donderdag 14 mei 2026
Home Blog Pagina 109

Moto2 Indonesië 2025: diskwalificatie gooit titelstrijd volledig open

0

Tijdens de Grand Prix van Indonesië wist Collin Veijer een achtste plaats te behalen, zijn vijfde top-tienklassering in de laatste zes races. Zonta van den Goorbergh pakte het laatste WK-punt met een vijftiende plek. Diogo Moreira won. Toch ging het na de race maar over één ding: de diskwalificatie van Manuel Gonzalez, die de titelstrijd volledig op z’n kop zette.

Het Moto2-wereldkampioenschap is spannend en de afloop van de Grand Prix van Indonesië heeft daar alleen maar aan bijgedragen. Tijdens de race op het Mandalika International Street Circuit wisten in de openingsfase vier rijders zich los te rijden. Daniel Holgado ging onderuit vanuit de kopgroep, waarmee een einde kwam aan zijn indrukwekkende reeks na de zomerstop. De Spaanse Moto2-nieuwkomer had, mede dankzij twee zeges en vier podiumplaatsen, de meeste WK-punten gescoord in de vijf races voorafgaand aan de GP van Indonesië. Gedurende de race viel de kopgroep verder uit elkaar. Diogo Moreira toonde zich de sterkste en won daarmee zijn derde race van het seizoen. Aanvankelijk leek hij slechts vijf punten in te lopen op Manuel Gonzalez, de Spaanse kampioenschapsleider die als tweede over de streep kwam. Izan Guevara maakte de top-drie compleet. Gonzalez stond na afloop gewoon op het podium, maar werd later gediskwalificeerd. De reden: de software van de ECU (Electronic Control Unit) voldeed niet aan het reglement. Teammanager Jürgen Lingg van het Liqui Moly Dynavolt Intact GP-team verklaarde: “Er was een transmissiefout in de laatste firmware-update, waarbij slechts één parameter werd bijgewerkt. Helaas kregen wij hiervan geen melding, en hoewel Manu (Gonzalez) hier geen enkel voordeel uit heeft gehaald, moeten we de diskwalificatie accepteren.” Door de uitsluiting liep Moreira in één klap 25 punten in, waardoor het verschil met Gonzalez nog maar negen punten bedraagt, met nog vier races te gaan. Ook Aron Canet en Barry Baltus blijven dankzij de diskwalificatie in de race voor de titel. Canet hield zijn titelkansen levend door een indrukwekkende inhaalrace. De Spanjaard had zich slechts als eenentwintigste gekwalificeerd, maar reed naar een vierde plek, die na de diskwalificatie van Gonzalez werd omgezet naar een podiumplaats. Zijn Fantic Racing-teamgenoot Barry Baltus leverde opnieuw een sterke prestatie: de Belg werd als vierde geklasseerd. Canet en Baltus staan nu respectievelijk 33 en 43 punten achter op Gonzalez. Alles wijst erop dat we een zinderend slot van het Moto2-seizoen tegemoet gaan. Baltus’ transformatie dit jaar blijft ongekend. De laatste jaren bij het Nederlandse RW-Idrofoglia Racing GP kon hij over het algemeen nog maar net in de top-vijftien finishen, met af en toe een uitschieter naar voren toe. Dit jaar stond de Belg al zes keer op het podium en wanneer hij finishte, was dat altijd binnen de top-twaalf. Hierdoor heeft de 21-jarige coureur nog steeds een kleine kans op de wereldtitel. Het enige wat bij Baltus nog ontbreekt om zijn geweldige seizoen compleet te maken, is een overwinning.

MotoGP Indonesië 2025: Fermín Aldeguer wint Grand Prix vol verrassingen

Opnieuw in de top-tien

Het begint bijna gewoonte te worden: Collin Veijer eindigde ook op het Indonesische eiland Lombok weer keurig binnen de top-tien. De Red Bull KTM Ajo-coureur kwalificeerde zich als zevende en liet daarmee opnieuw zijn potentieel zien. Waar in eerdere races vooral de openingsronden een verbeterpunt waren, was het dit keer de start die zijn race bemoeilijkte. De 20-jarige coureur viel direct terug naar de vijftiende plaats, maar begon daarna sterk aan een opmars. Al snel reed Veijer weer de top-tien binnen en in de slotfase wist hij ook Jake Dixon te passeren. Door de diskwalificatie van Gonzalez werd de Nederlander uiteindelijk als achtste geklasseerd. Dat betekent dat Veijer in de laatste zes races maar liefst vijf keer in de top-tien is geëindigd — een knappe prestatie van de Moto2-nieuwkomer, die daarmee de toon zet voor een veelbelovend seizoen 2026. Na afloop verklaarde Veijer: “Ik liet de koppeling te ver opkomen en verloor daardoor veel tijd. Daarna heb ik alles gegeven om zo goed mogelijk terug te vechten, dus die achtste plek was het maximale dat we konden bereiken. De openingsronden gingen nu beter dan in voorgaande races. We moeten alles bij elkaar brengen om te zien waar we kunnen staan in een perfecte race.”

Laatste WK-punt

Ook Zonta van den Goorbergh wist zich rechtstreeks te plaatsen voor Q2. In de kwalificatie ging het niet naar wens en kwam de 19-jarige coureur ten val. Ondanks deze valpartij klokte hij een vijftiende tijd. Vanaf de vijfde startrij verloor Van den Goorbergh bij de start veel plaatsen en zakte weg tot buiten de top-twintig. Gedurende de race wist hij, mede door uitvallers, posities goed te maken en eindigde uiteindelijk op P15, goed voor één WK-punt. Zijn RW-Idrofoglia Racing GP-teamgenoot Ayumu Sasaki finishte als dertiende. Van den Goorbergh scoorde dit jaar in zeven van de achttien races WK-punten, maar verder dan een twaalfde plek – behaald in Assen en Qatar – kwam hij nog niet. Na de race op het Mandalika International Street Circuit gaf Van den Goorbergh aan nog hinder te ondervinden van de pittige crash een week eerder in Japan, toen hij – na contact met een andere rijder – geen remmen meer had. Over Van den Goorberghs toekomst zijn nog veel onzekerheden. Bij RW-Idrofoglia Racing GP lijkt er geen plek meer voor hem te zijn. Filip Salac wordt genoemd als de nieuwe teamgenoot van Ayumu Sasaki, al is zijn komst naar het Nederlandse team nog niet officieel bevestigd. Wat de plannen van Zonta van den Goorbergh voor volgend seizoen zijn, is op het moment van schrijven nog niet bekend. Zijn enige redding om in de Grand Prix te blijven, lijkt een plek bij het Pramac Yamaha Moto2-team, dat hun rijders voor 2026 nog niet heeft gepresenteerd.

