Veijer eindigde keurig als vijfde in een van de meest hectische en kortste Moto2-races ooit. Na twee rodevlagsituaties in Thailand werd de strijd om de WK-punten uiteindelijk over zeven ronden beslist. De winst in de spannende sprintrace ging naar Manuel Gonzalez. Zonta van den Goorbergh had uitzicht op WK-punten, maar kwam door een crash niet aan de finish.
Er worden diverse rijders – zoals David Alonso, Daniel Holgado en Manuel Gonzalez – getipt voor de Moto2-wereldtitel in 2026, waarbij Collin Veijer door veel buitenlandse insiders als outsider wordt gezien. Hij bewees vanaf de eerste training dat de kenners zomaar gelijk kunnen hebben. Niet alleen zijn vierde tijd in de openingssessie was sterk, maar vooral zijn constante hoge tempo was indrukwekkend en mogelijk zelfs het beste van het veld. David Alonso was de snelste in deze training. Het kan snel verkeren, want een jaar eerder vochten Veijer en Alonso als Moto2-debutanten nog om de twintigste plaats tijdens de openingsrace op het Chang International Circuit in Thailand. Nu is vooral Alonso een absolute kanshebber voor de wereldtitel. Maar om hoog te finishen moet je goed kwalificeren, want het niveau in het Moto2-veld is dit jaar in de breedte ongelooflijk hoog. Het was een spel om honderdsten, waarin Alonso via Q1 moest komen en uiteindelijk als tiende eindigde in Q2, waarmee hij zijn kansen op een zege al flink verkleinde. Veijer deed het beter. De Red Bull KTM Ajo-coureur plaatste zich rechtstreeks voor Q2 en eindigde in die sessie als zesde, op 0,212 seconde van de snelste tijd. Senna Agius pakte de eerste poleposition uit zijn carrière en vormde de eerste startrij met Izan Guevara en Holgado. Veijer begon met vertrouwen aan de eerste race: ‘Ik denk dat ik het tempo heb om met de top drie mee te kunnen en ik ga voor een top-5-resultaat. Maar het allerbelangrijkste voor de eerste race is om in ieder geval te blijven zitten en punten te pakken.’
Twee keer rode vlag
Bij de start verloor Veijer één plek, maar die maakte hij in de eerste bochten al ruimschoots goed door twee rijders te passeren bij een hard aanrempunt. In de tweede ronde werd de 21-jarige Nederlander gepasseerd door Gonzalez. Vanaf de zesde plaats probeerde Veijer aan te klampen bij de koplopers. In de derde ronde verloor polesitter Agius snel terrein. De Australiër werd ook gepasseerd door Veijer, die daarmee weer naar de vijfde plaats opschoof. Een paar bochten later kwam Alonso in aanraking met Agius, die bleek te kampen met een technisch probleem. Alonso werd van zijn motor geslingerd en hard geraakt door Filip Salac, die eveneens ten val kwam. Alonso bleef naast de baan liggen, waarop de rode vlag werd gezwaaid. Wonder boven wonder liep de Colombiaan geen botbreuken of ernstige blessures op bij de angstaanjagende crash. Niet veel later volgde een herstart over elf ronden. Veijer kwam niet goed weg en verloor vanaf de tweede startrij meerdere plaatsen. Na een halve ronde was hij teruggekomen naar de achtste plaats, maar leek hij de aansluiting met de top vier direct te verliezen. Opnieuw werd de race echter stilgelegd, ditmaal na een crash van Luca Lunetta en Sergio Garcia in de eerste ronde.
Eenzame sprintrace
En zo moesten de Moto2-rijders zich voor de derde keer opstellen voor de start. Ditmaal voor slechts zeven ronden, iets wat slechts één keer eerder was voorgekomen in de Moto2. In deze zeer korte sprintrace – die bijna op een lange kwalificatierun leek – had Veijer opnieuw geen geweldige start, al was die beter dan bij de vorige herstart. Door agressief te remmen aan het einde van het rechte stuk wist de Staphorster direct weer terug te keren naar de vijfde plaats. Deze inhaalactie kostte wel wat tijd, waardoor de top vier – Guevara, Gonzalez, Holgado en Ivan Ortolá – meteen een klein gaatje sloegen. Veijer kon het tempo van het kwartet voor hem net niet volgen, maar was sneller dan de groep achter hem, die werd geleid door Alonso Lopez. Daardoor werd het een eenzame sprintrace, die eindigde met een vijfde plaats. Toch een uitstekend begin van een lang Grand Prix-seizoen, dat uit 22 races bestaat. En zo’n korte race was niet in het voordeel van Veijer, die vorig jaar juist liet zien dat hij vooral in de tweede helft van de wedstrijden met zijn constante tempo het verschil kan maken. Dat belooft alleen maar veel goeds voor de rest van het seizoen. In Veijers reactie werd die analyse nog eens onderstreept: ‘Ik had moeite om in de eerste ronden mijn pace te vinden na de derde start. Toen ik er eenmaal in zat, was het te laat en was de top vier al weg. Maar een top-5-resultaat was het doel en ik ben er blij mee.’ De strijd vooraan tussen vier Spanjaarden werd gewonnen door Gonzalez, die in de voorlaatste ronde een beslissende inhaalactie plaatste op Guevara, die daardoor als tweede finishte. Holgado werd derde voor Ortolá, in een race die slechts elf minuten en elf seconden duurde.
