Suzuki heeft de prijzen bekendgemaakt voor de nieuwe GSX-8T en GSX-8TT. Deze stijlvolle motoren zijn nu te bestellen en beschikbaar bij de dealer vanaf medio augustus 2025.
De GSX-8T en GSX-8TT zijn elegante versies van de bekroonde GSX-8S, uitgerust met een krachtige 776 cc paralleltwin, luxe features en een uniek design. Beide modellen hebben standaard een Bi-directional Quickshifter, 5” TFT-display, tractiecontrole, drie rijmodi, Low RPM Assist en Suzuki Easy Start, en zijn ook als A2-variant beschikbaar zonder extra kosten.
Wat betreft design, vallen de motoren op door een Mono Round LED-koplamp met geïntegreerde contourverlichting, ronde bar-end spiegels (een primeur voor Suzuki), een vernieuwde benzinetank met het SUZUKI-logo, luxe zadels en een gouden (8T) of hoogglans zwarte (8TT) voorvork. De aluminium uitlaatcover en subtiele kuipaanpassingen versterken hun exclusieve uitstraling, samen met het nieuwe eight-ball logo.
Het nieuwe Eight-ball logo.
De prijzen
De GSX-8T heeft een startprijs van €10.999 en is te herkennen aan zilverkleurige radiatorkappen met een rond GSX-8-logo en een ‘Tuck and Roll’ zadel. De GSX-8TT, die €11.499 kost, biedt extra windbescherming en een gestroomlijnder design met een top- en onderkuip, LED-dagrijverlichting en knipperlichten, evenals in kleur gespoten radiatorkappen voor extra onderscheid.
Beide modellen zijn gebaseerd op de GSX-8S, die prijzen heeft gewonnen door zijn uitgebalanceerde rijgedrag en comfortabele ergonomie. Het 776 cc DOHC-motorblok met 270° ontstekingsinterval heeft een V-twin-achtig karakter en maakt gebruik van Suzuki’s Cross Balancer-technologie voor een trillingsvrije werking. De vering is zowel sportief als comfortabel, geschikt voor dagelijks gebruik en lange ritten.
De GSX-8T is verkrijgbaar in drie kleuren:
Candy Burnt Gold
Metallic Mat Steel Green
Metallic Mat Black No.2.
De GSX-8TT komt in twee kleuren:
Pearl Mat Shadow Green
Glass Sparkle Black.
Beide modellen worden standaard geleverd met 6 jaar garantie en 6 jaar pechhulp. De GSX-8T kost 10.999 euro, terwijl de GSX-8TT begint bij 11.499 euro. Er zijn verschillende unieke accessoires beschikbaar op www.suzuki.nl. De motorfietsen zijn medio augustus te bewonderen bij de Suzuki-dealer.
In wat een aardverschuiving in de motorcrosswereld zou betekenen, circuleren er hardnekkige geruchten dat vijfvoudig wereldkampioen Jeffrey Herlings in 2026 zou kunnen overstappen naar het Honda HRC-fabrieksteam. Deze opvallende ontwikkeling, voor het eerst gerapporteerd door Gatedrop.com op 16 juli 2025, zou een einde betekenen aan Herlings’ 15-jarige verbintenis met KTM – een partnerschap dat teruggaat tot 2010 en synoniem is geworden met succes in het wereldkampioenschap motorcross.
Een historische verandering
Jeffrey Herlings heeft zijn volledige professionele carrière doorgebracht in oranje, met indrukwekkende resultaten: vijf wereldtitels (drie in MX2, twee in MXGP) en een reputatie als een van de snelste en meest gedreven rijders in de geschiedenis van de sport. De mogelijke overstap naar Honda HRC markeert niet alleen een belangrijke carrièrewending voor de 31-jarige Nederlander, maar weerspiegelt ook Honda’s ambitie om hun positie aan de top van de MXGP-klasse te herwinnen.
Volgens dezelfde bronnen zou Herlings mogelijk vergezeld worden door Tom Vialle, wat zou resulteren in een formidabel rijderspaar voor Honda HRC in 2026. Daarnaast wordt gesuggereerd dat Herlings zou kunnen overstappen naar Fox Racing-uitrusting, waarmee hij zijn langdurige relatie met Alpinestars zou beëindigen.
Honda CRF450R
Technische uitdagingen en aanpassingen
De overstap naar Honda zou voor Herlings een significante technische uitdaging vormen. De Honda CRF450R, hoewel zeer capabel, heeft een ander karakter dan de KTM-machines waarop hij zijn hele carrière heeft gereden. De agressieve rijstijl van Herlings, gekenmerkt door laat remmen, hard accelereren en een compromisloze aanpak, vereist specifieke afstellingen die het Honda-team zou moeten perfectioneren.
De huidige Honda CRF450R staat bekend om zijn agressieve motor, precieze handling en responsief chassis. Voor 2026 is het waarschijnlijk dat Honda diverse upgrades zal implementeren, mogelijk inclusief een herzien cilinderkopontwerp, verbeterde brandstofinjectie, en geavanceerde elektronische rijhulpmiddelen. De samenwerking met VP Racing Fuels speelt ongetwijfeld een cruciale rol in het optimaliseren van de motorprestaties.