Fotografie: ANP, MotoGP, teams

Moto2 Indonesië 2025 uitslagen

Moto2
1. Diogo Moreira (BR), Kalex, 34.23,800;
2. Izan Guevara (E), Boscoscuro, +7,261;
3. Aron Canet (E), Kalex, +9,050;
4. Barry Baltus (BE), Kalex, +9,518;
5. Albert Arenas (E), Kalex, +11,109;
6. Joe Roberts (US), Kalex, +11,544;
7. Ivan Ortolá (E), Boscoscuro, +14,591;
8. Collin Veijer (NL), Kalex, +15,022;
9. Jake Dixon (GB), Boscoscuro, +15,363;
10. Adrian Huertas (E), Kalex, +19,100;
11. Darryn Binder (ZA), Kalex, +19,352;
12. Senna Agius (AU), Kalex, +19,105;
13. Ayumu Sasaki (JP), Kalex, +22,632;
14. Alonso Lopez (E), Boscoscuro, +23,648;
15. Zonta van den Goorbergh (NL), Kalex, +23,944.
  • 22 ronden = 94,622 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 165,0 km/u
  • Snelste ronde (3e): Daniel Holgado (E), Kalex, 1.33,104 = 166,3 km/u (record)

WK-stand (na 18 van 22 races)

Positie Coureur Punten
1Gonzalez238
2Moreira229
3Canet205
4Baltus195
5Dixon176
6Daniel Holgado, E, Kalex153
7Celestino Vietti, I, Boscoscuro141
8Arenas119
9Agius108
10Deniz Öncü, TR, Kalex100
19Veijer53
22Van den Goorbergh19

Moto3: Rueda kroont zich tot Moto3-wereldkampioen

José Antonio Rueda is dit jaar met afstand de beste in het Moto3-wereldkampioenschap.

Het was eigenlijk al niet meer de vraag óf, maar alleen nog wanneer José Antonio Rueda de Moto3-wereldtitel zou veiligstellen. De 19-jarige coureur van Red Bull KTM Ajo greep zijn eerste kans meteen aan. Rueda had voorafgaand aan de race al 93 punten voorsprong op Ángel Piqueras – dat moesten er na afloop minstens 100 zijn om de titel definitief te pakken. Ook Máximo Quiles had nog een theoretische kans op het kampioenschap. De beslissing viel eigenlijk op het moment dat Rueda halverwege de race de leiding overnam in een kopgroep van tien rijders, terwijl Piqueras en Quiles door het afsnijden van een chicane een ‘long lap penalty’ kregen en daarmee hun kansen op de overwinning verspeelden. De kopgroep viel verder uiteen door een crash waarbij Taiyo Furusato, Álvaro Carpe en David Almansa betrokken waren. Terwijl Rueda met de titel in het achterhoofd zijn race reed, streden David Muñoz en Adrián Fernández vol voor de dagzege. Het tweetal haalde elkaar meerdere keren in, tot het misging: Fernández dook binnendoor bij Muñoz en raakte hem. Muñoz kwam op nare wijze ten val, bleef in de grindbak liggen en bleek later zijn dijbeen te hebben gebroken. Kort daarna werd de rode vlag gezwaaid, terwijl de voorlaatste ronde bezig was. Fernández reed op dat moment aan de leiding, maar kreeg voor het incident met Muñoz een tijdstraf ter waarde van een dubbele long lap penalty en viel terug naar de zesde plaats in de einduitslag. Rueda werd tot winnaar uitgeroepen, maar belangrijker nog: de wereldtitel was binnen. Mede dankzij de vierde plaats van Quiles en de zevende van Piqueras kon niemand hem nog inhalen. Volgend jaar mag de Spanjaard – die in 2025 al negen races wist te winnen – zijn kunsten vertonen voor Red Bull KTM Ajo in de Moto2 als teamgenoot van Collin Veijer.

Moto3 Indonesië 2025 uitslagen

Moto3
1. José Antonio Rueda (E), KTM, 29.28,292;
2. Luca Lunetta (I), Honda, +0,305;
3. Guido Pini (I), KTM, +0,388;
4. Maximo Quiles (E), KTM, +3,027;
5. Jacob Roulstone (AU), KTM, +4,978;
6. Adrian Fernandez (E) Honda, +5,747;
7. Angel Piqueras (E), KTM, +6,154;
8. Ryusei Yamanaka (JP), KTM, +16,144;
9. Stefano Nepa (I), Honda, +16,483;
10. Joel Kelso (AU), KTM, +20,248;
11. Matteo Bertelle (I), KTM, +21,065;
12. Dennis Foggia (I), KTM, +21,378;
13. Ruche Moodley (ZA), KTM, +22,168;
14. Marco Morelli (AR), Honda, +24,795;
15. Eddie O‘Shea (GB), Honda, +24,973. 
  • 18 ronden = 77,418 KM
  • Racegemiddelde winnaar: 157,6 km/u
  • Snelste ronde (7e): José Antonio Rueda (E), KTM, 1.37,255 = 159,2 km/u (record)

WK-stand (na 18 van 22 races)

Positie Coureur Punten
1Rueda340
2Piqueras231
3Quiles217
4David Muñoz, E, KTM197
5Kelso157
6Alvaro Carpe, E, KTM157
7Fernandez137
8Yamanaka123
9Valentin Perrone, AR, KTM121
10Taiyo Furusato, JP, Honda107

Techniek motorblok 2026 Ducati Desmosedici Stradale R: ‘RSVP van één miljoen’

0

Toen we vorig jaar het Engine Department van Borgo Panigale mochten verkennen voor de presentatie van het nieuwe V2-blok, gingen we uit van een once-in-a-lifetime buitenkans. Maar ook met het oog op 2026 viel een uitnodiging in de bus. Eentje van een heel ander kaliber. Eentje met een geheimhoudingsclausule ter waarde van één miljoen euro. Slik.

