Pierobon F042 Hstreet

Om je vingers bij af te likken…

Een Italiaans maatpak is beroemd om zijn voorbeeldige snit en briljante afwerking. In zekere zin is de Pierobon F042 Hstreet ook zo’n maatpak, want de koper bepaalt in grote mate hoe deze met een Ducati-krachtbron uitgeruste exoot er uiteindelijk uit komt te zien.

Raceliefhebbers en dan met name mensen die hun hart hebben verpand aan de luchtgekoelde tweeklepsblokken van Ducati kennen de naam Pierobon ongetwijfeld. In het kort voor degene die denkt Piero-wattes? Pierobon is sinds 1952 een gerespecteerde framebouwer. Het bedrijf is net als Ducati gevestigd in Bologna en maakt de meest mooie en briljante creaties. Maar niet alleen frames, ook achtervorken, kroonplaten, rem- schakelsetjes en clip-ons worden met liefde gemaakt. Bovendien maakt het bedrijf allerhande transportmiddelen om motoronderdelen snel en veilig te vervoeren en ook voor een pitsuitrusting (pitbord, snelvullers, mobiele starters voor het achterwiel enz.) draaien ze hun hand niet om. Kortom, een veelzijdig bedrijf dat niet op één paard wedt. Terug naar het waar het om gaat, de Pierobon F042. Deze racefietsen zijn inmiddels een bekend gezicht op diverse circuits. De machines bestaan feitelijk uit een uitgebreide kit (aluminium frame, achterframe en achtervork) die al lange tijd leverbaar is en pasklaar om er een Ducati 1000DS- of een 1100DS-blok in te lepelen. Het schijnt zelfs zo te zijn dat ook andere Ducati-blokken erin passen (900, 750 en zelfs de 620). Maar goed, later meer over de raceversie, het gaat nu om de straatlegale variant, de F042 met de toevoeging Hstreet. De H in de typeaanduiding staat voor Hypermotard. Deze ultieme rouwdouwer staat aan de basis van het geheel. De F042 Hstreet is feitelijk een kit die je naast je Hypermotard moet aanschaffen. Een kostbare ingreep, dat wel, maar goed je kunt het natuurlijk zo gek maken als je zelf wilt. Ga maar na, de Hyper kost € 13.000 (de S-uitvoering € 15.300) en daar komen de kosten van de kit nog bij. De precieze prijs voor de kit is nog niet bekend maar ga uit van een bedrag rond de xxxxx euro. Voor dat geld heb je dan wel een rijdend beeldhouwwerk. Wat je natuurlijk ook kunt doen is een schade-Hypermotard op de kop tikken en de Hstreet-kit erbij kopen. Natuurlijk, ook deze ingreep kost het nodige, maar wees eerlijk, dan heb je wel iets héél bijzonders…

Juweeltjes
Goed, de Hstreet dus. Het frame van de straatlegale Pierobon is net als dat van de racer opgetrokken uit stevige aluminium buizen en daardoor een stuk lichter in de omgang dan het stalen vakwerkframe dat Ducati gebruikt voor haar modellen. Maar da’s niet het enige opvallende. Vooral de lasrupsen die het spul bij elkaar houden zijn regelrechte juweeltjes. Je ziet meteen dat dit frame met de grootst mogelijke zorg en vakmanschap aan elkaar is gelast. Helaas staat de simpel ogende, eveneens uit aluminium opgetrokken, achtervork in schril contrast met het o zo gave frame. Wel heel mooi, en geboetseerd in eigen keuken, zijn de tank, het zitje en de tophalf met daarin de koplamp van de Hypermotard. Trouwens, de tank is met de hand vervaardigd en opgetrokken uit verschillende aluminium delen die op hun beurt weer aan elkaar zijn gelast, vakwerk dus. Qua vering kun je natuurlijk niet de Hypermotard-voorvork gebruiken, die is ietwat te lang. In dit exemplaar zit een fraaie, volledig instelbare vork van Öhlins, terwijl ook de achterzijde door de Zweedse firma wordt afgeveerd. Voor de rest is de Hstreet opgetuigd met radiaal remspul van Brembo en Marchesini-velgen. Het motorisch geweld is rechtstreeks overgenomen uit de Hypermotard. Dit betekent een bullige 90°-L-twin met twee kleppen per cilinder die maximaal 90 paarden op scherp zet. Lijkt in eerste instantie misschien niet veel, maar vergis je niet, want zet je de Hstreet op de weegschaal dan stopt die al bij 166 kg. En dan hebben we het niet over het drooggewicht, maar rijklaargewicht (!), dus inclusief de tank vol benzine.

