Galfer, een gerenommeerde naam in hoogwaardige remsystemen voor tweewielers, introduceert de Floatech Road remschijf – een innovatie die rechtstreeks voortkomt uit de technologie die werd ontwikkeld voor de MotoGP-racerij. Deze nieuwe remschijf brengt race-expertise naar straatmotoren en belooft een significante verbetering in remkracht, gevoel en duurzaamheid voor dagelijkse motorrijders.
De Floatech Road technologie is geboren op het circuit, waar deze bijdroeg aan het Moto2-kampioenschap van Ai Ogura en team MSI. Na dit succes hebben Galfer’s ingenieurs de technologie verfijnd om deze geschikt te maken voor straatgebruik. Toprijders zoals Dennis Foggia, Lorenzo Baldassarri en Marco Melandri hebben meegewerkt aan de ontwikkeling en het testen van deze remschijven, waarbij ze hielpen de wrijvingscoëfficiënt en remstabiliteit te optimaliseren voor alledaagse rijomstandigheden.
Het resultaat is een remschijf die de precisie en kracht van racecomponenten combineert met de betrouwbaarheid en duurzaamheid die nodig zijn voor dagelijkse ritten, of het nu gaat om druk stadsverkeer of bochtige bergwegen.
Technologische innovaties
Het hart van de Floatech Road is het gepatenteerde verbindingssysteem tussen de remschijf en de naaf, dat gebruik maakt van titanium nitride (TiN) nokken en veren van veerstaal. Dit systeem, ontwikkeld in 2022 voor internationale competities, vermindert lawaai en trillingen aanzienlijk terwijl het een nauwkeurigere respons en een langere levensduur van het remsysteem biedt.
De ‘zwevende’ beweging van de schijf zorgt voor een perfecte uitlijning met de remblokken, wat resulteert in een onmiddellijke en voorspelbare remwerking. De remschijf zelf is gemaakt van hoogwaardig koolstofhoudend roestvrij staal (AISI 420), bekend om zijn uitstekende slijtvastheid en warmteafvoer. De naaf is gefabriceerd uit volblok aluminium 7075-T6 legering, een materiaal dat ook in de luchtvaartindustrie wordt gebruikt vanwege de combinatie van lichtgewicht en sterkte.
Belangrijk voor straatrijders is dat de Floatech Road volledig is gecertificeerd volgens de Europese ECE R90-norm, wat garandeert dat het voldoet aan alle veiligheidseisen voor straatgebruik en compatibel is met ABS-systemen.
Voordelen voor dagelijkse rijders
De Floatech Road biedt verschillende belangrijke voordelen:
Verbeterde remkracht met behoud van fijngevoeligheid, waardoor zowel noodstops als subtiel remmen mogelijk zijn
Superieur thermisch gedrag, dat consistente remprestaties garandeert zelfs bij herhaaldelijk intensief gebruik
Verminderd lawaai en trillingen, wat resulteert in een comfortabelere rijervaring
Langere levensduur van zowel de remschijven als de remblokken dankzij het zwevende systeem dat optimale uitlijning garandeert
De ideale remblokken voor gebruik met deze schijven hebben een wrijvingscoëfficiënt tussen 0,45 en 0,55 (GG-klasse), wat een perfecte balans biedt tussen remkracht en controle
Testrijders en experts zijn enthousiast over de verbetering die deze remschijven bieden. Volgens een recensent van Visordown zorgt het geavanceerde zwevende systeem voor een stabielere en beter controleerbare remervaring, zelfs in extreme situaties. Testers van Rideapart bevestigen dat wanneer de Floatech schijven worden gecombineerd met Galfer’s G1310 remblokken, ze superieure remprestaties leveren dankzij het lagere gewicht van de rotor en de optimale uitlijning met de remblokken.
Beschikbaarheid en prijs
Hoewel specifieke prijzen voor de Nederlandse markt nog niet zijn bevestigd, wordt verwacht dat een enkele Floatech Road remschijf tussen de 350 en 450 euro zal kosten, afhankelijk van het motormodel en de verkoper. Geïnteresseerde motorrijders kunnen het beste contact opnemen met Nederlandse Galfer-dealers voor nauwkeurige prijsinformatie en beschikbaarheid.
Hét TT-moment van Jurgen van den Goorbergh (17): in gevecht met Sete Gibernau (5) om de koppositie in de 500cc.
