Triumph Thunderbird

King of the road

Al enkele jaren hing er in Hinckley een vacature aan het prikbord. Vele sollicitatiegesprekken later is de vacature eindelijk ingevuld. Nieuwe collega op de afdeling ‘lange wielbasis’ in de Triumph-fabriek: de Thunderbird.
 
De introductie van deze Triumph Thunderbird hing al een paar jaar in de lucht. Een motor die het gat in het cruisesegment van de Engelsen opvult. Tussen de 865cc America en Speedmaster en de bijna 2,3 liter Rockets ligt immers een gat van 1429 cc. Triumph rook haar kans en vult het segment nu aan met de Thunderbird. Een cruiser met een compleet nieuw 1597cc-tellend blok aan boord. Twee dikke 800cc-potten, goed voor een koppel van 146 Nm dat al vrijkomt bij 2750 toeren per minuut! Kijk, dat zal dikke klappen opleveren. Terwijl het cruisersegment wordt gedomineerd door V-twins weet Triumph als geen ander dat een eigen identiteit belangrijk is. Er is dan ook niet gekozen voor een V-opstelling waardoor de Thunderbird slechts de ‘zoveelste’ zou zijn. Met gevoel voor historie heeft Triumph een compleet nieuwe paralleltwin gebouwd en onderscheidt het zich daarmee op de cruisermarkt. Kijken we langs het achterwiel dan zien we dat de 86 paardenkrachten via een tandriem naar het achterwiel worden getransporteerd. Een tandriem bij Triumph? Jawel! Het is voor het eerst dat een Hinckley-fiets wordt uitgerust met deze aandrijving. De versnellingsbak is voorzien van een overdrive, de zes, voor dat echte cruisegevoel. Om slijtage en geluid te verminderen zijn de tandwielen van deze versnellingsbak helicaal uitgevoerd, dus lopen de tanden niet recht maar liggen ze schuin. Onder het rijden heb ik geen enkele keer met de bak in de clinch gelegen, zelfs niet bij lui schakelen, dus dat zit wel goed. De vering wordt verzorgd door Showa, dat aan de voorkant een massief ogende niet instelbare 47mm-voorvork heeft gestoken. Aan de achterkant vinden we twee schokdempers, eveneens van Showa, waarvan de veervoorspanning instelbaar is. Verder is het veel chroom wat de klok slaat; motordeksels, prachtige uitlaten, koplamp, spiegels, etc. De prachtige vijfspaaks wielen worden omarmd door Metzeler Marathon ME880’s, die speciaal ontwikkeld zijn voor montage onder de Thunderbird. En zo valt er niets aan deze motor te vinden dat níet nieuw is.

Échte cruiser?
Nemen we de motor voor het eerst in ogenschouw dan concluderen we al gauw dat Triumph weinig aan het toeval overlaat; hier lijkt een échte cruiser te staan. De motor is tot in detail afgewerkt en straalt een onvervalste cruiserlook uit. Het blok is mooi kaal in het stalen buizenframe gezet waardoor je, zoals het hoort, zonder belemmering door het frame kijkt. Beroer je de startknop van de T-bird, en hou je zoals bij elke Triumph de koppeling ingetrokken, dan hebben de twee cilinders geen enkele moeite om op gang te komen. Er ontstaat in de lange dempers een mooie roffel die stationair gemoedelijk en vriendelijk aandoet. Met een zeer geringe zithoogte van 700 mm en een aan de voorkant smal zadel heeft zelfs de kleine medemens geen enkele moeite beide voeten aan de grond te krijgen. Toch is dit slechts heel beperkt nodig, want zogauw de cruiser stapvoets rolt hou je de afgetankte 340 kilo’s met kinderlijk gemak in evenwicht. Het lage zwaartepunt en de soepel te bedienen koppeling spelen hierin een grote rol.  De voetstepjes die, in vergelijking met de plaatsing op andere cruisers, relatief naar achteren zijn geplaatst zorgen ervoor dat je voeten vlug weer aan de grond zijn wanneer dit nodig is. Maar belangrijker is de meer relaxte zit die je hoordoor hebt. Het ‘voeten-ver-naar-voren-idee’ mag er dan voor de toeschouwer relaxed uitzien, voor de berijder in kwestie is het altijd een stuk minder relaxed. Het wordt zo langzamerhand duidelijk dat Triumph tóch concessies heeft gedaan waarmee ze afwijken van andere cruisers, maar die een vriendelijker en beter stuurgedrag tot gevolg hebben. Zo is het ontbreken van treeplanken (die je overigens gewoon als accessoire kunt aanschaffen) in de ogen van de ware purist misschien een zonde, het houdt wel in dat je actiever zit en de motor makkelijker omgooit en een bocht in legt. Hetzelfde geldt voor de enkele schakelpook, in plaats van een hak-teenschakeling. De versnellingsbak laat zich echter keurig bedienen en een hak-teenpedaal is écht niet nodig. Ook is het stuur redelijk hoog en richting de berijder geplaatst, waardoor je rug ontlast wordt van een vreemde houding. We kunnen wel stellen dat de algehele zitpositie anders is dan die bij de concurrenten; een actieve en relatief geometrisch verantwoorde zit. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je op de T-bird met twee vingers in je neus een lange rit aflegt, want je onderrug, armen en nekspieren krijgen het op hogere snelheid nog steeds flink te verduren. Diezelfde snelheid is overigens af te lezen op het dashboard dat in de tank geïntegreerd is. Boven in het klokwerk vinden we de kilometerteller, terwijl de onderste wijzer het toerental aanwijst. Voor de snelheid zijn zowel kilometers als miles in de klok verwerkt. Via de I-knop op je rechter instrumentarium bedien je het digitale gedeelte, waarin onder andere te vinden is hoeveel kilometers je nog op je benzinevoorraad af kunt leggen. De stijlvolle tankdop bevindt zich rechts van dit klokkenspel.

