Lenteland is de naam van een groep boerderijen met een nieuwe aanpak. Die doen aan regeneratieve landbouw, dus met respect voor natuur, milieu, klimaat, dier en mens. En laten die Lentelanderijen nou net op prachtplekken liggen in Nederland, waar we een mooie motortoer mee kunnen maken.
Boerderij Erve Kiekebos bij Empe biedt, buiten zelf geteelde groenten, fruit, graan en noten, ook accommodatie. Zo zie ik op het terras van een tiny house de zon ondergaan achter de landerij. Vogels fluiten, eenden kwaken, kippen tokken, varkens knorren, koeien loeien.
Boeren, boerinnen en hanen waren al vroeg op. Of waren het die eenden? Het is nog fris als ik de motor optuig en de opkomende zon tegemoet rijd. Man en motor warmen snel op. Ik passeer het grote staketsel van een soort piratenburcht; dat is weer eens iets anders dan een prefab-boomhutje in een stadstuintje. Hier hebben ze de ruimte, en daar mogen gemotoriseerde passanten van meeprofiteren op verkeersarme wegen.
Op een paal langs de weg staat een Zündapp-brommer reclame te maken voor ’t Stationskoffiehuis Café Radstaake. Motorrijders groot en klein genieten van de mogelijkheden die de streken rond de IJssel bieden. Niet alleen veel stuurplezier, maar ook aardig wat bezienswaardigheden als decor voor je hoogsteigen 3D-roadmovie.
De ruïne van kasteel De Nijenbeek oogt nog steeds zo romantisch als op eeuwenoude prenten. Het is een echte Assepoesterburcht, waar een schone jonkvrouw wacht op een passerende ridder die haar komt redden. Maar De Nijenbeek is alleen te voet benaderbaar, en daar heeft deze ridder in zijn REV’IT-harnas nou net geen zin in. Het asfalt roept luider dan een damsel in distress.
Neerlands motorwalhalla
De bochtige Vliegendijk biedt fraai uitzicht op de strakke velden en de meanderende IJssel. Aan bakboord staat het markante spierwitte gebouw van De IJsselstroom. Dat symboliseert de wittewaskracht van de stoomwasserij die hier vroeger was gevestigd, en nu de ruimte, lucht en energie van de huidige vergaderlocatie. Dat zijn nou net ingrediënten voor een geslaagde motortoer. Check!
Bij Brummen zet het Bronkhorsterveer me over naar gene zijde van de IJssel. Ik ben de enige passagier. De aardige schipper begint een praatje over al dan niet olielekkende Triumphs; zijn hondjes horen toe. Aan de overkant verwelkomt Neerlands motorwalhalla, de Achterhoek, me. Ik schakel terug op de kasseien van het mooie Bronkhorst, om niet alleen mijn kiezen maar ook de inwoners te ontzien. Eenmaal buiten de bebouwde kom gaat het gas er weer op. De Bonneville volgt als een terriër het uitgezette spoor.
Onder Zelhem draai ik weer naar het oosten. Ik vermijd zo veel mogelijk de doorgaande wegen en dompel mij onder in landweggetjes, waarlangs het een en al landelijkheid troef is.
Boekelo is bekend om z’n zouttoren en trein met stoomlocomotief. Terrasjes lokken als sirenen dorstige voorbijgangers. Maar voor een koffiepauze spoor ik door naar Lentelandboerderij De Wieckse. Daar, aan een tafel naast de groentetuin, word ik verwelkomd door Rik en Frans. Samen met hun partners transformeren ze het voormalige veebedrijf tot een regeneratieve boerderij.
Aan de gebouwen moet nog het een en ander worden opgeknapt voordat gasten hier kunnen overnachten. Maar voorbijgangers kunnen nu al genieten van de weelderige tuin met een kop koffie of thee. Of in de toekomst een glaasje wijn, want Frans laat enthousiast het weiland zien waar hij de wijngaard al voor zich ziet, naast het toekomstige voedselbos en de toekomstige hoogstamboomgaard aan de overkant van de Boekelerbeek.
RIDERS toertocht Primavera 2026: Stoom afblazen
Positieve Lenteland-energie
Onder Lochem liggen bossen en coulisselandschappen met kleine velden ertussen. In dit veengebied werd vroeger turf gestoken, maar die is allang afgegraven. Er staan statige boerderijen, zoals Lentelandboerderij ’t Gagel. Genoemd naar een inheems struikgewas waar vroeger Nederlands oerbier van werd gemaakt, in plaats van met hop. Dat en een heleboel meer vertelt Roos me terwijl ze groenten in de schappen legt. ’t Gagel wordt gerund door vier boeren, geholpen door hun kroost en vrijwilligers die ook een steentje willen bijdragen aan een betere wereld.
