dinsdag 26 mei 2026
Home Blog Pagina 146

Stark Varg MX 1.2: De snelle evolutie van elektrische crossmotoren

0

De markt voor elektrische motorfietsen ontwikkelt zich in een razend tempo, waardoor informatie van slechts enkele maanden geleden al snel verouderd raakt. Dit is zeker het geval voor de Stark Varg MX, een baanbrekende elektrische motorcrossmotor die sinds zijn introductie de motorsportwereld heeft opgeschud. De constante technologische vooruitgang in batterijen, software en motorconfiguraties maakt het essentieel om de meest recente ontwikkelingen te volgen voor een accuraat beeld van deze innovatieve machine.

Stark Future: Een onverwacht succesverhaal

Stark Future heeft als startup iets bereikt wat veel andere elektrische motorfabrikanten niet is gelukt: ze hebben niet alleen een werkend product op de markt gebracht, maar zijn er ook in geslaagd winstgevend te worden. De Stark Varg MX heeft sinds zijn lancering een indrukwekkende reputatie opgebouwd, zelfs tot het punt dat de motor bij sommige competities werd geweerd omdat hij te competitief zou zijn in vergelijking met traditionele verbrandingsmotoren. Dit succes heeft Stark Future de stabiliteit gegeven om hun productlijn verder uit te breiden.

Waarom we de elektrische Stark VARG EX echt serieus moeten nemen

De groeiende Varg-familie

Wat begon met de Stark Varg MX is uitgegroeid tot een volledige productlijn. De Varg EX, een enduro-gerichte variant, heeft reeds zijn intrede gedaan op de markt en trekt de aandacht van offroad-enthousiastelingen. Volgens betrouwbare bronnen zoals Motorcycle.com staat voor 2025 ook een supermoto-versie, de Varg SM, op het programma. Deze uitbreiding naar verschillende motorsegmenten toont Stark Future’s ambitie om meer dan alleen een eendagsvlieg in de motorcrosswereld te zijn.

De Varg MX 1.2: evolutie in detail

De Stark Varg MX 1.2 heeft stap voor stap maar een betekenisvolle vooruitgang ten opzichte van het oorspronkelijke model. De verbeteringen omvatten een krachtiger 7,2 kWh-accupakket dat een langere actieradius mogelijk maakt, een lichter chassis voor betere handling, en een verbeterd Android-gebaseerd display. Deze updates richten zich vooral op het verfijnen van de rijervaring en het verhelpen van kinderziektes uit het eerste model, in plaats van een compleet herontwerp.

Betrouwbaarheid: De achilleshiel?

Ondanks het innovatieve karakter en de indrukwekkende prestaties, blijven er zorgen bestaan over de betrouwbaarheid van de Stark Varg. Gebruikers hebben verschillende problemen gerapporteerd, waaronder storingen in de aandrijflijn, VCU-problemen (Vehicle Control Unit) en batterijproblemen. Sommige rijders hebben zelfs te maken gehad met wat in de community bekend staat als het ‘rode licht des doods” – een kritieke systeemfout die vaak optreedt na software-updates. Hoewel Stark Future een garantie van twee jaar biedt, roepen deze problemen vragen op over de duurzaamheid op lange termijn.

Het Arkenstone-display: Technologische zegen of vloek?

Het Android-gebaseerde Arkenstone-display van de Stark Varg is zowel een sterke troef als een potentieel zwak punt. Het biedt rijders ongekende mogelijkheden om vermogenscurves, regeneratief remmen en andere rijparameters aan te passen, wat voor een zeer persoonlijke rijervaring zorgt. De keerzijde is echter dat deze complexe technologie ook een extra potentieel storingsgebied introduceert. Verbindingsproblemen en softwareglitches zijn geen zeldzaamheid, wat de uitdagingen onderstreept van het integreren van hoogwaardige computertechnologie in offroad-voertuigen die blootstaan aan extreme omstandigheden.

Prijs en beschikbaarheid in Europa

De Stark Varg MX 1.2 is in Europa verkrijgbaar voor een startprijs van ongeveer €12.989, afhankelijk van de gekozen configuratie en accessoires, inclusief verzendkosten en ‘luxe belasting’. De levertijden variëren, maar nieuwe bestellingen hebben momenteel een geschatte wachttijd van enkele maanden. De Varg EX enduro-variant is geprijsd rond de €13.489, terwijl de prijzen voor het aankomende SM-model nog niet officieel zijn bekendgemaakt.

