Sachs MadAss 125

Draaikont
Neehee, dit is géén brommer. Het is echt een motorfiets, kijk maar naar de kentekenplaat achterop. Hoe vaak ik dat niet heb moeten uitleggen in de paar dagen die ik met de Sachs MadAss 125 op stap was.

Op zich is het niet zo vreemd dat mensen die vraag stellen als ze de kleine Duitser zien. Sachs bouwt hetzelfde machientje namelijk ook als MadAss 50. Door er een grotere cilinder op te zetten werd het op papier ineens een heuse motorfiets, maar zo ziet hij er nog steeds niet uit. En laten we eerlijk zijn, een 125cc-viertaktblokje dat zo’n 8 pk levert is nu niet bepaald motorwaardig te noemen. Het is grappig om vast te stellen dat de MadAss bij bijna iedereen reacties oproept. Of ze hem nu mooi vinden of lelijk, iedereen schijnt er iets over te willen roepen. Op zich is dat niet zo heel vreemd, want het is een bijzondere verschijning. De aankleding van de kleine Sachs is behoorlijk compleet. Uiteraard zijn alle noodzakelijke zaken aanwezig om er een kenteken op te kunnen krijgen, zoals richtingaanwijzers, een claxon en spiegels, maar daarnaast zijn er ook een dashboard met digitale snelheidsweergave, projectiekoplampjes en een led-achterlicht. Verder zien we een fraaie achtervork en de driespaakswielen. Het ziet er optisch allemaal prima uit.
Het blokje is een exemplaar zoals ik dat zelf vooral ken uit mijn brommertijd. Het oogt als de luchtgekoelde eencilinders die onder de oude Honda-viertaktbrommers zaten. Alleen is het in dit geval een in China gemaakte kopie met een bijna 120 cc grote cilinder en een heuse startmotor. Dat is nog eens luxe. Deze eencilinder levert een vermogen van 8,2 pk bij 8400 toeren, da’s niet bijster veel. Ik kan me nog een keer herinneren dat mijn SS50 (85) op de rollenbank van de lokale politie mocht… Goed, laten we maar eens gaan rijden, want daar ben ik wel erg benieuwd naar geworden.

De honderd
Na even te moeten zoeken naar het contactslot – dat zit à la Buell aan de zijkant van het koplamphuis – kan ik de Sachs starten. De koppeling heb ik ingeknepen, anders doet de startmotor niks, maar aanslaan doet de eenpitter niet. O ja, het ding heeft nog een carburateur, dus moet er eerst gechoket worden… Inderdaad, met de choke vol erop slaat het motortje direct aan. Gepaard met een flinke klak schakel ik de eerste van vier versnellingen in en zijn we onderweg. De eerste meters is het even lastig omdat je tijdens het rijden steeds even de choke moet ‘corrigeren’ tot de motor echt warm is. Haal je deze er te vroeg af dan slaat de motor geheid af bij het stoplicht. Een rondje over het prachtige industrieterrein van Amsterdam Zuidoost verloopt soepel, al heb ik wel het idee dat de MadAss niet erg hard loopt. In de bebouwde kom zit je al snel in zijn vierde (en dus hoogste) versnelling. En dan rijd je net aan 60 km/h. Buiten de bebouwde kom trek hem iets verder door in z’n drie en dan zit ik al vlot op de 80 km/h. Aangezien ik het idee heb dat hij nog wel iets harder kan, stuur ik de ring A10 op. Oef, dat is toch wel eng. De ‘honderd’ haalt-ie niet en aangezien je vrij laag zit, voel je je heel klein tussen de vrachtauto’s op de snelweg. Tot overmaat van ramp houdt de MadAss er plots totaal onaangekondigd mee op. Terwijl ik de vluchtstrook op stuur, bedenk ik me dat hij waarschijnlijk nog wel een ouderwets benzinekraantje heeft. Maar helaas, dat blijkt het niet te zin. Terwijl het verkeer voorbij raast, wil ik eigenlijk zo snel mogelijk weg van de vluchtstrook. Ik probeer te starten en bij de derde poging loopt de eenpitter weer, zij het niet helemaal soepel. Maar ik kan via de vluchtstrook naar de eerste de beste afrit komen en dat vind ik het belangrijkste op dit moment. Met horten en stoten probeer ik terug naar onze redactie te komen. Telkens als je denkt dat hij het weer goed doet, begint hij weer te stotteren en zakt de snelheid langzaam maar zeker terug. In het donker op een onverlichte B-weg met ongeveer 50 km/h per uur tussen de haastige automobilisten en vrachtwagen chauffeurs op de Sachs MadAss is niet fijn, kan ik je melden. Uiteindelijk besluit ik mijn weg te vervolgen over het fietspad, waar overigens niemand van opkijkt… Gek genoeg blijft hij het wel goed doen als je onder de 60 km/h blijft. Ga je voluit dan is dat telkens maar van korte duur. Opvallend is daarbij dat deze draaikont de ene keer met pijn en moeite 81 km/h op de digitale teller weet aan te tikken, terwijl hij even later zonder al te veel moeite richting 100 km/h klimt. Net zo wisselvallig is de koppeling. Het ene moment doet deze het goed, even later slipt de koppeling bij de minste of geringste verdraaiing van het gashendel. Het moge duidelijk zijn: hier kun je niet zoveel mee. In de stad gaat het prima, zolang hij goed loopt ook nog wel op B-weggetjes, maar verder moet je niet gaan met de MadAss 125. In feite ís het gewoon een brommer, maar mag je er niet mee op het fietspad. Daarbij is 2280 euro best veel geld voor motor waarvan de mogelijkheden zo beperkt zijn. De Sachs MadAss 125 ziet er leuk uit, maar daar heb je het eigenlijk wel mee gehad, jammer.

Tekst: Sjoerd Schippers, foto’s: Rick Jansen

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.