Nederlandse overwinningen in de TT zijn zeldzaam, héél zeldzaam. Slechts Wil Hartog, Jack Middelburg, Paul Lodewijkx, Egbert Streuer, Bernard Schnieders en Hans Spaan lieten het Wilhelmus klinken op de GP’s in Assen. Toch zijn er talloze andere unieke en soms bijna vergeten TT-momenten waarin Nederlanders de boventoon voerden. Momenten waarop alles perfect samenviel, of juist nét niet. Prestaties die minstens zo indrukwekkend waren als een zege. Ter ere van het 100-jarig bestaan van de TT sprak Motor.NL met acht Nederlanders met een bijzonder TT-verhaal.
Jurgen van den Goorbergh was de laatste Nederlander die aan de leiding reed in de 500cc tijdens de TT van Assen. Het duurde slechts even, maar de Brabander heeft meer ‘TT-records’ op zijn naam staan. Zo schreef hij waarschijnlijk de snelste crash ooit in Assen op zijn conto, toen hij met een snelheid van maar liefst 286 km/u onderuitging op de Veenslang. Ook wist hij als privérijder een knappe vierde plaats te behalen in de 250cc. Samen met Jurgen blikken we terug op zijn meest memorabele TT-momenten.
‘Een speciaal gevoel. De vele oranjefans gaven me altijd een extra boost, waardoor ik nét dat stapje extra kon zetten. Assen lag me vaak goed. Het was een intensief weekend met veel verplichtingen, maar door de jaren heen leerde ik daar beter mee om te gaan. Toch waren er ook TT’s waarbij ik simpelweg niet over het juiste materiaal beschikte om een goed resultaat neer te zetten. Op zulke momenten is de TT Assen allesbehalve leuk. Dan zou je liever bij een evenement in het buitenland zijn, want daar hoef je niet tientallen keren uit te leggen waarom het niet lukt.’
Wat vond je van de baan?
‘Het voormalige TT Circuit Assen was de mooiste en ik denk ook de moeilijkste baan op de kalender. De kombochten, met hun unieke verkanting, waren een enorme uitdaging en boden de kans om echt het verschil te maken. Destijds kon je nog spreken van een klein thuisvoordeel. We reden namelijk veel NK’s in Assen, waardoor ik de baan door en door kende. Op bepaalde snelle secties, zoals het Meeuwenmeer en de Ramshoek, was ik altijd erg sterk.’
Je hebt waarschijnlijk de snelste crash ooit in Assen op je naam staan.
‘Dat denk ik ook. Het gebeurde in 1999, toen ik reed voor MuZ. Net voor Assen, tijdens de Grand Prix in Barcelona, had ik mijn eerste poleposition behaald in de 500cc. Maar in de trainingen op Assen ging het mis in de Ruskenhoek. Er was een technisch probleem aan de voorkant, al weet ik nog steeds niet zeker of het aan de band of de remmen lag. Ineens was ik de controle kwijt. De datarecorder gaf een snelheid van 286 km/u aan. Destijds experimenteerden we veel met banden en remmen, dus er moet iets kapot zijn gegaan.’
Na je poleposition en achtste plek in Barcelona werd je dertiende in Assen. Had de crash invloed op dat resultaat?
‘Ik denk het niet. Bij de crash gleed ik alleen maar en kwam gelukkig nergens tegenaan. Het werd wel even behoorlijk heet aan mijn achterzijde, maar twintig minuten later zat ik alweer op de motor. De MuZ wilde totaal niet sturen in Assen. Achteraf bleek dat het frame niet opgewassen was tegen de enorme krachten in de kombochten. De motor begon constant te schudden bij de snelle wisselingen van links naar rechts. Mijn teamgenoot Luca Cadalora wilde zelfs niet verder en stopte ermee. Op vloeiende circuits met lange doordraaiers zoals Barcelona en Brno – waar ik ook op pole stond – ging het veel beter.’
Het duel om de vijfde plaats in de 250cc-race van 1995: Patrick van den Goorbergh (16) nét voor broertje Jurgen van den Goorbergh (17) en Jean-Philippe Ruggia (6).
Even terug in de tijd; kun je je eerste TT Assen nog herinneren?
‘Ik moet een jaar of tien of elf zijn geweest. Net als veel lezers heb ik vroeger op het talud geslapen, nadat we uit de ‘Nacht van Assen’ kwamen. Van slapen kwam natuurlijk weinig terecht en vroeg in de ochtend begon de 80cc al met trainen. Destijds waren er tijdens de ‘Nacht van Assen’ allerlei evenementen, zoals karten, crossen en trialrijden. Dat kun je je nu bijna niet meer voorstellen. Mijn vader heeft ooit nog een trialdemonstratie gegeven in de stad en daar was ik als kleine jongen bij.’
Vanaf wanneer was je serieus met racen bezig?