BMW Big Coffee Boxer: exclusieve koffiemachine van 8.000 euro voor motorliefhebbers

0
BMW Big Coffee Boxer

Bij de R 18-modellen van BMW Motorrad komen klassiek design en moderne technologie samen voor een ongeëvenaard rijplezier. Centraal in dit avontuur staat de R 18 Big Boxer, de grootste tweecilinder boxermotor die ooit in serie is geproduceerd. Maar nu heeft deze motor een nieuwe rol: die van een exclusieve espressomaker.

De Big Coffee Boxer is ontstaan uit een samenwerking tussen het BMW Motorrad-fabriek in Berlijn en ECM Espresso Coffee Machines Manufacture GmbH. Deze unieke espressomachine wordt handgemaakt en is gelimiteerd tot 80 exemplaren. Met gebruik van originele motoronderdelen van de BMW R 18, biedt de Big Coffee Boxer niet alleen een ongeëvenaarde koffie-ervaring, maar is hij ook een visueel meesterwerk.

R 1300 R TITAN: een BMW om van te dromen!

Het ontwerp van de espressomachine is elegant en discreet, waardoor het sculpturale karakter van de Big Boxer in de schijnwerpers staat. Het apparaat is gemonteerd op een stijlvol metalen frame en beschikt over een zwevende opvangbak, perfect voor zowel motor- als espresso-enthousiastelingen.

Technisch gezien combineert de Big Coffee Boxer twee onafhankelijke watercircuits voor het gelijktijdig zetten van koffie en melkschuim. Dit apparaat, uitgerust met een stille rotatiepomp en een shotcounter, is het resultaat van meer dan 50 jaar innovatie in de koffietechnologie.

Voor optimale espresso geniet, werkt BMW samen met Dallmayr, die de nieuwe Italian Vibe blend levert. Deze samenwerking symboliseert de perfecte harmonie tussen drie merken die zich inzetten voor kwaliteit en vakmanschap. De Big Coffee Boxer is verkrijgbaar voor €7.900,00 (incl. 19% BTW) bij ECM Exclusiv Line dealers.

Must see: nieuwe Moto Guzzi-fabriek is verbluffend

1

De nieuwe Moto Guzzi-fabriek is bijna gereed, en het resultaat is indrukwekkend! De iconische fabriek in Mandello del Lario, die al meer dan honderd jaar bestaat, ondergaat een transformatie naar een moderne, multifunctionele ruimte. Gelegen tussen het meer en de bergen, wordt deze locatie een symbool voor de toekomst van het merk—waar erfgoed samenkomt met innovatie en traditie hand in hand gaat met technologie.

Historie: Moto Guzzi 500cc-V8 70 jaar

Dit project is niet eenvoudigweg een renovatie; het markeert de opbouw van een nieuwe wereldwijde standaard voor motorfietsproductie. De geavanceerde productielijnen van de volgende generatie zijn al in gebruik en zijn uitgerust met de nieuwste technologie. De volledige herontwikkeling wordt medio 2026 voltooid, met een grote opening gepland voor september 2026.

In de video neemt Greg Lynn, de ontwerpverantwoordelijke en CEO van Piaggio Fast Forward, je mee door de bijna voltooide fabriek. Wat hij laat zien, is absoluut verbluffend. De video is voorzien van Engelse ondertitels.

Thunderbike sluit motorseizoen af met knallend nazomerevent

0

Op zaterdag 13 september om 10:00 uur opent Thunderbike in Hamminkeln (vlak over de grens bij Arnhem) de poorten voor de Late Summer Open House â€“ hét seizoensafsluitende motorevent voor liefhebbers van custom motorfietsen, techniek en muziek.

Bezoekers kunnen zich verheugen op een kijkje achter de schermen in de werkplaatsen en productiehallen van Thunderbike. Hier zie je hoe custom bikes ontstaan en hoe monteurs sleutelen aan iconische modellen zoals de Breakout en Street Bob. Ook zijn er begeleide proefritten met de nieuwste Harley-Davidson modellen – wie weet staat jouw volgende bike al klaar.

