O, wat rijd ik graag met de motor! De totale vrijheid ervan, de wind volop tegen je kanis, de kilometers die onder je wielen weg zoeven. Ik kan me een leven zonder de motor niet voorstellen. Iemand vroeg mij laatst: ‘Als je moet kiezen tussen nooit meer met de motor rijden of nooit meer gestoofde prei eten, wat zou je dan kiezen?’ Even twijfelde ik, want gestoofde prei is toch wel héél lekker, maar toen zei ik: ‘Ik kies te allen tijde voor rijden met de motor, dus sodemieter je gekookte prei maar in het moeras.’ Ik droom ook vaak over het rijden met de motor. Vorige nacht nog. Toen droomde ik dat ik met 180 kilometer per uur op de Triumph Speed Twin Breitling over de E17 tussen Gent en Antwerpen vloog, en ik werd voorbijgestoken door een groene waadvogel op een Suzuki GSX-R 750 uit 2003. Dat liet ik niet over m’n kant gaan, en ik gaf gas bij. Maar weet je wat het is? Als het erop aankomt is een GSX-R altijd sneller dan een Speed Twin, en ik moest de achtervolging op de groene waadvogel opgeven. Badend in het zweet werd ik wakker uit deze verontrustende droom. Maar ook deze droom bewijst dat ik volop behept ben met het motorvirus. Zodoende is het jammer dat ik tegenwoordig zo weinig gebruik maak van m’n Breitling. Er zijn daarvoor verschillende redenen.
Herman Brusselmans: ‘Zou een Goldwing niet iets voor mij zijn?’
Ten eerste heb ik nu, na 35 jaar, weer eens een auto gekocht. Vroeger deed ik alles met de motor, ook als het regende, vroor, of de mist ons land in de ban hield, maar nu neem ik uiteraard in zulke omstandigheden de auto. Ten tweede, ik maakte vele motorverplaatsingen met m’n vriendin achterop, maar nu we een klein kind hebben is er voor dit fantastische jongetje natuurlijk geen plaats op de motor, en nemen we nogmaals de auto. Ten derde, die auto is een Alfa Romeo, en daar rijd ik zo graag mee, dat ik ‘m soms verkies boven de Breitling. Ten vierde, ik heb de laatste maanden weinig tijd om met de motor enige ontspannende ritjes te doen, want ik heb zeer veel letterkundig werk. Zo ben ik bezig aan het eerste deel van een trilogie, en dit deel heeft als titel De Lamzak, is erg autobiografisch, en moet reeds over enige maanden op de markt komen. Plus, ik verzorg steeds meer letterkundige lezingen, waarbij ik teksten van eigen hand debiteer voor een dankbaar publiek, en het reizen naar de voorziene plaatsen leg ik af met de Alfa Romeo. Zo was ik vorige week nog in Harlingen in Friesland en dat is zo ver van huis (365 kilometer) dat een rit op de motor ernaartoe te vermoeiend en zelfs te slopend zou zijn, terwijl ik in de Alfa Romeo heel fris blijf, en ontspannen luister naar een mooi muziekje van pakweg S10, Meau, Dikke, en voor de nostalgie Rita Corita, en overigens was ook het publiek in Harlingen me zeer dankbaar voor de teksten die ik voor hen debiteerde. Ten vijfde, ik ben door de eigenaar van m’n garage aan de deur gezet omdat ik op een keer ineens zo dringend moest kaka doen dat ik het in een hoek van de garage heb gedaan, en ik heb weliswaar een andere garage gevonden, maar die is zo ver afgelegen en zo klein dat ik ertegen op zie om de Breitling eruit te halen en er later weer in te parkeren. Zo zie je dat er redenen genoeg zijn om minder motor te rijden. Maar ik blijf het schitterend vinden, en ik hoop dat ik het ondanks alles nog lang mag doen, en dat er in m’n dromen nog vele groene waadvogels opduiken.
