Jeffrey Herlings en Kay de Wolf hebben de duizenden Nederlandse toeschouwers van de eerste tot de laatste minuut doen genieten van hun prestaties. Zij declasseerden alle overige rijders. Nog meer Nederlands succes was er door de dubbelzege van Lotte van Drunen.
Voor de negentiende keer stond Jeffrey Herlings aan de start van een Nederlandse Grand Prix. Hij reed zijn eerste in 2010 in Valkenswaard. Hoe hij dan nu al op negentien staat? Vele jaren had Nederland twee GP’s. Van de voorgaande achttien won hij er zestien. En in Arnhem werd nummer zeventien daaraan toegevoegd. Vooraf had niemand al getwijfeld, gelet op zijn geschiedenis in Arnhem en zijn recente zegereeks in de GP’s. In de aanloop naar Arnhem won Herlings de laatste drie kwalificatieraces en acht manches. Ook in Arnhem won hij elke race waarin hij startte, waardoor hij nu al veertien races achter elkaar als winnaar over de finish is gekomen. Wat een overmacht!
Net als de wedstrijden ervoor hoefde Herlings niet af te rekenen met Lucas Coenen. De voormalige WK-leider reed de vrije training, maar bleek nog behoorlijk veel last van zijn heupblessure te ondervinden. Toch ging hij in de tijdtraining van start, maar maakte daarin een behoorlijke smak. Daarna zag hij af van verdere deelname. Twee dagen na de Nederlandse GP werd bekend dat Lucas en zijn broer Sacha hun contract met Red Bull KTM voor meerdere jaren hebben verlengd. Ze verlaten de GP’s en zullen hun carrière in het Amerikaans kampioenschap voortzetten.
Tevreden Oranjemannen
In de vrije training was Herlings een seconde sneller dan De Wolf, die Tim Gajser nipt voorbleef. In de tijdtraining wurmde de Sloveen zich tussen de beide Nederlanders, met Glenn Coldenhoff als vierde. Voor De Wolf begon de kwalificatierace dramatisch. Hij kwam klem te zitten in de eerste bocht, ging onderuit en kon nagenoeg als laatste aan de race beginnen, die vanaf het begin werd aangevoerd door Herlings. Bij de eerste doorkomst had De Wolf al bijna het halve startveld ingehaald. Elke ronde wist hij zich te verbeteren en wat aanvankelijk haast niet voor mogelijk werd gehouden geschiedde met nog drie ronden te gaan: hij was opgerukt naar de tweede plaats! Herlings kwam 37 seconden voor De Wolf als winnaar over de finish. Kort achter De Wolf werden Andrea Adamo en Glenn Coldenhoff afgevlagd.
De race op zaterdagmiddag liet al duidelijk zien wie de toonaangevende rijders op zondag zouden zijn. En zo kwam het ook uit. Tom Vialle voerde het veld in de eerste manche één ronde aan, daarmee opnieuw aantonend dat de Honda’s het uitstekend doen op de eerste meters. De Fransman werd van de kop verdrongen door De Wolf, met Herlings kort achter zijn eveneens in het oranje gestoken landgenoot (beiden hebben Fox als kledingsponsor, die voor zowel Herlings als De Wolf een fel oranje shirt en broek had ontworpen). De beide Brabanders namen al snel afstand van de overige rijders. Zou De Wolf voor een stunt kunnen zorgen? Zo ver kwam het niet. Herlings beschikt altijd over een sterk eindschot en dat bleek ook nu weer, al slaagde hij er niet in echt afstand van De Wolf te nemen; op de finish was het verschil een kleine vier seconden. Het leek nog even heel spannend te worden, want met de finish in zicht kwam Herlings tot stilstand. “Er bleek een steen tussen ketting en tandwiel te zitten. Ik weet hoe je die eruit moet halen,” verklaarde Herlings zijn niet geplande stop. Gajser kwam driekwart minuut na de winnaar als derde over de streep. Slechts zeven rijders werden door Herlings niet gelapt.
In de tweede manche zette Herlings zich meteen aan de leiding, met De Wolf direct op de tweede plaats. Hun onderlinge verschil was nooit erg groot. In het verloop van de race kwam De Wolf steeds dichter bij Herlings, zat zelfs even aan z’n achterwiel, maar daar bleef het bij. Een val in de slotfase maakte hem kansloos Herlings nog verder te bedreigen. In deze race legden slechts zeven rijders het volledige aantal ronden af.