‘Tot mijn vijftiende interesseerde het mij eigenlijk niet zo. Mijn broer Patrick was toen al aan het racen, terwijl ik als kleine snotneus hem vooral uitdaagde en beweerde dat ik sneller zou zijn. Zelf begon ik pas met racen toen ik zestien was. Tegen die tijd reed Zonta al in de Grand Prix. Bizar hoe de tijden zijn veranderd.’
Op je twintigste won je al de 250cc-race voor het Europees kampioenschap in 1990.
‘Dat was tijdens de TT, in de tijd dat er nog de Speedweek was. Het was een geweldig duel met mijn broer Patrick en Leon van der Heijden; drie Nederlanders die streden om de winst. Patrick en ik reden allebei op een Yamaha. Die motor stuurde fantastisch, maar was lang niet zo snel als de Aprilia van Leon. In die race hebben Patrick en ik elkaar een beetje geholpen; het maakte ons niet uit wie er zou winnen, zolang het er maar één van ons was. Patrick wist een klein gaatje voor mij te creëren. We voelden elkaar wel goed aan.’
In de Grand Prix hebben Patrick en jij ook veel tegen elkaar gereden in de 250cc. Hoe ging dat?
‘Op de baan waren we concurrenten. Het kon er soms hard aan toe gaan, maar we hebben nooit mot gehad en leefden juist erg met elkaar mee. In verschillende TT’s hebben we tegen elkaar gestreden voor een goed resultaat. In 1995 zaten we allebei in een groepje dat vocht om de vijfde plaats. In de laatste ronde – of eigenlijk de laatste sector – begon het ineens te regenen. Dat kan bijna alleen in Assen; regen op bepaalde delen van het circuit terwijl het elders droog is. Veel rijders verkeken zich daarop, wij ook. We gingen allebei onderuit. Patrick kwam hard ten val en had flinke schade, waardoor hij lopend de finish moest halen om nog een paar punten te pakken. Dat was ontzettend zuur voor hem. Ik had slechts een schuivertje en kon mijn motor aan de praat houden, waardoor ik alsnog een mooi resultaat (P6) behaalde.’
In 1996 behaalde je je beste resultaat in Assen met een vierde plaats in de 250cc.
‘Van het verloop van die race is mij niet zo veel bijgebleven. Ik reed toen op een vrij standaard Honda en moest het opnemen tegen de fabrieksrijders. In die tijd waren de verschillen in motoren heel groot. Ik weet zeker dat ik met een fabrieksmotor had kunnen meestrijden om overwinningen en meerdere podiumplaatsen had kunnen behalen in de 250cc.
Je grootste verrassing kwam een jaar later. In je debuutjaar in de 500cc stond je direct op de eerste startrij in Assen.
‘Dat was echt een bizar rondje. Ik reed op een standaard Honda V2, terwijl mijn concurrenten op de veel snellere viercilinders reden. Dit was waarschijnlijk mijn beste rondje ooit op Assen. Destijds waren er nog verschillende bandenfabrikanten. Ik reed met Dunlop, die een speciale kwalificatieband had gemaakt. Op dat moment was het gewoon een kwestie van oogkleppen op en gáán. Eigenlijk kon het helemaal niet.’
Meervoudig wereldkampioen Mick Doohan stond op poleposition. Wat zei hij tegen je?
‘Mick haalde er een beetje zijn neus voor op. Hij kende mij toen nog niet en zag me vooral als een lokale held. Later hebben we elkaar beter leren kennen. Helaas eindigde mijn race eigenlijk al in de verkenningsronde. De motor was te arm afgesteld en ik voelde meteen dat er iets niet goed zat. Op de grid was er niets meer aan te doen en binnen twee ronden was mijn race voorbij.’
En dan je meest bijzondere moment in Assen: in 2000 reed je even aan de leiding in de 500cc. Kun je dat moment nog omschrijven?
‘De race werd stilgelegd vanwege regen en er kwam een herstart. De baan was halfnat, en terwijl de meesten op slicks stonden, koos zo’n 10% – waaronder ik – voor intermediates. In de opwarmronde voelde het al geweldig aan. Ik startte ergens rond de vijftiende plek, maar in de eerste ronde haalde ik iedereen aan alle kanten in. Ik koos vaak voor de buitenste lijn, omdat het daar door de verkanting minder nat was. Op het laatste stuk van het circuit ging ik voorbij aan Rossi en Gibernau. En toen… reed ik heel even aan de leiding.’
1 van 2
Hét TT-moment van Jurgen van den Goorbergh (17): in gevecht met Sete Gibernau (5) om de koppositie in de 500cc.