In de boetiek is er volop motorkleding, accessoires en stijlvolle outfits te vinden, inclusief mooie deals van vorige seizoenen. Natuurlijk ontbreekt goed eten niet: de legendarische burgerbar van het Roadhouse staat paraat met alles wat de grill te bieden heeft.

Muzikaal wordt het een feest van herkenning: de cultband Major Healey betreedt na lange tijd weer het podium met hun kleurrijke 70’s-show, vol hits van o.a. T. Rex, Suzi Quatro en Smokie.

Thunderbike nodigt motorrijders, fans en nieuwsgierigen uit voor een ontspannen dag vol passie, motoren en gezelligheid.

Online tickets zijn binnenkort beschikbaar via Thunderbike.com

De eerste tweetakt 500cc-wereldkampioen #terugblik

0

Giacomo Agostini is wereldberoemd dankzij zijn talloze wereldtitels in de 500cc- en 350cc en zijn Grand Prix-overwinningen met MV Agusta. Maar de Italiaanse recordkampioen heeft nóg een bijzondere statistiek op zijn naam staan. In 1975 – precies vijftig jaar geleden – werd Agostini de eerste 500cc-wereldkampioen op een tweetaktmotor. Tot die tijd werd de 500cc gedomineerd door viertakten, vooral in de jaren ’60 en het begin van de jaren ’70 door MV Agusta. Maar begin jaren ’70 begonnen Yamaha (met de YZR500) en later ook Suzuki (met de RG500) met de ontwikkeling van snelle viercilinder-tweetaktmotoren in deze klasse. In 1973 leek Yamaha-fabriekscoureur Jarno Saarinen op weg om de MV Agusta’s van Giacomo Agostini en Phil Read te verslaan, tot hij tragisch verongelukte tijdens een race in Monza. Agostini stapte in 1974 over naar Yamaha, maar kende dat jaar – mede door technische problemen – een moeizaam seizoen en eindigde als vierde in de eindstand. Zijn voormalige teamgenoot en rivaal Phil Read veroverde de wereldtitel met MV Agusta.

Circuit Anderstorp ‘Scandinavian Raceway’

In 1975 werd de Yamaha steeds competitiever, terwijl Read – inmiddels minder tevreden bij MV Agusta – moeite had om Agostini bij te houden. Ago won vier GP’s, maar viel ook drie keer uit. Daardoor bleef het spannend tot de laatste race in Tsjecho-Slowakije. Daar had hij aan een tweede plaats achter Read genoeg om zijn vijftiende – en uiteindelijk laatste – wereldtitel veilig te stellen. Nog bijzonderder: het was de eerste 500cc-wereldtitel voor Yamaha én voor een tweetaktmotor. Het bracht ook een einde aan de indrukwekkende reeks van MV Agusta, dat vanaf 1958 onafgebroken wereldkampioen in de koningsklasse was geworden. Vanaf 1975 zouden vervolgens uitsluitend tweetaktmotoren de 500cc-wereldtitel behalen, tot aan de invoering van de MotoGP-klasse in 2002. Want in de nieuwe ‘koningsklasse’ is alleen het gebruik van viertaktmotoren toegestaan.

Foto: Henk Keulemans

In 1975 – precies vijftig jaar geleden – werd Agostini de eerste 500cc-wereldkampioen op een tweetaktmotor.

Michael Schumachers Honda Fireblade breekt veilingrecords

1

De motorsportwereld werd onlangs opgeschrikt door een opmerkelijke veiling waar een Honda CBR1000RR Fireblade SC59, ooit bereden door zevenvoudig Formule 1-wereldkampioen Michael Schumacher, onder de hamer ging. Het veilinghuis RM Sotheby’s had een richtprijs van ongeveer €35.000 vastgesteld, maar het uiteindelijke bod overtrof alle verwachtingen. Voor €64.800 – bijna het dubbele van de geschatte waarde – verwisselde deze bijzondere racemotor van eigenaar.

Ontegenzeggelijk de Fireblade van Schumacher.

