Kawasaki Z900 70 kW 2018 Test

Kawasaki Z900 March 18_351En ineens is ie terug van weggeweest: de ‘jeweetwelkater’. Gedoemd tot een onvrijwillig, voortijdig pensioen door optreden van buitenaf. Knip erin en doei testosteron! Hetzelfde lot lijkt nu te gelden voor de nieuwe variant van Kawasaki’s Z900. Geknepen tot 70kW, teneinde nóg verder geknepen te kunnen worden ten behoeve van A2-rijbewijshouders. Klinkt zielig? Ja. Maar dat wil nog niet zeggen dat het ook zielig ís.

Jaap van der Sar

Voor we beginnen nog even een kleine opfriscursus rijbewijsregels: vanaf je 18e jaar mag je het rijbewijs voor een lichte motorfiets A1 halen. Dat betekent maximaal 125 cc en 11kW vermogen. Vanaf je twintigste kun je door met rijbewijs A2: dit betekent een maximaal vermogen van 35kW en een minimumgewicht van 175 kilo, waarbij het vermogen van de originele motor nooit meer mag zijn dan 70kW. Na twee jaar (en sowieso na je 24ste) mag je dan door voor het volledige A-rijbewijs, dat roze kaartje waarmee je álles mag rijden.

Dikste A2-fiets op de markt

Kort door de bocht: met het A2-rijbewijs op zak zitten er dus wel wat restricties aan de keuze voor een motorfiets. De echt rappe jongens zijn nog even buiten bereik, maar niet als het aan Kawasaki ligt. ‘Want zo’n Z900 gun je toch eigenlijk iedereen?’ Aldus de immer actieve PR-afdeling van De Groenen. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De Z900 is namelijk bepaald niet de misselijkste in de familie der medium nakeds. Het origineel is immers voorzien van die heerlijk romige 948 cc grote viercilinder die garant staat voor een vermogen van 92kW, of 125pk. En dat is dus zo’n 30pk teveel om in aanmerking te komen voor een A2-behandeling. Dus ging het blok terug naar de werkbank, voor de verandering eens om er wat pk’s vanaf te kietelen. Een rondje herprogrammeren van de ECU en wat dunnere uitlaatbuizen later, is het vermogen teruggeschroefd naar 70kW en het koppel een tandje verminderd van 98,6Nm naar 91,2Nm. Dat laatste komt er overigens al wel vroeg in, bij 6.500 tpm en dat is mooi in het middengebied.

Kawasaki Z900 March 18_046

‘Maar die 70kW, dat moet toch eigenlijk nog terug naar de 35 stuks?’ Dat is de logische vraag en helemaal waar. Maar die 35kW-variant rijden we nou net niet vandaag. Jammer, maar waar het om draait in dit verhaal, is dat die 35kW al na maximaal twee jaar weer omhooggeschroefd mag worden naar 70 stuks. En aan ons om uit te zoeken of je dan hopeloos achterblijft bij de full-power Z900 of dat je eigenlijk nauwelijks wat te klagen hebt.

Zoek de verschillen

Om te beginnen zie je het verschil er aan de buitenkant nauwelijks vanaf. Alleen de iets dunnere uitlaatbuizen dus, en een subtiel donkergrijs in plaats van zwart gespoten kleppendeksel verraadt dat je met de minder vermogende variant op stap bent. Verder is het helemaal de Z900 zoals we hem al kennen. Dat hitsige Sugomi design, dezelfde kleurcombinaties, veerwerk, rijwielgedeelte, remmen, dashboard, hangende koplamp en hoge rug, fraai trellisframe, zelfs de prijs is met €9.999,- exact even hoog. Aan ons de edele taak om zowel de 70kW als de 92kW variant aan te tand te voelen. En gezien de ervaringen die we al hebben met de sterkste variant, is dat bepaald geen vervelend vooruitzicht.

Opstijgen dus. Na een stevige wolkbreuk droogt het Spaanse asfalt in rap tempo op gaat het gas er behoorlijk op. Eerst even met het origineel op pad, om te voelen waarom deze naakte geweldenaar ook alweer de bestverkopende naked in zijn klasse is. De Z900 is een duidelijk derivaat van de no-nonsense klas. Alleen ABS weerhoudt van onverwachte glijpartijen, verder ontbeert de Z iedere vorm van elektronische hulp. Geen rijmodi, tractiecontrole of bochtenhulp, je rechterhand en je rijkunsten zijn er verantwoordelijk voor dat je tussen de lijntjes blijft. Geen straf, want het rijwielgedeelte van de Z maakt duidelijk dat hij niet voor niets zo goed scoort. Soepel, superkrachtig, lichtvoetig en het belangrijkst, de Z gedraagt zich ook op hoge snelheid voorspelbaar en in controle. Geen kleurtjes ook in het dashboard, gewoon duidelijk monochroom zonder poespas. Een versnellingsindicator is de enige luxe die de Z zich veroorlooft. Motorrijden op z’n puurst dus en een belangrijke reden dat de prijs van de Z900 op zo’n aangenaam niveau blijft. Vergis je niet, we zijn geen tegenstander van elektronica, maar een uitgekiend rijwielgedeelte blijft toch de kurk waarop de rijbeleving drijft. Jagen van bocht naar bocht verveelt geen seconde op een fiets als deze. Kronkelen zit diep verankerd in het DNA. Daarbij krijg je ook op pokdalig wegdek voldoende feedback om vol vertrouwen de bocht in en uit te knallen. Verslavend lekker.