Qua vering zou Herlings waarschijnlijk een stijvere afstelling prefereren om hoge-snelheidsimpacten te verwerken en stabiliteit bij hard remmen te behouden. Dit zou aanpassingen kunnen vereisen aan de standaard Showa-vering, zoals het herzien van de demping of zelfs het gebruik van aftermarket-componenten van merken als Öhlins of KYB. Veerconstantes in de voorvork zouden kunnen stijgen tot 5.0 N/mm of hoger, met een achterveerwaarde rond 56-58 N/mm.
Honda HRC’s strategie en doelstellingen
Honda HRC’s doelstellingen voor het MXGP-seizoen 2026 zullen waarschijnlijk draaien om het herwinnen van kampioenschapsdominantie. Dit omvat het veiligstellen van toprijders zoals Herlings en Vialle om mee te dingen naar raceoverwinningen en kampioenschappen, het continu verbeteren van de prestaties van de CRF450R, het optimaliseren van teamdynamiek, en het benutten van teamsucces om Honda’s merkimago te versterken.
Honda HRC heeft de afgelopen jaren fors geïnvesteerd in zijn MXGP-programma, met de aanwerving van ervaren ingenieurs en monteurs, en de uitbreiding van test- en ontwikkelingsinspanningen. Het team heeft zich ook gericht op het verbeteren van marketing en promotie, met als doel de zichtbaarheid en betrokkenheid bij fans te vergroten.
Carrièrekeerpunt voor Herlings
Voor Herlings vertegenwoordigt deze mogelijke overstap een belangrijk keerpunt in zijn carrière. Na 15 jaar bij KTM zou een overstap naar Honda niet alleen een nieuwe technische uitdaging betekenen, maar ook een kans om zijn erfenis in de sport verder te verstevigen. Hoewel hij naar verluidt ook gesprekken heeft gevoerd met Ducati en een aanbod heeft gekregen om in 2026 in het AMA Pro Motocross-kampioenschap te racen, lijkt een overstap naar Honda steeds waarschijnlijker.
De komende maanden zullen ongetwijfeld meer duidelijkheid brengen over deze potentiële transfer, maar één ding is zeker: als Jeffrey Herlings daadwerkelijk zijn KTM-kleuren verruilt voor het Honda-rood, zal dit een van de meest significante rijderstransfers in de recente MXGP-geschiedenis zijn.
Als deze geruchten bevestigd worden, staan we aan de vooravond van een nieuw hoofdstuk in zowel Herlings’ illustere carrière als in de strategie van Honda om terug te keren naar de absolute top van de MXGP-competitie – een ontwikkeling die de motorcrosswereld met spanning zal volgen.
Het Wereldkampioenschap Superbike (WSBK) vormt al jarenlang het strijdtoneel voor de meest geavanceerde productiemotorfietsen ter wereld. Momenteel domineren twee machines het kampioenschap: de BMW M 1000 RR en de Ducati Panigale V4 R. Deze motorfietsen vertegenwoordigen niet alleen het technologische summum van hun respectievelijke fabrikanten, maar bepalen ook in grote mate het verloop van het kampioenschap. Een diepgaande analyse van deze twee racemachines biedt waardevolle inzichten in hun sterke punten, ontwerpfilosofie en prestatiepotentieel.
BMW M 1000 RR: Duitse precisie en ingenieurskunst
De BMW M 1000 RR, de eerste motorfiets die het prestigieuze M-label van BMW draagt, is een doorontwikkeling van de S 1000 RR, maar dan met een duidelijke focus op circuitprestaties. Het hart van deze machine is een 999cc vier-in-lijn motor die 212 pk levert bij 14.500 rpm. In de Superbike-specificatie worden deze cijfers nog verder opgeschroefd dankzij racecomponenten en een volledige race-uitlaat.
Een kenmerkend aspect van de M 1000 RR is de uitgebreide toepassing van aerodynamische vleugels (winglets), die tot 16,3 kg aan neerwaartse druk genereren bij 300 km/u. Dit verbetert niet alleen de stabiliteit bij hoge snelheden, maar zorgt ook voor minder wheelies bij acceleratie uit bochten – een cruciaal voordeel in race-omstandigheden.
De chassis-architectuur van de BMW is een meesterwerk van Duitse precisie. Het aluminium brug-frame is ontworpen om optimale feedback te geven aan de rijder, terwijl de carbonwielen (standaard op het productiemodel) het onafgeveerde gewicht verminderen. Dit resulteert in scherpere handling en verbeterde acceleratie- en remeigenschappen. De elektronische ondersteuningssystemen zijn uitgebreid en geavanceerd, met verschillende rijmodi, tractiecontrole, launch control en een geavanceerd anti-wheelie systeem.
In de showroom heeft de BMW M 1000 RR een vanafprijs van ongeveer €42.990, wat hem positioneert als een premium sportmachine voor de meest veeleisende rijders.