De fortuinlijke stervelingen die ooit in het Centro Stile van Ducati mochten rondwaren, zullen het beamen: de designsectie van Ducati ademt iets ongrijpbaars, iets magisch uit. De met TL verlichte gangen tussen de kantoor-cubicles zouden niet misstaan in een doorsnee hospitaal, maar de praal aan de muren verraadt een heel andere insteek. Daarop prijken immers de concepttekeningen van alle moois dat ooit aan Borgo Panigale is ontsproten. De eerste penseeltrekken van Massimo Tamburini’s 916, een voorzichtige potloodschets van de 999 door Pierre Terblanche en de legendarische Monster M900 van de hand van Miguel Galuzzi hangen er tussen de tekeningen van minder bekende maestro’s. Het contrast van de kleurrijke meesterwerken ten opzichte van hun zoutloze achtergrond kon amper groter zijn. Net voor de dubbele deur naar het ontwerpwalhalla openzwaait, valt m’n oog op een tekening van Andrea Ferraresi van de Panigale V4, met onder het strakke kuipwerk het motorontwerp van Enrico Poluzzi: de Desmosedici Stradale V4. Stijl, verfijning en prestaties ineen – niet toevallig de drie kernwoorden die Ducati zelf naar voren schuift bij elke nieuwe worp. Nogal profetisch ook, zou enkele tellen later blijken. Of misschien had iemand de prent er wel voor de gelegenheid opgehangen…


M22A 2026 Desmosedici Stradale R!

Eén miljoen

In het hart van het Centro Stile staan immers tien stoeltjes opgesteld voor een enorm scherm. Links ervan rust een motorblok, opgebokt onder een fluwelen sluier, en op de tafel in de hoek van de kamer liggen enkele onderdelen tentoongespreid. Met een snelle blik ontwaren we een krukas, nokkenassen, een bijzonder ogende schakelwals, kleppen, drijfstangen, een koppelingskorf en een cilinderkop. De onderdelen ogen herkenbaar… en toch ook weer niet. Nog voor we ze van dichtbij kunnen bekijken, krijgen we een stapel A4’tjes in de knuisten geduwd. ‘Of we zo vriendelijk willen zijn om even te tekenen?’ Tijdens het doorbladeren ervan worden de mobieltjes van het selecte gezelschap journalisten afgeplakt met camerastickers en glijdt m’n oog over een NDA – een geheimhoudingsverklaring – ter waarde van één miljoen euro. Te betalen aan de heer Domenicali, als ik m’n mond voor het verstrijken van het embargo voorbij zou praten. Slik. Daar moet ik al snel enkele maanden voor aan de bak…

Ducati’s nieuwe lichtgewicht V2 motorblok

Ducati’s allerhoogste goed

Maar zelfs met het doek nog over de krachtbron is het onderwerp van de dag meteen duidelijk. De V4. Ducati’s allerhoogste goed, en de zelfverklaarde ‘King of the sportbike engines’. Zo’n V4 is compact – met voordelen van een makkelijker te centraliseren zwaartepunt, optimale aerodynamica en maximale leunhoeken – is natuurlijk beter in balans, en komt rechtstreeks uit Ducati’s MotoGP-programma overwaaien. Inclusief een 81mm-boring en vloeistofdynamica, hoogtoerige desmo-kleppentrein, TwinPulse-ontstekingsvolgorde en de contra roterende krukas. Het motormerk uit Bologna mikt er sinds 2017 eentje in z’n productiemotoren: de Desmosedici Stradale maakte sindsdien goede sier in onder meer de Panigale V4 en V4 R, de Superleggera en de Streetfighter V4 – tot de V4 RS-versies die recent werden onthuld. Vanaf 2020 verschijnt ook de V4 Granturismo ten tonele. Die zal een brede waaier aan vlaggenschepen voortstuwen, van de Multistrada V4-familie tot het Diavel-gamma. En nu… Nu is er dus een opvolger: de M22A ofte de 2026 Desmosedici Stradale R!

Als Ducati’s opperbaas Clau-dio Domenicali de pers toespreekt, weet je dat het menens is.

Gundrilled en shot peened

De nieuwkomer is een vloeistofgekoelde 998cc-V4 (naar WSBK-normen gekneed, dus), met een geoptimaliseerde, contraroterende krukas en desmodromische klepbediening. In het blok huizen lichtere (-5,1%) zuigers met wrijvingsverlagende DLC-coating, titanium Pankl-drijfstangen. Die laatsten zijn ‘gundrilled’ en ‘shot peened’. Dure termen voor dure MotoGP-technologie: middels gundrilling heeft Ducati een flinterdun kanaaltje door de drijfstang geboord, van de zuigerpen naar het lager van de big-end, teneinde beide te smeren. Het ‘shot peening’ of kogelstralen is dan weer een racewaardige oppervlaktebehandeling, waarbij de drijfstang wordt beschoten met kleine, ronde deeltjes om erosie en materiaalmoeheid tegen te gaan, hardheid van het titanium te verhogen en de levensduur ervan te verlengen. Zo, bakje vol. De krukas werd grondig aangepakt om hogere (!) inertie te realiseren – aangezien die contraroterend werkt, komt dat het stuurgedrag ten goede.

Bescheiden stap?

De uitlaatlijn is volledig herwerkt, de injectoren staan hoger en aan de andere kant van de hertekende gasklephuizen gemonteerd (langere spray, betere menging met lucht), het blok is uitgerust met kortere kelken én het nokkenprofiel van de uitlaat is aangepast voor een latere opening. Stuk voor stuk aanpassingen om aan Euro5+ te voldoen, zonder de Desmosedici Stradale R te muilkorven. Het nieuwe blok perst er 218 pk uit bij 15.750 tpm (identiek aan voorganger, 250 tpm later) en haalt 114,5 Nm bij 12.000 tpm. Al bij al een bescheiden stap voorwaarts, op het eerste zicht. Maar in realiteit presteert het blok 4 pk extra tussen 8.000 en 16.000 tpm en loopt het iets langer door (betere over-rev), is er 7% extra koppel beschikbaar bij 6.000 tpm én piekt het koppel 3% hoger. Met volle race-uitlaat komt daar nog 17,3 pk (tot 235 pk) en 5 Nm bovenop, met speciale molybdeenolie (met nóg lagere wrijving) zwelt het vermogen aan tot 239 pk. Waanzin.