Jurgen eindigde als negende, maar werd de held van TT Assen in 2000.
Hoe voelde dat moment?
‘Het was een bijzonder gevoel, vooral omdat ik reed op een motor waarmee je eigenlijk niet aan de leiding kón gaan in de 500cc. Voor mij was dit hét moment van Assen; geen vierde plaats in de 250cc kan daar tegenop. Overal langs de baan juichten mensen. Het duurde maar kort, want op het rechte stuk werd ik alweer ingehaald. De baan droogde snel op, mijn banden gingen eraan en ik zakte al vrij snel een paar plaatsen terug.’
Je beleeft de TT nu als vader en begeleider van Zonta. Hoe is het tegenwoordig met de spanning?
‘Zelf op de motor zitten is eigenlijk veel makkelijker, want dan heb je het stuur in handen en alles onder controle. Inmiddels ben ik wat relaxter tijdens de TT, maar in Zonta’s eerste jaar (2022) vond ik het best lastig. Er kwam zoveel op hem af en hij was toen pas zestien jaar. Gelukkig zijn rijders tegenwoordig al veel meer gewend op het gebied van media-aandacht. Bij de Red Bull Rookies worden ze daar al op voorbereid en weten ze goed hoe ze ermee om moeten gaan. In onze tijd moesten we dat zelf nog maar een beetje zien uit te vinden.’
1 van 4
Volgens Jurgen zelf was dit zijn allerbeste rondje over TT Circuit Assen: de 500cc-kwalificatie in 1997 op de Honda NSR500 V2 van Millar MQP.
: De persconferentie na de 500cc-kwalificatie in 1997, met van rechts naar links: Mick Doohan, Doriano Romboni, Carlos Checa en de grote verrassing: Jurgen van den Goorbergh.
De snelste crash ooit in Assen! In 1999 ging Jurgen van den Goorbergh met 286 km/h onderuit. Dat leverde flinke brandplekken in zijn pak op.
De familie Van den Goorbergh staat voor een unieke mijlpaal. Je vader Piet scoorde al punten tijdens de TT van 1973 in de 125cc, jij en Patrick deden dat natuurlijk ook. En als Zonta dit jaar in de top-vijftien eindigt, heeft de familie Van den Goorbergh met drie generaties punten behaald in de TT van Assen.
‘Dat is zeker bijzonder, zoiets zal vast niet eerder zijn voorgekomen. Grappig genoeg wisten we lange tijd niet eens dat mijn vader punten had gescoord. Dat hoorden we pas een paar jaar geleden van Jan Boer (MOTO73). Toen vertelde mijn vader zelf ook ineens: “Ja, ik ben bij de TT van Assen ook een keer negende geworden.” We wisten wel dat hij goed kon sturen in het NK, maar dat hij zo’n uitslag had gereden tijdens de TT, dat was nieuw voor ons. We hebben er met elkaar wel om gelachen. Voor Zonta zat het in Assen tot nu toe niet echt mee, maar hopelijk kan hij in 2025 een mooi resultaat neerzetten.’
Pole position in Assen
Jurgen van den Goorbergh stond tweemaal op pole position in de 500cc, maar niet in Assen. De enige Nederlander die ooit in de koningsklasse vanaf pole position vertrok tijdens de TT was Jack Middelburg in 1980. Middelburg wist die thuisrace bovendien op zijn naam te schrijven. In 1990 vertrok voor het laatst een Nederlander vanaf de beste startpositie tijdens een Grand Prix in Assen. Die eer ging naar Hans Spaan, die de snelste tijd neerzette in de 125cc. Het was destijds zelfs het derde jaar op rij dat Spaan pole position pakte in zijn thuisrace.
Wist je dat…
Jurgen van den Goorbergh is de enige Nederlander die punten heeft behaald in de huidige MotoGP-klasse, die sinds 2002 bestaat. In dat jaar werd Jurgen vijfde tijdens de Grand Prix van Australië, toen hij nog reed op een tweetakt 500cc-Honda. In 2005 scoorde hij als invaller een knappe zesde plaats in China, in een tijdperk waarin er alleen nog met viertaktmotoren werd gereden.
Foto’s: Henk Keulemans
TT-resultaten van Jurgen van den Goorbergh
Jaar
Klasse
Positie
1992
250cc
P10
1993
250cc
P15
1994
250cc
P9
1995
250cc
P6
1996
250cc
P4
1997
500cc
DNF
1998
500cc
P10
1999
500cc
P13
2000
500cc
P9
2001
500cc
P9
2002
500cc
P10
Voor zijn Grand Prix-carrière wist Jurgen van den Goorbergh in 1990 en 1991 de EK 250cc-race te winnen tijdens de Speedweek van de TT Assen.