Ducati Panigale V4 R: Italiaanse passie en race-DNA
De Ducati Panigale V4 R vertegenwoordigt de ultieme expressie van Ducati’s race-filosofie. In tegenstelling tot de BMW gebruikt de Ducati een 998cc 90° V4-motor, afgeleid van het MotoGP-project van het merk. Deze krachtbron produceert 221 pk bij 15.250 rpm in standaardconfiguratie, maar kan met een race-uitlaat en bijbehorende ECU-mapping meer dan 240 pk leveren.
Wat de Panigale V4 R onderscheidt is zijn karakteristieke motorgeluid en vermogensafgifte. De V4-configuratie biedt een indrukwekkend koppel in het middengebied, wat zich vertaalt naar explosieve acceleratie uit bochten. De motor is geïntegreerd als een structureel element van het aluminium ‘Front Frame’, een uniek ontwerp dat verschilt van traditionele perimeter-frames.
Op het gebied van aerodynamica heeft Ducati aanzienlijke vooruitgang geboekt. De nieuwste V4 R beschikt over geïntegreerde winglets en een uitgebreide aerodynamische bodywork die direct is afgeleid van de MotoGP-machines. Deze elementen genereren tot 30 kg neerwaartse druk bij 270 km/u, wat bijdraagt aan de stabiliteit bij hoge snelheden.
Het elektronicapakket van de Ducati is uiterst geavanceerd, met een Bosch 6-assige IMU die de basis vormt voor systemen zoals Ducati Traction Control (DTC) EVO 3, Ducati Wheelie Control (DWC) EVO, en Ducati Slide Control (DSC). De ‘power modes’ bieden verschillende motorkarakteristieken, van volledige race-agressiviteit tot meer beheersbare vermogensafgifte voor natte omstandigheden.
De Ducati Panigale V4 R heeft een Nederlandse van €49.990 wat hem positioneert als een van de meest exclusieve productiemotorfietsen op de markt.
De cruciale verschillen in racestrategie
De BMW M 1000 RR en Ducati Panigale V4 R weerspiegelen verschillende benaderingen van het Superbike-racen. De BMW staat bekend om zijn stabiliteit bij het insturen van bochten en precisie in snelle richtingswisselingen. Rijders op de M 1000 RR kunnen vaak later remmen en vroeger accelereren, dankzij de uitstekende mechanische grip van het chassis.
De Ducati Panigale V4 R daarentegen blinkt uit in rechte lijn acceleratie en topsnelheid. Het V4-motorkarakter levert een indrukwekkende tractie uit bochten, en de geavanceerde elektronica helpt rijders om het enorme vermogen effectief op het asfalt over te brengen. De Ducati is echter vaak iets meer uitdagend in termen van chassis-setup, wat betekent dat teams meer tijd moeten besteden aan het finetunen van de afstelling voor verschillende circuits.
Interessant genoeg vertonen beide motorfietsen verschillende karakteristieken bij het management van de banden over race-afstand. De BMW staat bekend om zijn consistente prestaties gedurende de race, terwijl de Ducati vaak indrukwekkend is in de eerste helft van de race maar meer bandenslijtage kan vertonen naarmate de race vordert.
De toekomst van de Superbike-ontwikkeling
Zowel BMW als Ducati werken voortdurend aan verbeteringen van hun Superbike-platforms. BMW’s focus ligt momenteel op het verfijnen van de elektronische systemen en het verder optimaliseren van de aerodynamica. Ducati daarentegen werkt aan chassis-verbeteringen om de handling te verfijnen en de bandenslijtage te verminderen.
Voor beide fabrikanten is de technologieoverdracht tussen hun race- en straatmotoren van cruciaal belang. Innovaties die bewezen zijn in het heetst van de WSBK-strijd vinden hun weg naar productiemodellen, wat uiteindelijk ten goede komt aan motorrijders over de hele wereld.
De concurrentie tussen deze twee machines blijft een fascinerend schouwspel voor technologie-enthousiastelingen en racefans. Elk vertegenwoordigt een andere aanpak van het moderne Superbike-ontwerp, maar beide demonstreren het ongelooflijke niveau van prestaties dat mogelijk is met moderne sportmotoren.
Het Goodwood Festival of Speed 2025 barstte los van 10 tot 13 juli met een vurig eerbetoon aan het ‘Gouden Tijdperk van WorldSBK’, waarbij viervoudig World Superbike-kampioen Carl Fogarty centraal stond. Het pittoreske evenemententerrein in Chichester transformeerde gedurende vier dagen tot een paradijs voor motorliefhebbers, met een zorgvuldig samengestelde collectie van ongeveer twintig iconische superbikes. Fogarty zelf werd geëerd met een speciaal ‘balkonmoment’ op vrijdag 11 juli, een tastbaar bewijs van zijn blijvende erfenis in de motorsport.