De motorfiets, die Schumacher in 2008 en 2009 bereed tijdens zijn kortstondige motorraceavontuur, trok buitengewone aandacht vanwege zijn unieke combinatie van racesporthistorie en de beroemde eigenaar. De verkoop omvatte niet alleen de motorfiets zelf, maar ook een waardevol pakket met Held-handschoenen en een Schuberth-helm, beide voorzien van Schumachers handtekening, wat de collectiewaarde verder verhoogde.

Honda’s elektrische revolutie: De EV Fun Concept komt eraan

De Fireblade: Een door Holzhauer Racing geperfectioneerde racer

De Honda CBR1000RR Fireblade SC59 in kwestie is verre van een standaardmodel. De machine werd uitgebreid geprepareerd door Holzhauer Racing Performance, een gerenommeerd Duits raceteam dat de motorfiets optimaliseerde voor competitief gebruik. Waar een standaard CBR1000RR in die periode ongeveer 176 pk leverde, wist het team de prestaties op te voeren tot een indrukwekkende 200 pk.

Holzhauer Racing Performance voorzag de Fireblade van de fijnste spullen.

Deze substantiële vermogenstoename ging gepaard met gewichtsbesparende maatregelen, waardoor de motorfiets een drooggewicht van slechts 172 kg had – zo’n 7 kg minder dan het standaardmodel. Onder de aanpassingen bevonden zich hoogwaardige Öhlins-vering, Brembo-remcomponenten, carbon carrosserie-elementen, een aangepast frame, een quickshifter, geavanceerde racetelemetrie en gesmede lichtgewicht wielen.

Ondanks de uitmuntende staat van de techniek, is de motorfiets momenteel niet rijklaar en vertoont deze tekenen van schade – hoogstwaarschijnlijk opgelopen tijdens een van de valpartijen die Schumacher met de machine meemaakte. De tellerstand van 3.700 kilometer vertegenwoordigt uitsluitend circuitgebruik onder intense raceomstandigheden.

De Honda heeft schade, waarschijnlijk opgelopen door een schuiver van Schumacher.

Schumachers motoravontuur: Van Formule 1 naar twee wielen

Na zijn eerste pensioen uit de Formule 1 in 2006 zocht Michael Schumacher nieuwe uitdagingen in de motorsport. Hoewel hij vooral bekend staat om zijn ongekende prestaties op vier wielen, ontwikkelde Schumacher een passie voor motorracen en nam hij deel aan diverse competities, waaronder gaststarts in de Internationale Duitse Motorradmeisterschaft (IDM).

Met deze specifieke Honda nam Schumacher deel aan verschillende races en testsessies in 2008 en 2009. Hoewel zijn overstap naar de motorracerij veelbelovend was, werd deze gekenmerkt door enkele ongevallen. Volgens berichten zou een van deze valpartijen mogelijk invloed hebben gehad op het tijdschema van zijn latere terugkeer naar de Formule 1.

Schumachers betrokkenheid bij motorracen werd uiteindelijk overschaduwd door zijn terugkeer naar de Formule 1 in 2010 met het Mercedes-team. Zijn tijd op de Fireblade vertegenwoordigt daardoor een relatief korte maar intrigerende periode in zijn carrière, wat de historische waarde van deze specifieke motorfiets voor verzamelaars aanzienlijk verhoogt.

Op 25 september 2008 testte Schumacher de WSB Hanspree Ten Kate Honda van Kenan Sofuoglu op Magny-Cours.

Honda Fireblade in perspectief

In de periode 2008-2010 bevond de Honda CBR1000RR Fireblade zich in een sterk competitieve markt van superbikes. Het model werd gewaardeerd om zijn uitgebalanceerde rijgedrag en gebruiksvriendelijke vermogensafgifte, zelfs in vergelijking met concurrenten zoals de Yamaha YZF-R1, Kawasaki Ninja ZX-10R, Suzuki GSX-R1000 en de toen net geïntroduceerde BMW S1000RR.

Een standaard CBR1000RR uit die periode kostte in Nederland ongeveer €15.000 tot €18.000, maar de racespecificaties van Schumachers exemplaar verhoogden de oorspronkelijke waarde tot naar schatting €45.000. De recente veilingprijs van €64.800 vertegenwoordigt dus niet alleen de technische waarde van de motorfiets, maar vooral de historische en verzamelwaarde verbonden aan Schumachers eigenaarschap.

