Husaberg 2010

Toppers van Husaberg

Een dik jaar geleden beleefde Husaberg een wedergeboorte. Met een bijzonder blok en doordachte details trokken de nieuwe enduro’s meteen alle aandacht. Voor 2010 gaat Husaberg door op de ingeslagen weg en komt voor de dag met niet minder dan drie totaal nieuwe motoren.

Het loeihete Igualada is een provinciestadje op een uurtje rijden van Barcelona, dat bij een eerste aanblik in niets laat vermoeden dat we hier een van de mooiste introducties uit de geschiedenis zouden beleven. Dat we gingen endurorijden was geen verrassing, maar dat er ook een stevig brok cross- en Supermotowerk op de agenda staat, is niet enkel fijn om weten, het licht ook een eerste tipje op van de sluier over de nieuwe modellen. De vorig jaar geïntroduceerde enduro’s krijgen dus gezelschap van een crosser en een Supermoto. Super!
De testlocatie overstijgt uiteindelijke elke verwachting. Een spiksplinternieuw motorsportcomplex temidden van prachtige natuur, met naast een crossbaan ook een prachtig racecircuit, een speciaal aangelegd Supermotocircuit en een baan voor rijvaardigheidstraining. De aanwezige Nederlanders en Belgen kijken elkaar aan en denken allen hetzelfde: waarom kan dit hier wel en bij ons niet? Dit mede met Europees geld gefinancierde project is het zoveelste van deze soort in Spanje en een schoolvoorbeeld van hoe natuur en motorsport wel degelijk te verenigen zijn.

Bijzonder resultaat
Starten doen we met de eerste nieuwe telg uit de Husaberg-stal: de FX450-crosser. Het eerste dat ik wil weten is of het blok voor crossgebruik werd voorzien van een dubbele nokkenas, een technische aanrader voor hoogtoerig crossgebruik. Dat blijkt niet het geval, en de uiterst behulpzame Husaberg-crew haast zich om te melden dat de FX450 een ‘cross-country’-model is, en dus geen crosser pur sang. Cross-country kun je het best omschrijven als endurorijden over een relatief kort traject of crossen over wat langere afstand. Het is een tak van de motorsport die wereldwijd steeds meer aanhang kent, niet in het minst door het steeds grotere gebrek aan terreinen waar je ongestoord en legaal kunt endurorijden.
Is de nieuwe FX450 dan een FE450 zonder verlichting? Nee, toch niet. Aan de bovenbouw van het blok werd niet gerommeld. Maar de versnellingsbak is wel helemaal nieuw, met een langere eerste en tweede en een kortere vijfde en zesde versnelling. Meer close-ratio, en dat is voor crossgebruik ideaal. Aan het rijwielgedeelte werd meer veranderd. Het 18inch-achterwiel van de enduro’s maakte plaats voor een 19inch-exemplaar, waardoor er uit een veel breder aanbod aan (tevens lichtere) crossbanden kan worden gekozen. Het 21inch-voorwiel zit gevat in een totaal nieuwe WP USD 48mm-vork met gesloten cartridge en een speciale crosssetting met ondermeer een verbeterde eindeslagdemping.
De prachtige CNC-gefreesde zwarte kroonplaten zijn eveneens nieuw en vinden we terug op alle modellen van Husaberg. De offset van de vork wordt met de nieuwe kroonplaten vergroot van 19 naar 22 mm, met een nauwkeurig stuurgedrag en hogere respons tot gevolg.
Wanneer het gas open kan, bewijst Husaberg ook op deze crosser dat het concept met de 70° voorovergekantelde cilinder en de plaatsing van de krukas boven de versnellingsbak bijzonder resultaat oplevert. Door de exact in het zwaartepunt van de machine geplaatste krukas stuurt de FX onwaarschijnlijk gemakkelijk, zonder dat daardoor de stabiliteit op snellere stukken in het gedrang komt. De crossbaan van Igualada is gezegend met een paar kanjers van springbulten en hoewel dat springen niet meteen mijn favoriete onderdeel van het crossgebeuren is, hervind ik op de Husaberg al snel m’n verloren vertrouwen. Nooit eerder voelde een crossfiets zo uitgebalanceerd en stabiel aan. De vering van de FX is ronduit schitterend. Heerlijk progressief, zowel vooraan als achteraan. Met 112,8 kg is de FX niet de lichtste, maar door het ontbreken van verlichting, een lambda-sonde in de uitlaat en een thermostaat is hij wel dik 1,2 kg lichter dan de enduro’s.
Op motorisch vlak merk je dat je wel degelijk met een cross-country-machine onderweg bent en niet met een échte crosser. Het vermogen wordt mooi van onderuit opgebouwd, maar echt hard doorlopen in hoge toeren doet hij niet. Misschien is het ontbreken van een langgerekt eindschot wel de enige eigenschap van de Husaberg FX450 om het niet tot winnaar te schoppen in crosswedstrijden.