De nieuwe standaard
De gasreactie is al op lage snelheid keurig in orde. Beide cilinders worden van brandstof voorzien via een afzonderlijke mapping zodat het blok precies doet wat je via het gashendel van ‘m verlangt. Je moet flink je best doen om de motor aan het hikken te krijgen, al vanaf 1000 tpm doen de zuigers onder belasting zonder haperingen hun werk en is er zelfs redelijke trekkracht aanwezig. De zesde versnelling mag dan een overdrive zijn, je kunt ‘m gerust gebruiken om gewoon ultiem lui te rijden. Zo tussen de 2250 en 3250 toeren per minuut heb je een ideaal koppelbereik en ploft de T-bird gestaag voort. Als de tellernaald 6500 aanwijst grijpt de toerenbegrenzer in, maar dan ben je ook al ruim voorbij het bruikbare gedeelte. Wanneer we de tweepitter meenemen naar de bergachtige wegen rondom Barcelona ontpopt de Triumph zich al gauw tot een openbaring wanneer het op sturen aankomt. Er valt écht te hoeken met deze cruiser! Natuurlijk, het is de grondspeling die bij grotere hellingshoeken roet in het eten gooit, maar de Thunderbird laat zich verrassend licht en soepel de bocht insturen. In lange doorlopers toont het rijwielgedeelte zich stabiel en doet de vering z’n werk, terwijl ook krappe haarspeldbochten geen probleem zijn. Zelfs straatje keren kan op de ruime asfaltstroken door de bergen zonder steken en voetje aan de grond. Ik heb afgelopen jaar een aardig scala aan cruisers gereden en durf zonder twijfel te stellen dat deze Triumph met gemak gehak maakt van z’n concurrentie wanneer het op sturen aan komt. Qua lichtvoetigheid en stuurgemak is deze Thunderbird ab-so-luut de nieuwe standaard.  Al blijft het natuurlijk de vraag hoe belangrijk cruiserbestuurders de stuureigenschappen van hun motor vinden. De beleving van ‘The American Dream’ is misschien voor velen nog wel belangrijker. Maar denk nou niet dat dit bij de Triumph niet snor zit, omdat de T-bird toevallig ook nog eens goed stuurt. Nee-nee, ook met een naadloos lopend blok en vlot rijwielgedeelte heb je op de tweepitter het echte cruisegevoel. De roffel uit de uitlaten, de spiegelblik in de koplamp, ook op dit gebied lijkt alles te kloppen. Het enige dat mij opviel tijdens het relaxte cruisewerk is het remvloeistofpotje. Een chromen dekseltje zou het geheel er een stuk chiquer uit laten zien. Over details gesproken… En dat terwijl je op een cruiser de blik op oneindig moet hebben! Ja-ja, ik weet het… Dus, pothelm en zonnebril op en cruisen maar… Down the highway of over bochtige wegen, het zal de Thunderbird worst wezen. Gas geven is één, sturen is twee, maar je moet uiteindelijk ook weer tot stilstand komen. Aan de voorzijde verzorgen twee vierzuigerklauwen van Nissin de vertraging, door zich in de 310mm-schijven vast te bijten. Achter is eveneens een 310mm-schijf bevestigd, maar zorgt een tweezuiger van Brembo voor de weerstand. Het is en blijft natuurlijk een gigant van een motor dus het is wel ‘even’ dik 300 kilo dat je tot stilstand probeert te brengen. Wanneer je ook de rempartij achter goed aanspreekt is het remvermogen ruim voldoende. Een té sportieve rijstijl en een lakse rechtervoet waren debet aan de twee keer dat m’n voorwiel blokkeerde terwijl ik dat punt nog niet verwachtte. Ik denk dat elke koper er verstandig aan doet voor de optionele ABS te kiezen. Voor een meerprijs van € 800 ben je verzekerd van een stukje veiligheid dat je met een goed gevoel op de motor laat zitten. Het ABS werkt trouwens prima, zoals we dat mogen verwachten.

