Track T-800CDI diesel

ANDERS denken

De levensduur van een diesel ligt hoger dan die van een benzineblok, het brandstofverbruik ligt lager en door middel van zaken als roetfilters zijn ze relatief schoon. Klinkt goed in deze tijden van milieubewustheid. Maar een dieselblok in een motorfiets…?

De geschiedenis heeft ons geleerd dat motorfietsen met een dieselblok nou niet bepaald bekend staan om hun enorme motorische prestaties. Meest bekende voorbeeld daarvan is wel de Enfield Diesel. Praktisch, omdat diesel vaak makkelijker verkrijgbaar is en in geval van nood mik je er zonnebloemolie in. Dat biedt perspectieven nietwaar? Maar dat het nou hard gaat, nee, niet bepaald. Om de prestaties van een motorfiets met een dieselblok een beetje naar acceptabele waarden omhoog te krikken heb je een turbo nodig. Startwin uit Loenen bewees met de Thunderstar diesel dat het mogelijk is een razendsnelle motorfiets te bouwen, maar helaas lijkt dat project een behoorlijk eindje achterin in de ijskast te staan.
Ooit, jaren geleden, berichtten we over een veelbelovende diesel all road die in ontwikkeling was bij E.V.A. Products B.V., maar ook deze motorfiets leek het prototypestadium maar niet te ontlopen. Tot voor kort dan, want op de MOTORbeurs in Utrecht stonden dit jaar toch wel heel serieus uitziende dieselmotorfietsen. Toegegeven, we waren nog steeds sceptisch, omdat zelfs bij de grote motorfabrikanten dergelijke modellen geen garantie betekenen voor productie. Toch lijkt Nederland binnenkort niet alleen meer bekend te staan om klompen, kaas, tulpen, molens, polders en roodverlichte hoofdstedelijke straten, maar ook om zijn gangbare en milieuvriendelijke dieselmotorfietsen.
Waar we normaliter de allernieuwste motorfietsen met het grootste gemak en vanzelfsprekendheid van de importeurs meekrijgen, is het met de Track T-800CDI diesel een heel ander verhaal. Voor we de machine aan de tand mogen voelen, wil Erik Vegt van E.V.A. Products eerst met ons om tafel zitten om de filosofie achter de Track diesel uit te leggen. Het vraag volgens hem namelijk een heel andere manier van denken dan gebruikelijk is in de conservatieve motorwereld. Je kunt je daarbij diverse dingen afvragen, hebben wij ook gedaan, maar uiteindelijk kwamen Erik en de tevens in zijn bedrijf werkzaam zijnde Arjen Hilbers inderdaad met een verhaal waardoor je toch anders tegen de machine aankijkt.

