Een motorsportliefhebber in hart en nieren, zo laat Danilo Petrucci zich het best omschrijven. De Italiaan won races in de MotoGP, WorldSBK en zelfs de Dakar Rally, waarmee hij een unieke positie inneemt in de motorwereld. Afgelopen winter maakte Petrucci de overstap naar het BMW-fabrieksteam, waar hij de plek van Michael van der Mark overnam. Met de 35-jarige coureur spraken we, voorafgaand aan het raceweekend in Assen, over zijn carrière en ambities – maar vooral ook gewoon over wat de motorsport nu zo mooi maakt.
Wat was moeilijker: de overstap van MotoGP naar de Superbike of nu van Ducati naar BMW binnen de WorldSBK?
‘Beide waren een hele grote stap, maar ook heel verschillend. Toen ik van de MotoGP overstapte naar de Superbike reed ik in MotoAmerica. Ik reed daar met een Ducati Panigale, maar ik had het eerste half jaar heel lastig, vooral omdat de banden compleet anders waren. Dat kostte mij veel aanpassingstijd. Ik hoop niet dat ik nu een half jaar nodig heb om competitief te worden met BMW. Maar het is een grote stap, vanwege de configuratie van het motorblok. Ik heb bijna altijd met een V4 gereden, maar dit is pas de tweede keer met een vier-in-lijn. De andere keer was in de MotoGP in 2013 met een Suter-chassis en een BMW-motorblok. En dat is toch al even geleden.’
Maar de grootste stap was denk ik van wegracen naar deelname aan de Dakar Rally?
‘Dat viel wel mee, want ik heb tot mijn zestiende bijna alleen maar op offroadmotoren gereden. Ik voelde me daarom goed voorbereid om deel te nemen aan de Dakar Rally en het was bijzonder om een etappe te winnen (2022). Vorig jaar, met een truck, was het veel lastiger en zijn we helaas vroegtijdig uitgevallen. Maar om twee weken lang competitief te zijn tijdens de Dakar Rally heb je heel veel ervaring en kennis nodig. Het is een geweldig avontuur.’
WorldSBK Assen 2026: feest voor Buis en Fleerackers, Bulega ongenaakbaar
De afgelopen drie jaar reed je met Barni Ducati in de WorldSBK. Kon je daar ook blijven in 2026?
‘Dat was een optie, maar mijn doel was om naar een fabrieksteam te gaan. Ik wilde mezelf in een positie brengen waarin ik me kan bewijzen en alle middelen tot mijn beschikking heb om te vechten voor de wereldtitel. Ik word 36 in 2026 en dit was voor mij een kans. Vorig jaar vocht ik voor de derde plek in het WK, totdat ik geblesseerd raakte. De start van het seizoen met BMW is niet gegaan zoals ik had verwacht. Maar ik wil geen excuses gebruiken, want deze motor heeft met Toprak (Razgatlıoğlu) de wereldtitel gewonnen. Natuurlijk is iedere situatie anders en moet ik me aanpassen aan de motor.’
Je kan de data van Toprak van vorig jaar zien. Snap je wat hij zo goed deed?
‘Dat is vrij duidelijk. Het verschil zit in de details. Ook als je kijkt naar de data van Michael van der Mark, deed hij niet compleet iets anders. Maar als je goed kijkt, zijn er kleine verschillen die over een hele ronde een groot verschil kunnen maken. Ik moet nog leren om deze motor voor 100% te benutten. Op dit moment push ik nog te veel in sommige gebieden waar de motor zich niet kan verbeteren en begrijp ik nog niet helemaal waar ik het laat liggen.’
Heb je geprobeerd om Topraks rijstijl te kopiëren?
‘Mijn aanpak was in eerste instantie om te proberen op dezelfde manier als hij te rijden. Dit hielp mij niet, want ik deed niet wat Toprak deed en ik reed niet op het niveau waarop ik kan rijden. Toprak is de referentie en reed de motor op een manier zoals niemand anders dat kon. Maar daar ligt denk ik ook het probleem, want geen enkele coureur rijdt hetzelfde. Iedereen heeft zijn eigen stijl. Ik heb veel met het team gesproken en ik moet meer uitgaan van mijn eigen kracht.’
Tijdens de tweede ronde in Portimão (voor Assen) stond je teamgenoot Miguel Oliveira telkens op het podium, terwijl jij niet verder kwam dan een zesde plaats. Hoe was dat voor jou?
‘Het was dubbel. Aan de ene kant is het goed, want we weten nu dat het podium mogelijk is. Maar ik vond het in eerste instantie ook wel lastig om zelf in de box te zitten terwijl mijn teamgenoot op het podium stond. Ik was blij voor Miguel, maar niet voor mezelf, want ik zat te ver van hem af. Tegelijkertijd gaf het mij ook extra motivatie: ik wil zo snel mogelijk de top-vijf in.’
Je hebt in Italiaanse fabrieksteams en privéteams gereden en nu in een Duits-Engels fabrieksteam. Is er een groot verschil tussen de drie?
‘Als fabrieksrijder heb je meer verplichtingen. De fabriek wil je zien winnen, dat is het grootste verschil tussen een privéteam en een fabrieksteam. De werkwijze in de box is grotendeels hetzelfde bij alle drie. Italianen denken wat creatiever, Duitsers zijn wat preciezer. Ik voel mij goed, het is niet altijd slecht om met andere nationaliteiten te werken, want daar leer je ook van.’
Mis je de Italiaanse koffie niet?
‘Ik hou niet zo van koffie. Ik denk dat ik een van de weinige Italianen ben die Americano drinkt. We noemen het in Italië dirty water: een espresso met heet water. Maar voor mij is een espresso te sterk.’