Naast de WSBK-viering trok het festival ook sterren aan van de Isle of Man TT, wat de aantrekkingskracht verder vergrootte en de toewijding onderstreepte om alle facetten van de motorracerij te eren. John McGuinness, een TT-legende, toonde zijn Fireblade waarmee hij zijn honderdste TT-deelname vierde, en sloeg zo een brug tussen de wereld van short circuit racing en de ongeëvenaarde uitdaging van de TT. Zijn aanwezigheid diende als herinnering aan de vastberadenheid, het doorzettingsvermogen en de pure moed die nodig zijn om de Mountain Course te bedwingen.
Hoogtepunten van het evenement
De persoonlijke uitnodiging van de Hertog van Richmond onderstreepte het prestige van het evenement, dat prominenten uit het hele motorsportwereld aantrok. Het festival was niet slechts een statische tentoonstelling; het was een dynamische viering van snelheid, geluid en de blijvende passie voor tweewielige competitie. Belangrijke aanwezigen waren onder andere:
• Carl Fogarty: De onbetwiste koning van de WSBK in de jaren ’90. • John McGuinness: Een TT-icoon met 23 overwinningen op zijn naam. • Peter Hickman: Nog een TT-ster, bekend om zijn pure snelheid en ronderecord. • Davey Todd: Een rijzende ster in road racing. • Ben Birchall & Patrick Rosney: Zijspan wereldkampioenen, die de unieke vaardigheden demonstreerden die nodig zijn voor driewielige races. • Maria Costello & Alice Smith: Pioniers in de vrouwelijke motorracerij.
Technische hoogstandjes: de motorfietsen
De tentoongestelde motorfietsen waren niet zomaar statische displays; ze waren rijdende belichamingen van racegeschiedenis, elk met een uniek verhaal. De Ducati 916 uit 1994, Fogarty’s wapen naar keuze, revolutioneerde het sportfietsontwerp met zijn desmodromisch kleppensysteem en trellisframe, waardoor ongeëvenaarde handling en vermogen werden geleverd. De 916 SP-versies, met hun hogere compressieverhoudingen en Pankl titanium drijfstangen, vertegenwoordigden het toppunt van prestaties in die tijd.
De Ducati 996 uit 1999 bouwde voort op het succes van de 916, met verdere verfijning van de motor en het chassis. Het verbeterde motormanagement en de Öhlins-ophanging maakten het een geduchte concurrent op elk circuit. Fogarty en Bayliss zetten Ducati’s winnende reeks voort en verzekerden de 996 van een plaats in de racegeschiedenis.
De Honda VTR1000 SP-1 met Castrol-kleurstelling was Honda’s antwoord op Ducati’s V-twin dominantie. Bereden door Colin Edwards, doorbrak deze machine eindelijk de Italiaanse hegemonie in de WSBK. Het aluminium twin-spar frame en de aan de zijkant gemonteerde radiatoren toonden Honda’s technische kunnen. Edwards en Hayden stuurden de SP-1 naar talrijke overwinningen en bewezen zijn kwaliteit tegen het Ducati-offensief.
Hoewel geen directe WSBK-concurrent, bracht de Honda CB750F Freddie Spencer Replica hulde aan een eerder tijdperk van productie-gebaseerde races. Spencers succes op de CB750F in de AMA Superbike hielp de passie voor deze vorm van racen in de Verenigde Staten aan te wakkeren. Deze replica’s hebben vaak zwaar gemodificeerde motoren, die de pk-cijfers ver boven de oorspronkelijke specificaties uitduwen.
De Moriwaki Kawasaki-machines vertegenwoordigden de geest van innovatie en experiment die de vroege productie-gebaseerde races definieerden. Deze motoren toonden aan dat met vindingrijkheid en vaardigheid gemodificeerde straatmotoren het konden opnemen tegen speciaal gebouwde racemotoren, waarmee de weg werd vrijgemaakt voor het moderne WSBK-kampioenschap.
Technische hoogstandjes in hun tijd
Deze motorfietsen draaiden niet alleen om ruw vermogen; ze toonden ook geavanceerde technologie voor hun tijd. De Ducati 916 uit 1994 was uitgerust met Weber-Marelli elektronische brandstofinjectie en Magneti Marelli-ontsteking voor nauwkeurige motorbesturing. Het desmodromische kleppensysteem, een Ducati-kenmerk, zorgde voor nauwkeurige klepbediening bij hoge toerentallen.
De Ducati 996 uit 1999 had een verbeterd Weber-Marelli brandstofinjectiesysteem dat de motorprestaties verder verbeterde. De Honda VTR1000 met Castrol-kleurstelling leverde met zijn PGM-FI brandstofinjectie soepel en responsief vermogen. Belangrijk is dat elektronische rijhulpmiddelen zoals tractiecontrole en ABS in dit tijdperk nog niet wijdverbreid waren, waardoor er meer nadruk werd gelegd op rijvaardigheid en machine-afstelling.
