zaterdag 11 april 2026
Home Blog Pagina 166

MXGP Portugal en Spanje 2025: Romain Febvre stevig aan de leiding

0
Na enkele meters waren alleen de koplopers Jeffrey Herlings (84), Romain Febvre (3) en Lucas Coenen (96) nog goed herkenbaar. Achter hen Calvin Vlaanderen en Kevin Horgmo (24).

Bestaat het zonnige zuiden nog wel? Je zou eraan gaan twijfelen, want zowel de Portugese als de Spaanse MXGP werden verreden op modderige circuits, waar soms diepe sporen ontstonden. Romain Febvre pakte de rode plaat in de MXGP, Kay de Wolf blijft lijstaanvoerder in de MX2.

Het belangrijkste nieuws van de Portugese MXGP in Agueda en de Spaanse MXGP in Lugo kwam tussen beide wedstrijden. Op donderdag maakte Honda bekend dat Tim Gajser voorlopig niet zal rijden. De Sloveen kwam in de Zwitserse GP ten val en daarbij schoot zijn rechterschouder uit de kom. Hij ging bij een fysiotherapeut in behandeling en liet de Portugese GP schieten. De behandeling bleek niet het gewenste resultaat op te leveren en een operatie is de enige mogelijkheid om de schouder te genezen. Hoe lang Gajser aan de kant zal staan is niet bekend, maar zeker is wel dat hij een aantal wedstrijden zal moeten missen. Hij weet wat dit inhoudt: ‘Ik ben erg teleurgesteld dat ik geopereerd moest worden, want daardoor maak ik dit jaar geen enkele kans op de titel. Ik weet niet hoelang ik niet kan racen, daar bestaat geen tijdschema voor, maar als ik terugkom zal het even duren voor ik mijn snelheid weer te pakken heb. Ik richt me er nu op alles te doen om weer gezond en fit te worden. Ik voelde me dit jaar zo goed, dat bleek wel uit mijn uitslagen. Ik ging in de stand ruim aan de leiding, maar dit is motorcross. Er kan altijd iets gebeuren.’ Voorafgaand aan de Zwitserse GP leidde Gajser het klassement met een voorsprong van 39 punten op Romain Febvre.

Verrassende winst Geerts

Continue regen zorgde ervoor dat het net als een jaar eerder geen pretje was bij de Portugese GP, verreden in Agueda. De baan veranderde in een enorme modderbak. Al kort na de start van de races waren de meeste rijders nagenoeg onherkenbaar. Wat een geluk dat er met transponders wordt gereden. In het verleden ontstonden bij wedstrijden onder dergelijke omstandigheden nog wel eens problemen over de uitslag, omdat soms een doorkomst van een rijder over het hoofd was gezien.

De race van de MXGP in Agueda stond volledig in het teken van Lucas Coenen. De 18-jarige Belg zegevierde op zaterdagmiddag in de kwalificatierace en kwam op zondag ook in beide races als eerste over de finish. Febvre eindigde als derde en tweede en mocht als tweede naar het podium. De derde plaats ging naar Ruben Fernandez, die zesde en derde werd en zo het leed voor Honda door de absentie van Gajser enigszins verzachtte.

MXGP Portugal: Jeffrey Herlings breekt rib tijdens kwalificatierace

Jago Geerts was de verrassende winnaar van de kwalificatierace in Lugo. Door valpartijen scoorde hij op zondag slechts weinig punten. Febvre, op zaterdag tweede, profiteerde nagenoeg optimaal van de afwezigheid van Gajser en werd in de manches eerste en tweede (na teruggekomen te zijn van de achtste plaats na een val), waardoor hij zijn leidende positie iets verstevigde. Zal het hem lukken na tien jaar een tweede wereldtitel te pakken?

Lucas Coenen bleef met een vierde en eerste plaats goed in het spoor van de Fransman. Fernandez werd opnieuw derde. Calvin Vlaanderen kwam op het Iberische schiereiland tot een vierde en een derde plaats (en daarnaast nog twaalfde en achtste), waardoor hij in de stand van tien naar acht klom. Beste Nederlander is nog altijd Glenn Coldenhoff, die als beste resultaten een vijfde en een zesde plek behaalde. Jeffrey Herlings blijft aardig scoren, maar is nog niet in de buurt van het podium aanbeland.

Simon Längenfelder (27) en Kaj de Wolf (1) staan tweede en eerste in de MX2, Liam Everts (26) en Sacha Coenen doen ook goed mee.

De Wolf loopt iets uit

In de MX2 lijkt de strijd om de wereldtitel zich toe te spitsen op een gevecht tussen drie rijders, wereldkampioen Kay de Wolf, voormalig wereldkampioen Andrea Adamo en Simon Längenfelder, al drie jaar achtereen derde in de WK-eindstand. De Wolf kan terugkijken op een goede trip naar het zuidwesten van Europa, want hij werd tweede in Portugal (achter Adamo) en zegevierde in Spanje. In de stand vergrootte hij zijn nipte voorsprong van drie punten op Simon Längenfelder tot vijftien.

In de tweede race van Lugo moest De Wolf hard vechten voor de punten, want na een matige start (‘Ik raakte het stuur van een andere rijder en was bijna laatste. Ik heb tot het eind gepusht en won vier plaatsen in de laatste drie ronden.’) duurde het lang voor hij zich echt wist te verbeteren. Het kostte hem heel veel moeite Rick Elzinga voorbij te komen. Hij was er een keer langs, maar Elzinga vocht terug. Uiteindelijk werd De Wolf nog vierde; Elzinga werd achtste. Een week eerder liet Elzinga in Portugal al zien geen last te ondervinden van zijn in Zwitserland gebroken pink.

Cas Valk had het zwaar in de modder en ging enkele keren onderuit en bleef in de modder steken, waardoor hij twee keer niet scoorde.