“Het was een echt goede GP,” blikte Herlings terug. “Met de snelheid zat het vandaag wel goed. Ik heb echt goed gepresteerd. Samen met Kay was het leuk, het verschil met de derde man was in beide manches erg groot. We zaten soms dicht bij elkaar, maar er gebeurden geen gekke dingen. Kay wilde winnen, ik wilde winnen. En ik weet dat Kay erg sterk is in het zand. Het is mijn vierde GP achter elkaar dat ik 1-1-1 heb gereden, sinds Foxhill ben ik ongeslagen. Het was een fantastische dag met zoveel fans, vrienden, familie, nagenoeg al mijn sponsors, artsen en chirurgen. Er kwam dit weekend veel op me af, maar ik loop lang genoeg mee om daar mee om te gaan. Het wordt tijd aan de titel te denken nu ik een dikke 140 punten voor sta. Een compliment aan het team, want recent hebben we best wel wat problemen gekend (in Lommel raakte het blok oververhit; red.), maar dit weekend verliep alles perfect. Ik kijk uit naar Turkije, waar ik de titel kan behalen.”
Net als Herlings was ook De Wolf dik tevreden: “Drie weken geleden in Lommel kon ik het gevecht met Jeffrey niet aangaan. We hebben gewerkt aan mijn starts. Ik ben nu fitter. Het doet me erg goed dat ik nu in staat was het gevecht met Jeffrey aan te gaan. Zoals al opgemerkt heeft hij zeventien Nederlandse GP’s gewonnen, hem op een zandbaan verslaan is verre van gemakkelijk. Ik heb alles en nog een beetje meer gegeven. Ik zal tot een volgende keer moeten wachten om Jeffrey te verslaan. Jeffrey is de grootste aller tijden in de GP’s. We gaan de komende winter hard aan het werk. Ik hoop dat we de motor nog een beetje kunnen verbeteren. Ik ben ervan overtuigd dat we met de nieuwe motor een flinke stap vooruit kunnen zetten. Mijn uiteindelijke doel is de wereldtitel MXGP.”
Plezier hebben
Glenn Coldenhoff nam een jaar geleden afscheid van de GP’s, maar wilde de Nederlandse GP van dit jaar toch niet missen. Hij zal geen spijt hebben gekregen van zijn deelname, want hij werd zevende en vierde in de manches, vijfde totaal achter Herlings, De Wolf, Vialle en Gajser. Coldenhoff: “Dit weekend stond in het teken van plezier hebben en dat heb ik zeker gehad. Het is bovendien een gigantisch mooie dag geweest voor de Nederlandse motorcross met Jeffrey en Kay op één en twee. En voor mij mijn laatste wedstrijd hier. Het is echt een mooi weekend geweest en het was gigantisch druk.”
Het is te hopen voor Roan van de Moosdijk dat hij volgend jaar onderdak kan vinden bij een team dat prioriteit geeft aan de GP’s. Dit year kon hij in slechts zeven GP’s van start gaan. Hij behaalde in Arnhem zijn beste resultaat door als achtste en negende te eindigen, wat hem de achtste plaats in het dagklassement opleverde. Calvin Vlaanderen was er weer bij na zijn hersenschudding. Na een val bij de start zat er in de eerste manche niet meer in dan de zestiende plaats, gevolgd door de elfde plaats in de tweede race. Rick Elzinga wist in beide manches te scoren: zeventiende en achttiende. Boris Blanken scoorde twee punten in de tweede race, waarin het laatste punt naar Lars van Berkel ging.
Klein verschil in MX2
Met nog de GP’s van Turkije, China en Australië voor de boeg zijn er nog drie duidelijke kanshebbers voor de titel: Guillem Farres (749 punten), Sacha Coenen (724) en Camden McLellan (712). Met z’n 674 punten telt Simon Längenfelder ook nog enigszins mee. De kansen van Liam Everts (648) lijken nog zuiver theoretisch te ser. Van deze vijf rijders kwam Längenfelder het minst uit de verf op Motorsportpark Gelderland Midden. De kampioen van afgelopen jaar bleef steken op een zevende en een zesde plaats, waardoor hij belangrijke punten verspeelde ten opzichte van zijn concurrenten. In plaats van dichter bij de hoogste drie te komen, werd het puntengat vergroot.
