Robert ‘Rob’ Iannucci, oprichter en eigenaar van het beroemde, klassieke Team Obsolete-motorraceteam, is op 7 december 2025 overleden op 80-jarige leeftijd. Rob stond bekend om zijn enorme passie voor de geschiedenis. Of hij nu legendarische motorfietsen weer tot leven bracht, vergeten schepen uit de Tweede Wereldoorlog nieuw leven inblies of historische gebouwen renoveerde, Rob pakte alles aan op zijn eigen karakteristieke manier: met heel veel passie, vastberadenheid en gedrevenheid.
Sinds medio jaren ’80 had ik regelmatig contact met Rob en ik bezocht hem regelmatig in New York. Vaak om te overleggen over bepaalde motoren of onderdelenpartijen die hij op het spoor was gekomen, het afdrukken van foto’s uit ons archief of het delen van historisch documentatiemateriaal om de juiste details van een klassieke racer goed in kaart te brengen. Maar vaak ook om gewoon te genieten van een goed gesprek en wat time off voor ons beiden.
Aalt Toersen over de impact van schrapresultaten: de meeste punten, maar geen wereldkampioen
Rob groeide op in Rochelle Park in New Jersey, maar zag het levenslicht in New York. Zijn opa was een zoon van straatarme, verdreven Joodse vluchtelingen uit Oost-Europa. Hij was een dakloze die in grote armoede op straat leefde in de Lower East Side van Manhattan voordat hij werd opgenomen door een liefdevol gezin. Robs ouders konden met pijn en moeite de touwtjes aan elkaar vastknopen. Volgens Rob had het gezin ‘net genoeg om niet weg te kwijnen’. Tegenspoed was normaal binnen het gezin, het gaf Rob een keiharde vastberadenheid en vechtlust zich te verbeteren en sociale problematieken aan te pakken. Rob had een zeldzaam talent om potentieel te herkennen waar anderen alleen maar achteruitgang zagen. Dat vond ik bijzonder van hem en het is ook de reden waarom een aantal heel historische wegracers nog steeds op deze wereld zijn.
Tijdens zijn middelbareschooltijd ging hij na school in een autogarage werken. De autotechniek wekte een grote interesse bij hem op. Hij vond het heerlijk om uit te vinden hoe iets werkte. Rob begon zijn carrière als ambtenaar. Hij werkte als assistent-officier van justitie in Brooklyn en was lange tijd actief als maatschappelijk werker en reclasseringsambtenaar in zowel New York als New Jersey. Ontwikkelingswerk deed hij ook; tijdens zijn dienst bij het Peace Corps was hij actief in Barbados en Jamaica en gaf hij de lokale vissersmarkten een nieuwe impuls door de oprichting van visserscoöperaties. Het was een eerste weerspiegeling van zijn wens om gemeenschappen te versterken door mensen de middelen te geven om iets van hun leven te maken. Tijdens zijn tijd bij het Peace Corps ontmoette hij ook zijn vrouw en levenslange zakenpartner, Sonia Ewers. Rob was een van de oprichters van de AHRMA, de American Historic Racing Motorcycle Association, een organisatie die evenementen organiseert waar historische wegracers weer het circuit op gaan.
Superzeldzame Honda
Rob werd bij het grote publiek bekend dankzij zijn eigen historische motorraceteam: Team Obsolete. Onder Robs bezielende leiding werd een van ’s werelds meest bewonderde collecties van Grand Prix-racers opgebouwd, waaronder de superzeldzame Honda RC165 250cc zescilinder uit 1964 die bereden is door Jim Redman, Agostini’s MV 350cc driecilinders uit 1967 en 1976, Renzo Pasolini’s 350cc Benelli viercilinder uit 1968, Cal Rayborn’s Harley-Davidson XRTT 750 uit 1973, de ex-Bob McIntyre 500cc AJS E95 Porcupine en de bijzondere Arter Matchless G50 ‘Wagonwheels’ van Peter Williams. Maar er zijn er nog zoveel, zoveel meer. Het zijn stuk voor stuk machines waarvan veel motorliefhebbers de wens koesteren om ze ooit eens echt in actie te zien en om het vaak zo machtige en krachtige uitlaatgeluid te ervaren. En dan liefst in handen van de kampioenen die er ooit op reden.
Het bijzondere van Rob Iannucci was dat hij die liefhebbers die mogelijkheid gaf. Vanaf 1978 nam Team Obsolete aan meer dan 1.800 races en motorsportevenementen deel, met rijders zoals Giacomo Agostini, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts en Dave Roper, de enige Amerikaan die de TT op het eiland Man wist te winnen. Het was bijzonder om zijn werkplaats in New York te bezoeken, de schitterende motoren en de indrukwekkende hoeveelheid onderdelen, motorblokken en knowhow maakten altijd grote indruk.
De laatste tien jaar verdiepte ons contact nog wat verder, door de grote interesse die zowel ik maar met name mijn zoon in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben. Die interesse werd ook door Rob gedeeld. Rob vond het heerlijk om ook met iets anders bezig te zijn dan alleen maar Team Obsolete. Hij werkte onvermoeibaar om marineschepen uit de Tweede Wereldoorlog te redden via zijn non-profit Fleet Obsolete Restoration Project. Hij redde vijf heel bijzondere motortorpedoboten uit de Tweede Wereldoorlog van de ondergang, net zoals een legersleepboot uit de oorlog en een voormalig drijvend hospitaalponton. Sommige van deze schepen hadden gevochten in de Pacific en waren betrokken bij de landingen in Normandië. In Europa deed mijn zoon veel onderzoek naar dit soort schepen voor Rob en bezocht archieven en rederijen die zich met dit soort schepen bezighielden. Robs passie voor dit soort schepen kwam voort uit zijn jeugd, toen hij een zeescout was.
Diepe eerbied
Rob had een succesvolle advocatenfirma die veel van zijn activiteiten financierde. Maar hij was ook actief in de vastgoedsector en verdiende daar een goede boterham mee. Hij blies unieke en noodlijdende panden in de Verenigde Staten en het Caribisch gebied met succes nieuw leven in.
Rob Iannucci was zeker niet altijd een gemakkelijk en gemoedelijk mens en daar was hij zich van bewust. Zelf vond hij zijn ambities vaak gedurfd, hij was van mening dat dit kwam door een diepe eerbied voor het verleden. Hij geloofde dat geschiedenis beschermd, geëerd en gedeeld moest worden. Juist daar leeft zijn nalatenschap in voort. Of dat nu gerelateerd was aan een delicate historische motorfiets, een volledig verweerde motortorpedoboot uit de Tweede Wereldoorlog of een compleet vervallen pand in een tot getto verworden, vergeten oud havenstadje.
Rob laat familie, collega’s en vele vrienden achter zich en elk van hen draagt de inspiratie van zijn werk en zijn buitengewone passie met zich mee.
Rob, het ga je goed, rust zacht.