Foto’s: Fabrikanten

MXGP Agueda uitslagen

Kwalificatie: 1. Coenen; 2. Vlaanderen; 3. Febvre; 4. Brumann; 5. Van de Moosdijk; 6. Fernandez; 7. Herlings; 8. Coldenhoff; 9. Seewer; 10. Renaux.

1e manche: 1. Coenen; 2. Febvre; 3. Fernandez; 4. Jonass; 5. Renaux; 6. Bonacorsi; 7. Horgmo; 8. Coldenhoff; 9. Guadagnini; 10. Herlings; 11. Pancar; 12. Vlaanderen; 13. Geerts; 14. Watson; 15. Seewer; 16. Van de Moosdijk; 17. Brumann; 18. Bogers; 19. Gilbert; 20. Van Doninck.

2e manche: 1. Coenen; 2. Febvre; 3. Fernandez; 4. Vlaanderen; 5. Bonacorsi; 6. Coldenhoff; 7. Herlings; 8. Jonass; 9. Renaux; 10. Guadagnini; 11. Seewer; 12. Geerts; 13. Pancar; 14. Brumann; 15. Koch; 16. Van Doninck; 17. Gilbert; 18. Watson; 19. Sterry; 20. Adamson.

GP: 1. Coenen; 2. Febvre; 3. Fernandez.

MX2

Kwalificatie: 1. Adamo; 2. Coenen; 3. Everts; 4. De Wolf; 5. Längenfelder; 6. McLellan; 7. Farres; 8. Prugnieres; 9. Zanchi; 10. Valin.

1e manche: 1. Adamo; 2. Längenfelder; 3. De Wolf; 4. Prugnieres; 5. Elzinga; 6. Valin; 7. Zanchi; 8. Mikula; 9. Lata; 10. Braceras; 11. Everts; 12. Farres; 13. Benistant; 14. Oliver; 15. Soulimani; 16. McLellan; 17. Smith; 18. Vennekens; 19. Coenen; 20. Grau.

2e manche: 1. Adamo; 2. Coenen; 3. De Wolf; 4. Längenfelder; 5. Valin; 6. Valk; 7. Benistant; 8. Farres; 9. Zanchi; 10. Prugnieres; 11. Reisulis; 12. McLellan; 13. Elzinga; 14. Oliver; 15. Lata; 16. Mikula; 17. Grau; 18. Braceras; 19. Vennekens; 20. Smith.

GP: 1. Adamo; 2. De Wolf; 3. Längenfelder.

MXGP Lugo uitslagen

Kwalificatie: 1. Geerts; 2. Febvre; 3. Renaux; 4. Coenen; 5. Vlaanderen; 6. Seewer; 7. Jonass; 8. Herlings; 9. Coldenhoff; 10. Pancar.

1e manche: 1. Febvre; 2. Renaux; 3. Fernandez; 4. Coenen; 5. Coldenhoff; 6. Bonacorsi; 7. Herlings; 8. Vlaanderen; 9. Van Doninck; 10. Guadagnini; 11. Jonass; 12. Watson; 13. Bogers; 14. Sterry; 15. Geerts; 16. Horgmo; 17. Van de Moosdijk; 18. Pancar; 19. Seewer; 20. Gilbert.

2e manche: 1. Coenen; 2. Febvre; 3. Vlaanderen; 4. Fernandez; 5. Seewer; 6. Herlings; 7. Bonacorsi; 8. Horgmo; 9. Renaux; 10. Jonass; 11. Watson; 12. Coldenhoff; 13. Bogers; 14. Van de Moosdijk; 15. Geerts; 16. Koch; 17. Van Doninck; 18. Guadagnini; 19. Sterry; 20. Gilbert.

GP: 1. Febvre; 2. Coenen; 3. Fernandez.

WK-stand

Motocross Resultaten
Positie Coureur Motor Punten
1 Romain Febvre (F) Kawasaki 386
2 Lucas Coenen (B) KTM 337
3 Tim Gajser (SLO) Honda 305
4 Glenn Coldenhoff Fantic 277
5 Ruben Fernandez (E) Honda 261
6 Maxime Renaux (F) Yamaha 259
7 Andrea Bonacorsi (I) Fantic 223
8 Calvin Vlaanderen Yamaha 201
9 Kevin Horgmo (N) Honda 195
10 Jeremy Seewer (CH) Ducati 179
11 Jeffrey Herlings KTM 126
12 Brian Bogers Fantic 80
13 Roan van de Moosdijk KTM 71

MX2

Kwalificatie: 1. Benistant; 2. De Wolf; 3. Längenfelder; 4. Everts; 5. Zanchi; 6. Coenen; 7. Valk; 8. McLellan; 9. Elzinga; 10. Lata.

1e manche: 1. De Wolf; 2. Everts; 3. Benistant; 4. Zanchi; 5. Adamo; 6. Coenen; 7. McLellan; 8. Längenfelder; 9. Lata; 10. Valin; 11. Farres; 12. Mikula; 13. Elzinga; 14. Grau; 15. Prugnieres; 16. Oliver; 17. Braceras; 18. Valk; 19. Smith; 20. Vennekens.

2e manche: 1. Adamo; 2. Coenen; 3. Längenfelder; 4. De Wolf; 5. Benistant; 6. Everts; 7. McLellan; 8. Elzinga; 9. Reisulis; 10. Zanchi; 11. Oliver; 12. Lata; 13. Grau; 14. Mikula; 15. Farres; 16. Prugnieres; 17. Braceras; 18. Valin; 19. Smith; 20. Nilsson.

GP: 1. De Wolf; 2. Adamo; 3. Coenen.

WK-stand

Positie Coureur Motor Punten
1 Kay de Wolf Husqvarna 380
2 Simon Längenfelder (D) KTM 365
3 Andrea Adamo (I) KTM 359
4 Liam Everts (B) Husqvarna 313
5 Thibault Benistant (F) Yamaha 271
6 Sacha Coenen (B) KTM 264
7 Camden McLellan (SA) Triumph 241
8 Ferruccio Zanchi (I) Honda 203
9 Cas Valk KTM 196
10 Valerio Lata (I) Honda 182
11 Rick Elzinga Yamaha 164
12 Scott Smulders Triumph 11
13 Jens Walvoort KTM 7

MotoGP Frankrijk 2025: Johann Zarco zet Le Mans op z’n kop!

