Zestien uur lang leek Michael van der Mark met het BMW Motorrad World Endurance Team op weg naar de overwinning in de 24 uur van Le Mans, een race die zijn vader Henk in 1984 al eens won. Maar in de laatste acht uur ging alsnog alles mis wat er mis kon gaan. YART Yamaha profiteerde optimaal en pakte met ruime voorsprong de winst in de openingsrace van het WK Endurance-seizoen 2026. Ricardo Brink zorgde desondanks voor Nederlands succes met een tweede plaats in de Superstock-klasse met Honda No Limits.
Voor Michael van der Mark was de 24 uur van Le Mans zijn debuut als vaste rijder in het WK Endurance. Dat klinkt misschien wat vreemd voor iemand die al vier keer de 8 uur van Suzuka heeft gewonnen. In het verleden won hij de prestigieuze WK Endurance-race tweemaal met Honda en tweemaal met Yamaha. Vorig jaar reed hij bovendien al voor BMW in Japan, zij het als eenmalige deelname. Vooral voor de Japanse fabrikanten is die thuisrace van groot belang, waardoor er regelmatig WorldSBK- en MotoGP-fabrieksrijders worden ingezet. Zo kwam ook Van der Mark daar in actie. Maar in Le Mans maakte de 33-jarige Nederlander zijn echte entree als vaste EWC-rijder — en meteen op hoog niveau.
Vlekkeloos begin
In Le Mans was Van der Mark snel. Zó snel zelfs dat hij in de kwalificatie onder het ronderecord dook en de snelste rijder was binnen het BMW-team. Alleen Karel Hanika, uitkomend voor regerend wereldkampioen YART Yamaha, was nog iets sneller. In de kwalificatie worden de tijden van de twee snelste rijders per team bij elkaar opgeteld, en daarin eindigde BMW als tweede achter YART Yamaha, dat naast Hanika ook Marvin Fritz en Leandro Mercado inzette. In de race namen Van der Mark en zijn teamgenoten Markus Reiterberger en Steven Odendaal al snel de leiding over. Na acht uur, en ook na zestien uur racen — aan het einde van de nacht — lag het BMW-team nog altijd aan kop. Op die momenten worden bovendien punten voor het wereldkampioenschap verdeeld. ‘We hadden met zijn drieën een geweldig tempo, daar kwam niemand aan,’ begint Michael. ‘Ook ging het heel goed met het brandstofverbruik, waardoor we langer door konden rijden en na acht en zestien uur met een vrij grote voorsprong eerste lagen. Ik wist niet wat ik moest verwachten van een 24-uursrace, maar het viel me alles mee. We hadden ook vrij gunstige weersomstandigheden en het was ’s nachts minder donker dan bijvoorbeeld tijdens Suzuka. Het is even zoeken naar rempunten, maar we konden ’s nachts praktisch hetzelfde tempo rijden als overdag. Ook de momenten tussen het rijden door gingen prima: telkens even eten, rusten, naar de fysio en dan weer op de motor.’
Tegenslag op tegenslag
Bij het verdwijnen van de duisternis gebeuren er in een 24-uursrace vaak incidenten. Ook in deze editie zorgde de vroege ochtend voor de beslissing. BMW reed nog aan de leiding toen Van der Mark tijdens zijn stint naar binnen moest. ‘Ik dacht dat ik een lekke band had, maar dat was het niet. We gingen weer naar buiten. Er zat nog steeds een storing in de motor, maar ik kon er redelijk mee overweg. Vervolgens kwam ik ten val. Het snelheidsverschil tussen de rijders is erg groot, te groot in mijn ogen. Ik probeerde een achterblijver in te halen, die wat wijd leek te gaan. Hij draaide toch zijn gas weer dicht en kwam terug naar de ideale lijn, waar ik al zat. We kwamen samen ten val.’ Even later kreeg het BMW-fabrieksteam de zwarte vlag met oranje cirkel te zien, vanwege rookontwikkeling. Er bleek sprake van een lekkage, die relatief snel verholpen kon worden. Door alle problemen was de kans op de overwinning echter verkeken.
Gedurende de ochtend leek het team van Van der Mark af te stevenen op een veilige derde plaats, maar met nog zo’n twee uur te gaan volgde een hardnekkiger technisch probleem. De motor was niet langer in staat om competitief te rijden. De BMW werd nog wel provisorisch gerepareerd, zodat Reiterberger de machine over de finish kon brengen en het team alsnog enkele WK-punten kon veiligstellen. Mede door het grote aantal uitvallers eindigde het team uiteindelijk nog als drieëntwintigste overall en als twaalfde in de EWC-klasse. Dankzij de punten die werden behaald na acht en zestien uur staat het BMW-team nu op de zesde plaats in het WK-klassement.
Bij een zege was Van der Mark in de voetsporen getreden van zijn vader Henk, die de 24 uur van Le Mans in 1984 wist te winnen. Michael leek lange tijd op weg naar die prestatie, maar zag een historische overwinning in de laatste acht uur verloren gaan. Hij blikte als volgt terug: ‘Het was een fantastische ervaring, maar met een bittere nasmaak. We hadden een uitstekende motor en Steven en Markus waren echt sterk en constant. We scoorden veel punten na acht en zestien uur. Helaas kregen we in de ochtend problemen en had ik een kleine crash. Daarna werd het eigenlijk alleen maar erger. Dit is waarom enduranceracing een van de mooiste takken van motorsport is, maar ook een van de meest meedogenloze.’
Na de tegenslagen voor BMW reed YART Yamaha probleemloos en met ruime voorsprong naar de overwinning. Yoshimura SERT Motul (Suzuki) eindigde als tweede met Gregg Black, Etienne Masson en Dan Linfoot. Het podium werd gecompleteerd door Kawasaki Webike Trickstar met Roman Ramos, Christian Gamarino en Gregory Leblanc.
Podium voor Brink
Naast Van der Mark kwamen er nog vijf Nederlanders in actie in Le Mans, waarvan er slechts één de finish haalde, maar wel op indrukwekkende wijze. Dat was Ricardo Brink, die dit jaar voor het eerst uitkomt voor Honda No Limits in de Superstock-klasse. Samen met zijn teamgenoten Gabriele Giannini en Miquel Pons profiteerde hij van diverse teams die vanuit podiumposities in de problemen kwamen. Honda No Limits schoof daardoor steeds verder naar voren en eindigde knap als achtste overall (inclusief de EWC-teams) en als tweede in de Superstock-klasse, goed voor een podiumplaats. Milan Merckelbagh, Scott Deroue en Kay van Steenbergen haalden met hun teams de finish niet. Bo Bendsneyder was de vierde rijder van het Elf Marc VDS Racing Team/KM99 en kwam daardoor alleen in actie tijdens de trainingen en kwalificaties. De Rotterdammer, die dit jaar eveneens zijn debuut maakt in het WK Endurance, liet daarbij een uitstekende indruk achter. In de kwalificatie was hij zelfs sneller dan teamgenoten Randy de Puniet en Florian Marino; alleen Alessandro Bianco noteerde een snellere tijd. Omdat Bendsneyder de tweede tijd van het team klokte, leverde hij een belangrijke bijdrage aan de vierde startpositie van het team. Maar aangezien er vooraf afspraken waren gemaakt met drie vaste rijders, bleef Bendsneyder tijdens de race langs de kant. Het Yamaha-team viel al vroeg in de wedstrijd uit met technische problemen.
Foto’s: ANP, EWC, Teams