De verkoop onderstreept een bredere trend in de veilingwereld, waar voorwerpen met een directe connectie aan sporticonen zoals Schumacher steeds hogere prijzen opbrengen. Vergelijkbare verzamelobjecten, zoals racepakken, helmen en andere door Schumacher gebruikte voertuigen, hebben de afgelopen jaren eveneens recordbedragen opgebracht bij veilingen.

Doe mee aan het Ducati V2-testevent op 27 augustus in Zaltbommel

0
Ducati Multistrada V2

Op woensdag 27 augustus organiseert Motor.NL in samenwerking met Ducati een exclusief testevent van de V2-modellen bij Ducati Zaltbommel. Schrijf je nu in om kennis te maken met het volledig V2-gamma aan Ducati-motoren.

Het testevent vindt overdag plaats. Van deze dag maken wij een test- en videoverslag dat later in onze magazines, op onze website en ons YouTube-kanaal zal verschijnen.

Je test de Ducati V2-motoren op een door ons uitgezette route. We verzamelen om 09:30 uur bij Ducati Zaltbommel, hier word je ontvangen met een kop koffie en wat lekkers. Ook wordt de lunch geheel verzorgd. Na de route sluiten we rond 16:30 uur weer af in Zaltbommel. Het enige wat jij moet doen is je motorspullen meenemen, je rijbewijs en goede zin!

Uit alle inzendingen zullen wij op woensdag 13 augustus een selectie van drie motorrijders maken. Heb je op maandag 18 augustus nog niets van ons gehoord, dan behoor jij deze keer helaas niet tot de gelukkigen.

Ben je in de markt voor één van de V2-modellen of twijfel je tussen twee modellen? Dan is dit testevent de uitgelezen kans om ze aan de tand te voelen. Motoren die we deze dag gaan testen:

  • Panigale V2
  • Streetfighter V2
  • Multistrada V2

Je gaat deze dag sowieso een ritje maken op alle modellen.

Schrijf je hier in voor het Ducati V2-testevent

Troy Bayliss ernstig gewond na ongeval met elektrische offroad

0

Troy Bayliss, de drievoudig wereldkampioen Superbike en MotoGP-fenomeen, heeft de motorwereld opgeschrikt met een ernstig ongeval tijdens het rijden op een offroad-motorfiets. De 56-jarige Australische racelegende liep zeven gebroken ribben, een klaplong en een gebroken sleutelbeen op. Dit ongeluk vond plaats terwijl hij nog herstellende was van een eerder opgelopen gebroken enkel.

Fietsen met Troy Bayliss over TT Circuit Assen

Hoewel niet officieel bevestigd, wijzen verschillende berichten in de motorsportmedia erop dat Bayliss mogelijk op een Stark Varg elektrische motorfiets reed ten tijde van het ongeval.

Troy Bayliss maakt het naar omstandigheden goed.

Honda’s elektrische revolutie: De EV Fun Concept komt eraan

0

Honda heeft de motorwereld verrast met het onthullen van een teaser voor hun nieuwe EV Fun Concept, een volledig elektrische naked motorfiets die een belangrijke stap vormt in het streven van de Japanse fabrikant naar koolstofneutraliteit. De eerste beelden van dit prototype werden in juli 2025 vrijgegeven, met een volledige onthulling die naar verwachting op 2 september 2025 zal plaatsvinden. Deze ontwikkeling markeert Honda’s serieuze intrede in de markt voor elektrische motorfietsen van grotere capaciteit.

Wat we weten over de Honda EV Fun Concept

Hoewel Honda nog spaarzaam is met technische details, bieden de teaserafbeeldingen inzicht in wat we kunnen verwachten. Het ontwerp volgt duidelijk de naked bike-filosofie met een sportieve uitstraling. Het meest opvallende kenmerk is de LED-strip die fungeert als koplamp, wat een futuristische toets aan het ontwerp geeft.

Op basis van Honda’s huidige technologische capaciteiten en de ‘Fun’ aanduiding in de naam, kunnen we een elektromotor verwachten met een vermogen tussen de 75 en 100 kW (100-134 pk). Dit zou zorgen voor een indrukwekkende acceleratie, kenmerkend voor elektrische aandrijving met direct beschikbaar koppel. In lijn met de meeste elektrische motorfietsen zal de EV Fun Concept waarschijnlijk een transmissie met één versnelling hebben, wat zorgt voor een naadloze vermogensafgifte.