Geen finish
Zonta van den Goorbergh heeft zich als doel gesteld om een constanter seizoen te draaien dan vorig jaar, toen hij hoopvolle momenten afwisselde met veel matige races. Tijdens de trainingen ging het nog niet gemakkelijk voor de 20-jarige coureur, die uitkomt voor het Nederlandse Momoven Idrofoglia RW Racing Team, dat door de komst van de Spaanse teammanager Javi Martinez en nieuwe sponsors een flinke gedaanteverwisseling heeft ondergaan. Van den Goorbergh kwam in Q1 twee tienden tekort om zich te plaatsen voor Q2. In dit competitieve veld betekent dat dat je slechts als drieëntwintigste mag starten. Bij de eerste start won de jonge Nederlander direct enkele plaatsen en door de crashes voor hem mocht hij bij de eerste herstart als zeventiende beginnen. WK-punten leken haalbaar, zeker omdat er bij de derde start opnieuw twee rijders waren uitgevallen. Maar het mocht niet zo zijn: in de eerste ronde na de laatste start ging Van den Goorbergh samen met regerend Moto3-wereldkampioen José Antonio Rueda onderuit. Van den Goorbergh na de race: ‘Het was een erg moeilijk weekend waarin de dingen niet onze kant op vielen. Het belangrijkste is dat we de positieve punten van dit weekend meenemen, want die zijn er zeker.’
Zijn teamgenoot Ayumu Sasaki pakte wél waardevolle WK-punten met een tiende plaats. Ook waren de verwachtingen hoog bij de Belg Barry Baltus, die vorig jaar als derde eindigde in het Moto2-wereldkampioenschap. Baltus had ongetwijfeld op meer gehoopt dan een dertiende startplaats en leek tijdens de trainingen ook over een beter tempo te beschikken dan deze positie deed vermoeden. Maar in het gedrang van het middenveld had Baltus het niet gemakkelijk tijdens de herstarts. Bij de laatste start raakte hij al snel buiten de baan bij een incident waarbij Joe Roberts ten val kwam. Vanuit het achterveld wist de Belg nog enkele plaatsen goed te maken, waardoor hij als veertiende finishte en twee WK-punten veroverde.
UITSLAGEN EN TUSSENSTAND
7 ronden = 31,878 km
1. Manuel Gonzalez (E), Kalex, 11.11,575; 2. Izan Guevar (E), Boscoscuro, +0,099; 3. Daniel Holgado (E), Kalex, +0,454; 4. Ivan Ortolá (E), Kalex, +1,138; 5. Collin Veijer (NL), Kalex, +2,667; 6. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +3,211; 7. Alonso Lopez (E), Kalex, +4,220; 8. Daniel Muñoz (E), Kalex, +4,340; 9. Deniz Öncü (TR), Boscoscuro, +5,835; 10. Ayumu Sasaki (JP), Kalex, +6,180; 11. Aron Canet (E), Boscoscuro, +6,550; 12. Alex Escrig (E), Forward, +6,788; 13. Tony Arbolino (I), Kalex, +7,103; 14. Barry Baltus (E), Kalex, +9,740; 15. Alberto Fernandez (E), Boscoscuro, +9,776; DNF. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex.
Racegemiddelde winnaar: 170,8 km/h
Snelste ronde (2e): Manuel Gonzalez (E), Kalex, 1.35,379 = 171,8 km/u (record)
WK-tussenstand (na 1 van 22 races): 1. Gonzalez, 25 punten; 2. Guevara, 20; 3. Holgado, 16; 4. Ortolá, 13; 5. Veijer, 11; 6. Vietti, 10; 7. Lopez, 9; 8. Muñoz, 8; 9. Öncü, 7; 10. Sasaki, 6.