Ducati Neutral Lock

Een knap staaltje racetechnologie zit diep in het blok verscholen. Ducati heeft z’n nieuwe V4 immers uitgerust met z’n Ducati Racing Gearbox, waarbij het schakelpatroon grondig is aangepast: in plaats van een 1-N-2-3-4-5-6-patroon heeft het merk nu voor een N-1-2-3-4-5-6-volgorde gekozen. Een prima keuze voor wie vaak op het circuit vertoeft. En extra handig voor het bijbehorende snufje: de Ducati Neutral Lock, die voorkomt dat je per abuis in neutraal terechtkomt. Op de schakelwals is immers een extra nok voorzien die de schakeltrommel mechanisch kan blokkeren, als je een hendel op de rechter stuurhelft vastzet. Op zich eenvoudig qua idee, briljant qua uitwerking – en binnenkort te testen op de nagelnieuwe 2026 Panigale V4 R!

2026 Ducati Multistrada V4 Rally: toeren op heel hoog niveau

0

Met de 2026 Multistrada V4 Rally tilt Ducati zijn avontuurlijke toermachine naar een hoger niveau. De nieuwe generatie van de reiskampioen uit Borgo Panigale is klaar om letterlijk de wereld rond te gaan, met nog meer comfort, technologie en terreincapaciteiten dan ooit. De Multistrada V4 Rally blijft trouw aan haar missie: eindeloze kilometers vreten in alle comfort, alleen of met passagier. Dankzij de 30-liter tank, lange veerwegen en offroadwaardige spaakvelgen is deze machine even thuis op Alpenpassen als op grindpaden in Marokko. Ducati voegt voor 2026 twee nieuwe kleurstellingen toe: het stijlvolle Jade Green met gouden velgen en het klassieke Ducati Red met geborstelde aluminiumtank.

Nieuw: 2026 Ducati Panigale V4 R

Kracht en souplesse

Onder de kuip schuilt het bekende 1.158cc V4 Granturismo-blok, goed voor 170 pk en 121 Nm. De tegengesteld draaiende krukas zorgt voor extra wendbaarheid, terwijl het nieuwe Ducati Quick Shift 2.0 voor boterzachte schakelmomenten zorgt. Onderhoudsintervallen blijven 60.000 km voor het kleppenstel en 15.000 km of twee jaar voor een oliewissel. Qua elektronica is de V4 Rally opnieuw toonaangevend. Ducati breidt zijn radarsuite uit met Forward Collision Warning, dat de rijder waarschuwt voor mogelijke botsingen. Het Automatic Lowering Device laat de motor automatisch zakken bij lage snelheid, handig voor kortere rijders of bij manoeuvres met bagage. De Adaptieve Ducati Skyhook Suspension EVO is slimmer dan ooit en past zich in real time aan rijstijl en terrein aan, ondersteund door het nieuwe Ducati Vehicle Observer-algoritme, rechtstreeks ontwikkeld uit de MotoGP. Dat systeem analyseert constant de positie en massa van de motorfiets om vering, ABS en tractiecontrole optimaal af te stemmen.

Comfort voor twee

Ook op het vlak van comfort zijn er vernieuwingen: een breder en hoger windscherm, verwarmde handvatten met vijf standen, verbeterde duozit en standaard middenbok. Het 6,5” TFT-scherm kreeg een modernere interface met intuïtieve bediening van vering, verwarming en navigatie via Ducati Connect. De Multistrada V4 Rally 2026 verschijnt in drie uitvoeringen: Radar – met adaptieve cruise control, dodehoekdetectie en botsingswaarschuwing; Adventure Travel & Radar – voegt aluminium koffers en verwarmd zadel voor rijder en passagier toe; Full Adventure – compleet met Akrapovič-uitlaat en carbon voorspatbord.

Vanaf november 2025 staat de Multistrada V4 Rally bij de Ducati-dealers. Prijzen volgen.

Heerlijk horeca-arrangement tijdens KouwePotenTocht 2025

0
Eten kouwepotentocht

In 1963 reden duizenden auto’s over het bevroren IJsselmeer van Stavoren naar Enkhuizen. Halverwege stond op de ijsvlakte een pop-up Shell-benzinestation. Met de klimaatverandering lijkt er een einde aan de ijskoude winters in Nederland te zijn gekomen. De Elfstedentocht is iets voor geschiedenisboekjes, net als kruiend ijs op het IJsselmeer. Voor de KouwePotenTocht 2025 toeren we bibberend door de Achterhoek. Schrijf je snel in en rijd op zaterdag 25 oktober mee met deze unieke toertocht! We hebben weer goede horecalocaties uitgekozen die ons een heerlijk arrangement serveren. Die lichten we hier al even uit. Meerijden? Schrijf je hier in.

Horeca-arrangement

Ontvangst: koffie of thee met heerlijk appelgebak
Locatie: Grand Café Rutgers, De Muggenwaard 7, 6988 BX Lathum

Lunch: keuze uit twee soorten soep én broodje kroket of frikandel met saus én broodjeham of kaas én een drankje naar keuze (koffie, thee of frisdrank)
Locatie: Café-Restaurant De Italiaanse Meren, Buitinkweg 8, 7107 BE Winterswijk – Kotten

Diner: huisgebakken zalm met kruidensaus, friet en frisse salade óf malse kipsaté met
satésaus, friet en frisse salade én een drankje naar keuze (frisdrank, koffie of 0.0 Heineken)
Locatie: Grand Café Rutgers, De Muggenwaard 7, 6988 BX Lathum