Batterij en bereik

Honda heeft zich recentelijk sterk gericht op de ontwikkeling van solid-state batterijen, een technologie die aanzienlijke voordelen biedt ten opzichte van traditionele lithium-ion batterijen. In februari 2025 opende Honda een nieuwe productiefaciliteit in Sakura, Japan, specifiek gericht op de ontwikkeling van deze batterijsoort. Hoewel het niet zeker is of de EV Fun Concept direct van deze technologie zal profiteren, wijst dit wel op Honda’s langetermijnvisie voor elektrische mobiliteit.

Voor de EV Fun Concept kunnen we een batterijcapaciteit van 10-15 kWh verwachten, wat een realistisch bereik in de stad zou bieden van ongeveer 150-200 kilometer. De laadtijd zou naar verwachting 4-6 uur bedragen bij gebruik van een standaard stopcontact, terwijl snelladen (Level 2, 240V) dit zou kunnen terugbrengen tot 1-2 uur.

Honda’s elektrische Fireblade-opvolger: Patent onthult hoogwaardige Superbike-concept

Onderstel en rijgedrag

Op het gebied van onderstel zal de EV Fun Concept waarschijnlijk worden uitgerust met upside-down voorvorken, vermoedelijk van 41-43mm, geleverd door Showa of KYB gezien Honda’s bestaande relaties met deze leveranciers. Voor de achtervering is een monoshock-configuratie waarschijnlijk, met instelbare voorspanning en mogelijk ook instelbare uitgaande demping.

Het frame is moeilijk te onderscheiden uit de teaserafbeeldingen, maar zowel een buizenframe als een gegoten aluminium frame zijn plausibele opties. Een buizenframe zou goed passen bij de naked bike-esthetiek, terwijl een gegoten aluminium frame uitstekende stijfheid en ontwerpflexibiliteit zou bieden.

Uitrusting en elektronica

Gegeven de huidige trends in de motorindustrie, met name in het premiumsegment, kunnen we verwachten dat de EV Fun Concept voorzien zal zijn van moderne elektronica. Dit omvat waarschijnlijk verschillende rijmodi die de vermogensafgifte en regeneratief remmen aanpassen aan verschillende rijomstandigheden, zoals Sport, Eco en Rain.

Tractiecontrole is een zeer waarschijnlijk, vooral gezien het onmiddellijke koppel dat elektrische motoren leveren. Daarnaast kunnen we Bluetooth-connectiviteit verwachten voor smartphoneintegratie, mogelijk inclusief navigatie, muziek en gespreksbeheer, weergegeven op een TFT-display.

Honda’s bredere elektrische strategie

De Honda EV Fun Concept mikt op de groeiende markt van elektrische motorfietsen, die volgens een rapport van MarketsandMarkets tegen 2030 een waarde van 40,9 miljard dollar (ongeveer 37,8 miljard euro) zal bereiken, met een samengestelde jaarlijkse groei van 7,5% vanaf 2020. Deze groei wordt gedreven door milieubewustzijn, stijgende brandstofkosten en vooruitgang in batterijtechnologie.

De EV Fun Concept past in Honda’s bredere strategie om tegen 2050 koolstofneutraliteit te bereiken. De ontwikkeling van solid-state batterijen speelt hierin een cruciale rol, met potentiële voordelen zoals kleiner formaat, lichter gewicht, sneller laden, verbeterde veiligheid en lagere kosten. Hoewel de EV Fun Concept mogelijk niet direct met solid-state batterijen zal worden uitgerust, wijst deze technologische investering op Honda’s toewijding aan elektrische mobiliteit op lange termijn.

Met de introductie van de EV Fun Concept positioneert Honda zich als een serieuze speler in de markt voor elektrische motorfietsen, waarbij het bedrijf voortbouwt op zijn reputatie voor betrouwbaarheid en innovatie. Naarmate de officiële onthulling nadert, kunnen we een meer gedetailleerd geven.