Het eerste Adventure Motorcycle Film Festival zal op 28 februari 2026 plaatsvinden in het Brewery Arts Centre in Kendal, Verenigd Koninkrijk. Dit nieuwe initiatief, georganiseerd door Clive Barber en Simon Josey, belooft een cinematische viering te worden van alles wat met avontuurlijk motorrijden te maken heeft. Bezoekers kunnen rekenen op een selectie van acht tot tien internationale films die de essentie van motoravontuur vastleggen.
Tickets kosten ongeveer €26, waarmee je toegang krijgt tot alle filmvertoningen, twee bars en een restaurant binnen de bioscooplocatie met 260 zitplaatsen. Het festival begint om 14:00 uur en duurt tot 23:00 uur, wat een volle dag filmervaring en sociale interactie garandeert voor motorliefhebbers.
Creatieve krachten achter het festival
De initiatiefnemers brengen aanzienlijke ervaring mee naar het evenement. Clive Barber is naast co-organisator van het festival ook mede-presentator vanThe Trail and Adventure Motorbike Podcastsamen met Noel Thom. Deze podcast verkent de wereld van avontuurlijk motorrijden door middel van boeiende discussies, interviews met gasten en behandelt onderwerpen zoals avontuurlijk rijden, elektrische motorfietsen en vintage motoren.
Simon Josey, de andere co-organisator, brengt zijn expertise van de Reel Riders Podcast naar het festival. Hoewel specifieke details over het bereik van de podcast en de thema’s van de afleveringen niet breed beschikbaar zijn, onderstreept Joseys betrokkenheid de toewijding van het festival aan het tonen van diverse stemmen binnen de motorrijdersgemeenschap.
Adventure Spec als hoofdsponsor
Adventure Spec, een toonaangevende leverancier van motorkleding en -uitrusting, is de belangrijkste sponsor van het festival en stelt prijzen beschikbaar voor de beste films. Het bedrijf staat bekend om zijn hoogwaardige uitrusting en ondersteuning voor avontuurlijk rijden, wat perfect aansluit bij de filosofie van het festival. De prijzen omvatten rijjassen, broeken en helmen, wat waardevolle ondersteuning biedt aan filmmakers.
Filmmakers opgelet: inzendingen welkom
Filmmakers van over de hele wereld worden uitgenodigd om hun werk in te zenden voor het festival. Prijzen worden uitgereikt in vier categorieën: Beste Korte Film (onder 30 minuten), Beste Speelfilm (boven 30 minuten), Publiekskeuze en Beste Film Overall. Dit biedt zowel opkomende als gevestigde filmmakers een platform om hun passie voor motoravontuur te delen met een gelijkgestemde gemeenschap.
Het Brewery Arts Centre: een historische locatie
Het Brewery Arts Centre in Kendal vormt een passende achtergrond voor deze viering van avontuur. Oorspronkelijk opgericht als wijnbedrijf in 1757, werd het later de Vaux Brewery voordat het in 1972 werd getransformeerd tot een kunstcentrum. Vandaag de dag is het een levendig multifunctioneel complex dat theater, muziek, film, lezingen, conferenties en gemeenschapsactiviteiten huisvest.
De Malt Room, een belangrijke ruimte voor optredens, draagt bij aan het unieke karakter van de locatie. Het centrum vierde zijn 50-jarig jubileum in 2022 en beschikt over toegankelijke ingangen, parkeergelegenheid op het terrein en wordt omringd door lokale voorzieningen, wat de algehele bezoekerservaring verbetert. Bezoekers prijzen vaak de intieme sfeer en gevarieerde programmering van het centrum.
De aantrekkingskracht van adventure motorfilms
Adventure motorfietsfilms vangen de geest van exploratie op twee wielen, met gedurfde reizen, adembenemende landschappen en de uitdagingen waarmee onverschrokken rijders worden geconfronteerd. Pioniers in dit genre zijn onder meer Austin Vince, maker van de Mondo Enduro-serie, en Helge Pedersen, wiens film “10 Years on 2 Wheels” zijn wereldreis documenteert.
Deze films resoneren met enthousiastelingen door de viering van vrijheid, kameraadschap en persoonlijke groei. Het Adventure Motorcycle Film Festival streeft ernaar deze traditie voort te zetten door een podium te bieden voor zowel gevestigde als opkomende stemmen in de gemeenschap van avontuurlijk motorrijden.
Zero Motorcycles heeft de Go Electric-campagne verlengd tot en met 30 september 2025. Klanten kunnen deze zomer profiteren van korting op de aanschafprijs van oudere Zero-modellen.
Aangepaste prijzen vanaf augustus
De Go Electric-campagne blijft gelden voor motoren van eerdere modeljaren, maar de korting neemt vanaf 1 augustus iets af. Twijfelaars doen er goed aan snel te beslissen om de grootste korting te krijgen.
Ook in augustus biedt de Go Electric-korting een geweldige kans om over te stappen naar elektrisch motorrijden. Deze tijdelijke aanbiedingen zijn beschikbaar zolang de voorraad strekt, dus bezoek snel een Zero Motorcycles-dealer in de buurt.
Via de website zeromotorcycles.comvind je meer informatie over de Go Electric-campagne. Houd het platform in de gaten voor meer spannende aankondigingen in de komende maanden.