Recreatief
Na de FX450 is het de beurt aan een tweede volledig nieuwe Husaberg, de FE390. Hij rondt naast de FE450 en de beresterke FE570 het endurogamma naar onderen toe af. Met de FE390 wilde Husaberg een machine bouwen die het lichte stuurgedrag van een kwartliter combineert met een supergemakkelijk te rijden blok, waarmee de machine bij uitstek geschikt wordt voor inzet bij endurance-enduro’s. Husaberg heeft de markt duidelijk goed bestudeerd én de juiste analyses gemaakt, want net als de cross-country zitten de endurance-enduro’s (2, 6 of 24 uren) duidelijk in de lift. Maar behalve voor deelname aan wedstrijden moet de FE390 in de eerste plaats een machine zijn voor de recreatieve endurist die zich niet hoeft te bekommeren over de gevestigde klassen, maar puur en onbezorgd wil genieten. Dit concept doet me een beetje denken aan de eerste Kawasaki KDX200, een simpel endurootje dat echter zo goed en gemakkelijk te rijden was, dat het begin jaren ‘90 een verkooptopper werd.
Nieuw is het idee dus niet, maar de invulling gebeurt door Husaberg wel weer erg professioneel. Als basis voor de motor werd uitgegaan van het beproefde 450-blok. Met een kortere slag, bij gelijkblijvende boring, werd de cilinderinhoud teruggebracht naar 393,4 cc. Door de krukas iets zwaarder te maken werd de vliegwielwerking wat vergroot, wat moet resulteren in een gemakkelijker te rijden krachtbron. Om diezelfde reden werd ook een nieuwe zuiger ontwikkeld, waarbij de compressieverhouding met 11,1 : 1 een ietsje lager ligt dan bij de FE450 (11,8 : 1). Dit alles, samen met een aangepaste mapping van het motormanagementsysteem en een wat minder puntig nokprofiel op de nokkenas, moet van de FE390 de gemakkelijkst te rijden machine in z’n klasse maken (met als voorname concurrent zeker de KTM EXC400 uit eigen stal).

Snelle 250
Geen betere manier om dat te ontdekken dan op de prachtige enduro-omloop die door ex-Europees endurokampioen en nu productmanager van Husaberg Jochem Sauer werd uitgezet. Naar goede KTM-traditie (het shirtje dat Sauer draagt heeft een andere kleur, maar daardoor verandert zo’n man natuurlijk niet …) heb je daarbij de keuze uit een ‘normale’ en een ‘zware’ omloop. Omdat ik de normale omloop net had gereden met de FX450, lijkt het me ideaal om deze nu opnieuw te doen met de FE390, om zo de machine iets beter te kunnen plaatsen. Vooral het vele stof, opgeworpen door mijn voorganger, maakt het me onder deze loodzware omstandigheden (ondertussen is het kwik richting 38° geklommen) bijzonder lastig en ik moet me voor de volle honderd procent concentreren op de met dikke stenen bezaaide ondergrond.
Wanneer we halfweg op een bergtop even halt houden, overvalt me de gedachte dat ik eigenlijk niet meteen iets zinnigs kan zeggen over de FE390. Behalve dan dat hij tijdens deze marteling m’n trouwe bondgenoot was, die het toeliet om me voor de volle honderd procent op m’n voorligger en de moeilijke ondergrond te concentreren. De machine dient de rijder, onvoorwaardelijk en op een erg bescheiden, maar efficiënte wijze. Nergens kreeg ik het gevoel dat het met een andere machine sneller zou kunnen, nergens ontbrak het aan vermogen of snelheid.
Als proef op de som draai ik nu het zware parcours op, goed voor 8 km extreem endurowerk, in een omgeving waar vorig jaar de trial-GP van Spanje werd verreden. Opstappen van een halve meter zijn hier geen uitzondering en hellingen waar je te voet simpelweg niet opraakt zijn eerder regel dan uitzondering. Al snel blijkt dat de FE390 alles behalve een zwak aftreksel is van de meer competitiegerichte 450 en 570. Nee, beschouw hem meer als een extreem snelle 250, maar dan met een berg koppel onderin, daarbij geholpen door een beregoed rijwielgedeelte. Vooral de enorme grondspeling – door de bijzondere vorm van het blok – helpt je de zwaarste hindernissen vlot te overwinnen. De verhoudingen in de versnellingsbak zijn identiek aan die van de FE450, maar sluiten mooi aan bij de vermogenscurve van het kleinste Husaberg-blokje. De hydraulische koppeling laat zich bovendien licht en nauwkeurig bedienen, waardoor we zonder al te veel zorgen de trialsecties overwinnen en deze loodzware beproeving voor mens en machine afwerken zonder ook maar een keer stil te vallen.

