Test 2026 Triumph Bonneville T100 & Scrambler 900: bollen met de Bonnevilles

De modellen die iconisch zijn voor je merk, moet je voldoende aandacht geven. Dat weet Triumph maar al te goed. Wie ‘Bonneville’ zegt, denkt ofwel aan de Amerikaanse zoutvlakte, ofwel aan de modellenreeks van het Britse motormerk. In deze test combineren we die twee werelden, want we rijden met de geüpdatete 2026 Bonneville T100 en Scrambler 900 in de Verenigde Staten van Amerika.

Een vreemde duotest, horen we sommigen van jullie denken. Want wat hebben een klassieke Bonneville en een ruige Scrambler met elkaar te maken? Het antwoord is simpel: het motorblok. De 900cc-paralleltwin levert in beide versies 65 pk en 80 Nm, maar dat maximale vermogen en koppel wordt op lichtjes verschillende toerentallen geleverd. Alvast een spoiler: je moet ze vlak na elkaar rijden om dat kleine verschil te voelen. Los van het motorblok geven de T100 en Scrambler 900 een andere invulling aan het gegeven ‘motorfiets’. De klassiek gelijnde Bonneville is voor 2026 moderner gemaakt met ledverlichting, een USB-C-aansluiting en uiteraard nieuwe kleuren. Binnenin krijgt hij nieuwe rijmodi (Road en Rain), bochten-ABS en tractiecontrole. Cruisecontrol is een nieuwe optie. De Scrambler 900 werd ingrijpender vernieuwd, maar daar komen we straks op terug. Eerst rijden we met de T100.

Californië of Spanje?

In Oceanside, aan de westkust van Amerika op 50 km ten noorden van San Diego, ligt de start van onze testrit. Het weer is, tegen alle verwachtingen in, fris en grijs. Geen straaltje zon te bespeuren door het grote wolkendek dat over de kuststreek hangt. Gelukkig klaart het na twintig minuten landinwaarts rijden helemaal op. Thermische onderlagen worden bij de eerstvolgende stop vakkundig verwijderd en zonnebrillen met precisie op de neus gezet. Dat het tempo eerder gezapig is, mag duidelijk zijn. Niet alleen omdat we in Amerika aan het cruisen zijn, want dat hoort zo, maar ook omdat de Bonneville je op geen enkele manier uitdaagt om sportief te rijden. Zelfs niet op de mooie, bochtige bergwegen van Hellhole Canyon County Preserve, dat trouwens erg aan Spanje doet denken. De T100 heeft gewoon geen sportieve aspiraties, en daar is helemaal niets mis mee. Het motorblok heeft met 900 cc voldoende ademruimte om een vermogen van 65 pk te leveren. En dat voel je ook. De twin loopt soepel en pakt ook zo aan. Nooit agressief of punchy. Je mist echter geen kracht. Laat maar lopen zo, het is allemaal prima.

Marathonmotor Triumph Tiger 1200 Explorer: één proefrit was voldoende

Paralleltwingepruttel

Ga je dan toch een keer wat harder pushen, omdat het té veel kriebelt, dan vind je al gauw de limieten van vering, remmen en hellingshoek. Niet zo snel als bij een cruiser, maar wel sneller dan bij een sportieve naked bike. Maar van een vlot tempo is de Bonneville echt niet vies. Het motorgeluid daarbij is goed, zonder meer. Je hoort het typische paralleltwingepruttel, wat zo kenmerkend is voor de Bonneville. Nooit luid of over-the-top, maar eerder gedistingeerd en passend bij het model. Want ondanks dat de T100 het kleine broertje is van de T120, zie je nauwelijks verschil tussen beide modellen. Niet alleen het uiterlijk van een Bonneville is mooi als je ‘m voorbij ziet komen, ook als je in het zadel zit, zie je iets wat je op moderne motoren zelden tot nooit meer ziet: twee ronde tellers. Met naalden! Fysieke naalden! Niet dat je er continu naar kijkt, maar het geeft een soort van sereniteit om die naald door de toerenteller te zien bewegen. Heerlijk.