Suzuki komt met een verrassing. Wat wij, ervaren journalisten, dachten dat de GSX-8T een touringvariant van de GSX-8S zou zijn, blijkt in werkelijkheid een neoretro model te zijn, inclusief de nog meer unieke GSX-8TT. We gaan dit allemaal onderzoeken in het prachtige Slovenië.
Motor.NL: Hoezo geen touringversie?!
Gijs Gilis: “Precies, we hebben het allemaal verkeerd ingeschat. De T staat voor ‘Titan’ en TT voor ‘Timeless Titan’. Deze naamgeving is geïnspireerd op de klassieke Suzuki T500, waarop deze modellen zijn gebaseerd. Eerlijk gezegd zien we echter weinig gelijkenissen met de T500, aangezien deze twee lange, lage uitlaten, een plat zadel en standaard spiegels heeft. De GSX-8T en GSX-8TT beschikken over een enkele korte uitlaat, een getrapt zadel en bar-end spiegels. De verwijzing naar het oude model was dus niet nodig.”
Motor.NL: Maar los daarvan, hoe zit het dan met die nieuwe modellen?
Gilis: “De modellen zijn gebaseerd op het platform van de GSX-8S, de moderne naked bike van Suzuki. Het frame, de vering, de afstellingen van de vering, de remmen, de wielen, de motor en het stuur zijn allemaal identiek, met uitzondering van het design. De T heeft een ronde koplamp met een vlakke onderkant, waardoor deze niet volledig rond is, maar dat terzijde. Daarnaast beschikt het model over een 2,5 liter grotere brandstoftank en een lithium-ion accu. De TT heeft daarentegen nog een onderkuip, een kopkuip en een anders vormgegeven zadel aan de specificaties toegevoegd.”
Motor.NL: Dus ze rijden ook hetzelfde als de S, of is het zo simpel niet?
Gilis: “Zeker. Er is geen merkbaar verschil, zelfs niet tussen de T en TT. De zithouding is vrijwel hetzelfde, met slechts een paar millimeter verschil door het iets andere zadel. Dat is prima, want de GSX-8S rijdt erg prettig. De tweecilinder met crossplane-krukas werkt soepel en flexibel, de vering is relatief zacht maar stevig genoeg voor het betere bochtenwerk, en de remmen werken goed, hoewel ze soms wat te fel zijn. Alleen de quickshifter moet nog wat ingereden worden, denken we. Onze testmotor had pas 500 km gereden en de shifter was soms te ruw en agressief. We hebben vandaag veel gebruikgemaakt van de gewone koppeling.”
Motor.NL: Hoe rijdt het daar, in Slovenië?
Gilis: “Dit is mijn eerste keer hier en het is echt prachtig. We hebben geluk met het weer (28 graden en zon), maar ook de uitzichten zijn schitterend, het asfalt is in goede staat en de wegen zijn meer kronkelig dan de Ourthe. Dit is zeker een aanrader voor wie iets anders wil dan Frankrijk, Duitsland of Oostenrijk. Het ligt immers net onder Oostenrijk.”
Motor.NL: En welke is je favoriet? De T of TT?
Gilis: “Ik kies voor de TT. Die ziet er unieker en beter uit dan de wat minder spannende T. De T lijkt veel op de Honda CB650R. Dat is zeker niet slecht, maar het uiterlijk spreekt me niet aan. De TT daarentegen, met zijn jaren 80 design en fraaie kleurkeuzes, spreekt me wel aan.”
Motor.NL: Fijn zo. Blij dat je blij bent. Hou het veilig daar!
Tijdens een van zijn trips rond Sturgis, South Dakota, reed Bigtwin reporter Onno over Nemo Road, de zeventig kilometerslange ‘achterlangs weg’ van Deadwood naar Rapid City. De prachtige motorrit brengt hem onverwacht in contact met een prachtige Amerikaan: Ernie!
De Nemo Road is een heerlijk bochtige weg door bossen, langs kabbelende beekjes en met elke keer weer prachtige uitzichten. De zon scheen uitbundig, de Cross Bones ronkte er vrolijk op los en ik genoot uitbundig van mijn vrije dag na tien dagen lang van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat de motoren fotograferen die meededen in het AMD World Championship of Custom Bike Building. De koelte van het bos en de rustgevende natuur zijn een verademing en ik word na een lange bocht verrast door een oud gebouw met tierlantijntjes, kunstwerken, motorfietsen en oude auto’s. Ik ronk er eerst voorbij, maar kan de verleiding toch niet weerstaan. Ik draai om en rijd voorzichtig het pad op naar het gebouw en naastgelegen huis met schuur.