Algemene informatie

Datumzaterdag 25 oktober 2025
Start- en eindpuntLathum (Gelderland)
AfstandCa. 245 km
Prijs regulier€ 60,00 (incl. ticketfee) – let op: géén deurverkoop!
Prijs RIDERS-leden€ 54,00 (incl. ticketfee) – let op: vind in je e-mail je persoonlijke 10% kortingscode
Arrangementwaanzinnige toertocht, inclusief ontvangst met koffie en gebak, lunch en diner
ThemaDe nieuwe IJstijd
Routedeelnemers die zich vóór 17 oktober inschrijven, ontvangen op vrijdag 17 oktober de route (GPX) via de e-mail. Deelnemers die zich na deze datum inschrijven, ontvangen de route last-minute voor de toertocht (indien er nog plek is, vol=vol)
Inschrijvenwww.ticketpoint.nl/kpt

Nieuwe kleuren voor de 2026 Honda NT1100

0
2026 Honda NT1100

Na de grondige vernieuwing van vorig jaar, presenteert Honda een nieuwe reeks kleuren voor de NT1100, de ‘New Tourer’. Deze motor, gelanceerd in 2022, staat bekend om zijn krachtige prestaties, soepel rijgedrag en comfort tijdens lange ritten.

De NT1100 heeft zijn populariteit bewezen, met meer dan 20.000 verkochte exemplaren sinds de lancering. In 2025 alleen al zijn er ruim 5.000 motoren verkocht, goed voor bijna de helft van alle verkochte tourmotoren in Europa.

Test 2025 Honda NT1100 DCT Electronic Suspension: geslaagde update

Voor modeljaar 2025 zijn er aanzienlijke verbeteringen doorgevoerd, waaronder dagrijverlichting met geïntegreerde richtingaanwijzers, een verbeterd windscherm en 7% meer koppel in het lage en middentoerenbereik van de 1.084 cc paralleltwin. De introductie van de Showa-EERA™ elektronische vering biedt extra rijcomfort.

Voor modeljaar 2026 zijn er drie nieuwe kleuren beschikbaar:

  • Iridium Gray Metallic
  • Mat Warm Ash Metallic
  • Pearl Hawkseye Blue.

Benda P51 Concept: Chinese hybride boxermotor daagt BMW uit

1

Wie dacht dat China alleen maar kopieerde, moet even goed kijken naar wat Benda onlangs presenteerde op de CIMA-beurs in Chongqing. Het merk, dat al in Italië en Duitsland voet aan de grond heeft gekregen, toont met de P51 Concept dat Chinese ingenieurs wel degelijk hun eigen weg durven te bewandelen. Deze hybride motorfiets combineert een 250cc boxermotor met elektrische aandrijving op een manier die zelfs BMW nog niet heeft bedacht.

De technische specificaties zijn op z’n minst intrigerend. De benzinemotor levert 30 pk, de elektrische motor voegt daar nog eens 40 pk aan toe, wat resulteert in een gecombineerd vermogen van ongeveer 70 pk en 100 Nm koppel. Voor een motor van slechts 175 kilogram rijklaar is dat een indrukwekkende verhouding. De beloofde acceleratie van 0 naar 100 km/u in drie seconden plaatst deze machine in een categorie waar veel sportmotoren jaloers op zouden zijn.

Automatisering als onderscheidend element

Wat de P51 echt apart zet van de concurrentie is de volledig automatische transmissie, die Benda het Benda Direct Drive (BDD) systeem noemt. Terwijl BMW nog altijd vasthoudt aan handgeschakelde boxermotoren, kiest Benda bewust voor maximaal gebruiksgemak. De bestuurder kan kiezen tussen drie rijmodi: alleen benzine, volledig elektrisch of een hybride combinatie van beide aandrijflijnen.

Het chassisontwerp toont eveneens doordachte engineering. Het aluminium frame en de aluminium swingarm moeten het gewicht laag houden, ondanks de aanwezigheid van zowel een verbrandingsmotor als een accupakket. Dat laatste is slim gepositioneerd onder de swingarm in een aluminium behuizing, wat de zwaartepunten gunstig beïnvloedt zonder de bodemvrijheid te compromitteren.

Kettingaandrijving voor hybride kracht

De P51 maakt gebruik van kettingaandrijving voor het overbrengen van het gecombineerde vermogen naar het achterwiel. Deze keuze past bij de sportieve prestaties die Benda voor ogen heeft met dit hybride concept, waarbij de 250cc DOHC-boxermotor het hart vormt van het systeem maar niet in isolatie werkt.

De integratie met de elektromotor lijkt zorgvuldig doordacht, met een centrale schokdemper zonder tussenkoppeling die de rijkwaliteiten ten goede moet komen. De voorvork krijgt een kunststof bekleding, wat suggereert dat Benda ook oog heeft voor praktische aspecten zoals onderhoud en duurzaamheid.

Realistische marktintroductie of Chinese overmoed?

De P51 werd in april 2025 officieel geregistreerd onder de codenaam BD250-3B, wat aangeeft dat dit meer is dan alleen showroom-spektakel. Met een verwachte productiestart in 2026 heeft Benda zich aan een haalbare tijdlijn gehouden. Het merk kondigt bovendien een 698cc boxermotor aan, wat suggereert dat de boxerconfiguratie onderdeel wordt van een bredere productstrategie.

De vraag blijft natuurlijk hoe deze Chinese innovatie zich verhoudt tot gevestigde merken. BMW domineert al decennia de boxermotor-markt, maar heeft nog geen hybride variant geïntroduceerd. Benda’s aanpak zou wel eens de eerste serieuze uitdaging kunnen vormen voor München’s hegemonie op dit gebied.

Met distributie die al actief is in Europa, heeft Benda bewezen dat Chinese motorfietsen niet per definitie een lokaal fenomeen hoeven te blijven. De P51 Concept toont dat het merk durft te innoveren waar gevestigde namen nog aarzelend aan de zijlijn staan. Of deze hybride boxermotor daadwerkelijk de doorbraak wordt die China zoekt in de Europese motormarkt, zal afhangen van de uiteindelijke prijs-kwaliteitverhouding en de betrouwbaarheid op lange termijn.