Tegenwoordig is Jurgen in een andere rol actief in de Grand Prix: als vader en begeleider van zijn zoon Zonta.
De Britse motorcoureur Scott Redding heeft recent stevige kritiek geuit op wat hij ziet als een fundamentele transformatie van de MotoGP-competitiegeest. Tijdens de motorsportrepublica podcast liet de voormalige MotoGP-rijder weten dat het kampioenschap naar zijn mening te veel is veranderd van een ‘oorlog’ tussen rivalen naar een samenwerkingsverband tussen vriendelijke collega’s.
‘Nu houden ze elkaars handen vast. Het is geen diner met vrienden, het is een oorlog! Ik haatte mijn tegenstanders,’ verklaarde Redding onomwonden. Deze uitspraak is meer dan alleen een nostalgische verzuchting van een voormalig rijder, maar snijdt aan de kern van hoe MotoGP als sport is geëvolueerd.
Redding maakte in 2008 geschiedenis door op 15-jarige leeftijd (15 jaar en 170 dagen) de jongste Grand Prix-winnaar ooit te worden bij de Britse Grand Prix in de 125cc-klasse. Zijn carrière kende hoogtepunten, waaronder een tweede plaats in het Moto2-kampioenschap van 2013 met drie overwinningen, maar in de MotoGP-klasse (2014-2018) wist hij nooit door te breken tot de absolute top. Bij verschillende teams – Honda, Ducati en Aprilia – behaalde hij enkele podiumplaatsen, waaronder een tweede plaats bij de Dutch TT in Assen (2016), maar een Grand Prix-overwinning in de koningsklasse bleef uit.
Na zijn MotoGP-tijd vond Redding nieuw succes in het World Superbike Championship, waar hij in 2020 als tweede eindigde in het kampioenschap en bijdroeg aan de teamtitel voor Aruba.it Racing-Ducati.
Technologische revolutie verandert de competitiegeest
Reddings kritiek komt niet uit het niets. De MotoGP heeft de afgelopen jaren ingrijpende veranderingen ondergaan, zowel technisch als cultureel. Motorinhouden wisselden van 990 cc naar 800 cc en weer naar 1000 cc, met een geplande verkleining naar 850 cc in 2027. Aerodynamica is geëvolueerd van een bijzaak naar een essentieel onderdeel van motorprestaties, met complexe vleugels en stroomlijnkuipen.
De elektronische systemen hebben een nog grotere impact gehad. Geavanceerde regelsystemen voor tractie, start en rijhoogte hebben de rijdersvaardigheden deels vervangen door technologische oplossingen. Deze ontwikkelingen, bedoeld om veiligheid en competitie te verbeteren, hebben ook de dynamiek tussen rijders en teams fundamenteel veranderd.
Van oorlog naar samenwerking
De moderne MotoGP-cultuur kent een grotere nadruk op dataverzameling, teamwerk en strategische samenwerking. Rijders delen nu gegevens en werken samen aan strategieën om prestaties te optimaliseren. Dit staat in schril contrast met de ‘oorlogsmentaliteit’ die Redding voorstaat, waarbij rivalen elkaar werkelijk haatten en niets deelden.
Deze cultuurverandering heeft verschillende oorzaken. Enerzijds vereist de technologische complexiteit meer samenwerking. Anderzijds speelt de financiële realiteit een grote rol. Het runnen van een MotoGP-team kost tussen de €10 miljoen en €15 miljoen per jaar voor een satellietteam. De topcoureurs verdienen tussen €1 miljoen en €5 miljoen jaarlijks, met Marc Márquez als uitschieter met een geschat basissalaris van ongeveer €14,8 miljoen ($16 miljoen).
Verschillende perspectieven binnen de MotoGP-gemeenschap
De meningen over deze ontwikkeling zijn verdeeld. Sommigen, zoals Redding, verlangen terug naar de tijden van intense rivaliteiten zoals tussen Valentino Rossi en Jorge Lorenzo of Rossi en Sete Gibernau. Anderen argumenteren dat de huidige professionele omgeving duurzamer is, veiliger voor de rijders en beter voor de technologische vooruitgang.
Ducati-teammanager Davide Tardozzi heeft bijvoorbeeld verklaard dat interne rivaliteit niet hoeft te ontaarden in teamvernietigende vetes, terwijl hij erkent dat competitie tussen teamgenoten een inherent deel van de sport is. Kleinere teams zien samenwerking vaak niet als keuze maar als noodzaak om te kunnen concurreren met de grotere fabrieksploegen.