Een echte hillbilly, ouwe vent, grijze baard, versleten spijkerbroek en smoezelig T-shirt, kijkt me vragend aan. Ik leg uit dat ik vanaf de weg z’n coole auto’s en motoren zag staan en vraag beleefd of ik even mag kijken? Dat blijkt geen enkel probleem en ik stel me voor, “Hi, I’m Onno, from The Netherlands.” “Ernie,” is het korte antwoord en ik krijg een soort rondleiding, die begint onder de overkapping van een grote schuur. Daar staat een Ford Rat Rod, opgesierd met de meest vreemde, unieke tierelantijntjes en pinstriping. Uiteraard door hemzelf gebouwd. Overal hangen kleine schilderingen van pin-ups en tegen de dakbalken zijn honderden kentekenplaten gespijkerd. “Die spaar ik”, merkt Ernie ietwat overbodig op en ik moet gelijk beloven volgende keer eentje uit Nederland mee te nemen. Met één stap gaan we tachtig jaar terug in de tijd als we zijn werkplaats binnengaan. Er staan wat motoren, veel oude machines en dan zie ik de gereedschapsborden, die stillevens op zich zijn. “I like to pinstripe things”, zegt Ernie en inderdaad; alle machines en veel gereedschap zijn liefdevol met een penseeltje van kleurrijke lijnen voorzien. Twee cilinders op een plankje aan de muur blijken urnen te zijn, een altaar voor overleden vrienden. Aan de wand honderden foto’s, visitekaartjes en reclamemateriaal van hoofdzakelijk Harley-Davidson uit lang vervlogen tijden. Ernie is bovenal motorrijder en een echte H-D liefhebber.
KUNSTWERKJES
Op een werkbank staat een rij kanonnetjes. “I make these myself too, and some do actually work, I shoot with them”, grijnst hij. Ze zijn gemaakt met onderdelen van een oud pick-up truck chassis. Verderop zie ik een rij vrachtwagentjes, die maakte hij uit oud plaatmetaal. Op het dak van de werkplaats staat een scooter, geflankeerd door zo’n typisch Amerikaanse bolderkar. Rond het huis is het een waar openluchtmuseum met tientallen onderdelen van auto’s en motoren, borden en de meest maffe dingen die je je maar kunt indenken. Er staat een rijk gedecoreerde picknicktafel met daarop kleurrijke kunstwerkjes, zoals bloemen gemaakt van afgedankte mechanische en huishoudelijke voorwerpen. ‘For Sale’ staat erbij. Hiermee verdient Ernie een extra centje, want werken kan hij door gezondheidsproblemen de laatste jaren niet meer. “Ik heb lang geleden op mijn werk in een carrosseriebedrijf een ongeluk gehad. Er was een versnellingsbak van een truck op mijn rug gevallen”, verklaart hij. Zware dingen tillen of lang in dezelfde houding staan, het is er niet meer bij. Ernie moet regelmatig even bijkomen en zit dan even in zijn scootmobiel en lurkt aan de zuurstof. Omdat hij zijn ’58-er niet meer kon aantrappen, heeft hij die moeten verkopen. Nu heeft hij alle tijd voor artistieke bezigheden, waarvan pinstripen een van de belangrijkste is. Rond z’n huis staan meerdere auto’s; Een Hudson, ook in ‘rusty rat’ uitvoering, een Chevy Blazer, een prachtige veertiger jaren International KB-2 truck, een golfwagentje omgebouwd als Oma Duck mobiel en diverse motorfietsen, veelal in ‘staat van ontbinding’.
OUWE ZOOI
Hij opent de deur van zijn huis, wenkt me naar binnen en wederom is het een enorme stap terug in de tijd. Zijn huis is een mix van museum en kunstgalerij. Oude foto’s, geweren en pistolen en kunstwerkjes hangen aan de houten wanden. Ernie geeft bij elk obscuur voorwerp uitleg. Op het kacheltje, voorzien van een ‘spinnenweb’ staat op een stalen plaat de koffiepot, ernaast een miniatuuroventje, een echte ‘Dutch oven’ compleet met ieniemienie koffiepot en koekenpan. Aan de andere kant een postkoets in aanbouw. Erboven zie ik een rij miniaturen staan, van fietsjes tot en met een ouderwetse slee, een stoomboot en zelfs van oude kogels wordt iets decoratiefs gemaakt. Een diorama met daarin twee choppers die in een werkplaats staan is zijn meest recente creatie. “Ik maak alles van lasstaven, oud metaal en onderdelen die anders weggegooid zouden worden. Vrienden en bekenden komen regelmatig wat ‘ouwe zooi’ brengen”, vertelt Ernie. “Ik kan altijd wel ergens iets leuks van maken. Als ik een stuk metaal krijg, ‘zie’ ik al een leuk kunstwerk. Ik ben gemiddeld zo’n vijftien uur bezig met een miniatuurmodel en maak nooit twee keer hetzelfde.”
OP BEZOEK
Na die eerste kennismaking zo’n vijftien jaar geleden, ga ik nog regelmatig op bezoek bij Ernie als G-Rat en ik bij de Sturgis Rally zijn. De beloofde kentekenplaten uit Nederland hangen inmiddels dus aan de muur. Ernie is en blijft een echte Amerikaanse biker, eentje met een artistieke en kunstzinnige inslag. Bij elk bezoek worden prachtige verhalen van vroeger verteld en pas als de zon ondergaat stap ik weer op de motor na opnieuw een mooie dag bij Ernie!
