Manuel Gonzalez was vorig jaar heel dicht bij de Moto2-wereldtitel en gaat nu aan de leiding in het wereldkampioenschap. Daarmee zou een MotoGP-zitje dichtbij moeten zijn en noemt zijn manager het onverklaarbaar dat de 23-jarige Spanjaard nog altijd niet in de koningsklasse rijdt. Ondanks zijn uitstekende prestaties lijken de MotoGP-teams niet voor hem in de rij te staan. Meer dan genoeg redenen om in Le Mans met Gonzalez in gesprek te gaan. Wat is de sleutel tot succes in de Moto2, hoe kijkt hij naar zijn MotoGP-kansen en wat vindt hij van zijn concurrent Collin Veijer?
Manuel, je hebt niet de traditionele route via de Moto3 gevolgd, maar begon op WK-niveau in de World Supersport 300. Waarom was dat?
“De enige reden was dat ik niet het budget had om Moto3 te rijden. Ik reed in het eerste seizoen van de European Talent Cup (2017, op 15-jarige leeftijd) en werd kampioen. Vervolgens had ik wat opties om naar het Junior-WK Moto3 te gaan. Ondanks dat ik veel minder hoefde te betalen dan normaal gesproken gevraagd wordt, had ik nog steeds niet het budget en de sponsors om dat te bekostigen. Het team waar ik eerder mee reed, was ook actief in het WorldSBK-paddock. Dat was mijn enige kans om te kijken of ik door kon groeien, en dat is uiteindelijk vrij goed gelukt.”
Je werd in 2019 wereldkampioen Supersport 300, maar dat was nog ver verwijderd van waar je nu staat. Had je op dat moment al het geloof dat je dit zou kunnen bereiken?
“Voor 100 procent. Al toen ik heel jong was, had ik in mijn hoofd om in de MotoGP te komen, want uiteindelijk is dat de droom van iedere jonge rijder. Ik pushte mezelf iedere dag voor de volle 100 procent om races te kunnen winnen en voor titels te vechten. Toen ik in de World Supersport arriveerde, was het al een veel grotere uitdaging, met hele sterke rijders die ook terugkwamen uit de Moto2. Het ging daar steeds beter en vervolgens kreeg ik de kans om in de Moto2 een rijder te vervangen (2021). Die kans probeerde ik maximaal te benutten, zodat er in de toekomst wellicht meer mogelijk zou zijn. Toen het nieuwe Yamaha-team in de Moto2 kwam (2022), kreeg ik de kans op een vast zitje. Dat was wat ik altijd al had gewild.”
Isle of Man TT-ronderecordhouder Peter Hickman: “Ik zie totaal geen gevaar op de motor”
Vorig jaar was je heel sterk en had je lange tijd de WK-leiding in handen, maar Diogo Moreira haalde je uiteindelijk toch nog in. Was het een zware winter om van die tegenslag te herstellen?
“Nee, de winter was juist het makkelijke deel. Het lastige deel waren de laatste maanden van het seizoen, want 22 races zijn heel veel. En wanneer je vecht voor het kampioenschap, lijkt het seizoen nooit op te houden. De druk is zo hoog om altijd te presteren en je mag geen fouten maken. Het is ontzettend moeilijk om iedere dag je beste niveau te halen, zowel fysiek als mentaal. De winter was juist een rustig moment om te resetten en om nog harder te trainen voor dit seizoen.”
Een bepalend moment vorig jaar was de diskwalificatie in Indonesië (vijf GP’s voor het einde van het seizoen), waarbij je een tweede plek en twintig WK-punten verloor. Was dat mentaal ook een bepalend moment? Daarna scoorde je immers wat mindere resultaten.
“Het moment zelf was simpelweg pech. Een aantal races daarvoor waren er al veel rijders op topniveau die konden vechten voor zeges en podiumplaatsen. Wij wonnen geen races meer, maar zaten er telkens wel bij rond de podiumplaatsen. In Australië crashte ik in FP1, waarbij het chassis een tik kreeg. In de races daarna had ik niet het juiste gevoel met een gebruikte band. De motor deed niet meer de normale dingen en ik voelde me niet comfortabel. Uiteindelijk werkte de motor niet meer zoals daarvoor. Voor de laatste race in Valencia hebben we het kunnen aanpassen en toen was het weer goed. We hadden het eerder moeten veranderen, maar we wisten niet dat dát het probleem was.”
Vorig jaar mocht je ook een MotoGP-test doen op een Aprilia van het Trackhouse MotoGP Team. Volgens de geruchten was je dicht bij een MotoGP-contract. Was het daarom lastig om je mindset aan te passen voor een nieuw Moto2-seizoen met het Liqui Moly Dynavolt Intact GP Team?
“Het was niet lastig. Aan het einde zaten we dicht bij een plek in de MotoGP, maar het was niet het juiste moment, omdat er geen goede plekken beschikbaar waren. Ik was volledig gemotiveerd om deze uitdaging in de Moto2 nog een keer aan te gaan en te laten zien dat ik kan winnen en één van de toprijders ben. Vorig jaar zaten we dicht bij het kampioenschap, dus laten we nu pushen om het wél binnen te halen.”
Je bent sterk aan het huidige Moto2-seizoen begonnen en komt als WK-leider naar Le Mans. Heb je het gevoel dat je nu nog beter bent dan vorig jaar?
