Getest > MV Agusta Brutale 920

“Wat kost dat nou, zo’n Italiaans raspaard?” Het is een hondsbrutale vraag, die je vroeg of laat kunt verwachten. Wat moet het heerlijk zijn om dan te zeggen dat je er financieel niet wakker van ligt. Temidden van het op volle toeren draaiende motorcircus lanceert MV Agusta zonder veel poeha de nagelnieuwe Brutale 920, een betaalbare naakte vier-in-lijn.

De nieuwe 920 is een ietwat bescheidener broertje van de Brutale 990R en de Brutale 1090RR. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Het enige dat lief is aan deze machine is het prijskaartje. MV Agusta wilde graag een betaalbare motor op de markt brengen en dat lijkt op voorhand een geslaagde missie. Met € 13.750 is het een aankoop die je thuis nog enigszins kunt rechtvaardigen. De vraag is, welke concessies er in Varese zijn bedacht om dit mogelijk te maken. Motorisch gezien heeft de nieuweling in ieder geval geen water bij de wijn hoeven doen. Is de elektronica dan minder uitgebreid? Nee hoor, ook de Brutale 920 heeft een normale en sportieve stand in het motormanagement en kan net als zijn grote broers op een achtvoudig instelbare tractiecontrole vertrouwen.Het verschil tussen de gebroeders Brutale zit ‘m in het rijwielgedeelte en wat details. Het buizenframe is uit minder luxe materiaal opgetrokken, maar heeft wel een vernieuwd balhoofd voor een aangenaam stuurgedrag. De remmen zijn iets simpeler dan op de 1090RR en ook de achterschokdemper is net als bij de 990R niet geheel instelbaar. Nog een voorbeeld: de knipperlichten zijn niet in de spiegels geïntegreerd. De vering is inwendig ook aangepast, zodat deze wat zachter is. Daardoor krijg je al eerder gevoel met de fiets, wat weer eenvoudiger is voor minder ervaren rijders.

Alle MV Agusta’s prikkelen de zintuigen, zo ook deze jongste spruit. Na een soepele startprocedure gorgelt en rochelt de vier-in-lijn op de typische MV-wijze. Nerveus en gretig als een jonge hond die op het punt staat van zijn riem te worden ontdaan, reageert de Brutale 920 direct en fel op elke verdraaiing van het gashendel. Daarmee lijkt de moeizame tembaarheid bij lage toeren – die zijn grotere broers kennen – ook bij deze nieuwkomer in het karakter te zijn geslopen. Maar als we de enigszins bijterige koppeling volledig loslaten, is het verrassend genoeg bijna vlekkeloos wat de MV laat zien. Het blok stottert verwaarloosbaar weinig, waardoor het veel minder nerveus aanvoelt en beter beteugelbaar is. Met een injectie als deze ben je binnen de bebouwde kom niet langer een spartelende vis op het droge.

En ondanks dat je hier met de meest toegankelijke MV-krachtbron tot nu toe te maken hebt, is het motorblok niet de grootste troefkaart van de Brutale 920. Die kracht ligt enigszins onverwacht bij het rijwielgedeelte. De vering voelt wat zacht aan en de fiets extreem kort en compact. Maar zodra je de Brutale meeneemt naar een bochtig parcours, laat hij geen moment onbenut om aan te tonen wat hij in zijn mars heeft. Superlicht, en bovendien echt lichter dan anderen, laat hij zich op elke gewenste lijn leggen, waarbij de voorkant snaarstrak is en de rijder overstelpt met gevoel. En ook de rest van de bocht doorloopt de MV stabiel zodat je mooi op het gas de bocht uit kunt. Deze fiets geeft ontzettend veel vertrouwen en is een zegen om mee te sturen, overigens wel na wat afstelwerk van de vering aan voor- en achterkant.

De Brembo-Nissin remcombinatie is de kers op de taart. Na een kleine vrije slag grijpt de rem mooi aan en de kracht bouwt soepel op, zodat je met gevoel de ankers overboord werpt. De jongste Brutale wist ons werkelijk te verrassen door zijn toegankelijkheid. Niet langer is het de verboden vrucht die voor velen te giftig uit de hoek komt. Nee, het vermogen van de Brutale 920 is heel goed tembaar, absoluut spectaculair en het rijwielgedeelte stuurt ronduit licht en scherp. En niet het minst belangrijk, de prijsstelling is vriendelijker dan ooit tevoren.

Zodra je de Brutale meeneemt naar een bochtig parcours, laat hij geen moment onbenut om aan te tonen wat hij in zijn mars heeft.

Gemaakt voor
Speelvogels. Gelukkig gaat er ook in deze Brutale een uiterst explosieve inborst schuil. De eerste versnelling is absoluut vuurwerk en goed voor resoluut laagvliegen van het voorwiel, maar ook in de tweede versnelling is een klein tikje koppeling goed voor een lift-off. Echt circuitbeest dat het ook prima doet bij legale snelheden.    

Motor
Het blok presteert over het gehele toerengebied heel fraai en netjes trillingsvrij. Net zo geavanceerd als z’n grote broers. De gasreactie is zeer alert maar keurig. Wel mis je het kenmerkende jankende inlaatgeluid, dat andere MV’s net dat beetje meer beleving geeft. Ook de versnellingsbak mist een beetje gevoel, maar werkt verder zoals het hoort.

Schoonheidsfoutjes
Spiegels, zadel, koppelingshendel en dashboard laten in het dagelijks gebruik te wensen over. De meervoudig instelbare tractiecontrole lijkt al onze capriolen door de vingers te zien. Maar zelfs deze lijst aan opmerkingen/tekortkomingen kan de glimlach niet van je gezicht poetsen als je lekker hebt liggen ravotten met de Brutale 920.

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?