0
Met zijn exclusieve ‘Back flip’ zette Johann Zarco niet alleen zichzelf maar heel Le Mans op z’n kop.

Door toedoen van Pluvius, de regengod, kreeg de Grote Prijs van Frankrijk een bizar verloop. Tot grote vreugde van een recordaantal veelal Franse toeschouwers was het juist hun landgenoot Johann Zarco die onder chaotische omstandigheden het koelst bleef en Le Mans compleet op z’n kop zette door er een historische overwinning te behalen. Met een zege in de Sprint en een tweede plaats in de GP-race was het Marc Márquez die er de meeste punten behaalde en zo de WK-leiding heroverde op zijn broer Alex.

MotoGP Spanje 2025: Alex Márquez uit de schaduw van zijn grote broer

Afgelopen jaar was de Grote Prijs van Frankrijk in Le Mans met 297.471 toeschouwers (over vier dagen) de best bezochte Grand Prix van het hele seizoen. Dat was tevens een record in het ‘moderne’ MotoGP-tijdperk. In het verleden, dan hebben we het over de periode dat de communisten het voor het zeggen hadden in Oost-Duitsland en Tsjechoslowakije, kwamen er naar de motorevenementen op de Sachsenring (Hohenstein-Ernstthal) en de Masarykring (Brno) nog aanzienlijk meer toeschouwers. Zo kwamen er in 1950 maar liefst 480.000 racefans naar het circuit in de DDR. Le Mans is natuurlijk in de eerste plaats bekend om zijn 24-uurs autorace, die sinds 1923 plaatsvindt op het ruim dertien kilometer lange semipermanente ‘Circuit de la Sarthe’. Op het eind van de jaren ’60 van de vorige eeuw werd binnen dit circuit het permanente ‘Bugatti Circuit’ (vernoemd naar de legendarische autoconstructeur Ettore Bugatti) aangelegd. In 1969 werd hier voor het eerst een Franse GP voor motoren verreden. Terwijl de Nederlander Aalt Toersen bij deze première de 50cc-klasse won, deed Giacomo Agostini dat op oppermatige wijze in de 500cc-categorie. De Italiaan lapte op zijn MV-Agusta namelijk alle overige deelnemers. Waaronder onze landgenoot Theo Louwes die op een privé-Norton echter wel een knappe vierde plaats wist te scoren. In die tijd (en ook de jaren erna) werd Le Mans als een wat grauwe, trieste stad in het noordwesten van Frankrijk voor genoemd evenement nog niet overstelpt met toeschouwers. Al helemaal niet als het weer niet meewerkte. En dat gebeurde nog wel eens. En doet dat nog steeds. Dat de populariteit van de Franse Grand Prix de laatste decennia aanzienlijk is toegenomen, is in de eerste plaats te danken aan Claude Michy, de promotor van het evenement. Hij wist de Franse motorliefhebbers naar Le Mans te lokken. Michy deed dat onder andere door ervoor te zorgen dat de fans in navolging van de 24-uursrace voor auto’s vlak bij het circuit kunnen bivakkeren met hun tenten, caravans en campers. Ook zijn er allerlei attracties op en naast de baan. Zoals op donderdagavond op het start- en finishgedeelte van de legendarische baan waar van alles gebeurt en waar ook de meeste topcoureurs bij aanwezig zijn. Niet voor niets trekt dit spektakel dan al tienduizenden toeschouwers. En dan moeten de trainingen de volgende dag nog beginnen. Een andere factor zijn de prestaties en de populariteit van de Franse coureurs. De enige Franse rijder die zijn thuis-GP in de koningsklasse, toen nog de 500cc, wist te winnen was Pierre Monneret. Op een Gilera deed hij dat in 1954 op het circuit van Reims. Met Fabio Quartararo (11x), Christian Sarron, Régis Laconi en Johann Zarco kende Frankrijk tot deze Grand Prix slechts vijf GP-winnaars in de belangrijkste wegracecategorie.

Franse MotoGP-helden

Met Quartararo (MotoGP-wereldkampioen in 2021) en Zarco (tweevoudig Moto2-titelhouder) heeft Frankrijk de laatste jaren twee grote MotoGP-helden gekregen. Weliswaar wisten ze voor de ogen van hun fanatieke landgenoten nog niet in Le Mans te winnen, maar ze zorgden en zorgen er wel voor dat de ‘Gran Prix moto vitesse’ ontzettend populair is geworden. Zo ook dit jaar. En dat terwijl Quartararo als Yamaha-coureur en Zarco als Honda-rijder weinig kans zouden hebben tegen de oppermachtige Ducati-armada. Daar kwam verandering in toen eerstgenoemde juist in Jerez, de race voorafgaande aan deze wedstrijd, niet alleen de pole pakte maar ook tweede in de GP-race werd. De Yamaha M1 van Quartararo was duidelijk beter geworden. Nu was de vraag wat de Fransman er mee in Le Mans zou kunnen presteren. Het antwoord liet niet lang op zich wachten, want ook hier schitterde ‘El Diablo’ door de snelste kwalificatietijd te realiseren. Zijn 1.29,324 minuut betekende zelfs een absoluut ronderecord voor het Bugatti-circuit. En daar stond zelfs ene Marc Márquez als tweede even van te kijken. Maar ook nu weer zette de Spanjaard de zaken al in de Sprint recht. Want daarin bleef hij ongeslagen door zijn zesde zege van dit seizoen te boeken. En dat ook nog eens voor de zesde keer met zijn broer Alex als de nummer twee. Fabio Quartararo, die de eerste ronden op kop lag, viel door een te snel slijtende achterband nog achter MotoGP-debutant Fermin Aldeguer terug naar de vierde plaats. De andere Franse favoriet, Johann Zarco, werd zesde. Grote verliezer in deze race was Pecco Bagnaia. De tweede Ducati-fabriekscoureur kwam namelijk voor het eerst in dit seizoen ten val.