TankTasTocht #4 Drenthe: rollen rond Ruinen

0
Drenthe

Bij de eerste lichtstralen van de dag staat de schaapsherder in Ruinen op om zijn kudde Drentse heideschapen uit de schuur te laten voor een actieve dag in de buitenlucht. Met vierhonderdvijftig schapen (zonder lammetjes), een groep border collies om alles in toom te houden en twee Karpatische honden ter bescherming tegen wolven, is hij klaar voor de dag.

Deze kudde trekt over het Nationaal Park Dwingelderveld, dat prachtige natuur biedt, maar waar motoren niet zijn toegestaan. Geen probleem, want de route die Bernard en ik hebben uitgezet, biedt voldoende natuurpracht. Met één druk op de knop starten we onze motoren bij Hotel Stubbe, onze uitvalsbasis in Ruinen. We hebben een serie brinkdorpen aan elkaar geregen tot een onvergetelijke Drenthe-toer. Deze brinken zijn zo kenmerkend voor de oerprovincie Drenthe, net als hunebedden en de Tourist Trophy.

Heide en zandwegen

Via het Koekangerveld komen we onderweg bij het hoogste punt van Drenthe, dat slechts zeventien meter boven zeeniveau ligt. Hoewel dat niet indrukwekkend is, zijn er gelukkig tal van andere hoogtepunten te ontdekken, waaronder de brinkdorpen. Herberg ’t Knooppunt in Havelte heette vroeger De Brink, en op de gevel van deze herberg, die ooit diende voor postkoetsen, is dat terug te zien. Aan de overkant van de straat staat een beeld van een man en een vrouw die samen een ei of een witte bal vasthouden, waarmee de inwoners van Havelte aangeven dat hun dorp de Parel van Drenthe is.

Dwingeloo trekt ook onze aandacht. Op de Dorpsakker hebben de bewoners graan en bloemen geplant, een oude traditie, want onder de Siepelkerk werden eeuwenlang voedselgewassen verbouwd. Dwingeloo is eveneens een brinkdorp, waar de brink vroeger diende als gemeenschappelijk veld voor het vee en het planten van bomen. Omringd door essen en akkers, heeft de natuur hier zijn gang kunnen gaan, terwijl in het Nationaal Park Drents-Friese Woud de natuur ook zichzelf mag zijn.

Bij De Haar rijden we langs de ingang van het TT-circuit. Assen ligt dichtbij, maar wij richten ons op het brinkdorp Vries, ten noorden van onze motorhoofdstad. De route slingert door het Nationaal Park van de Drentse Aa, waar het Balloërveld onderdeel van uitmaakt. Dit gebied bestond aanvankelijk uit heide en zandgronden, maar tijdens de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw werden bossen aangeplant als werkgelegenheidsproject. De aanvoer van hout uit Rusland was door de Februarirevolutie en de gevolgen daarvan niet gegarandeerd. Dankzij deze geschiedenis rijden we nu door een koel stuk bos.

TankTasTocht #3 De Linge, Gelderland/Utrecht: Langs de Amazone van de Lage Landen

Grafheuvels van zwerfkeien

De molen in Rolde is de kleinste van Drenthe en staat er zeker al sinds 1873. Op zwart-witfoto’s uit 1925 is te zien hoe de molen boven de voorbijrijdende coureurs uittorent. Hier begon honderd jaar geleden de allereerste Tourist Trophy, maar de route was destijds al te gevaarlijk voor de motoren. Het parcours bevatte een bruggetje met houten planken en een scherpe bocht van grind naar zand, wat zelfs toen als onveilig werd beschouwd. Daarom werd de TT vanaf 1926 over een ander parcours gereden, tot en met 1954 door Assen en Hooghalen.

Zuidlaren heeft de meeste brinken van Drenthe. Op een van deze zeven brinken staat een beeld van Berend Botje in zijn bootje, dat wat verloren lijkt te zijn tussen alle nieuwbouw. Dit dorp is erg toeristisch met veel winkels en horeca, dus kiezen we voor de rustige achterwegen en passeren oude kazernes en boerderijen, brinken en essen. Het is niet altijd duidelijk wat een brink is en wat een gewoon grasveld met bomen eromheen.