ONDER JE SCHOEN
Een hot item is de ‘carbon footprint’, je CO2-voetafdruk op de wereld oftewel de uitstoot van CO2 die jij veroorzaakt door verbruik van fossiele brandstoffen als olie, kolen en gas. Da’s ook de reden voor deze eco special van MOTOR Magazine. Maar lang voordat we met z’n allen ineens dwangmatig onder onze zolen gingen kijken hoeveel koolstofdioxide daaraan kleefde, was bij E.V.A. Products het kwartje al gevallen. Luisterend naar de behoorlijk resolute, enigszins dwingende woorden met aardig wat technische diepgang van Erik en Arjen, krijgen we al snel een beeld van het soort mens dat hier tegenover ons zit. Niet zomaar een stel techneuten, meer een soort uitvinders met een indrukwekkend breed belangstellingsgebied en het vermogen diverse technologieën te combineren. Het soort dat altijd op zoek is naar nieuwe mogelijkheden. Erg gedreven en daardoor niet altijd even gemakkelijk. Hoeft ook niet. In de informatiestroom die als een soort technologiestortvloed over ons neervalt, denken we even te kunnen lezen dat de heren bijna dwangmatig ‘anders’ proberen te denken. Toch blijkt al snel dat er toch een gezonde dosis nuchterheid aanwezig is die conventionele en goed werkende technieken op waarde weet te schatten en toe te passen. Bovendien is er de commerciële tegenwoordigheid van geest dat de boel ook betaalbaar moet blijven om uiteindelijk daadwerkelijk als Nederlandse motorfietsfabrikant een verkoopbaar product neer te zetten.
De Track loopt op diesel, zoveel was je al duidelijk en dat ’ie ook op biodiesel kan lopen zal je niet verrassen. Het systeem hoeft hiervoor niet aangepast te worden, het is op dat gebied zelfdenkend. Echter, waar we wel even van met onze oren zaten te klapperen is het feit dat de Track ook op GTL kan lopen. Het klapperen begon al, net zoals bij de meesten van jullie waarschijnlijk, bij het horen van de benaming GTL. Gas to Liquids betekent het en heel simpel uitgelegd (we besparen je de verlengde molecuulstructuren) is het LPG in vloeibare vorm, vloeibaar gas dus. GTL wordt gemaakt van aardgas om uiteindelijk een synthetische vloeibare brandstof op te leveren die schoner verbrandt dan conventionele brandstoffen. E.V.A. hierover: ‘Aardolie is alleen voor plastic en medicijnen, aardgas daar hebben we ontzettend veel van. En bovendien is aardgas niet de enige bron waaruit je GTL kunt winnen.’
Ter illustratie krijgen we een jerrycan onder onze neus geschoven. ‘Kijk, dit is GTL van houtsnippers.’ Het goedje voelt een beetje vettig aan de vingers, als lampolie en zo ruikt het ook, voor zover de bijna geurloze vloeistof geur afgeeft. Stukken beter dan de penetrerende geur van diesel! Stukken schoner ook. Wist je trouwens dat Shell al GTL gebruikt? Hun V-Power diesel bestaat er deels uit. Met een prijs van € 2,- per liter is de houtsnipper GTL niet echt goedkoop, hoewel het ons toch nog aardig meevalt. ‘Het is de tweede generatie biobrandstof. De eerste generatie, zoals palmolie en maïsolie, is vervuilend voor het motorblok door elementen als zwavel et cetera. Plus dat het eten is wat verbruikt wordt. GTL is meer efficiënt, heeft een hogere en daardoor schonere verbrandingstemperatuur en een hogere calorische waarde dan diesel (er zit dus meer energie in, red.). Het voordeel van GTL is ook dat iedere organische stof omgezet kan worden in GTL. Het zal je raar in de oren klinken, maar zelfs liposuctievet is geschikt. Er wordt zoveel gegeten, door de mens via overconsumptie omgezet in vet, dat de cirkel niet meer klopt. Zou je ons overtollig vet echter gebruiken als brandstof…’