MV Agusta keert terug naar de basis met de vierde generatie Brutale

0

Het Italiaanse motormerk MV Agusta kondigt voor november 2025 een nieuwe mijlpaal aan: de vierde generatie van hun iconische Brutale naked bike. Na een turbulente periode waarin het bedrijf onder de vleugels van KTM verkeerde, gaat MV Agusta nu weer als onafhankelijke fabrikant de markt opnieuw uitdagen. Begin 2025 verkocht KTM haar meerderheidsaandeel van 50,1% terug aan de Sardarov familie (onder Art of Mobility S.A.), nadat de Oostenrijkse gigant zelf in financiële moeilijkheden was geraakt. De timing is symbolisch; 2026 markeert precies 25 jaar sinds de eerste Brutale in 2001 het daglicht zag en het naked bike-segment definitief op zijn kop zette.

De aankondiging komt op een cruciaal moment voor MV Agusta. Na jaren van financiële onzekerheid en eigendomswisselingen heeft het merk eindelijk weer grip op zijn eigen koers. CEO Luca Martin benadrukt dat de nieuwe Brutale “een motorfiets ontworpen door rijders, voor rijders” wordt – een statement dat klinkt als een bewuste afkeer van de massaproductiefilosofie die de motorindustrie steeds meer domineert. Of dit meer is dan marketingpraat zal november moeten uitwijzen, maar de aanpak suggereert in ieder geval een terugkeer naar de kernwaarden die MV Agusta ooit groot maakten.

Terug naar de roots: Familie Sardarov neemt volledige controle over MV Agusta

Een nieuwe motor als fundament voor vernieuwing

Het hart van de vierde generatie Brutale wordt gevormd door een gloednieuwe 950 EVO triple-motor. Deze krachtbron lijkt gebaseerd op de 931cc triple uit de Enduro Veloce, maar dan grondig herzien voor toepassing in de naked bike. MV Agusta beweert verhoogd vermogen en koppel te leveren, maar belangrijker nog: een soepelere gasrespons en betere verfijning. Dat laatste punt is cruciaal, want eerdere generaties Brutale stonden weliswaar bekend om hun karaktervolle prestaties, maar ook om hun soms grillige gedrag bij lage toerentallen. Deze claims van het merk zullen echter pas kunnen worden geverifieerd wanneer de technische specificaties volledig worden vrijgegeven.

De focus op verfijning en betrouwbaarheid toont aan dat MV Agusta heeft geleerd van het verleden. Waar het merk vroeger vooral opviel door pure, ongetemde prestaties, lijkt men nu in te zetten op een evenwichtiger pakket. Dit is een verstandige koers in een markt waarin concurrenten als Triumph, Ducati en BMW steeds meer complete motorfietsen afleveren die zowel op het circuit als in het dagelijks verkeer excelleren.

Volledig herontwerp vraagt om bewijslast

MV Agusta claimt dat de vierde generatie Brutale veel meer is dan een gefacelifte versie van zijn voorganger. Het chassis, de achterbrug, de rijpositie en de complete ophanging en remmen worden volledig nieuw ontwikkeld. Dit ambitieuze project suggereert dat het merk werkelijk een schone lei wil beginnen, maar roept ook vragen op over de ontwikkelingskosten en -tijd voor een relatief kleine fabrikant.

De belofte van een nieuwe rijpositie is interessant, hoewel er nog geen concrete details bekend zijn over de exacte ergonomische wijzigingen. De vorige generaties Brutale stonden bekend om hun agressieve, sportieve houding die niet iedereen bekwaam. Een mogelijk meer toegankelijke ergonomie zou het model kunnen openstellen voor een breder publiek, zonder het karakteristieke DNA te verliezen. Het blijft echter afwachten of MV Agusta erin slaagt deze balans te vinden zonder de Brutale zijn scherpe karakter te ontnemen.

Serie Oro als vlaggenschip van Italiaanse ambities

De eerste variant die op 3 november 2025 tijdens EICMA wordt onthuld, is de Brutale 950 Serie Oro. Deze limited edition zal naar verwachting het topmodel van de nieuwe generatie worden, compleet met exclusieve materialen en afwerking die MV Agusta’s Premium positioning onderstrepen. De Serie Oro-aanpak heeft het merk vaker gebruikt om nieuwe modellen te introduceren, waarbij de reguliere versies later volgen.

De test van onafhankelijkheid in een harde markt

MV Agusta heeft aangekondigd haar hele productgamma te vernieuwen en nieuwe marktsegmenten te betreden vanaf 2026, waarbij de Brutale het startschot vormt van deze ambitieuze strategie. Of het merk met de nieuwe Brutale zijn reputatie kan behouden en tegelijk een breder publiek weet aan te spreken, zal afhangen van meer dan alleen mooie beloften en Italiaans design. Betrouwbaarheid, serviceondersteuning en een realistische prijs-kwaliteitverhouding zijn factoren die uiteindelijk het verschil maken tussen een prachtige niche-motorfiets en een commercieel succes. November 2025 wordt in dat opzicht een cruciaal moment voor de toekomst van dit iconische Italiaanse merk.

Openingsweekend bij motorkleding outlet vlakbij Rotterdam

0
Openingsweekend motorkleding-outlet nabij Rotterdam

Motorkledingstore opent in de megastore in Capelle aan den IJssel het voordeligste adres voor motorkleding in de regio Rotterdam. De eerste etage van meer dan 1000m2 is uitgebouwd tot motorkleding outlet met tot 40% korting op alle kleding, helmen en toebehoren. Van partijen, restanten en samples van A-merken.

Om dit te vieren staat er op zaterdag 12 en zondag 13 oktober een openingsweekend gepland. Alle bezoekers worden getrakteerd op een patatje met saus naar keuze. Gedurende het openingsweekend maak je bovendien kans om je aankoopbedrag uit de outlet terug te winnen!

Over Motorkledingstore Capelle aan den IJssel

Motorkledingstore Capelle aan den IJssel is de grootste motorkledingwinkel van het van oorsprong Brabantse bedrijf met vijf vestigingen door het land. Eenvoudig te bereiken vanuit de regio Den Haag, Zoetermeer en Gouda. Voor de deur kan gratis geparkeerd worden. De megastore is 7 dagen per week geopend met elke vrijdag koopavond.

