In Duitsland is een uniek verkeersproefproject succesvol gebleken en wordt nu uitgebreid in de Eifel, meldt WDR. Bijna drie jaar geleden startte de proef op de bochtige L218 tussen Vossenack en Schmidt. Deze weg, ook wel de “Panoramastraße” genoemd, kreeg ellipsvormige markeringen die motorrijders helpen om bochten veilig te nemen. De markeringen zijn ontworpen om van een afstand als cirkels te lijken en zijn bedoeld om het rijgedrag van motorfietsers te verbeteren.
Uit wetenschappelijke evaluaties blijkt dat deze markeringen de verkeersveiligheid aanzienlijk verhogen. Een veelvoorkomende oorzaak van ernstige ongevallen is het afsnijden van bochten, waardoor motorrijders in het tegemoetkomende verkeer terechtkomen. Minister van Verkeer Oliver Krischer (De Groenen) bevestigde de effectiviteit van de maatregel door te stellen dat de rijlijn langs de beveiligde zone twee keer zo vaak werd gevolgd na de aanbrenging van de markeringen.
Verkeersveiligheid in Nederland verslechtert opnieuw — wat betekent dat voor motorrijders?
Door de positieve resultaten wordt de proef nu uitgebreid naar de B266 in Schleiden en de L234 in Bad Münstereifel, twee andere populaire en bochtige routes voor motorrijders. Het Instituut voor Wegbouwkunde van de RWTH Aachen zal de nieuwe trajecten wetenschappelijk begeleiden. Met behulp van warmtebeeldcamera’s en AI-analyse wordt het rijgedrag van motorrijders bestudeerd zonder dat persoonsgegevens worden verzameld.
De resultaten zijn veelbelovend; de gemiddelde snelheid is gedaald en het aantal ongevallen is aanzienlijk verminderd. Minister Krischer dringt er nu bij de federale overheid op aan om deze markeringen op te nemen in de Duitse verkeersregels (StVO), zodat alle deelstaten kunnen profiteren van deze verbeterde verkeersveiligheid.
Bekend “fenomeen”, aangezien ik er regelmatig tour. Echter, het is niet uniek voor de Eifel. Een paar jaar geleden idem gezien in Schotland en zelfs tegenwoordig ook al op een enkele plek in NL en BE tegengekomen.
Wellicht dat het verzamelen data via de RWTH wel uniek is.
Ik reageer op de oplossing in Duitsland met wegmarkeringen in bochten in de Eifel. Voor zover ik weet (gehoord van iemand) wordt er bij motorrijlessen gewezen op witte belijningen (zebrapaden, driehoeken en lijnen) en daar niet overheen te rijden. Ook bij droog weer! Bij nat weer kan dat naar mijn mening best wel als je de rechterhand en rem maar met beleid gebruikt. Daarom vind ik het vreemd dat juist deze markeringen aangebracht worden. Je kan mijn inziens rustig over die cirkels rijden zonder tegen de middenstreep aan te rijden. Staat eigenlijk haaks op het feit dat men in Duitsland putdeksel (van riolering) grotendeels in beton uitvoerde. Fantastische oplossing, bij lange na niet zo glad (bij nat wegdek) als een geheel uit gietijzer bestaand putdeksel!
Bekend, niet over witte lijnen strepen etc. rijden, zeker niet als het nat is. Echter de markeringen, tegen de middenstreep aangebracht, zijn nou juist bedoeld om ons motorrijders er omheen te laten rijden en het motorrijden in de bochten daardoor veiliger te maken.
Moto73 heeft mij de ruimte gegeven een artikel over dit onderwerp te schrijven: jaargang 53 22 2025. Hieraan ligt een lijvig onderzoeksrapport van het Oostenrijkse ministerie van Verkeer ten grondslag. Jarenlang hebben wij bochten leren rijden volgens de ‘Apexbochtentechniek’. Eindelijk wordt die, zoals nu door de actie van de Duitse overheid in het Eifelgebied als het ware aangepast c.q. gemoderniseerd.
B. v.d. Hoff
Zoals te lezen valt, gebeuren -in bochten- de meeste aanrijdingen met het tegemoetkomend verkeer. In mijn bergtraining /-workshop leerde ik om in linkerbochten zoveel mogelijk rechts te houden. In rechterbochten zoveel mogelijk tegen de middenas van de weg. Zo heb je het meeste zicht in die bochten op tegemoetkomend verkeer. Daarnaast blijft de hele motor op de eigen rijbaan, m.n. met het stuur, windscherm en je hoofd/corpus. Echter zie ik héél veel (m.n. Duitse) motorrijders nou nét het tegenovergestelde doen. Het is dus de bedoeling dat men NIET over de cirkels rijdt, maar ernaast.
Overigens kwam het risico op een schuiver op putdeksels in dezelfde workshop ter sprake. Het is slechts een tijdsfractie dat je dan grip verliest; te kort om onderuit te kunnen gaan. Het blijft wel een “oeps”-moment… . Maar door het mogelijke hoogteverschil t.o.v. het wegdek rij ik er ook liever naast.