Weblog > Dennis Verbeke

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Mijn tweede race voor de Suzuki SV650 Cup was zo’n wedstrijd die helaas tot de laatste categorie behoorde. Na een zware examenweek op school was ik mentaal al niet helemaal topfit om op Koninginnedag de knop om te zetten voor de tweede race van het seizoen. Bovendien wist ik eigenlijk al bij voorbaat dat het bijzonder moeilijk zou worden om na mijn zware trainingscrash in de eerste wedstrijd al gelijk weer het vertrouwen in de motor en mezelf te hervinden. De impact van deze 180km/uur-klapper was veel groter dan ik aanvankelijk had gedacht, want tijdens de eerste kwalificatietraining liep het voor geen meter. Onzeker en krampachtig reed ik mijn rondjes op het TT-circuit en op de plaats waar ik er de vorige keer was afgegaan, was ik helemaal niet vooruit te branden. Ik werd links en rechts ingehaald alsof ik stil stond en ik slaagde er maar niet in om die mentale blokkade naast me neer te leggen.

Eerlijk gezegd had ik nooit gedacht dat ik drie weken na dit ongeval nog de gevolgen zou ondervinden van deze crash, maar inmiddels ben ik er wel achter dat je zo’n klapper niet zomaar naast je neerlegt. Het heeft gewoon tijd en (vooral) rijtijd nodig, maar dat was me helaas niet gegund. Tenminste niet op de Suzuki SV die de voorbije weken weer helemaal werd opgeknapt: nieuwe Acrapovic-demper, nieuw kuipje, nieuwe kuipruit, nieuw rempedaal, nieuwe valproppen, nieuwe bestickering… De motor zag er weer als nieuw uit, maar zelf was ik absoluut nog niet toe aan een nieuwe wedstrijd. Zelfs niet na de trialtraining die ik een week eerder had doorlopen tijdens een Beta-trainingsdag in een zandgroeve in Landgraaf. Zo’n offroadtraining is goed voor je coördinatie- en ook fysiek is het best zwaar. Maar het kon niet de onzekerheid compenseren waar ik nu mee geconfronteerd werd.

Wat ik ook deed of probeerde, ik kon bij niemand aanpikken en kwam helemaal niet lekker in mijn ritme. Na afloop van de eerste training kreeg ik te horen dat ik de zeventiende tijd had gereden wat me helemaal onzeker maakte. Ik wou graag weer zo snel mogelijk richting de top tien rijden, maar die plannen werden gedwarsboomd door de snel verslechterende weersomstandigheden. Lange tijd bleef het een beetje miezeren, maar door de stevige wind bleef de baan nog enigszins droog. Maar een half uur voor onze tweede kwalificatietraining begon het steeds harder te regenen waardoor het circuit verraderlijk glad werd. Er waren al een paar stevige klappers gevallen in de Supersport 1000-klasse en eigenlijk wist ik al bij voorbaat dat ik onder deze omstandigheden toch geen snellere tijd kon neerzetten.

Er zat niets anders op dan de natte regentraining uit te rijden zonder brokken te maken, maar zelfs dat lukte niet. Toen ik tijdens de opwarmronde de Veenslag opreed kregen we al te maken met een rode vlag-situatie omdat iemand een breed oliespoor had achtergelaten bij de stekkenwal. In eerste instantie dacht ik nog dat de training wel snel kon worden hervat, maar het opruimen van het oliespoor duurde zo lang dat onze tweede training werd geschrapt. Daar baalde ik ontzettend van, want die extra meters had ik goed kunnen gebruiken. Tijdens de pauze kregen we nog een extra theorietraining van Roy ten Napel, Nigel Walraven en Ronald ter Braake, onze KNMV-begeleiders die dit jaar de nieuwkomers in de CRT-opstapklassen de fijne kneepjes van het racen bijbrengen. Maar eerlijk gezegd had ik op dat ogenblik meer behoefte aan extra meters op het circuit. Want dat was de enige manier om mijn onzekerheid zo snel mogelijk te laten verdwijnen.

Ik lag zodanig met mezelf ik de knoop dat ik helemaal vergat om de tijd in de gaten te houden. Met als gevolg dat ik tien minuten voor de start helemaal in de stress schoot. Gelukkig hield mijn schoolmaatje Kjeld wel het hoofd koel, waardoor ik toch nog op tijd in het parc fermé kon aansluiten. Kjeld wordt de volgende wedstrijden mijn vaste monteur, waardoor ik me geen zorgen meer hoef te maken over allerlei randzaken en me volledig kan concentreren op de race. Voor geroutineerde racers klinkt dit wellicht vanzelfsprekend, maar voor mij horen dit soort dingen nog steeds tot het leerproces dat ik sinds mijn overstap naar de Suzuki SV650 Cup doormaak. Je moet gewoon je weg zoeken en dat gaat alles behalve vanzelf. Daar ben ik inmiddels wel achter.

Met een zeventiende kwalificatietijd hoef je je weinig illusies te koesteren voor de wedstrijd. Je weet gewoon dat je in tien ronden geen wonderen kunt verrichten en al helemaal niet als het tussen de oren niet goed zit. Mijn start was niet geweldig maar ook niet waardeloos. Ik was in de eerste bocht te wijd gegaan en kon niet veel mensen inhalen. Op een gegeven moment reed ik alleen omdat het niet gelukt was om bij iemand aan te pikken. En op mijn eigen tempo lukte het niet om snellere rondetijden neer te zetten. Dat frustreerde mijn toch wel behoorlijk omdat ik normaal een hoge 2.04 wel moet aankunnen. Toen de race was afgelopen kon ik alleen maar concluderen dat die crash van afgelopen race me toch aardig mentaal heeft geraakt en gekraakt. En dat het toch heel wat langer duurt alvorens je je zelfvertrouwen terugkrijgt. Achteraf kreeg ik van andere (meer ervaren) racers te horen dat het volstrekt normaal is dat je minstens een race in zak en as zit na zo’n crash.  Ik dacht dat ik vandaag gewoon weer volop kon meestrijden voor een top-tien-klassering maar helaas was de stress van de examens en die van het racen me toch iets te veel geworden. Over twee weken is de wedstrijd in Hengelo en daar ben ik wel van plan om er weer volop tegenaan te gaan.


 

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.