Motorkledingstore Capelle a/d IJssel
Hoofdweg 38
2908 LC  Capelle aan den IJssel

World Ducati Week 2026: driedaags feest voor 100 jaar Ducati

0
World Ducati Week 2026

Van 3 tot 5 juli 2026 wordt het Misano World Circuit opnieuw het decor van de World Ducati Week, het grootste evenement van het merk uit Borgo Panigale. Deze dertiende editie krijgt een bijzonder tintje, want Ducati viert dan zijn 100-jarig bestaan.

Symbolische datum

De datum van 4 juli is niet toevallig gekozen: precies een eeuw eerder begon de geschiedenis van het Italiaanse merk. Verwacht drie dagen vol motoren, shows en ontmoetingen met rijders en fans van over de hele wereld.

Zeldzame kans: Dovizioso’s originele Ducati MotoGP-machine onder de hamer

Meer dan een treffen

World Ducati Week is inmiddels uitgegroeid tot een vaste waarde op de motoragenda, met een mix van wedstrijdsfeer, entertainment en communitygevoel. Ook dit jaar zal er ruime aandacht zijn voor het raceprogramma van Ducati, met de aanwezigheid van coureurs uit onder meer MotoGP en WorldSBK.

Voor elke liefhebber

Ducati belooft een gevarieerd programma waarin zowel trouwe fans als nieuwsgierige bezoekers hun gading vinden. De voorbereidingen zijn al gestart in Borgo Panigale, waar gewerkt wordt aan een editie die het eeuwfeest van het merk op gepaste wijze moet vieren.

QJMOTOR adventure-modellen testevent: koudwatervrees of warm bad?

0

Drie van onze lezers en volgers stappen op drie verschillende QJMotor adventurebikes: de SRT 600, 700 en 900 SX Touring. Welke motor is hun favoriet? En waarom? Hebben ze last van koudwatervrees, omdat QJMotor ze misschien nog onbekend is? Wij rijden mee met Oktay, Theo en Ester op zoek naar de plussen en minnen.

Profiel Oktay

NaamOktay Kozan
Leeftijd54
WoonplaatsUtrecht
Huidige motorHonda Africa Twin

Oktay kende het merk QJMotor helemaal niet. Hij ging het googelen en vond weinig info, dus wou hij maar al te graag er zelf eens mee rijden. ‘Dit was het uitgelezen moment. Dan kan ik zelf mijn oordeel erover vellen. Na de eerste meters was ik meteen verrast door de souplesse van de 700. De koppeling en het motorblok voelden vanaf het begin heel goed aan. De motor was in balans.’ Oktay reed niet alleen met de SRT 700 SX, maar ook met de 900.

Uiterlijk

‘De 700 is een echte middenklasser. Je voelt dat je op een niet té grote of zware motor zit, en hij oogt wat sportiever dan de 900. De 700 ziet er wat moderner uit dankzij zijn kleine ledverlichting en dat spreekt me meer aan dan de 900.’

Comfort

‘Je zou denken dat de 900, dankzij zijn gewicht en body, meer rust biedt tijdens het rijden, maar dat was niet het geval. Bij de 700 voel je het speelse, maar ook het comfort als je op een normaal tempo rijdt. Hij geeft een beter gevoel van veiligheid, omdat de motor beter naar je input luistert. De gasreactie is aangenamer dan op de grotere 900.’

Uitrusting

‘Voor een leuk prijskaartje krijg je heel veel terug. De handvat- en zadelverwarming is een heerlijkheid, hoewel ik dat laatste niet nodig heb. Maar als het er standaard bij zit, is het mooi meegenomen.’

Rij-eigenschappen

‘Ik had aanvankelijk niets verwacht omdat het voor mij onbekende motoren zijn, maar je voelt meteen dat er heel veel ontwikkeling achter zit. Ze voelen gewoon goed aan, zeker de 700. Die stuurt exact waar je hem hebben wil. De 900 wil ook wel, maar die wil liever vanzelf rechtop komen. Je moet hem dus meer op het gas houden om hem stabiel door de bocht te duwen. De 700 stuurt veel makkelijker.’

Conclusie

‘Het mag duidelijk zijn dat de 700 mijn voorkeur geniet. Hij is goedkoper, comfortabeler en stuurt beter. Toch hoopte ik dat de 900 zou winnen, want ik hou wel van wat zwaardere motoren. Op langere ritten van meer dan drie uur denk ik niet dat ik zo comfortabel op de 900 zou zitten, terwijl de 700 mij wel dat gevoel geeft. Maar goed, dat hebben we niet kunnen testen vandaag. Wat ik me verder nog afvraag, is waarom QJMotor niet in een automaat voorziet. Dat zou in dit segment en voor dit type motoren, zeker gezien de scherpe prijs, best interessant kunnen zijn om potentiële nieuwe klanten over de streep te trekken.’

Wat vindt Gijs ervan?
‘Oktay verwachtte meer van de 900, maar het was de 700 die hem positief wist te verrassen. Altijd leuk als zulke onverwachte dingen gebeuren. En ik volg Oktay’s mening ook. Groter, sterker en zwaarder is niet altijd beter als het op twee wielen moet rollen. Of QJMotor bezig is met een automaat, weet ik niet. Er is momenteel niets van bekend en het zou me ook sterk lijken, maar je weet het nooit. Als je kijkt wat voor stappen QJMotor in bizar korte tijd heeft gemaakt, zouden ze binnenkort zomaar met een verrassende nieuwe technologie op de proppen kunnen komen.’

Profiel Theo

NaamTheo van Osch
Leeftijd71
WoonplaatsDommelen
Huidige motorBMW R 1200 GS Rally

Theo rijdt momenteel met een BMW R 1200 GS, maar die wordt stilaan te groot en te zwaar. Omdat Theo een jaartje ouder wordt, beseft hij ook dat hij niet al die pk’s en zo’n groot motorblok nodig heeft om te genieten. ‘Ik wil graag de markt wat verkennen om over twee of drie jaar over te stappen op iets lichter.’

Uiterlijk

‘Los van de kleurstelling, want rood met zilver vind ik mooier, gaat mijn voorkeur uit naar de 900. Die is wat robuuster en stoerder dan de 700 en heeft een leukere neus.’