Kawasaki Z900 March 18_042

En dan die dikke viercilinder. Dat hese inlaatgejank boven de 5.000 toeren en inderdaad, dat vette eindschot als kers op de taart als je in een bruut moment het gasthendel even helemaal opentrekt. Ik doe niet aan wheelies, alleen al vanwege de simpele reden dat ik me kapotschrik als dat voorwiel omhoog komt, maar wat klimt die Z900 hijgend in de ketting. Imponerend, da’s het goede woord, intimiderend wordt het nauwelijks, vooral omdat de gasreactie mooi vloeiend te bedienen is. Geen aan-of-uit en dat is niet altijd vanzelfsprekend in de motormarkt. Tijd om over te stappen op de 70kW-variant. Over de handling van deze motor hoeven we het niet meer te hebben; die biedt exact dezelfde beleving. Maar dat blok, daar zijn we benieuwd naar. Want zo’n 30 pk minder moét je tenslotte voelen, toch?

Bruikbaar vermogen

Daarover dus het volgende. We rijden met een groepje van beide varianten door elkaar, de wegen zijn van het kronkelende, secundaire type en het rijgedrag is hier en daar wat jonge-honderig, baldadig en sportief. In situaties als dit kunnen we nu al verklappen dat het verschil nauwelijks voelbaar is. Het maximumkoppel komt er bij de 70kW Z900 wat vroeger in, waardoor je tussen de bochtjes door nauwelijks terrein verliest op de sterkere voorganger. De manier waarop de ECU is aangepakt verdient een compliment. Nergens voelt de vierpitter kortademig of afgeknepen, het vermogen wordt net zo mooi uitgesmeerd als in de standaard Z en pas hoog in de toeren loopt deze merkbaar weg. Dat betekent dat je in het normale, bruikbare gebied geen moment het idee hebt dat je tekort komt, ook als het speeltempo hard omhoog gaat. Een sprint van 0 naar 200 km/u? Die wint de vol-vermogen-Z. Uiteraard. Maar de pretfactor van de 70kW is net zo aanwezig en overheersend als die van de 92kW Z. En aan het einde van de dag moest ik echt even nadenken op welke variant ik nu ook alweer reed.

Kawasaki Z900 March 18_038

Wel of niet?

Blijft de vraag over: is dit een slimme aanschaf? Vooropgesteld: als je met afstand de dikste A2-fiets op de markt ambieert, waarmee je na twee jaar ook nog even vooruit kunt, dan roepen we volmondig ja. En mocht je hem daarna willen inruilen, kun je er vanuit gaan dat je nog een prima prijs krijgt voor je afgeknepen variant; er zijn namelijk wel meer A2-gegadigden die graag op een serieuze fiets willen beginnen. De vraag die blijft staan, is hoe de 70kW nog is als het vermogen nog eens door de helft moet. Zo hebben we hem dus niet gereden, maar op het rijwielgedeelte valt in ieder geval niets af te dingen. En gewoon beginnen op een simpelere 35kW-fiets, het geld nog even in je zak houden en daarna de 92kW aanschaffen? Ook een prima optie. Maar dan moet je ook nog even wachten op de Z900-beleving…

Dit vindt Jaap

Dertig pk verschil, en toch niet zeker weten welke je rijdt; het overkwam niet alleen mij aan het einde van de dag. Dat betekent dat Kawasaki met de A2-variant van de Z900 een puik staaltje werk heeft verricht. Natuurlijk, hij moet nog terug naar 35kW. Maar als je daarmee klaar bent, volstaat een simpele administratieve handeling bij de dealer voor een compleet nieuwe en volwaardige medium-naked. Je hoeft niet eens langs de RDW, voor een paar euro’s krijg je een nieuw kentekenbewijs en het is voor elkaar. Of je ruilt hem in voor de ‘gewone’ Z900, kan natuurlijk ook. Maar één ding is zeker; voor nog geen tien mille rijd jij gegarandeerd de dikste A2-fiets op de markt. En die gedachte alleen is al goed voor een dikke glimlach.

Gerelateerd

REAGEER OP DIT ARTIKEL