Honda CB600F Hornet Acid Edition

TIKKIE SPANNENDER

Gewoon naakt is vaak wat minder spannend dan wanneer bepaalde delen nog net een beetje bedekt zijn. Een spannend kleurtje doet daarbij ook nog eens wonderen. Je kijkt ineens met andere ogen naar het beoogde object en krijgt ineens hernieuwde affectie.

Het klinkt een als therapie voor als het nieuwtje er een beetje af is. De tijd van spanning – Zal ik er nu wel of niet aan beginnen? Is het überhaupt iets voor mij? Ben ik wel goed genoeg? – is voorbij. De vanzelfsprekendheid heeft toegeslagen en voor je het weet, draai je de contactsleutel om op de automatische piloot en volgt de gebruikelijke rit, terwijl je gedachten elders dwalen. Het is ook alweer twee jaar geleden en in de huidige tijd van vluchtige contacten en razendsnelle up- en downloads is alles al snel oud nieuws. Zo ook de Honda CB600F Hornet. Die is inmiddels zóóó 2007 – ook al is dit jaar de vering sterk verbeterd – dat er een spannend setje aan te pas komt om het model weer even onder de aandacht te brengen: de Acid Edition. En dus kreeg de kont met plek voor twee een covertje, zodat het net lijkt alsof er nog maar plek is voor één. Bovendien is de buddyseat nu bekleed met een mooi strakke en stijlvolle laag alcantara. Om je de waarheid te zeggen dacht ik eerst dat daarvoor zo’n lama-achtige schaapmutatie het loodje had gelegd, maar dat bleek een alpaca te zijn. Alcantara is een synthetisch microfiber dat wordt gebruikt als slijtvaste bekleding van meubels en autostoelen. Oogt een beetje suèdeachtig, maar wel stijlvol.
Het achterwiel is bedekt met een tweekleurig spatbord, wat ietsje meer ‘body’ geeft. Op de tank is een ‘onwijs bling’ chromen embleem te bewonderen, samen met een tankdopcover en tankpad met Hornet-logo. Dat logo kom je ook tegen op het afdekkapje.
Het geheel is gespoten in 09 Pearl Acid Yellow, een soort van ontzettend giftig geel dat neigt naar minstens even giftig groen. Dezelfde kleur komt ook terug op de velgranden (met logo) en op speciale cartercovertjes links en rechts. De gelukkige en hippe koper krijgt er ook nog een motorhoes met Hornet-design bij en een Hornet-sleutelhanger.

Demping
Hoe rijdt dat nu? Héél anders natuurlijk. Giftiger stuurgedrag, giftiger blok en heftig bijtende (jaja) remmen. O ja, je moet de ‘Acid’ niet op je kleren krijgen, krijg je gaten van…
Genoeg onzin, de Acid Edition is natuurlijk niets meer en zeker ook niets minder dan een gewone CB600F Hornet, de machine die sinds zijn introductie in 1998 in ontzettende aantallen is verkocht. In 2003 volgde een update en in 2007 stond er een geheel gewijzigde versie met het motorblok van de CBR600RR van dat jaar, dat met slechts enkele wijzigingen werd geplaatst in de naked. Het stalen frame werd verruild voor een aluminium exemplaar en uiterlijk is de boel ook uiterlijk aardig op de schop gegooid, waarbij het waanzinnige uitlaatsysteem – dat duidelijk is geïnspireerd op dat van de CB400 Super Sport uit de jaren zeventig – blikvanger numero uno is. Het model anno 2009 is nagenoeg ongewijzigd, op de vering na. Was voorheen alleen de veervoorspanning van de Showa-schokbreker verstelbaar, vanaf dit jaar kun je nu ook voor de veervoorspanning van de Showa-upside-downvoorvork instellen. Bovendien – en dat is nog wel het belangrijkste feit – is zowel voor als achter nu ook de uitgaande demping naar eigen inzicht te verstellen. Een welkome aanvulling, omdat de Hornet in oorspronkelijke 2007-vorm niet altijd even strak aanvoelde in bochten als het wegdek kwalitatief te wensen overhield. Nog steeds is de vering behoorlijk sportief (lees: hard) en hoewel je er inderdaad ietsje meer mee kunt, blijft het op een klinkerweggetje niet de meest comfortabele machine. Mag je ook niet eisen als je toch een sportief stuurgedrag verlangt en dat is wat de machine wel levert: een heerlijk strakke lijn door willekeurig welke bocht en met willekeurig welke snelheid. Met name op hogere snelheden, waar de Hornet bij onregelmatigheden in het asfalt wat deinerig wilde aanvoelen, is het verschil merkbaar. Modeljaar 2009 is hier absoluut meer op zijn gemak.
Zithoudingsgewijs is er niets veranderd. De Hornet heeft nog steeds die comfortabele, doch licht sportieve zithouding waar je na een dag nog niet zat van bent. Wel gauw zat ben je van het chronisch gebrek aan zicht in de spiegels, iets wat je zeker bij een Honda niet zou verwachten.

Bijen kauwen
De soepele viercilinder is zo smeuïg dat je ermee in de zes kunt wegrijden. Het breed uitgesmeerde koppel laat de machine rijden als een automaat. Daar kun je voor kiezen, hoewel ik toch liever wat hoger in de toeren rijd, daar waar de Hornet er flink aan begint te trekken en zijn sportieve aard laat zien. Niet voor niets reed er in Italië een Hornet Cup! Hoewel iets afgezwakt laat het CBR600RR-blok de sportieve Bridgestone BT012R achterband flink met de tanden in het asfalt bijten. Zit echt gang in! Op de snelweg kun je met gemak een kruissnelheid van 140 km/u aanhouden, daarboven begin je een kuip wat te missen. Eén minpuntje: juist bij zo’n 120 km/u in de hoogste versnelling heeft de Honda wat vibraties. Bij 6.500 toeren komt er een lichte vibratie in de motor, die bij 7.500 toeren zijn hoogtepunt bereikt en na 8.500 toeren weer eindigt. Over wat trillingen hoor je mij niet piepen, maar halfdooie vingers is wat anders, evenals onaangename trillingen in het zadel die op het hoogfrequente hoogtepunt niet bepaald voor een hoogtepunt zorgen (althans, bij mij dan). Toch is het voor de rest een heerlijk soepele, vriendelijk rijdbare machine. Wanneer de rijder het wenst, kan hij net zo giftig zijn als hij er in dit geval uitziet, maar nimmer zal de Hornet zich aan zijn rijder opdringen, wat meteen de populariteit verklaart. Een schat voor beginners, leuk speelgoed voor de scheurneus. Je merkt het aan alles, zelfs de remmen. Die grijpen heel beheerst aan, maar weten de weg als het om doorbijten gaat. De feedback is daarbij heel redelijk.
Deze Acid Edition is bovendien ook nog eens een aandachttrekker eersteklas. Een ‘toevallige’ blik in een etalageruit laat zien dat de ‘giftige gele’ niet een heel klein beetje opvalt in het verkeer. Man, wat knalt ‘ie er uit zeg. Heftig! De opvallende kleur en net die paar stukjes extra plastic maken de toch al niet saaie Hornet net een tikkie spannender. Het is nu een behoorlijk ruig ding. Fotograaf Haanstra maakt het nog even af door met onvervalst Haags accent te melden: ‘Echte mannen vreten geen honing, die kauwen bijen! Nou ja, een horzel in dit geval.’ Da’s veel spannender.

Tekst: Tim Dekkers
Fotografie: Wout Meppelink en Tom Haanstra/Target Press

 

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?