Michael van der Mark is de BMW-testrijder met veel ervaring met deze motor. Wat heb je van hem geleerd?
‘Hij reed met ons tijdens de wintertests en was over het algemeen een beetje sneller dan wij. Hij reed de motor erg goed en ik heb veel van hem geleerd. Ik hou van zijn aanpak: hij is erg kalm en gemotiveerd. Hij heeft mij veel geholpen, bijvoorbeeld in de remzone, want die is bij een BMW compleet anders dan bij een Ducati. Het is een goede jongen en het is niet gebruikelijk dat een rijder naar je toe komt en je gedetailleerde informatie geeft.’
Je hebt gewonnen in MotoGP, WorldSBK en Dakar. Heb je de ambitie om ook nog een andere motorsportdiscipline te winnen?
‘Nee, ik zou nu vooral graag met deze motor willen winnen in de WorldSBK, dat is mijn doel voor nu. Ik wil zo snel mogelijk competitief zijn met BMW, op het podium staan en hopelijk gaan winnen.’
Je bent ook een road race-fan. BMW is daar sterk vertegenwoordigd met de Isle of Man TT. Hebben ze je al uitgenodigd om te komen?
‘Haha, op het moment nog niet, maar het lijkt me geweldig om het ooit eens te zien. Niet om er te racen, want voor mij is het te gevaarlijk. Ik denk dat het ongelooflijk is om te zien. Maar op dit moment focussen we ons op ons werk hier in de WorldSBK.’
Weet je al wat je na je carrière zou willen doen?
‘Dat weet ik nog niet. Ik hou van wat ik nu doe. Jaar na jaar word ik ouder en raakt het lichaam vermoeid. Ik weet niet of ik in de motorsport zou willen blijven. Ik heb ook al wat andere activiteiten opgestart. Ik heb twee restaurants: één in Terni en één op Ibiza. Ik bouw er nu ook nog één in Venetië. En ik ben bezig met een zonnepark met zonnepanelen. Ik vind het leuk om uit te zoeken hoe dingen werken. Ik weet alleen niet of ik het goed doe, want ik ben compleet nieuw in deze business. Het heeft allemaal niets te maken met motorsport of racen, dus mijn naam kan ik daarvoor niet gebruiken.’
Wat zou je noemen als je drie beste momenten tot nu toe uit je carrière?
‘Dan zou ik gaan voor de MotoGP-zege in Mugello, de WorldSBK-hattrick in Cremona en de winst in de Dakar Rally. Maar ik zeg ook altijd: de beste race moet de volgende worden. Ik werk altijd hard, zodat mijn beste race hopelijk nog moet komen. Ik kan er erg van genieten als ik goed rijd, maar dat kan bijvoorbeeld ook gewoon tijdens een motorcrosstraining zijn. Het kan mij heel blij maken als ik dan een seconde sneller ga dan een dag eerder.’
Naast Mugello (2019) heb je ook een tweede MotoGP-race gewonnen op een natte baan in Le Mans (2020), die noem je niet.’
‘Persoonlijk heb ik meer genoten van de zege in Le Mans. Mugello was echt bizar. Het was een nationale feestdag in Italië. Iedereen keek hoe een Italiaanse rijder met een Italiaanse motor op Italiaanse bodem won. Ik weet ook weinig meer van de uren nadat ik over de finish kwam. Ik werd geleefd en ging alle kanten op. Het was bijzonder, maar ook te veel. Ik begrijp nog steeds niet dat ik die race heb gewonnen. In Le Mans won ik tijdens de COVID-periode, zonder publiek. Na de race wilde ik zo snel mogelijk naar huis om een pizza te eten met mijn vader en moeder aan de keukentafel, waar we zoveel tijd hebben doorgebracht. Deze zege was voor mij belangrijk om te bewijzen dat Mugello geen toevalstreffer was.’
Op de huidige WorldSBK-kalender wordt er geracet in Cremona en Misano. Vroeger was Monza ook een klassieker. Als jij het mocht bepalen: welke twee Italiaanse circuits zou jij dan kiezen?
‘Ik hou van Misano en Cremona, maar Mugello, Imola en Monza zijn ook erg goed. Mijn eerste weekend in de EK Superstock 600 was met een wildcard op Monza. Dat was in 2007, bijna twintig jaar geleden. Zo lang doe ik al mee. Maar als ik moest kiezen, zou ik gaan voor Mugello en Imola, denk ik. Monza is vanwege zijn historie ook erg bijzonder, maar je moet heel slim zijn om daar te winnen, omdat de slipstream er erg belangrijk is. Het is daar net als Daytona.’
Je hebt een Nederlandse connectie, omdat je al jaren met REV’IT-motorkleding racet. Kan je uitleggen waarom?
‘Ik denk dat ik mijn hele carrière met REV’IT zal blijven racen. Ze helpen mij sinds 2015, toen niemand mij nog een motorpak wilde geven. Het belangrijkste voor mij is dat het veilig is, want je stopt er je lichaam in. REV’IT is een goed bedrijf. Ik heb met hen gewonnen in MotoGP, WorldSBK en Dakar. We hebben een lange geschiedenis en het is als een familie voor mij geworden. Ik kom ook heel graag in Nederland. Ik herinner me dat ik op hun hoofdkantoor kwam nadat ik een etappe in de Dakar Rally had gewonnen. Toen ik aankwam, was iedereen aan het klappen. Dat vond ik een heel speciaal moment in mijn carrière, om iedereen zo blij te zien.’
Foto’s: Damon Teerink, ANP, WorldSBK