Chaotisch wedstrijdverloop

Ook nu weer was de grote vraag wat er op zondag zou gaan gebeuren. Die vraag werd nog gecompliceerder toen het fraaie weer plaats had gemaakt voor zeer onbestendige omstandigheden. Echt ‘Le Mans-weer’ dus! De nieuwe, meer overzichtelijke, startprocedure die na de chaos in Austin was ingevoerd, bleek uitstekend te werken. Vanwege de half natte/half droge baan, besloten dertien van de eenentwintig deelnemers na het rijden van de bezichtigingsronde hun pit op te zoeken om van machine (voorzien van slicks) te wisselen. Acht rijders, waaronder als belangrijksten Pecco Bagnaia en Johann Zarco, hielden vast aan regenbanden. Dit alles hield in dat de eerdergenoemde dertien coureurs allemaal twee longlaps moesten afleggen. Door de verschillende bandenkeuzes konden de eerste bochten na de start wel eens chaotische taferelen gaan opleveren. Dat gebeurde ook en wel direct bij het aansnijden van de krappe S-bocht. Door toedoen van Enea Bastianini (die zelf ook onderuitging en later als schuldige werd aangewezen) kwamen Pecco Bagnaia en Joan Mir ten val. Bagnaia vervolgde weliswaar zijn race, maar bleef voor de tweede keer in dit weekend puntloos. Grootste geluksvogel in de chaos was Johann Zarco, die weliswaar in de grindbak kwam maar zijn weg kon vervolgen. Wel was het gevolg dat hij na de eerste ronde pas als zeventiende doorkwam. Maar dat er niets verloren was bleek 25, chaotisch verlopen, ronden later. Tot groot enthousiasme van het inmiddels natte publiek was het Fabio Quartararo die andermaal het veld aanvoerde. Nadat de eerste longlaps waren genomen werd niet alleen het wedstrijdbeeld een stuk onoverzichtelijk, maar ook de weersomstandigheden. Die werden steeds natter en dus gingen de rijders die op dat moment op slicks onderweg waren ook nog eens van machine wisselen. Nadat vervolgens Fabio Quartararo, Brad Binder (in totaal drie keer), Enea Bastianini, Franco Morbidelli, Jack Miller, Marco Bezzecchi, Miguel Oliveira onderuit waren gegaan, deed Alex Márquez dat tegen het einde van een waanzinnige race op een derde plaats liggend ook nog eens. Een tweede schuiver zorgde er vervolgens voor dat de jongste Márquez voor het eerst in dit seizoen de finish niet haalde. Iemand die dat wel deed, was zijn broer Marc. Verstandig en foutloos rijdend stelde de nieuwe WK-leider zich dit keer tevreden met de tweede plaats en zo twintig kostbare WK-punten. De derde positie ging naar Alex Márquez’ teamgenoot van Fermin Aldeguer, die daarmee zijn eerste MotoGP-podium scoorde. De pas 20-jarige deed dat nadat hij de even jonge Pedro Acosta (KTM) in de laatste ronde was gepasseerd. Ja, en wie won er dan? Dat was met 34 jaar de oudste deelnemer van het veld, Johann Zarco. De ervaren Franse Honda-coureur startte op regenbanden en reed daar de hele race op. Dus zonder een bezoek aan de pit of het moeten rijden van een long lap. De enige andere rijder die dat deed was Takaaki Nakagami. De testrijder van Honda werd uiteindelijk zesde. Komend vanaf de zeventiende plaats eiste Johann Zarco dus een historische en luid bejubelde zege op. Natuurlijk ging dat gepaard met het opvoeren van zijn exclusieve ‘Back flip’ en daarna het gezamenlijk met de Franse fans het zingen van de Marseillaise. Een indrukwekkend en onvergetelijk iets. Zeker voor persoon in kwestie.

Records en geen record

Al met al leverde een tumultueuze Grote Prijs van Frankrijk records en geen record op. Met in totaal 311.797 toeschouwers werd dat record in Le Mans nog scherper gesteld. Johann Zarco was niet alleen de eerste Franse winnaar van de koningsklasse in Le Mans, maar ook pas de tweede Fransman überhaupt die na Pierre Monneret (Gilera) op het stratencircuit van Reims in 1954 voor eigen publiek wist te winnen. Met zijn zege zorgde de Castrol Honda LCR-coureur er ook voor dat er een einde kwam aan de serie van tweeëntwintig achtereenvolgende GP-zeges door Ducati-coureurs. Dat record moet de Italiaanse fabrikant nu delen met… Honda! De volgende Grand Prix is die van Groot-Brittannië op het legendarische circuit van Silverstone. Na alles wat er in Le Mans gebeurde, kan dat alleen maar een minder spectaculair evenement worden… zou je denken. Maar niets lijkt minder waar, want de MotoGP blijft onvoorspelbaar. Al helemaal in Engeland. Want ook hier doet Pluvius regelmatig van zich spreken. O ja, de toch al zo ongelukkige Fabio Quartararo moet ook nog eens een boete van tweeduizend euro betalen en mag niet aan de eerste tien minuten van de eerste training op Silverstone deelnemen, omdat hij zich na zijn val niet netjes ten opzichte van de marshalls (vast Fransen) gedroeg.