Eext heeft ook minstens één brink, met daarop een paard dat is geschonken door de Vereniging voor Volksvermaken. Even verderop staat de winnaar van de verkiezing Boom van het Jaar Drenthe 2018. Onder de rode beuk staat een houten hokje met informatie over deze eer. In Drouwen stoppen we even bij de hunebedden D19 en D20, die net zo Drents zijn als de TT en de brinken. Deze hunebedden zijn de oudste monumenten van Nederland, gebouwd door de eerste boeren van Noord-Europa als grafheuvels van zwerfkeien. Met een beetje fantasie kun je zeggen dat het Trechterbekervolk op deze manier de eerste brinken in Drenthe creëerde. Na de hunebedden gaat de Steenhopenweg verder langs bossen en akkers.

We komen in het Staatsbos op een klinkerweg die zo in de eerste TT-route had kunnen passen. Hier zijn brede sturen en sterke schouders van groot belang, want het wegdek was ooit heel gebruikelijk. De Koesteeg van Borger is weer zo’n stukje Drentse geschiedenis. Ooit was het een smalle onverharde weg met bochten, kuilen en hobbels, maar de gemeente Borger weigerde de weg te verharden, waardoor de TT na 1925 over een andere route moest worden geleid. Tegenwoordig is de Koesteeg geasfalteerd en omzoomd met prachtige rijen bomen. We steken de N34 over en maken via Grolloo en Schoonoord een extra lus om het TT-parcours van 1925 compleet te maken.

Parallelle karrensporen

Drenthe biedt werkelijk veel hoogtepunten, zoals historische schansen uit de Tachtigjarige Oorlog. Bij Valthe is er een schans op de originele locatie nagemaakt. In de jaren twintig van de zestiende eeuw werd de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden bedreigd door buitenlandse invasies, wat leidde tot het bouwen van verdedigingswerken op strategische plaatsen. Zo werd de Valtherdijk door het Boertangermoeras versterkt met aarden wallen en bastions voor artillerie. Dit bleek effectief, want toen de bisschop van Münster, Bommen Berend, in 1665 Groningen wilde veroveren, ontdekte hij dat er in Valthe een krijgsmacht was gelegerd. Hierdoor besloot hij om rechtsomkeert te maken. Hoewel de schans na het vertrek van de soldaten verviel, wisten de inwoners van Valthe in 2022 de schans opnieuw op te bouwen.

Alle brinkdorpen in Drenthe zijn pareltjes, maar Odoorn is bijzonder mooi. Met een geschiedenis die vijfduizend jaar teruggaat, is het een van de oudste dorpjes van Nederland. De kern ervan is meerdere keren verplaatst, maar de charme is intact gebleven. In de muren van het kerkje uit de twaalfde eeuw zijn zwerfkeien verwerkt die eerder voor hunebedden zijn gebruikt. Zo heeft Drenthe zijn oude bouwmaterialen altijd hergebruikt. Van de ooit tachtig hunebedden die in Drenthe stonden, zijn er nu nog maar vierenvijftig over. Drenthe is oeroud; de prehistorische boerderijen en hunebedden lagen langs de oudste hoofdweg van Nederland, die meer dan vijfduizend jaar geleden de Hondsrug volgde en bestond uit een brede waaier van parallelle karrensporen.

Toertocht de Noordkaap van Nederland: voor het donker weer thuis

Wij vermijden de moderne hoofdwegen en kiezen voor zijpaden om Emmen heen, en voegen de brinkdorpen Westenesch, Benneveld, Aalden en Eursinge toe aan onze route. Waarom zouden we ons haasten? In het eeuwenoude tempo van Drenthe valt er veel te genieten. In Ruinen drijft de schaapsherder zijn kudde terug de kooi in en verzamelt zijn honden om zich heen. Bernard en ik zetten onze motoren bij ons hotel op stal. Met een drankje op het terras blikken we terug op de tocht van vandaag en de hoogtepunten die Drenthe rechtvaardigen als de OER-provincie van Nederland.

Foto’s: Bernard Stikfort

Rennerskwartier Ruinen
Het brinkdorp Ruinen is perfect gelegen voor een motortocht door Drenthe. Bij Hotel De Stobbe zijn motorrijders erg welkom. Het hotel biedt stalling voor motorfietsen, een zwembad, een restaurant en moderne kamers. Zo is onthaasten een fluitje van een cent.

Download de route Drenthe: rollen rond Ruinen