam iets voorover gebogen om het vreemd gebogen en bovenal brede stuur stevig beet te pakken. Het is even wennen, dat wel, maar na een paar uurtjes weet je niet beter.

Zelfvertrouwen
Even wennen is bovendien het samenspel van de koppeling en de luchtgekoelde tweecilinder. Vooral omdat het desmodromische hart overloopt van newtonmeters, maakt de 1100S direct grote stappen voorwaarts als je het behoorlijk zware koppelingshendel iets te enthousiast laat opkomen. Ga je iets genuanceerder te werk dan is de 185 kilo (gemeten met volle tank) Monster met gemak te beteugelen. De gasreactie is trouwens ook behoorlijk direct, een tikje puntig zelfs. Maar het karakter van het tweeklepsblok maakt veel goed, vanaf zo’n 3000 toeren is-ie goed bij de pinken en stuurt op een vloeiende manier de 95 pk inclusief een indrukwekkend koppeltapijt richting het enkelzijdig opgehangen achterwiel. Datzelfde achterwiel maakt deel uit van een groots rijwielgedeelte. Vooral op hoge snelheden blijft het zaakje zo stabiel als een goed gefundeerd huis, enkel en alleen in korte knikken voelt de voorzijde een tikje wiebelig aan. Maar toch, geef je de voorzijde het vertouwen dan kun je ermee lezen en schrijven. Verantwoordelijk voor het stuurkarakter zijn het imposante en goed smoelende stalen vakwerkframe, de lichte gesmede Marchesini-wielen en de puike veerelementen. Voor het laatste item is gewinkeld bij het Zweedse Öhlins. Uiteraard is zowel voor als achter alles instelbaar en zijn kleine wijzigingen direct voelbaar. Oké, het rijwielgedeelte werkt dus helder en (redelijk) voorspelbaar, helaas geldt dat niet voor de radiaal opgestelde Brembo’s in het voorwiel. Het remt als een gek, dat wel, maar bij het aanleggen voel je niet de directheid die je zou verwachten van zo’n imposant ogende remfabriek.

Nekkentrekker
Het moge duidelijk zijn, met de huidige Monsterlijn heeft Ducati een gedegen wapen in handen. De voor iedereen toegankelijke M696 en de M1100 zijn beide prima naked bikes, zoveel is duidelijk. En voor diegene die zich echt willen onderscheiden met een Monster is er vanaf nu de 1100S met al zijn fraaie carbondelen, lichte wielen en verfijnde vering. Vanzelfsprekend hangt er wel een behoorlijk prijskaartje aan al dit moois, maar de 1100S is dan wel een regelrechte nekkentrekker die over het algemeen prima prestaties levert op alle vlakken. Liefhebbers van een vloeistofgekoelde vierkleps-Monster vissen vanaf nu helaas achter het net, die moeten het doen met de hagelnieuwe Streetfighter. Geen straf, maar ja, die motor stijgt nadrukkelijk ver uit boven het back-to-basic-gevoel dat de Monster juist zo kenmerkt.

Tekst: Ramón van Dijk, foto’s: Karin Kramer

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?