Foto’s: ANP, MotoGP.com en teams

MotoGP Frankrijk 2025 uitslagen

Sprint
1. Marc Márquez (E), Ducati, 19.49,022;
2. Alex Márquez (E), Ducati, + 0,530;
3. Fermin Aldeguer (E), Ducati, +2,164;
4. Fabio Quartararo (F), Yamaha, +2,840;
5. Maverick Viñales (E), KTM, +5,285;
6. Johann Zarco (F), Honda, + 7,939;
8. Alex Rins (E), Yamaha, +8,930;
9. Joan Mir (E), Honda, +9,858.
  • 13 ronden = 54,405 km
  • Racegemiddelde winnaar: 164,7 km/u
  • Snelste ronde (3e): Aldeguer, 1.30,752 = 166,0 km/u
MotoGP
1.Zarco, 45.47,541;
2. M. Márquez, +19,907;
3. Aldeguer, +26,532;
4. Pedro Acosta (E), KTM, +29,631;
5. Viñales, +38,136;
6. Takaaki Nakagami (J), Honda, +59,527;
7. Raul Fernandez (E), Aprilia, +1.10,302;
8. 5. Fabio Di Giannantonio (I), Ducati, 1.10,363;
9. Lorenzo Savadori (I), Aprilia, +1.25,793;
10. 10. Ai Ogura (J), Aprilia, +1.26,529;
11. Luca Marini (I), Honda, +1.32,535;
12. Rins, +1.35,357;
13. Enea Bastianini (I), KTM, op één ronde;
14. Marco Bezzecchi (I), Aprilia, op één ronde;
15. Franco Morbidelli (I), Ducati, op één ronde.
  • 26 ronden = 108,810 km
  • Racegemiddeld winnaar: 142,5 km/u
  • Snelste ronde (3e): Alex Márquez, 1.34,187 = 159,9 km/u

Stand MotoGP na 12 van 44 races

Positie Coureur Motor Punten
1 Marc Márquez (E) Ducati 171
2 Alex Márquez (E) Ducati 149
3 Francesco Bagnaia (I) Ducati 120
4 Franco Morbidelli (I) Ducati 85
5 Fabio Di Giannantonio (I) Ducati 74
6 Johann Zarco (F) Honda 72
7 Fabio Quartararo (F) Yamaha 56
8 Fermin Aldeguer (E) Ducati 48
9 Pedro Acosta (E) KTM 46
10 Ai Ogura (J) Aprilia 43
11 Maverick Viñales (E) KTM 40
12 Marco Bezzecchi (I) Aprilia 38
13 Luca Marini (I) Honda 37
14 Brad Binder (ZAF) KTM 32
15 Enea Bastianini (I) KTM 31

Quotes

Foto’s Primavera 2025: een waanzinnig rondje rotondekunst in Brabant

0

Zon? Check! Zomerse temperaturen? Check! Heerlijk eten en drinken? Check! Een fantastische route? Check! Enthousiaste motorrijders? Dubbelcheck! Kortom, de Primavera Toertocht 2025 was een groot succes. Na een vleugje KouwePotenTocht – het was goed fris in de ochtend – liep de temperatuur nog voor de start al op naar lenteachtige waarden en in de loop van de dag werd het zelfs zomers.

]De dag begon in stijl met verse koffie en appelgebak in het schitterende Fort Sint Gertrudis in Geertruidenberg, waarna de route de deelnemers langs maar liefst 19 kunstwerken op rotondes leidde, verspreid door het Brabantse landschap. Tijdens de smaakvolle lunch in Oss, werd uitgebreid bijgepraat en genoten van een goed verzorgde maaltijd. Daarna vervolgde eenieder zijn weg over prachtige wegen, langs bloeiende velden en door authentieke Brabantse dorpjes. Terug in Geertruidenberg werd de dag feestelijk afgesloten met een diner in Fort Sint Gertrudis, waar nog lang werd nagepraat over de schitterende route en natuurlijk over de favoriete rotondekunstwerken.

KouwePotenTocht 25 oktober 2025

De Primavera Toertocht 2025 smaakt naar meer. Zet ‘m daarom alvast in je agenda: KouwePotenTocht op zaterdag 25 oktober 2025. Lid van RIDERS? Dan krijg je nog eens 10% korting! Word eenvoudig lid via www.riders.nu en loop onder andere gratis naar binnen bij het RIDERS Festival en Bigtwin Bikeshow.

Alles foto’s van deze dag vind je hier.

Moto3 Frankrijk: Rueda pakt cadeaus met beide handen aan

0
(from L) LEVEL UP - MTA team's Australian Moto3 rider Joel Kelso, second placed, Liqui Moly Dynavolt Intact GP team's Spanish Moto3 rider David Munoz, third placed and Red Bull KTM Tech3 team's Spanish Moto3 rider Jose Antonio Rueda first placed ride in the France Moto3 race at the Le Mans Circuit on May 11, 2025. LOIC VENANCE / AFP

Joel Kelso leidde bijna de hele Moto3-race in Le Mans. In de slotfase reden alleen David Muñoz en José Antonio Rueda nog achter hem aan. Beide Spanjaarden slaagden er maar niet in om Kelso te passeren, waardoor de Australiër op weg leek naar zijn eerste Grand Prix-zege. Ook Muñoz had nog niet eerder gewonnen en plaatste in de slotronde bij het aanremmen van de laatste bochtencombinatie een ultieme aanval. Hij duwde Kelso naar buiten, maar kon zelf de ideale lijn niet halen. Rueda profiteerde optimaal, passeerde beide rijders en behaalde zijn vierde GP-zege van het seizoen.

De kampioenschapsleider kreeg nog een extra ‘cadeau’, aangezien Ángel Piqueras, nummer twee in het WK, onderuitging. Daardoor heeft Rueda nu een voorsprong van 29 punten in het wereldkampioenschap. Muñoz kwam als tweede over de streep, maar werd vanwege het incident in de laatste bocht één plaats teruggezet achter Kelso. Álvaro Carpe werd met een vierde plek de beste rookie, maar hij was niet de enige nieuwkomer die indruk maakte in Frankrijk. Máximo Quiles vertrok in pas zijn tweede Grand Prix vanaf pole position en eindigde als zevende. Guido Pini reed veertien ronden lang in de top vier, totdat hij crashte.