Scherpe uitlaatbocht

Na een halve dag rijden op de Bonneville T100, is het tijd om over te stappen op de Scrambler 900. Da’s geen straf, want ondanks het dikke zadel voelen we het al aan onze billen. Hopelijk is dat van de Scrambler wat zachter. Het ziet er in ieder geval goed uit, net als de hele Scrambler 900 er heel goed uitziet! Hij is dan ook veel ingrijpender vernieuwd dan de T100, zonder de bedoeling om er een vergelijking van te maken. Om in het thema van het zadel te blijven: dat werd slanker. Verder kreeg de benzinetank een ander design, zijn de bodypanelen en uitlaat scherper getekend, is er een LCD-scherm met een kleiner, geïntegreerd TFT-schermpje, een USB-C-oplaadpunt en ledverlichting. Onderhuids gaan de vernieuwingen verder, met nieuwe Showa-vering, een radiale remklauw, aluminium velgen, bochten-ABS en tractiecontrole. Net zoals bij de T100 is ook hier de afwerking en het oog voor detail van een uitzonderlijk hoog niveau. Triumph lijkt op dat gebied niet te verbeteren. Ook de nieuwe kleuren voor de Scrambler zijn met smaak gekozen en uitgevoerd. Kijk ook eens wat voor scherpe bocht de uitlaat moet maken om aan te sluiten op de hooggeplaatste einddemper. Jammer is het ouderwetse scherm. Triumph gebruikt een gelijkaardig exemplaar al langer op de Trident en Tiger Sport 660, maar het voelt nooit modern aan. De info staat er ook te klein op.

Mist pit

Belangrijker en vooral interessanter is hoe de Scrambler 900 rijdt. Het motorblok is zoals gezegd hetzelfde als dat van de T100, maar je voelt wel dat dit een sportievere en plezierigere stuurmachine is. Dat begint bij de duidelijk betere vering, die in combinatie met meer bodemvrijheid van de voetsteunen zorgt voor een amusanter, minder serieus rijgedrag. Het nadeel daarvan is dat je wenst dat de motor net wat meer pit zou hebben, wat je op de Bonneville niet mist. Niet veel meer hoor, gewoon net dat beetje extra. Over de voorrem hebben we geen klachten. Die presteert sterk, ondanks dat het maar een enkele schijf is. Een koud rechterbeen zul je trouwens niet snel hebben op de Scrambler 900, want de hoge, goed klinkende uitlaat houdt je been te allen tijde lekker warm. Ook als het, zoals hier, dik 20 graden is. Geen negatief commentaar, gewoon een opmerking.

Test 2025 Triumph Speed Triple 1200 RX: (R)X-factor

Spelen met de Scrambler

Gelukkig bestaat daar een oplossing voor: rechtop staan! En laat er nu net een gravelweg op de route verschijnen. Veel scramblers hebben wel het uiterlijke vertoon, maar niet de capaciteiten om over een strookje zand te rijden. Dat geldt niet voor de Triumph Scrambler. Die kan ook op dit soort slechte zand- of gravelwegen zijn mannetje staan. De banden met avontuurlijk profiel bieden voldoende vertrouwen om wat te spelen en het kind in je naar boven te halen. Exact waar een scrambler voor dient, toch? Naast Road en Rain is er zelfs een Off-Roadmodus, waardoor ABS vooraan minder snel ingrijpt en achteraan uitgeschakeld wordt. We hoopten dus nog op een ritje over het strand, maar dat was helaas niet mogelijk. Misschien een volgende keer? Wij kunnen in ieder geval…

Conclusie test 2026 Triumph Bonneville T100 & Scrambler 900

Veel zijn de Bonneville T100 en Scrambler 900 niet veranderd voor modeljaar 2026. De T100 profiteert vooral van esthetische en functionele updates, terwijl de Scrambler iets rigoureuzer onder handen werd genomen door de knappe koppen bij Triumph. De Bonneville is en zal nog heel lang een tijdloze klassieker zijn. Met nieuwe kleuren, ledverlichting en een handige USB-poort is het model weer bij de tijd. De Scrambler 900 probeert het scramblergenre nog levendig te houden, hoewel dat de laatste tijd minder en minder populair is. Toch slaagt Triumph erin om van de Scrambler 900 een knappe, fijn rijdende en plezierige machine te maken.

Foto’s: Triumph

Pluspunten 2026 Bonneville T100

• Soepel motorblok
• Ronde tellers
• Charisma

Minpunten 2026 Bonneville T100

• Zadelpijn
• Geen sportieveling
• Niet echt voor jonge mensen

2026 Bonneville T100.

1 van 7

Pluspunten 2026 Scrambler 900

• Geslaagd (vernieuwd) design
• Afwerking
• Ook geschikt voor gravelwegen

Minpunten 2026 Scrambler 900

• Ouderwets dashboard
• Hoge uitlaat warm aan je been
• Blok mag meer pit hebben

2026 Scrambler 900.

1 van 7

Technische gegevens Triumph Bonneville T100 vs Scrambler 900