Coenen leidde lang de eerste manche, maar zag McLellan steeds dichterbij komen. Drie ronden voor het eind nam de Zuid-Afrikaan de leiding over en zegevierde voor Coenen, Farres en Everts. Dezelfde vier rijders bepaalden het beeld van de tweede manche. Nu was het initiatief voor Everts, die de hele race aan de leiding ging. In de slotfase werd het nog heel spannend, want McLellan drong heel sterk aan. Op de finish was het verschil ruim een halve seconde. Farres begon als tweede en werd als derde afgevlagd. Coenen verdrong Farres al snel van de tweede plaats, maar verloor twee plaatsen toen hij weer eens onderuitging.
Kay Karssemakers reed in de kwalificatie op de zesde plaats toen zijn motor hem in de steek liet. In de eerste manche viel hij na de start, kwam snel naar voren, maar na een botsing met een andere rijder werd hij tot opgave gedwongen omdat de koppelingshendel was afgebroken. In de tweede manche zat hij constant rond de negende plaats en op die positie werd hij ook afgevlagd. Karssemakers: “Ik had in die race een goede start, maar verloor een paar plaatsen door opgepompte armen. Ik had meer gewild dan de negende plaats, ik had er de snelheid voor.”
Scott Smulders begon op zaterdag met de tiende plaats – en één WK-punt – en behaalde op zondag in beide races punten door negende en tiende te worden. Smulders: “Een goed weekend voor mij. Op zaterdag was het nog een beetje zoeken naar de juiste afstelling. Op zondag was de snelheid er en kon ik twee keer in de top tien eindigen, met een negende plaats totaal. Mijn beste klassering in de MX2 ooit.”
Twee keer Lotte
Lotte van Drunen wist wat ze wilde in Arnhem: de pijn van de nederlaag van een jaar eerder verzachten door nu te winnen. In die opzet slaagde ze volledig, want ze was oppermachtig in beide races, waarin ze twee keer ruim twintig seconden voor Daniela Guillen over de finish kwam. Daarmee bewees ze dat ze niet voor niets als ‘the Queen of the Sand’ door het leven gaat. Desondanks stond ze niet helemaal lekker op het podium. Lotte: “Op het wasbord heb ik een paar ronden voor het eind een klap in de rug gekregen.” Ze kon amper nog lopen en stapte met heel veel moeite weer op haar motor om van het podium naar het rennerskwartier terug te rijden.
In de WK-stand is Van Drunen opgeklommen naar de derde plaats door Courtney Duncan (vijfde en achtste in Arnhem) voorbij te steken. Met 135 punten staat ze 48 punten achter Guillen, die haar twee punten achterstand op Kiara Fontanesi wist om te buigen naar een voorsprong van zes. De Italiaanse eindigde twee keer als vierde.
De vijfde en laatste wedstrijd van de WMX is in Australië. Voor het weekend wist Shana van der Vlist nog niet zeker of ze de dure trip zou maken, maar na derde en vijfde te zijn geworden in Arnhem (vierde totaal met evenveel punten als Fontanesi) viel de beslissing om te gaan.
Garcia kampioen EMX250
Zoals verwacht pakte Francisco Garcia al op zaterdag de titel in de EMX250. Aan de leiding gaand raakte hij buiten de baan en werd hij aangetikt door Nicolaj Skovberg. De Deen vervolgde iets vlotter z’n race en won, maar Garcia was kampioen. Ook op zondag won Skovberg voor Garcia, die komend jaar voor Kawasaki in de MX2 zal uitkomen.
Voor de Nederlanders verliep de thuiswedstrijd teleurstellend. Gyan Doensen, vierde in de tussenstand, werd tiende en zesde en was met zijn zevende plaats ver verwijderd van het podium. Dani Heitink zette zijn motor defect aan de kant terwijl hij zesde lag in de eerste manche. Met een nieuw blok bezette hij op zondag de achtste plaats toen hij ten val kwam en moest opgeven.
Foto’s: Jan Boer
Uitslagen MXGP Nederland
MXGP
Kwalificatie: 1. Herlings; 2. De Wolf; 3. Adamo; 4. Coldehoff; 5. Febvre; 6. Fernandez; 7. Vialle; 8. Gajser; 9. Watson; 10. Bonacorsi.