UITSLAGEN & TUSSENSTAND

Moto3

20 ronden = 83,700 km

1. José Antonio Rueda (E), KTM, 34.01,752; 2. Joel Kelso (AU), KTM, +0,636; 3. David Muñoz (E), KTM, +0,124; 4. Álvaro Carpe (E), KTM, +3,788; 5. David Almansa (E), Honda, +3,788; 6. Taiyo Furusato (JP), Honda, +6,343; 7. Máximo Quiles (E), KTM, +6,521; 8. Adrián Fernández (E), Honda +6,876; 9. Luca Lunetta (I), Honda, +7,192; 10. Valentin Perrone (AR), KTM, +7,241; 11. Dennis Foggia (I), KTM, +8,574; 12. Scott Ogden (GB), KTM, +8,832; 13. Jacob Roulstone (AU), KTM, +12,153; 14. Cormac Buchanan (NZ), KTM, +12,257; 15. Nicola Carraro (I), Honda, +12,448. 

  • Racegemiddelde winnaar: 147,5 km/u
  • Snelste ronde (11e): Álvaro Carpe (E), KTM, 1.40,838 = 149,4 km/u (nieuw record)

WK-stand (na 6 van 22 races)

1. Rueda, 116 punten; 2. Angel Piqueras (E), KTM, 87; 3. Kelso, 77; 4. Fernández, 61; 5. Furusato, 58; 6. Carpe, 56; 7. Matteo Bertelle (I), KTM, 40; 8. Lunetta, 36; 9. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, 34; 10. Almansa, 33

Moto2 Frankrijk: pechweekend voor de Nederlanders, feest in België

2

Zonta van den Goorbergh beleefde een weekend vol met pech in Frankrijk, terwijl Collin Veijer in de eerste ronde van de race onderuitging. In België was er daarentegen reden tot juichen: Barry Baltus eindigde voor de tweede keer op rij als tweede achter Manuel Gonzalez. Aron Canet completeerde het podium in Le Mans.

Zonta van den Goorberghs Franse Grand Prix begon allesbehalve voorspoedig. In de eerste vrije training op Le Mans werd de 19-jarige Brabander al na drie ronden van zijn motor gereden door Darryn Binder. Het was meteen duidelijk dat Van den Goorbergh een pijnlijke voet had. Binder raakte zwaarder geblesseerd en zijn raceweekend was voorbij. Als straf voor zijn roekeloze actie kreeg de Zuid-Afrikaan een long lap penalty voor de eerstvolgende race waarin hij start. Van den Goorbergh vervolgde in eerste instantie de training, maar ging na afloop wel naar het ziekenhuis waar een kleine breuk in zijn voet werd vastgesteld. Toch werd hij fit verklaard om te racen. De RW-Idrofoglia Racing GP-coureur was na zijn ziekenhuisbezoek nog maar een half uur terug op het circuit, toen hij vrijdagmiddagtraining een zestiende tijd klokte, wat nét niet genoeg voor plaatsing in Q2. Een dag later in Q1 leek hij zich alsnog te plaatsen voor het beslissende deel van de kwalificatie, maar in de slotminuten zakte hij terug naar de zesde plaats, waardoor hij als twintigste moest starten.

Collin Veijer was na afloop van de trainingen redelijk tevreden. Gedurende het weekend toonde hij een stijgende lijn, maar het lukte hem net niet om via Q1 door te stoten naar Q2 – een prestatie die hem tijdens de voorgaande GP in Spanje nog wel was gelukt. In zijn laatste ronde noteerde Veijer een voorlopige tweede tijd, maar werd uiteindelijk vijfde. Hij kwam slechts 0,027 seconde tekort voor een plek in de top-vier die doorgingen naar Q2, wat hem een negentiende plek – net voor Van den Goorbergh – op de grid opleverde.

Race om snel te vergeten

Voor de Nederlandse coureurs waren de kansen op een goed resultaat al heel snel verkeken. Van den Goorbergh kreeg opnieuw te maken met tegenslag: zijn motor sloeg af bij de start van de opwarmronde, waardoor hij – met grote achterstand – vanuit de pitstraat moest vertrekken. Veijer verging het al niet veel beter, want hij ging in de eerste ronde onderuit. Bij de start kwam de Red Bull KTM Ajo-coureur al wat in het gedrang en raakte hij in contact met enkele andere rijders, waardoor hij wat plaatsen verloor. In een poging om snel terrein goed te maken, ging hij bij het uitkomen van Bocht 8 onderuit. Het was zijn eerste racecrash sinds zijn debuut in de Moto2, nadat hij in de drie voorgaande GP’s telkens punten had gescoord. Veijer na afloop: ‘De start verliep wat chaotisch met veel contact in de eerste bochten. Ik probeerde agressief te zijn in de eerste ronde, maar in Bocht 8 had ik opnieuw contact met een andere rijder en ging met een highsider onderuit. Gelukkig ben ik oké, maar het is jammer om het weekend zo af te sluiten omdat we veel progressie boekten.’

Van den Goorbergh reed na één ronde al dertien seconden achter de kopgroep en zeven seconden achter de voorlaatste coureur. Ondanks zijn voetblessure wist hij een zeer behoorlijk racetempo aan te houden, maar dat is niet genoeg om in dit competitieve Moto2-wereldkampioenschap ver naar voren te komen. Wel wist Van den Goorbergh nog enkele rijders te passeren waaronder zijn teamgenoot Ayumu Sasaki en finishte op een negentiende plaats. ‘Het zat vanaf het begin van het weekend al niet mee. Het begon met de flinke klap op vrijdag. Op zaterdag viel de pijn nog mee, maar zondag voelde het niet goed. En natuurlijk enorm balen wat er op de grid gebeurde. In Jerez hadden we ook al problemen met de koppeling en dat was nu weer het geval, waardoor de motor afsloeg. Het is duidelijk dat er iets niet goed werkt, maar ik wil er wel bij vermelden dat het geen fout van het team is. Ondanks de pijn had ik met een goed tempo toch een goed gevoel tijdens de race. Dat was dan wel weer positief. Zulke weekenden wil je natuurlijk nooit meemaken, maar helaas horen ze er soms bij,’ vertelde Van den Goorbergh enkele uren na de race.