“Ik denk dat het enige punt waarop ik sterker ben geworden mentaal is. Want het rijden was vorig jaar vanaf de eerste race al heel goed; we misten niets qua snelheid en tempo. Gedurende het seizoen werden de andere rijders ook steeds beter, waardoor het aan het einde van het seizoen iets lastiger werd. Maar dat is normaal. Dit seizoen zit iedereen vanaf de eerste race al op topniveau. We gaan sneller dan vorig jaar. Iedereen kent het pakket goed, omdat er geen veranderingen zijn in de motor en banden, zoals een jaar eerder wel het geval was. We benutten ons sterke punt, en dat is dat we snel zijn op ieder circuit. Dat is het enige wat je kunt doen in de Moto2 om je te onderscheiden, want er zijn veel rijders die een race kunnen winnen wanneer ze 100 procent vertrouwen hebben in de motor op een bepaald circuit. Zo kunnen er wel tien rijders winnen, maar iedere race op het podium staan, dat kan niemand.”
Je geeft aan dat je mentaal sterker bent geworden. Kun je dat nog wat beter uitleggen?
“De ervaring helpt, want als je in een situatie komt die je al eens eerder hebt meegemaakt, weet je wat je moet doen. We zitten nu in dezelfde situatie als vorig jaar, waarin we de WK-stand aanvoeren. We denken er nu meer aan om geen fouten te maken. Als we op 95 procent een goed resultaat kunnen behalen, dan doen we dat en proberen we niet nog meer te forceren. Vorig seizoen waren we zó sterk dat we iedere race wilden winnen. Maar het is beter om kalm te blijven. Het helpt ook een beetje dat we nu nog niet op ons perfecte niveau zijn met de motor. Alleen in Thailand voelde ik me echt comfortabel met de motor; in de andere races worstelden we nog een klein beetje. Maar ondanks dat zitten we er nog steeds vooraan bij. Dat helpt om rustig te blijven en goede resultaten te behalen, zonder grote fouten te maken.”
Je racet nu voor het tweede jaar continu vooraan in de Moto2. Zou jij teleurgesteld zijn als je in 2027 niet in de MotoGP rijdt?
“Ik zal niet teleurgesteld zijn, want wanneer je alles geeft wat je in je hebt, met alles vecht wat je hebt en blij bent met wat je hebt gepresteerd, dan moet dat genoeg zijn. We zijn in gesprek met teams en er zijn nog steeds mogelijkheden, maar ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn. Ik richt me op winnen hier in de Moto2, want dat is iets wat ik zelf in de hand heb. En wanneer zij (de MotoGP-teams) rijders contracteren die achter mij rijden, dan is dat hun probleem en niet het mijne.”
Ieder jaar staan er weer nieuwe talenten op in de Moto2 die binnen twee of drie jaar doorgaan naar de MotoGP, terwijl jij er inmiddels al wat langer rijdt. Voelt 2027 voor jou ook als de laatste kans om de stap naar de MotoGP te maken?
“Ik denk niet dat het ooit een laatste kans is, zolang je blijft laten zien dat je één van de toprijders bent. Ook als je in het World Superbike actief zou zijn, heb je nog steeds de mogelijkheid om naar de MotoGP te gaan wanneer je op het juiste moment en op de juiste plek wint. Maar dat is iets waar ik me nu niet mee bezighoud.”
Je manager Eddy Rovelli (tevens manager van Zonta van den Goorbergh) vertelde dat hij het onverklaarbaar vindt dat jij nog niet in de MotoGP rijdt. Ben jij het met hem eens?
“Als je kijkt naar de resultaten en naar alles wat er op de baan gebeurt, dan ben ik het zeker met hem eens. Er zijn rijders naar de MotoGP gegaan die veel mindere resultaten hadden behaald dan ik. Maar uiteindelijk is iedere rijder en iedere situatie verschillend. Je moet spelen met je sterke punten en wat niet in je eigen hand ligt, kun je niet veranderen.”
Denk je dat je nationaliteit ook een reden is dat je nog niet in de MotoGP rijdt?
“Er zijn veel dingen die je niet kunt veranderen, en dat is er één van.”
Stel dat de deur naar de MotoGP voor 2027 gesloten blijft, is een overstap naar het World Superbike dan een optie?
“Op dit moment ben ik heel blij waar ik ben. Vanaf het eerste moment bij dit team voel ik me supercomfortabel. Het voelt als vrienden, maar op het moment dat we moeten presteren, zijn we absoluut één van de beste teams in de paddock. Voor nu denk ik eraan om hier te winnen. Over de rest hoef ik nu niet na te denken, want dat kan nog veranderen door wat we op de baan laten zien. Maar ik sta voor alles open. Ik ken de WorldSBK-paddock. Het is daar heel mooi en je hebt er een rustiger leven. Ik wil plezier hebben in het racen. Ik zal mijn hart volgen in mijn beslissing.”
We zijn van een Nederlands magazine, dus wij volgen Collin Veijer op de voet. Hoe kijk jij naar zijn progressie?
“Hij doet het erg goed. Ik denk dat hij ook dit jaar al één van de sterkste rijders zal zijn. In Jerez zagen we al hoe sterk hij kan zijn; daar heb ik rondenlang achter hem gereden. Hij heeft een hele goede rijstijl voor de Moto2 en past zich goed aan. Daarnaast rijdt hij voor één van de beste teams in de paddock. Zij hebben de data en ervaring om hem verder te laten groeien. Ik denk dat hij één van de rijders gaat zijn die voor de titel zal strijden, misschien dit jaar al en anders volgend jaar.”
