Triumph Tiger SE

Begeerlijk pakket

De Tiger, al vanaf Triumph’s wederopstanding in 1991 is deze gentleman te vinden in het omvangrijke Hinckley-programma. Met zijn elastische 1050 cc metende driecilinder is de multifunctionele hoogpoot breed inzetbaar. En met de komst van de Tiger SE wordt het werkgebied nóg breder.

Na een dikke 200 kilometer te hebben gereden wordt het de hoogste tijd om te stoppen. Niet om te tanken, want de tankinhoud van de Tiger meet een riante 20 liter en met een gemiddeld verbruik van 1: 16 haal je gemakkelijk zo’n dikke 300 kilometer. Nee, stoppen doen we enkel en alleen voor een bakje koffie, niets meer en niets minder. Ook het zitvlees protesteert nog niet, want met je achterwerk op de riante Tiger-zetel is het lang uit te houden. Nu de zithouding de revue passeert, het enige minpuntje is de pittige zithoogte. Oké, met het zadel 840 mm boven de grond zijn er in deze klasse wel hogere fietsen te bedenken, zoals de BMW R1200GS (Adventure), feit blijft dat je ook op de Tiger redelijk hoog zit.
Ondanks dat is de Triumph uitermate gemakkelijk wendbaar. Komt vooral door de goede balans en het brede stuur. Hiermee laveer je de allroad precies daar waar jij hem wilt hebben. En nu we toch de term allroad hebben laten vallen… in het terrein heb je eigenlijk weinig tot niets te zoeken met deze avontuurlijke Engelsman. Dat komt vooral door de gemonteerde banden en keuze van de velgmaat. Daar waar concurrenten kiezen voor een smal 19 of zelf 21 inch (allroad gericht) exemplaar heeft de Triumph een ‘normaal’ 17inch-voorwiel. Hiermee wordt het inzetgebied beperkter, zoveel is duidelijk. Aan de andere kant heb je veel meer keuze als het gaat om straatbanden.

Paljas
Tijdens het rijden valt direct op hoe soepel de driecilinder zijn werk verricht. Of je nu net boven het stationaire toerental loopt te rommelen, of dat je de naald op de prima afleesbare teller richting het rood jaagt, de Tiger trekt overal en altijd. De daaraan gekoppelde zesbak presteert eveneens foutloos. Geldt ook voor de gasreactie, aalglad en altijd bij de pinken. Dat kan niet worden gezegd van de achtervering. Want ga je op pad met duopassagier en/of volle bepakking dan schiet de monoschokdemper behoorlijk tekort op het gebied van demping. Een iets stugger exemplaar is van harte welkom.
Aan de voorzijde heb je geen reden tot klagen. De 43 mm dikke upside-down plaveit de weg netjes glad en geeft voldoende feedback om flink de paljas uit te hangen. En dat kan maar wat goed met de Tiger. Hard remmen doet-ie gelukkig ook. De radiaal geplaatste Nissin-vierzuigerremklauwen vertragen krachtig wanneer jij dat wilt en vragen niet meer dan een gemiddelde knijpkracht. En als het dan toch nog mis dreigt te gaan heb je altijd nog een goed werkend ABS achter de hand.

Goedgestemd
Verwacht niet dat de Tiger een perfecte windbescherming biedt. Het ruitje veroorzaakt de nodige turbulentie; vooral als je rond de 1.80 m bent beukt de wind vol op je helm. Met een iets hoger, of juist lager exemplaar ben je absoluut beter af.
Om het inzetgebied van de Tiger nog groter te maken heeft de fabriek de letters SE toegevoegd. Deze uitvoering kenmerkt zich door twee riante, waterdichte zijkoffers, de stevige handkappen, de matzwart/grijze kleurstelling en ABS. Naast dat de SE-uitvoering praktisch is, ziet het geheel er ook nog eens goed en robuust uit. De matte lak – alleen verkrijgbaar op de SE – is bovendien prima bestand tegen krassen. Dat zien we nog wel eens anders…
Tja, een echte allroad is deze Triumph niet, een allrounder juist des te meer. Naast een paar tekortkomingen zoals de windbescherming en de slappe achterveer is het een dijk van een machine die uitblinkt op diverse vlakken. De souplesse van het blok, stuurcapaciteiten en de goede zit op de bok poetsten de minpunten al snel naar de achtergrond. Bovendien stemt de prijs ook nog eens goed. Voor een BMW of een Guzzi uit diezelfde avontuurlijke categorie ben je al snel een duizendje of twee meer kwijt.
Kortom, de Triumph Tiger SE, een (h)eerlijke, verslavende allrounder waarmee je met het grootste gemak heel Europa doorkruist. Een laatste verzoekje aan Triumph: de volgende keer een cardan op de Tiger alstublieft… Dat maakt hem helemaal af.

Een echte all-road is deze Triumph Tiger niet, een allrounder juist des te meer.

Tekst: Ramón van Dijk, foto’s: Karin Kramer

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?