Een veranderende sport in evenwicht
Reddings kritiek is geen simpele uiting van nostalgie, maar een scherpe observatie van de evolutie van MotoGP. Terwijl hij verlangt naar de ongepolijste rivaliteiten van weleer, heeft de sport onmiskenbaar nieuwe dimensies ontwikkeld. De moderne MotoGP-rijder moet navigeren in een complexe wereld waarin individuele ambitie constant wordt getemperd door de behoefte aan teamwerk, financiële zekerheid en een zorgvuldig beheerd publiek imago.
De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden: een sport die zijn competitieve karakter behoudt, maar erkent dat zelfs gladiatoren bondgenoten nodig hebben in het aangezicht van steeds complexere uitdagingen.
De samenwerking tussen Arai en de Isle of Man TT gaat terug tot 1984, toen legendarische coureurs Joey Dunlop en Brian Reid voor het eerst Arai-helmen droegen op het beruchte Snaefell Mountain Course. Deze samenwerking evolueerde in de afgelopen vier decennia tot een hechte partnerschap waarin veiligheid en prestaties centraal staan. 2024 markeerde Arai’s 40-jarig jubileum bij de IOMTT, een belangrijke mijlpaal die verder reikt dan eenvoudige sponsoring.
De relatie tussen Arai en de TT is symbiotisch. De extreme eisen van ’s werelds meest uitdagende motorrace hebben direct invloed gehad op de evolutie van Arai’s helmen. Topcoureurs zoals Michael Dunlop, die in 2024 zijn 29e TT-overwinning behaalde, evenals legenden als John McGuinness, Ian Hutchinson en wijlen Robert Dunlop, vertrouwden allemaal op Arai voor hun veiligheid. Hun ervaringen, crashes en overwinningen hebben een onmisbare bijdrage geleverd aan Arai’s ontwerpfilosofie.
De RX-7V EVO Isle of Man TT 2025 Edition
De 2025 IOMTT Limited Edition is gebaseerd op Arai’s topmodel, de RX-7V EVO. Deze helm is voorzien van Arai’s geavanceerde Peripheral Belted Structural Net Composite (PB-SNC2) schaal, een complexe opbouw van Super Fiber en synthetische vezels die resulteert in een robuuste maar lichte constructie. Cruciaal voor de veiligheid is de multi-density EPS voering die ontworpen is om energie bij een impact te absorberen en te verspreiden.
De helm voldoet aan de strikte ECE 22.06 veiligheidsnorm, wat een uitgebreide reeks impacttesten vereist die realistische crashscenario’s nabootsen. Het Variable Axis System (VAS) vizier-mechanisme verbetert het vermogen van de helm om bij impact af te glijden, waardoor het risico op rotationele hoofdblessures vermindert.
Naast veiligheid biedt de RX-7V EVO ook optimaal comfort voor de rijder. Een complex ventilatiesysteem met meerdere inlaat- en uitlaatopeningen zorgt voor een constante stroom frisse lucht. De binnenschaal is gemaakt van vochtafvoerend, antimicrobieel materiaal dat tijdens intensieve ritten koel en droog blijft. Deze voering is volledig uitneembaar en wasbaar. Het Facial Contour System (FCS) zorgt voor een nauwsluitende en comfortabele pasvorm, terwijl extra details zoals uitsparingen voor communicatiesystemen en een Emergency Release System (ERS) de functionaliteit verder verbeteren.
Opvallend design met Manx-symboliek
Visueel is de Arai 2025 IOMTT Limited Edition een echte blikvanger. Het ontwerp incorporeert het nieuwe kleurenschema van de TT, gelanceerd in 2024, met opvallende vlakken in oranje, blauw en wit. Het dubbele TT-logo is prominent aanwezig op de zijkanten, in een dynamisch patroon dat uitstraalt vanaf het centrum om een gevoel van snelheid en beweging te creëren.
De Triskelion, beter bekend als de ‘Drie Benen van Man’, een symbool diep verankerd in de geschiedenis van het eiland Man, siert de kruin van de helm en vertegenwoordigt de onverzettelijke geest van het eiland. De iconische tekst ‘Ellan Vannin’ (Isle of Man in het Manx) en een nieuw Limited Edition logo completeren het ontwerp. Sinds 2007 worden de ontwerpen verzorgd door Aldo Drudi, een langdurige samenwerkingspartner van Arai, en deze limited editions zijn uitgegroeid tot felbegeerde verzamelobjecten.
Specificaties en beschikbaarheid
De helm is momenteel in het Verenigd Koninkrijk te pre-orderen voor ongeveer €1.000. Hoewel de Nederlandse prijzen nog niet bevestigd zijn, kunnen liefhebbers een vergelijkbaar prijspunt verwachten tussen €900 en €1.200 als deze beschikbaar komt bij Nederlandse retailers.