IN PRODUCTIE
De filosofie achter de Track krijgt door bovenstaand verhaal toch beduidend meer diepgang dan simpelweg het produceren van een motorfiets met dieselblok, hoewel de basisgedachte, zoals die jaren geleden bij Erik opkwam, toch ook wel weer erg eenvoudig is: een zuinige motorfiets met een grote actieradius en normale prestaties. ‘Kijk, je kunt tijdens een verre reis wel tachtig liter benzine meenemen, maar door dat extra gewicht gaat je verbruik ook omhoog.’ De keuze voor een all road is tweeledig. Ten eerste is het overduidelijk het favoriete soort van zowel de straat als de off road georiënteerde mannen, maar het is simpelweg ook een erg groot segment. Bovendien ging het er om een praktisch vervoermiddel te ontwerpen en zo’n all road is uiterst breed inzetbaar.
De keus voor een dieselblok is hierboven al enigszins uitgelegd, maar er zitten nog meer voordelen aan. Een dieselblok is zuinig en gaat bovendien erg lang mee. Dat scheelt weer in afval van versleten onderdelen en de productie van nieuwe.
Nog een keer het wiel uitvinden is onzinnig en bovendien onbetaalbaar. Om die reden is het motorblok dan ook afkomstig van een externe partij, te weten Mercedes (Daimler). Het 800 cc driecilinder motorblok met cdi en turbo wordt gekoppeld aan een CVT (Continu Variabele Transmissie) – een automaat dus, net als de Aprilia Mana – met dit verschil dat hij geen semi-schakelstand kent en ook geen verschillende settings (sport, regen, dat werk). Aan de CVT zit een cardanas uit eigen huis die tevens als enkelzijdige draagarm voor het achterwiel dienst doet. Een reactiestang is achterwege gelaten. Er zijn immers geen schakelmomenten en de lastwisseling geschiedt via de automaat op een dusdanig vloeiende wijze, dat ook hier geen grote invloed vanuit gaat. Frame, kuipwerk en dergelijke zijn eigen makelij, maar veel componenten worden bij toeleveranciers gehaald, net zoals bij alle grote motorfabrikanten. De vering komt van WP, de remmerij van Brembo en ga zo maar even door. ‘We hebben toeleveranciers van over de hele wereld; Taiwan, Amerika, Canada, noem maar op. Maar we willen niet afhankelijk zijn van andere motorfietsfabrikanten.’ Het KTM-voorspatbord dat je nu nog op de foto’s ziet zal om die reden vervangen worden door een eigen exemplaar. De mallen voor het kuipwerk zijn al gemaakt bij Schurgers en het materiaal wat gebruikt gaat worden is een zeer taaie ‘onbreekbare’ (je kunt er overheen rijden) kunststof.
Ook de productie geschiedt buiten de gevestigde motorfabrikanten om. ‘We doen het extern in samenwerking met een NedCar-achtig bedrijf. Alle partners zijn in dezen al gevonden. We zijn nu bezig de puntjes op de ‘i’ te zetten en het is de bedoeling dit jaar nog de eerste klanten op de wachtlijst hun motoren te kunnen leveren.’ Het gaat hierbij om een stuk of vijftig exemplaren. Volgend jaar wordt de productie opgeschroefd en is het de bedoeling dat er 400 tot 500 Track T-800CDI’s van de band rollen. Serieuze aantallen, zeker als je bedenkt dat er voorlopig nog geen exportplannen zijn richting verre contreien als Amerika.
Heb je € 17.500,- paraat om een rijklare Track T-800CDI aan te schaffen, dan kun je niet bij een dealer terecht, die komen er namelijk niet. Je koopt de Track bij E.V.A. en service geschiedt aan huis. Er komen servicetrucks met een mobiele werkplaats en dat biedt nogal wat voordelen. Stel dat de machine het niet meer zou doen, dan hoef je dus geen vervoer naar een dealer te regelen. Bovendien kun je afspreken dat de servicetruck op je werk langskomt. Dan staat de machine toch acht uur niets te doen, ideaal dan om ‘m z’n 15.000 km beurtje te geven toch? Dat (behoorlijk lange!) onderhoudsinterval wordt bepaald door de aandrijfriem van de CVT en de olie. Die aandrijfriem wordt nog naar gekeken en ook de olie wordt nauwgezet in de gaten gehouden om in de toekomst eventueel naar een onderhoudsinterval van 50.000 km te gaan. Vervanging van slijtagedelen als banden, ketting en tandwielen, remblokjes en -schijven en de service van de vering kan via de gebruikelijke kanalen geschieden.