Baltus schittert opnieuw

Manuel Gonzalez blijft tot dusver de kwalificatiekoning van 2025. Ook in Frankrijk pakte de Spanjaard pole position – zijn vijfde in zes races. Barry Baltus, die dit seizoen in topvorm verkeert, kwalificeerde zich knap als tweede via Q1. Diogo Moreira maakte de eerste startrij compleet. Na de start pakte Moreira de leiding met Gonzalez op de tweede plek. Baltus viel aanvankelijk terug naar P7, maar vocht zich binnen tien ronden naar de tweede plaats en haakte aan bij Gonzalez, die de eerste positie had overgenomen. De Belg rijdt dit seizoen voor Fantic Racing en laat daarmee een indrukwekkende transformatie zien: vorig jaar scoorde hij bij RW-Idrofoglia Racing GP slechts vijf keer WK-punten, nu behaalde hij in vijf races al vier top-zeven klasseringen waaronder een tweede plaats in Jerez. In Le Mans reden Gonzalez en Baltus ver weg van de rest van het veld. Baltus reed ijzersterk, maar Gonzalez bleek nog net een maatje te groot. De Belg kreeg geen kans om aan te vallen, waardoor Gonzalez zijn derde overwinning van het seizoen pakte. Steeds meer MotoGP-teammanagers zullen de snelle ontwikkeling van de 22-jarige Gonzalez – die zijn WK-carrière in 2018 begon in de Supersport 300-klasse – nauwlettend volgen. Voor Baltus was het de tweede opeenvolgende tweede plaats – ditmaal in Frankrijk, wat door zijn Waalse afkomst als een thuisrace voelt. De strijd om plek drie werd gewonnen door Aron Canet, vlak voor Moreira en Jake Dixon.

UITSLAGEN EN TUSSENSTAND

22 ronden = 92,070 km

1. Manuel Gonzalez (E), Kalex, 35.05,439; 2. Barry Baltus (BE), Kalex, +1,811; 3. Aron Canet (E), Kalex, +6,113; 4. Diogo Moreira (BR), Kalex, +6,480; 5. Jake Dixon (GB), Boscoscuro, +6,775; 6. Albert Arenas (E), Kalex, +8,026; 7. Filip Salac (CZ), Boscoscuro, +8,681; 8. Celestino Vietti (I), Boscoscuro, +9,393; 9. Ivan Ortolá (E), Boscoscuro, +12,805; 10. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +13,071; 11. David Alonso (CO), Kalex, +15,758; 12. Joe Roberts (US), Kalex, +17,369; 13. Sergio Garcia (E), Boscoscuro, +17,578; 14. Senna Agius (AU), Kalex, +18,683; 15. Marcos Ramirez (E), Kalex, +18,880; 19. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +32,639; DNF. Collin Veijer (NL), Kalex.

  • Racegemiddelde winnaar: 157,4 km/h
  • Snelste ronde (10e): Barry Baltus (BE), Kalex, 1.34,941 = 158,6 km/u (nieuw record)

WK-stand (na 6 van 22 races): 1. Gonzalez, 111 punten; 2. Canet, 95. 3. Dixon, 77; 4. Baltus, 73; 5. Moreira, 50; 6. Vietti, 42; 7. Ramirez, 40; 8. Agius, 39; 9. Arenas, 38; 10. Deniz Öncü (TR), Kalex, 37; 18. Veijer, 11; 23. Van den Goorbergh, 7.

Seca Arrakis III tourjas | Motorkledingtips

0

Met motorkleding-expert Pieter nemen we een zeer aantrekkelijk geprijsde tourjas onder de loep. Namelijk de Seca Arrakis III.

BERRT Allroad Reizen en Trainingen: offroad rijden met allroad motoren

0

We gaan langs bij BERRT Allroad Motorreizen en Trainingen. Bij BERRT draait alles al 15 jaar om avontuurlijk motorrijden. Tijdens een basistraining zien we hoe ze rijders klaarstomen voor het echte allroadwerk.

Fantic Caballero 500 Rally test in Nederland

0

In deze video rijden we met de Fantic Caballero 500 Rally. Hoeveel lol kun je hebben met deze eencilinder? Bart zoekt het uit!

Motor.NL TV 2025 – Aflevering 6

0

In de laatste aflevering van dit seizoen van Motor.NL TV hebben we een mooie line-up voor je! We duiken in de wereld van BERRT Allroad Motorreizen en Trainingen, testen de gloednieuwe 2025 Ducati Multistrada V2 S, rijden een echte éénpitter: de Fantic Caballero 500 Rally. Daarnaast brengen we nog een laatste bezoek aan motorkleding-expert Pieter, waar we een zeer aantrekkelijk geprijsd tourpak onder de loep nemen. Mis het niet!

MrGPS: hoe importeer en bewerk je een route in Kurviger – #1

0
MrGPS Kurviger

Ik heb nooit onder stoelen of banken gestoken hoe enthousiast ik ben over het Duitse routeprogramma Kurviger. Van origine kurvige ‘punkt-de’, maar het viel me op dat ze inmiddels automatisch doorschakelen naar .com. Benieuwd of in de toekomst ook de naam ‘Kurviger’ een meer internationale aanduiding krijgt.

Ik kom niet elke maand op elke routesite. Sterker: zeker in de wintertijd kan het een hele tijd duren voor ik weer eens ga kijken wat er veranderd is. En dat levert dan soms echt flinke verrassingen. Zo ook nu.

Waar gaat het immers om in deze reeks artikelen? Uitgangspunt is dat je een route als track krijgt aangeleverd. Immers de meest betrouwbare uitwisselingsvorm, zeker als je met een groep rijdt met verschillende merken navigatietoestellen. Bekend verhaal.