De GoPro Max 2 staat op het punt om zijn debuut te maken in een bijzonder uitdagende periode voor het action camera merk. Vijf jaar na de introductie van de originele Max in 2019, verschijnt deze opvolger op een moment dat GoPro dringend behoefte heeft aan een overtuigende innovatie. Tenminste, zo lijkt het volgens de GoPro-socials. De aandelenkoers van het bedrijf heeft aanzienlijke dalingen doorgemaakt, mede door toenemende concurrentie van merken als DJI en Insta360, die met indrukwekkende producten de markt hebben veroverd.
De originele GoPro Max was een gedurfde stap in 360-graden fotografie, maar de technologie en gebruikerservaring zijn inmiddels door concurrenten overtroffen. Met de Max 2 heeft GoPro de kans om opnieuw relevant te worden in een segment waar het ooit pionier was. Brancheanalisten zien deze lancering als potentieel doorslaggevend voor de toekomst van het bedrijf, dat worstelt om zijn identiteit te herdefiniëren in een markt die het ooit domineerde.
Verwachte technische specificaties
Hoewel GoPro nog geen officiële specificaties heeft vrijgegeven, kunnen we op basis van markttrends en concurrerende producten een goed beeld vormen van wat de Max 2 zou moeten bieden om competitief te zijn:
Beeldsensoren: Dubbele 1/1.28″ CMOS sensoren voor superieure beeldkwaliteit en betere prestaties bij weinig licht
Videoresolutie: 8K bij 60fps, 5.7K bij 60fps, en 4K bij 120fps voor soepele slow-motion opnames
Fotoresolutie: 72MP voor gedetailleerde 360-graden foto’s
Lensopening: f/2.0 of groter voor betere lichtgevoeligheid
Opslag: microSD-kaartondersteuning (UHS-I V30 of hoger), mogelijk met interne opslagopties
Batterijduur: Minimaal 180 minuten opnametijd bij 5.7K, met snellaadmogelijkheden
Connectiviteit: Wi-Fi 6, Bluetooth 5.2 en USB-C met Power Delivery 3.0
Waterdichtheid: Minimaal 10 meter zonder extra behuizing
Audio: 360° geluidsopname met windruisonderdrukking en ondersteuning voor externe microfoons
Afmetingen: Verwacht een compact ontwerp, vergelijkbaar met concurrenten (circa 124 x 46 x 38 mm)
Gewicht: Rond de 200 gram voor optimale draagbaarheid
Gebruikerservaring en software
Een gebied waar GoPro traditioneel achterloopt op Insta360 is de softwareomgeving. Voor de Max 2 is een overtuigende verbetering essentieel:
Intuïtieve interface: Gebruiksvriendelijke menu’s en responsieve touchscreen-bediening
Geavanceerde stabilisatie: Een verbeterde versie van GoPro’s geprezen HyperSmooth-technologie, specifiek geoptimaliseerd voor 360-graden opnames
AI-functies: Objecttracking, scèneherkenning en automatische bewerkingssuggesties
Mobiele app-integratie: Naadloze overdracht van beeldmateriaal naar mobiele apparaten met krachtige bewerkingstools
Desktopsoftware: Een volwaardige desktop-bewerkingssuite voor geavanceerde postproductie
Livestreaming: Directe, hoogwaardige livestreaming naar sociale mediaplatforms
Vervangbare lens: Een zeer gewenste functie om de investering te beschermen tegen krassen en schade
Bronnen binnen de industrie suggereren dat GoPro aanzienlijk heeft geïnvesteerd in softwareontwikkeling, met speciale aandacht voor AI-gestuurde functies die het bewerkingsproces vereenvoudigen en de leercurve verkorten.
Alternatieven en Concurrentieanalyse
De belangrijkste concurrenten voor de GoPro Max 2 zijn momenteel:
Insta360 X5: Met 8K bij 30fps, 72MP foto’s, uitstekende stabilisatie en een gebruiksvriendelijke app, is dit momenteel de maatstaf in het 360-graden segment. Adviesprijs circa €590.
DJI Osmo Action 3: Hoewel dit geen 360-graden camera is, concurreert deze met GoPro’s kernproducten met 4K bij 120fps, dubbele touchscreens en 16 meter waterdichtheid zonder behuizing. Adviesprijs vanaf €199.
De GoPro Max 2 moet zich duidelijk onderscheiden van deze sterke concurrenten door superieure beeldkwaliteit, innovatieve functies en een naadloze gebruikerservaring te bieden.
Prijs en Beschikbaarheid
Officiële prijsinformatie voor de GoPro Max 2 is nog niet beschikbaar. Gezien de concurrentie, met name de Insta360 X5, zou een vanafprijs tussen €550 en €650 logisch zijn. Dit zou de camera positioneren als een premium product, maar nog steeds binnen bereik van enthousiaste content creators en professionals.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