Comfort

‘Op zowel de 700 als 900 zit ik goed, maar op de 700 zitten voor mij de voetsteunen te hoog, en de benzinetank van de 900 is wat te breed voor mijn benen. Op beide motoren zou ik echter makkelijk een hele dag kunnen rijden, zonder een centje pijn. Als ik een winnaar moet aanduiden qua comfort, wordt het de 900. Daar zit ik het lekkerst op.’

Vier nieuwe QJMOTOR-motoren getest in Rotterdam: op volle toeren

Uitrusting

‘De 900 is net wat rijkelijker uitgerust dan de 700, dankzij cruisecontrol en een quickshifter. Dat zijn dingen die ik dagelijks gebruik, dus daarom wint ook hier de 900. De standaard verwarming en kofferset zijn geweldig voor zo’n scherpe prijs.’

Rij-eigenschappen

‘De 700 rijdt fijner dan de 900. Met die laatste moet ik continu tussen 4.000 en 5.000 tpm rijden om hem soepel te houden. Onder dat toerental gaat hij te veel schudden. Het motorblok is een stuk rauwer dan de 700, wat je ook in het stuur voelt. Bij lage toeren begint dat te trillen. De 700 heeft daar veel minder last van en pakt ook beter op. Daarbij is het geluid van de 700 formidabel. Daar ga je van rijden.’

Conclusie

‘Ondanks de fijnere rij-eigenschappen van de 700, zou ik toch voor de 900 kiezen. Het is een completere motor dan de 700, onder andere dankzij cruisecontrol en een quickshifter. Kleine opmerking over dat laatste: de versnellingswissels konden vlakker. Nu voel je steeds nadrukkelijk een dip als je schakelt. De quickshifter is ook sterk gevoelig aan het toerental, waardoor het soms wat soepeler verloopt dan de andere keer.’

Wat vindt Gijs ervan?
‘Theo heeft duidelijk op de details gelet, zeker qua motorloop en schakelen. Wat hij zegt, klopt ook. De 700 loopt inderdaad wat soepeler dan de 900, wat zeker niet verrassend is gezien het verschil in cilinderinhoud. Comfort is belangrijk voor Theo – hij rijdt dan ook met een GS – dus als de 700 zou uitgerust zijn met cruisecontrol en een quickshifter, ben ik er nog niet zo zeker van dat hij zou kiezen voor de 900. Maar ik begrijp zijn keuze wel. De stap van een 1200 naar een 700 zou misschien net wat té extreem zijn.’

Profiel Ester

NaamEster Legerstee
Leeftijd51
WoonplaatsEtten-Leur
Huidige motorYamaha DragStar 650

Ester rijdt al heel lang op een chopper en is toe aan een andere motorervaring. Ze wil met bagage de bergen in en op avontuur. ‘Dat kan ook met een chopper, maar het is toch anders.’ Ze heeft nog nooit op een adventure gereden en is er dus reuzebenieuwd naar. Tijdens deze test reed Ester enkel op de SRT 600 SX omwille van het lagere gewicht.

Uiterlijk

‘Ik rij op een chopper en dat is omdat ik dat heel mooi vind. Als het blinkt en het moet regelmatig gepoetst worden, zie ik het graag. Dit type adventure motoren is natuurlijk heel anders, maar als ik ernaar kijk, is het wel heel compleet. Alles zit erop en eraan, het is mooi afgewerkt en in hun segment zijn het zeker mooie motoren.’

Comfort

‘De SRT 600 SX is net een tikje te hoog voor mij, maar het kon wel. Zelfs bij stilstaande fases kon ik vlot vertrekken of keren. Enkel de voetsteunen zitten dan tegen mijn benen. Maar voor de rest zit hij zó lekker. Geen idee hoe dat zitcomfort op lange trajecten is, maar het is in ieder geval comfortabel, net zoals de goede windbescherming.’

Uitrusting

‘De machines zijn standaard uitgerust met handvat- en zadelverwarming. Dat was toch even luxe! Ik heb ze lekker aangezet tijdens de koude ochtendrit. Het was ook handig dat de spiegels en hendels makkelijk verstelbaar zijn. Het koppelingshendel was jammer genoeg net te kort, waardoor ik wat pijn aan mijn hand heb. De standaard zijkoffers en topkoffer maken de uitrusting echter helemaal af.’

Rij-eigenschappen

‘Het was voor mij wennen op dit type motor, maar ik was er heel snel mee weg. Alles gaat zo soepel, van het optrekken tot het schakelen. Enkel bij lage toerentallen voelde ik hem wat schokken, maar dat ligt eerder aan mijn chopper-rijstijl dan aan de QJMotor. Wat eerder afschakelen moet ik dus nog leren. Bovendien maakt de 600-twin een leuk geluid.’

Conclusie

‘Dit is mijn eerste “andere motor-ervaring”, dus ik ga ook nog met wat andere merken en modellen rijden. Met deze QJMotor wil ik graag nog wat langere ritten over de autosnelweg maken om te kijken of hij dan ook voldoet aan mijn wensen. Hij heeft me in ieder geval zin in avontuur gegeven en ik ga serieus overwegen om hem te kopen, mits andere hendels en een lager zadel.’

Wat vindt Gijs ervan?
‘Het is ergens jammer dat Ester enkel met de 600 gereden heeft, want dat mag dan wel de lichtste motor van dit drietal zijn, hij heeft ook het hoogste zadel. Ik snap waarom Ester het rustig aan wilde doen, omdat ze nog nooit op dit type motor gereden heeft. De SRT 600 SX is in dat geval een ideale opstapper. Hij heeft, ondanks het minst aantal pk’s, wel het fijnste motorblok. De 554cc-twin met 270°-krukas draait het soepelst, trilt het minst en maakt het mooiste geluid. Qua comfort doet de 600 niet onder voor zijn grotere broers, qua gewicht wel. Hij is 23 kg lichter dan de 700 en maar liefst 43 kg lichter dan de 900. Dat voel je overal in terug. Het gebeurt niet gauw dat ik de lichtste motor ook de fijnste vind, maar in dit geval wel.’

Foto’s: Made by Jane Photography