ALTIJD KOPPEL
Balpen en schrijfblok worden sissend, heet natikkend terzijde gelegd en het been zwaait over het zadel van de Track voor een korte indruk. Rem in, druk op de startknop en heftig trillend komt de diesel tot leven. ‘Als je ook maar de vergelijking met een tractor maakt komen we je opzoeken,’ klinkt het met dreigende blik, maar toch krijg ik meteen een weemoedig beeld voor ogen van een oude John Deere die goedmoedig en laagtoerig stationair staat te draaien. Niets negatiefs, absoluut niet. Wat een geluid, wat een romantiek! Wegrijden is als op iedere automaat. Draai aan het gas (ride-by-wire, dus geen gaskabel) en je gaat. Een kind kan de was doen. Het toerental klimt en het geluid klinkt zowaar potent. De heftige trillingen verdwijnen om plaats te maken voor de zachte en goedmoedige vibraties van een driecilinder aan het werk.
In gedachten zie je jezelf al uren achtereen door de woestijn rijden, het blok monotoon brommend, de tankinhoud slechts heel geleidelijk slinkend. Het mooie van de CVT is dat je eigenlijk altijd het maximale koppel van een dikke 100 Nm ter beschikking hebt. Daarmee kun je in ieder terrein prima mee uit de voeten en bovendien biedt het perspectieven als het gaat om zwaar bepakken van de machine. Net voordat de CVT aangrijpt, voel je even een kantelmoment van de dwarsgeplaatste krukas, maar die is meteen weg zodra je rijdt en zolang je rijdt voel je er in het geheel niets meer van. Weer een voordeel van niet hoeven schakelen. De acceleratie is niet wereldschokkend, maar ook zeker niet kinderachtig. Een motorfiets waardig en je rijdt er toch nog zo’n 175 km/u mee (volgens opgave). Topprestaties kunnen er wel uitgeperst worden, maar dat is niet de filosofie van E.V.A. Products. ‘Wie 300 wil rijden moet een Hayabusa kopen. Wie gewoon prettig, zuinig en met een goede rijdynamiek wil rijden, kan bij ons terecht. De Track is niet zomaar een hobbyproduct, maar een serieuze en goedkope vorm van transport met een lage uitstoot (een volledig gesloten en direct werkend roetfilter is in ontwikkeling). We hebben de Track genoeg motorische prestaties meegegeven om gewoon lekker te kunnen motorrijden, maar hij voldoet al wel aan de (toekomstige) Euro5-normen. Elektrisch stoot je nog 120 gram CO2 uit per kilometer, de Track stoot op diesel slechts 65 gram uit en rij je op GTL, dan is dat nog maar de helft.’
Na meer frames dan je op twee handen kunt tellen, is het uiteindelijke frame in combinatie met de WP-veercomponenten absoluut in balans. Het stuurgedrag is verrassend strak en meer dan concurrerend met de andere all roads op de markt en ook de remmerij is dik in orde.
Het dieselblok voelt bij lange na niet zo lomp en futloos aan als verwacht. Integendeel, er is maar weinig verschil met een benzineblok merkbaar. Het enige waar je aan moet wennen heeft niets te maken met het feit dat je op een diesel rijdt (nou oké, de handschoentjes bij het tankstation zijn ook even wennen), maar met het gegeven dat je op een automaat zit. Kom je namelijk op een bocht af en wil je na het aanremmen het gas er op zetten, dan is het even wachten op het aangrijppunt wanneer de aandrijving weer begint. Normaal is dat zodra je de koppeling laat aangrijpen, maar dat punt is nu toerentalafhankelijk. Even wennen dus. Voor de rest rij je gewoon een normale motorfiets, maar wel met een ultrabrede grijns als je bij de pomp afstapt. Het opgegeven verbruik ligt namelijk tussen de 1 op 21 (bij 175 km/u) en 1 op 43 (bij 90 km/u) en de diesel is natuurlijk ook niet bepaald prijzig. Een verbruik van 1 op 100 is het uiteindelijke doel en daarmee ben je dan eigenlijk weer terug bij de Solex, maar dan stukken comfortabeler en vele, vele malen sneller.
Met de Track staat er een serieuze, capabele en milieuvriendelijke motorfiets voor een concurrerende prijs en dat is gewoon afkomstig uit ons koude kikkerlandje! Natuurlijk zijn er meer zaken nodig om het project tot een succes te maken, maar vooralsnog lijkt het er op dat Nederland binnenkort weer een serieus motormerk binnen de gelederen heeft.

Tekst: Tim Dekkers
Fotografie: Tom Haanstra/Target Press

 


 

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.

Ik meld me hierbij aan voor de volgende mailinglijsten:




Vul een geldig emailadres in
Dat adres bestaat al in ons bestand
The security code entered was incorrect
Dank voor je aanmelding

Gerelateerd

REAGEER OP DIT ARTIKEL