Als een kameleon
Door de enorme waslijst aan accessoires kun je de Thunderbird geheel naar je eigen smaak aankleden. Met footboards, een sissybar, leren tassen en een windscherm maak je d’r een echte toercruiser van. Monteer je echter een solozadel, een flyscreen en chroomvelgen dan staat er een ware hotrodcruiser in je schuur. Twee highway-steps d’r op en het feest is compleet! Zou je deze twee fietsen naast elkaar zetten, in een ander kleurtje, dan is het voor de buurman maar moeilijk voor te stellen dat je met twee dezelfde fietsen te maken hebt. In totaal heb je keuze uit 104 accessoires, vermenigvuldig dat met drie (het aantal beschikbare kleuren) en de kans dat je een T-bird tegenkomt die exact hetzelfde is als de jouwe is nihil. Hierbij moeten we trouwens nog wel even opmerken dat de two-tone kleuren, die overigens wel bijzonder fraai zijn, € 300 meer kosten dan het geheel zwarte model. De Thunderbird is een cruiser waarmee je alle kanten op kunt. Maar belangrijker: een cruiser die qua sturen absoluut als nieuwe maatstaf gezien mag worden. Het is de grondspeling die vanzelfsprekend beperkt is maar de lichtvoetigheid en handelbaarheid die de T-bird ten toon spreidt is absoluut van ongekende klasse in dit segment. Een segment waarin sturen misschien niet als basis van het rijplezier wordt gezien. Toch zit het ook op de andere gebieden wel goed. Het blok is prima in balans en onderscheidt zich van de concurrentie doordat het geen V-Twin is. Relaxed op gematigd tempo rond tokkelen zonder daarbij al te veel te moeten schakelen is door het flinke koppel en de bloksouplesse geen enkel probleem. De gasreactie is onder alle omstandigheden perfect en de zit is goed. Het schakelen gaat aalglad en de bak is op geen onvolkomenheid te betrappen. Deze Thunderbird biedt veel meer plezier dan je verwacht wanneer je ‘m van top tot teen bekijkt. Een cruiser die begrijpt wat cruisen inhoudt maar die stiekem ook best graag een bochtje om gaat. En daar houden we allemaal wel van… Kaal, in monotone en zonder ABS betaal je € 15.490, een boel geld maar redelijk in lijn met de concurrentie. Dus ben ik benieuwd wat de T-bird vanaf eind juni (leverdatum) teweeg gaat brengen op de cruisermarkt. Ik verwacht een hoop occasions. Japans en Amerikaans…

Mag het een onsje meer?
Voor diegenen die 1600cc nét te weinig vinden is er in het accessoire-pakket een big-bore-kit te vinden. 1700cc, sterkere koppelingsveren en natuurlijk een aangepast koppelingsdeksel (foto) zodat de Thunderbird-collega’s al bij het stoplicht kunnen zien dat ze geen sprintje hoeven aan te gaan. Doe je het direct goed, dus in combinatie met het optionele luchtfilter, optionele uitlaten en een nieuwe mapping dan stijgt het koppel tot 165Nm! Da’s niet mis. Net zoals het gat dat je in je portemonnee slaat, want het is natuurlijk een duur geintje. Wij reden de Thunderbird ook met big-bore-kit en het verschil is absoluut merkbaar, maar niet indrukwekkend. Toch is het een mooie optie voor wanneer je de motor twee jaar in bezit hebt en iets meer wilt. Hoef je niet direct die Rocket te kopen…

Amerikaans op z’n Engels…
Vanaf 2004 heeft ontwerper Tim Prentice gewerkt aan het project waaruit de Thunderbird is geboren. Prentice is afkomstig uit Los Angeles en gespecialiseerd in voertuigontwerp, zo ontwierp hij al eerder de Yamaha Road Star, de Triumph Rocket III Touring en de Honda Rune en VTX. De opdracht was een moderne cruiser te ontwerpen waarin een paralleltwin het kloppend hart vormt. Het resultaat is een Engelse paralleltwin in een uiterst Amerikaans jasje dat alle belangrijke stijlkenmerken voor de cruisermarkt aan boord heeft.

Tekst: Eddie de Vries, foto’s: Triumph

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?