D3O, opgericht in 1999 door snowboarder Richard Palmer, staat op het punt een potentieel levensreddende helmliner (voering) voor motorhelmen te introduceren in 2027. Deze technologische innovatie is geen kleine stap voorwaarts, maar een mogelijk keerpunt in de motorveiligheid. Palmer, gefrustreerd door oncomfortabele bescherming tijdens zijn snowboardsessies, had een simpele maar revolutionaire visie: ontwikkel beschermingsmateriaal dat zacht en flexibel is onder normale omstandigheden, maar direct verhardt bij impact.
De ontwikkeling van deze technologie verliep niet zonder hindernissen. D3O heeft jarenlang geïnvesteerd in uitgebreide tests en strategische partnerschappen om hun concept te perfectioneren. De doorbraak kwam in 2005, toen het Amerikaanse Olympische skiteam D3O-bescherming adopteerde – een cruciale validatie die deuren opende naar nieuwe markten, waaronder militaire toepassingen, consumentenelektronica en industriële werkkleding.
De technologie achter de innovatie
Het unieke aan D3O-materiaal is dat het is gemaakt van een gepatenteerd polymeer waarvan de moleculen vrij bewegen in rusttoestand, maar zich aan elkaar vergrendelen bij impact. Deze eigenschap maakt het mogelijk om bescherming te bieden zonder comfort op te offeren. Deze technologie wordt al toegepast in diverse sectoren, van Formule 1-componente tot smartphone-beschermhoesjes.
De aankomende helmliner bouwt voort op het ‘Amp’-concept dat D3O in 2022 onthulde. Dit concept integreert een dunne laag reactief beschermingsmateriaal in de comfortvoering van een helm, specifiek gericht op het absorberen van lichte impacts die traditionele EPS-liners vaak negeren. Denk aan oppervlakkige klappen die misschien niet direct tot een hersenschudding leiden, maar wel degelijk invloed kunnen hebben op het welzijn van de motorrijder.
Thermodynamische innovatie voor optimale bescherming
Een van de meest opvallende kenmerken van D3O’s nieuwe Halo-helmliner is de thermodynamische formulering. Deze zorgt ervoor dat de liner stijver wordt bij hogere temperaturen, wat tegengesteld werkt aan het gedrag van het helmmateriaal zelf. Deze eigenschap voorkomt risicovolle situaties waarbij de combinatie van helm en liner te zacht of te stijf wordt bij impact.
D3O’s ontwikkelingsproces is grondig en betrouwbaar. Het bedrijf beschikt over geavanceerde faciliteiten voor snelle prototypeontwikkeling in hun laboratorium in het Verenigd Koninkrijk. Dit stelt hen in staat tot herhaaldelijke innovatie en nauwkeurige productiecontrole. Bovendien werkt D3O samen met onafhankelijke testlaboratoria zoals SATRA Technology, INSPEC en het British Standards Institute om hun producten te verifiëren en certificeren.
Marktintroductie en potentiële partners
De strategische aanpak van D3O is helder: een superieur product introduceren dat de markt kan domineren. Momenteel voert het bedrijf gesprekken met belangrijke helmfabrikanten om hun technologie te integreren in bestaande productlijnen. Hoewel de namen van potentiële partners nog niet openbaar zijn gemaakt, zouden grote spelers als Shoei, Arai, AGV en Bell in aanmerking kunnen komen.
D3O zou ook kunnen kiezen voor het lanceren van een eigen helmlijn, maar samenwerken met gevestigde fabrikanten biedt directe toegang tot bestaande distributiekanalen en merkbekendheid. De uitdaging ligt in het overtuigen van deze grote fabrikanten om hun bestaande toeleveringsketens aan te passen en een nieuwe technologie te omarmen.
De aanstaande helmvoering van D3O is niet zomaar een nieuw product; het is een potentiële gamechanger in motorrijderveiligheid. Door geavanceerde materiaalwetenschap te combineren met jarenlange ervaring in diverse sectoren, lijkt D3O klaar om de standaard voor motorsportbescherming opnieuw te definiëren.
Twijfel je aan de geluidsproductie van je motorfiets? Op zondag 18 mei vindt bij motorclub MCHN in Hellendoorn (O) de tweede Motorsoundcheck plaats. Dé gelegenheid om je motorgeluid kosteloos en boeteloos te laten meten, in samenwerking met de politie. Voor technische vragen en een snelle motorcheck is er ook een Wegenwachter aanwezig.