Als vanzelf
Terwijl het kwik van buitentemperatuurmeter niet meer aangeeft dan een schamele 5 graden krijg ik het ondanks m’n volledig geperforeerde raceoverall al behoorlijk warm zodra de eerste verbrandingsklappen de wijde wereld in worden geblazen. De tweepitter komt een tikje aarzelend op gang. Blijkbaar is hij niet zo gecharmeerd van deze temperaturen, maar ja, wie wel? Na een paar minuten loopt het desmodromische hart ritmisch rond en lijkt klaar voor de klus. Ik slinger een been over het kontje en plof op het uiterst minimalistische zadeltje. Phoe, dat zit behoorlijk hard. Maar meteen word ik overrompeld door iets anders: de compactheid van dit apparaat. Allemachtig, het lijkt wel een 250cc-racer. Niet normaal hoe smal dit ding is gebouwd. De zitpositie is (vanzelfsprekend) sportief. Wat wil zeggen, het lijf behoorlijk ver voorover gebogen richting de diep liggende clip-ons en de benen flink opgetrokken om de voeten op de verstelbare voetsteunen te plaatsen. Ach, het hoort erbij, zullen we maar zeggen. Nog helemaal verbouwereerd van alle indrukken schakel ik de eerste versnelling in en laat de ietwat zware koppeling opkomen. De eerste meters is het wennen, flink wennen. Zo is iedere klap van de Ducati-krachtbron raak. Dat is-ie al bij een Hypermotard, maar aan boord van de Hstreet wordt dit gevoel enorm versterkt. Heeft natuurlijk alles te maken met het magere totaalgewicht. In een poep en een scheet ram je door de zesbak en geeft de digitale teller de meest illegale snelheden aan. Maar ook het insturen gaat zo vlug dat je het bijna niet gelooft. Je hoeft maar te kijken naar, of te denken aan de bocht die je wilt nemen en de Hstreet volgt bijna als vanzelf. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vermelden dat ik lang niet het potentieel van de machine heb kunnen benutten omdat de weersomstandigheden niet optimaal waren (vochtig asfalt en de buitentemperatuur net boven het vriespunt, brrr…). Maar dan nog, het is een heel bijzondere ervaring om aan boord van deze Pierobon een dijkweg af te raffelen. Net als de voortreffelijke vering spreken ook de remmen tot de verbeelding. Maar ja, wat wil je. Je hoeft per slot van rekening maar 166 kilo plus je eigen gewicht af te remmen. De radiaal opgestelde Brembo’s in het voorwiel zijn daarom met gemak op hun taak berekend.

Puur en eenvoud
Ik kan me heel goed voorstellen dat je nu denkt ‘leuk apparaat, maar wat moet ik met zo’n ding?’ Daar heb je een punt, maar… als je gecharmeerd bent van een luchtgekoelde tweekleps Ducati-krachtbron, oog hebt voor techniek, houdt van puur en eenvoud, én – niet geheel onbelangrijk – nog wat euro’s over hebt, is de Hstreet wel een erg gave machine om in je bezit te hebben. Je kunt hem van top tot teen volledig zelf samenstellen met de spullen die jij erop wilt hebben. Kortom, de Hstreet is een bijzonder smaakvol Italiaans maatpak op wielen. Om je vingers bij af te likken…

Circuittijger
Een paar weken na de eerste meters op de Pierobon Hstreet kregen we de kans om op een circuitvariant te rijden, een F042 met een standaard 1000DS-blok. De machine werd beschikbaar gesteld door Leo Fleuren, eigenaar van Affetto Ducati uit Overasselt. Tijdens een circuitweekend op het circuit van Carole (net onder, of beter gezegd, boven de rook van Parijs) konden we met de vedergewicht rijden. Eenmaal in het zadel voelen de eerste paar rondjes vreemd aan. Nieuwe baan, omgekeerd schakelen, je kent het wel. Maar geleidelijk aan voel ik me steeds meer thuis op deze lichtgewicht. Indrukwekkend is vooral het ultra lichte en stabiele stuurgedrag in de glooiende en vloeiende bochtencombinaties. Hier pak je meters, vooral op kannonnen als de 848 en 1098. Natuurlijk, op het rechte stuk heb je weinig te vertellen tegen de immense pk-pakhuizen. Alhoewel…, als je zorgt dat je bij het uitkomen van een bocht in de slipstream zit is het bijblijven van een (standaard) 848 geen probleem! En bij het aanremmen ben je ook in het voordeel, want je kunt steevast een paar meter later in het remhendel knijpen dan de rest. Want de +/- 140 kilo (!) wegende F042 zet je met hulp van de Brembo-ankers met twee vingers in je neus op de vierkante centimeter stil. Helemaal geweldig! Kleine smet op het blazoen is het stuurgedrag in de krappe hairpins, hier wil de machine maar wat graag naar binnen vallen. De oorzaak zit ‘m voornamelijk in de vrij standaard (Showa) upside-down. Als deze wordt aangepast op circuitgebruik (ander binnenwerk) levert dit geheid verbetering op. En dat dit euvel exemplarisch is werd bevestigd door een paar andere Pierobon-coureurs. Hun machines (met andere voorvork) waren juist wel heel neutraal en koersvast in het korte draai- en kapwerk.
 

Pierobon-goeroe
Wil je meer weten over Pierobon (en wat het kost)? Ga dan eens naar Wolff-Motoronderdelen in Deventer. Eigenaar Henk-Jan Wolff kan je alles over deze bijzondere motor vertellen. Wolff is tevens hoofdsponsor van het Wolff-Belgrave-team dat uitkomt met coureur Atiba Belgrave in het ONK op een Ducati 1098. Buiten Pierobon levert Wolff veel meer merken en (race)onderdelen van o.a. Zard, Brembo, Febur en GPone.
Het adres: Tielstraat 6, 7418 CS Deventer. Tel. 0570- 62 88 99 of 06- 27 09 41 41. Of kijk eens op de website www.wolff-motorsport.nl.

Tekst: Ramón van Dijk, foto’s: Rick Jansen, Karin Kramer

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.