Net als Wiekse Wijn is ook Gagels Bier toekomstmuziek. Dat staat dus nog niet in de schappen van de boerderijwinkel, die ook als campingreceptie fungeert. Een van de Lenteland-missies is om mensen bij de boerderijen te betrekken, door er te logeren of te kamperen, door mede-eigenaar te worden of door een abonnement te nemen op de boerderijproducten. Abonnees kunnen dan door het jaar seizoensproducten ophalen, zoals groenten, noten, fruit en knollen des velds.
Bij ’t Gagel geven ze ook cursussen en workshops. De oude koeienstal is omgetoverd tot ontmoetingsruimte, woonkamer en eetzaal. En dan komt het goed uit dat er dertig kampeerplaatsen zijn, waaronder een stel al opgezette safaritenten. Ook verhuurt ’t Gagel een vakantiehuisje en vakantieappartementen. Net als bij Erve Kiekebos en De Wieckse zie ik me graag terugkomen om te genieten van de landelijke rust en positieve Lenteland-energie te tanken. Deze drie Lentelanderijen zijn een prima basiskamp voor motortochten door de Veluwe en de Achterhoek.
Hopelijk drink ik hier in de toekomst bij zonsondergang eens een heus Gagelbiertje, met in plaats van een bakje muffe supermarktpinda’s een schaaltje kraakverse noten uit de notenboomgaard die ook op ’t Gagelland is gepland. Lentelandster Roos vertelt me desgevraagd zo’n beetje alles over de filosofie en de werkwijzen van zowel Lenteland als ’t Gagel zelf. Net als bij de andere boerderijen weten de uitbaters een gloedvol verhaal te vertellen. Maar daar blijft het niet bij. Ze steken ook daadwerkelijk de handen uit de mouwen van hun blauwe boerenkielen en zitten met hun handen in de aarde.
Het is goed zo
Het is mooi rijden tussen het rechte Twentekanaal en de slingerende Berkel, terug naar de IJssel. De route zwalkt langs de uiterwaarden, noordwaarts zoals die gaat. Dat gebeurt vanaf Eefde met bochtige landweggetjes langs landerijen met lage boerderijtjes en hoge bomen om veel wind te vangen en zelfs ook stukjes koel bos. De Ravensweerdsweg presenteert dat afwisselend uitzicht op een gouden schaaltje.
Via de brug bij Deventer kom ik weer op de westoever van de IJssel. Daar kronkelt weer een dijkweg, met uitzicht op de oeverlijn van Deventer. Statige Hanzegevels spiegelen met een betoverend lijnenspel in de snelstromende rivier van Nederland.
Toertocht Twente: wringen én sturen over de Katoenstraat
Die Zündapp staat nog steeds werkeloos op z’n sokkel. Een mens zou er bijna triest van worden, als hij niet net zo’n fantastische toertocht langs de Lentelanderijen had gemaakt. Op Erve Kiekebos krijg ik als afsluiter nog een rondleiding van Katrijn en Jaap door de winkel, langs speciaal aangelegde poelen (hallo eenden!), varkensstal, groentekassen, fruitplantages en graaswei voor de koeien. Net als bij De Wieckse en ’t Gagel werken de Lentelanders van Erve Kiekebos zich een slag in de rondte om dit nieuwe begin vorm te geven.
Als het tikken van de afkoelende uitlaat is verstomd, hoor ik alleen nog de wind, de vogels en de koeien. Vanaf het kleine-huisjeterras zie ik de zon weer ondergaan, en ik zie dat het goed is. Niet in de laatste plaats door het Kiekebosbiertje dat dit jaar aan het Lenteland-assortiment is toegevoegd. Proost!
| Lenteland: een nieuw begin |
| Landbouwgrond is in Nederland peperduur. Een nieuwe generatie boeren kan die vaak niet betalen. De generatie boeren die binnenkort met pensioen gaat, heeft niet allemaal opvolgers. Boerenbedrijven moeten machinaal op steeds grotere schaal produceren. Het gebruik van bestrijdingsmiddelen is slecht voor mens, dier en de aarde. Maar hoe moet het dan verder met onze voedselvoorziening? Stichting Lenteland heeft een plan. De grond voor landbouw en veeteelt moet weer van de gemeenschap worden. Gemeenschappelijke gronden waren vroeger, voor de ruilverkaveling en schaalvergroting, heel gewoon in Nederland. De stichting Lenteland koopt met eigen kapitaal boerderijen op om daar enthousiaste Lentelanders de gelegenheid te geven om als regeneratieve boeren na een paar jaar op eigen boerenbenen te staan en hun lening terug te betalen. Daarmee worden dan nieuwe Lentelanden aangekocht. Daarbuiten kunnen mensen ‘aandelen’ kopen in een boereninitiatief dat daardoor van de grond kan komen. De producten worden lokaal verkocht aan mensen uit de buurt, die zich daardoor meer met de aarde en het daarop en -in gemaakte voedsel verbonden voelen. En dat voedsel is dan ook nog zonder pesticiden en zo klimaatneutraal als mogelijk verbouwd. Hoeveel vliegen kun je meer in één klap vangen? |
Download de route
Lengte: 239 kilometer
Foto’s: Michiel van Dam