Als een kogel
Na de lunch staat een eerste test met de totaal nieuwe FS570-Supermoto op het programma, wat inhoudt dat de lichte endurospullen plaats moeten maken voor een leren racepak. Van die gedachte alleen al krijg ik het zo mogelijk nog warmer, maar supermotorijden is nu eenmaal m’n favoriete bezigheid op twee wielen en dus begeven we ons aan boord van de FS570 richting Supermotocircuit. De FS570 is zondermeer een opvallende verschijning, die er door eigenwijze opschriften (‘Berg’ aan een zijde, ‘Husa’ aan de andere zijde van de tank) echt uitsteekt. Ik kan me voorstellen dat dit in de Amsterdamse stadskern een nekkendraaier wordt. En het fijne is dat de Husaberg zich daar ook nog eens perfect zal thuisvoelen. Want anders dan verwacht is dit geen pure competitiemachine, maar een fiets die zich ook als gebruiksfiets voor alle dag laat presenteren.
Dat laatste mag je echter niet al te letterlijk opvatten natuurlijk, want een supermoto is en blijft natuurlijk vrij Spartaans, met een uitrusting die beperkt blijft tot de wettelijk verplichte verlichting en richtingaanwijzers. Ook een ritje met een duo kun je vergeten, want door het volledig uit kunststof opgetrokken achterframe is daarin niet voorzien. Dat zal me op dit ogenblik echter worst wezen, want voor me ligt een droom van een Supermotobaan, die erom smeekt het uiterste uit deze kleine Zweedse spierbundel te persen.
Even de 17inch-Michelins opwarmen en dan gás. Hoewel ik de 4,25 inch brede achterband puur uit esthetisch oogpunt wat te smal vind, blijkt echter meteen dat de machine er wel fantastisch mee stuurt en er in combinatie met het hete asfalt onwaarschijnlijk snel mee gereden kan worden. De sterke 570cc-eencilinder loopt als een kogel en daarmee knalt de machine werkelijk van bocht naar bocht. Op dit korte en uiterst technische circuit volstaan de eerste vier van de zes versnellingen en het is genieten wanneer je voor de bocht de machine mooi driftend kunt insturen. Gewoon hard remmen met de voorrem en twee versnellingen lager de koppeling bruut laten opkomen. Een gecontroleerde drift is het gevolg en wanneer de machine net iets te dwars gaat, volstaat één vinger aan het koppelingshendel om het zaakje weer onder controle te krijgen. Mooi is dat. Het ontbreken van een slipperclutch wordt daarbij niet eens als een gemis ervaren. Remmen doet de Berg overigens uitstekend. De Brembo’s van de noppenbroeders werden op de FS verruild tegen een radiaal gemonteerde vierzuigerremklauw van Magura, die samen met een 320mm-remschijf ruim volstaan om de slechts 117 kg wegende machine in te tomen.
Het mag duidelijk zijn dat dit niet zomaar een fiets is met supermoto-look. Nee, dit is een machine die wél zo inzetbaar is in de competitie. De volledig instelbare vering van WP enkele tikjes zwaarder, de lichten eraf slopen en klaar. Met misschien de als optie leverbare Akrapovic-demper uit carbon en titanium als toetje er bovenop. Na twee sessies van 45 minuten is m’n pijp leeg en lever ik ook deze nieuwe vriend met tegenzin weer in bij de jongens die hem hebben gemaakt.

Tekst: German Ooms, foto’s: Peuker, Montero

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?