MrGPS: hoe importeer en bewerk je een route in de MyRouteApp? #1

Een track bestaat uit een verzameling van duizenden puntjes en wordt in basis een op een gevolgd. Maar tsja… het kan natuurlijk zijn dat je een track alsnog wilt kunnen bewerken en om dat te kunnen doen moet je er tijdelijk weer een ‘route’ (met minder viapunten) van maken. Ben je eenmaal klaar met bewerken dan sla je hem weer op als track. Klinkt eenvoudiger dan het is, want de route van punt naar punt is afhankelijk van kaart en instellingen en kan dus tot afwijkingen leiden. Soms noodzakelijk, omdat een weg bijvoorbeeld niet meer toegankelijk is. Soms niet noodzakelijk, en dan is het een kwestie van toevoegen van viapunten. In de voorgaande afleveringen zagen we bij zowel de TomTom routeplanner als bij MRA dat dat nog best wat gepruts kan zijn. Bij Kurviger is dat niet anders, maar tegelijk toch weer wel. Want wat je ziet, en daar word ik echt heel vrolijk van, is dat de makers van Kurviger echt heel goed luisteren naar de gebruikers. En de praktische problemen die ze tegenkomen. En juist bij de import van een track zie je op dat vlak een belangrijke verbetering in het programma. Kijk maar even mee.

Om te beginnen ga ik naar kurviger.com. Ik log niet in; alles wat ik hier doe is met de gratis versie, zonder account. Ondanks dat ik niet ben ingelogd schakelt Kurviger, anders dan vroeger, meteen om naar de Nederlandstalige versie. Ik druk op de witte knop met drie stipjes linksboven (routeopties)

En kies daar voor ‘importeren’. Net als in voorgaande afleveringen kies ik voor de gpx-track.

In het volgende scherm zie ik het eerste resultaat van de import.

Kurviger is zich blijkbaar heel bewust van de beperkingen in gps-land. Laat rechts niet alleen zowel de oorspronkelijke route als de geïmporteerde route zien, maar geeft bovendien meteen aan dat het resultaat maar 78% overeenkomt met het origineel. Bovendien zie ik een knop ‘shaping points optimaliseren’. Je zou kunnen zeggen ‘doe dat dan meteen’, maar ik vind het wel grappig dat Kurviger kennelijk een meertrapsraket presenteert.

Als je drukt op die optimalisatieknop zie je de route rechts verspringen; het programma is aan het ‘spelen’ met de positie van de viapunten en komt na een paar seconden met een nieuw resultaat met 87% naleving. Alvast een flinke verbetering.

En natuurlijk denk je dan ‘dat moet nog beter kunnen, ik druk opnieuw op die knop, maar nee, dat levert geen beter resultaat op. Toch willen we de route nog verder aanpassen, want je ziet nog behoorlijk wat verschillen. Veertien in totaal, zo lijkt het.

Prachtige gebruikersinterface: druk maar eens op het pijltje naast de ‘14’ en hij springt automatisch naar die afwijking.

De rode lijn is de oorspronkelijke route, de blauwe wat het programma ervan gemaakt heeft. In dit geval zou ik zelf kiezen voor het voorgestelde alternatief: ik hoef niet zo nodig door het centrum van Geleen. En dat geldt ook voor de tweede afwijking. Bij het derde verschil wil ik wél proberen het origineel te volgen. Jabeek klinkt als een leuk dorpje.

En wat je dan doet is zó simpel! Ik klik gewoon met de linkermuisknop op de rode lijn en plaats zo een extra viapunt:

Je ziet: daarmee komen we er nog niet. Dus ik klik nog een keer op de rode lijn links. En ja! Dan loopt de route op die plek wél goed:

Op naar de volgende:

En daarbij lopen we tegen een probleem aan. Eerst zie ik dit:

Verdorie: Waarom loopt die route na punt 7 niet gewoon door naar Etzenrade? Laten we een punt extra plaatsen. En nog een, en nog een. Hij vertikt het!

Wat nu jammer is, is dat ik, in tegenstelling tot de betaalde versie van MRA in dit programma niet de mogelijkheid heb even in streetview te kijken wat hier de oorzaak van is. Maar ik besluit de gok niet te wagen en erop te vertrouwen dat hier kennelijk sprake is van een afsluiting. Dan toch maar over die Vijfzillenweg. Maar tsja… in de tussentijd heb je natuurlijk wel een beetje een zootje gemaakt van de route en een viertal storende viapunten geplaatst. Dat kan soms heel verwarrend zijn en lastig om weer terug te gaan naar de oude situatie. Bij Kurviger is dat gelukkig heel simpel. Een punt toevoegen doe je door de route te klikken met de linkermuisknop. Zo’n punt weer verwijderen doe je door met de rechtermuisknop op dat punt te klikken. En dan zonder die flauwekul als ‘weet u het zeker?’ etc.; werkt lekker snel.

En zo ga je stap voor stap verder. Als het goed is, gaat het heel snel en soepel. Soms kom je een lastige situatie tegen zoals hierboven. Of nog erger, zoals deze:

Ga dan niet te hard ‘vechten’ maar accepteer wat Kurviger voorstelt. Er zal vast een goede reden voor zijn. Verwijder dan gewoon de via’s die het programma echt niet ‘slikt’.

In pakweg drie minuten breng ik de route naar 94% overeenkomst met het origineel:

En pas dan kies ik voor ‘importeren’, waarbij ik bovendien aanvink dat ik de oorspronkelijke route in beeld wil houden:

Vervolgens kan ik in de ‘normale’ Kurviger-planner de route gaan aanpassen of uitbreiden.

Ook leuk: klik nu eens op één van de viapunten en kijk wat je ziet:

Hé! Onder meer linksonder een optie die er voldoende interessant uitziet om in een volgende aflevering te onderzoeken! In de tussentijd blijf ik het zeggen: echt proberen, dat Kurviger.com!