1e manche: 1. Herlings; 2. De Wolf; 3. Gajser; 4. Vialle; 5. Adamo; 6. Watson; 7. Coldenhoff; 8. Van de Moosdijk; 9. Horgmo; 10. Febvre; 11. Jonass; 12. Spies; 13. Bonacorsi; 14. Geerts; 15. Talviku; 16. Vlaanderen; 17. Elzinga; 18. Pancar; 19. Ludwig; 20. Sterry.
2e manche: 1. Herlings; 2. De Wolf; 3. Vialle; 4. Coldenhoff; 5. Febvre; 6. Adamo; 7. Fernandez; 8. Gajser; 9. Van de Moosdijk; 10. Jonass; 11. Vlaanderen; 12. Geerts; 13. Talviku; 14. Pancar; 15. Spies; 16. Gifting; 17. Horgmo; 18. Elzinga; 19. Blanken; 20. Van Berkel.
GP: 1. Herlings; 2. De Wolf; 3. Vialle.
WK-stand na 16 GP’s
| Positie | Rijder | Merk | Punten |
|---|---|---|---|
| 1 | Jeffrey Herlings | Honda | 795 |
| 2 | Romain Febvre (F) | Kawasaki | 652 |
| 3 | Tim Gajser (SLO) | Yamaha | 611 |
| 4 | Lucas Coenen (B) | KTM | 566 |
| 5 | Andrea Adamo (I) | KTM | 522 |
| 6 | Ruben Fernandez (E) | Honda | 502 |
| 7 | Tom Vialle (F) | Honda | 496 |
| 8 | Maxime Renaux (F) | Yamaha | 449 |
| 9 | Kay de Wolf | Husqvarna | 428 |
| 10 | Pauls Jonass (LV) | Kawasaki | 333 |
| 12 | Calvin Vlaanderen | Ducati | 269 |
| 19 | Roan van de Moosdijk | KTM | 117 |
| 23 | Rick Elzinga | KTM | 73 |
| 29 | Glenn Coldenhoff | Yamaha | 39 |
| 46 | Lars van Berkel | Honda | 4 |
| 55 | Boris Blanken | KTM | 2 |
MX2
Kwalificatie: 1. Everts; 2. McLellan; 3. Farres; 4. S. Coenen; 5. J. Reisulis; 6. Längenfelder; 7. Lata; 8. K. Reisulis; 9. Mikula; 10. Smulders.
1e manche: 1. McLellan; 2. S. Coenen; 3. Farres; 4. Everts; 5. Lata; 6. J. Reisulis; 7. Längenfelder; 8. K. Reisulis; 9. Smulders; 10. Zanocz; 11. Colmer; 12. Mikula; 13. Rossi; 14. Callemo; 15. Gundersen; 16. Gaspari; 17. Bal; 18. Korsbeck; 19. Voelker; 20. Peklaj.
2e manche: 1. Everts; 2. McLellan; 3. Farres; 4. S. Coenen; 5. K. Reisulis; 6. Längenfelder; 7. J. Reisulis; 8. Lata; 9. Karssemakers; 10. Smulders; 11. Zanocz; 12. Colmer; 13. Callemo; 14. Gaspari; 15. Rossi; 16. Bal; 17. Peklaj; 18. Korsbeck; 19. Voelker; 20. Zdunek.
GP: 1. McLellan; 2. Everts; 3. Farres.
WK-stand na 16 GP’s
| Positie | Rijder | Merk | Punten |
|---|---|---|---|
| 1 | Guillem Farres (E) | Triumph | 749 |
| 2 | Sacha Coenen (B) | KTM | 724 |
| 3 | Camden McLellan (SA) | Triumph | 712 |
| 4 | Simon Längenfelder (D) | KTM | 674 |
| 5 | Liam Everts (B) | Husqvarna | 649 |
| 6 | Janis Reisulis (LV) | Yamaha | 587 |
| 7 | Karlis Reisulis (LV) | Yamaha | 473 |
| 8 | Valerio Lata (I) | Honda | 414 |
| 9 | Mathis Valin (F) | Kawasaki | 352 |
| 10 | Julius Mikula (CZ) | KTM | 352 |
| 11 | Kay Karssemakers | Kawasaki | 289 |
| 14 | Jens Walvoort | KTM | 168 |
| 16 | Scott Smulders | Husqvarna | 116 |
| 18 | Cas Valk | TM | 87 |
| 23 | Gyan Doensen | KTM | 40 |
| 55 | Lotte van Drunen | Yamaha | 8 |