Anders dan eerder vermeld moet je je voor deze Motorsoundcheck wél aanmelden. Dat doe je via www.motorsoundcheck.nl, waar je ook alle aanvullende informatie vindt. Wees er snel bij: het aantal nog beschikbare plaatsen is beperkt. We vragen je daarom ook om je alleen aan te melden als je serieuze twijfels over je geluidsproductie hebt.
Is er nog plaats, dan ontvang je binnen enkele dagen een bevestiging van je aanmelding. Als de inschrijving gesloten is, lees je dat ook op www.motorsoundcheck.nl.
Lucas Coenen heeft zich in recordtempo ontwikkeld tot een van de meest veelbelovende motorcrossers op het internationale circuit. De jonge Belg maakte in 2023 grote indruk door vice-wereldkampioen te worden in de MX2-klasse, rijdend voor het prestigieuze Red Bull KTM Factory Racing team. Vooral tijdens de MX2-race in Letland demonstreerde hij zijn buitengewone vaardigheden op zandbanen, waar hij zijn concurrenten achter zich liet met een opvallend sterke prestatie.
Na zijn succesvolle periode in de MX2 maakte Coenen de overstap naar de MXGP, de hoogste klasse in de motorcrosswereld. Deze overstap betekende een aanzienlijke uitdaging, maar Coenen bewees al snel dat hij ook op dit niveau kan excelleren. Een hoogtepunt in zijn nog jonge MXGP-carrière was de overwinning in de Grand Prix van Sardinië, een prestatie die zijn potentieel als toekomstig toprijder onderstreept.
Kenners omschrijven de rijstijl van Coenen als agressief en vastberaden. Hij staat bekend om zijn explosieve starts en zijn vermogen om zelfs in lastige situaties inhaalmanoeuvres uit te voeren. Op zandbanen voelt hij zich als een vis in het water, maar hij werkt consequent aan het verbeteren van zijn prestaties op andere ondergronden.
Zijn grootste kracht ligt in zijn mentaliteit; Coenen staat bekend als een doorzetter die blijft pushen, ook wanneer omstandigheden niet ideaal zijn. Een aandachtspunt in zijn ontwikkeling is zijn ervaring op hardere ondergronden, waar hij nog zoekt naar de ideale racelijnen. Gezien zijn leercurve en professionele instelling lijkt het echter slechts een kwestie van tijd voordat hij ook op deze circuits consistent sterke resultaten zal neerzetten.
Achtergrond en persoonlijke ontwikkeling
Lucas Coenen komt uit een echte motorcrossfamilie en deelt zijn passie met zijn broer Sacha, die eveneens actief is in de motorcrosssport. De broers motiveren elkaar, wat bijdraagt aan hun ontwikkeling als rijders. Ondanks zijn snelle succes staat Lucas bekend om zijn bescheiden houding en professionele werkethiek.
Naast zijn natuurlijke talent investeert Coenen veel tijd in training, voeding en samenwerking met zijn team. Deze holistische benadering van zijn sport heeft ongetwijfeld bijgedragen aan zijn snelle progressie. Bij Red Bull KTM Factory Racing krijgt hij bovendien de technische ondersteuning die nodig is om op het hoogste niveau te presteren.
Jeffrey Herlings is opnieuw getroffen door pech. Tijdens de MXGP kwalificatierace in Agueda, Portugal op 3 mei 2025 liep de Red Bull KTM-rijder vermoedelijk een gebroken rib op na een valpartij in de laatste ronde. Dit nieuwe blessureleed komt op een bijzonder ongelegen moment, aangezien Herlings net bezig was met zijn comeback na een knieoperatie eind 2024.
De crash vond plaats terwijl Herlings op de tweede positie reed, achter Lucas Coenen. Op een door regen doorweekt circuit raakte Herlings in problemen bij een kruisende spoorvorming. Wat aanvankelijk een relatief onschuldige val leek, kreeg een veel ernstiger karakter toen Romain Febvre, die geen zicht had op de situatie, tegen de Nederlander aanreed terwijl deze probeerde zijn motor weer te bestijgen.
De gevolgen van de crash en Herlings’ reactie
Na het incident wist Herlings de kwalificatierace nog als zevende te voltooien, wat getuigt van zijn doorzettingsvermogen. Via sociale media informeerde hij zijn fans zelf over zijn toestand, waarbij hij melding maakte van een vermoedelijk gebroken rib en een gezwollen elleboog. In zijn bericht prees hij Febvre voor diens sportiviteit, aangezien de Fransman onmiddellijk zijn excuses had aangeboden voor de botsing.
Ondanks zijn initiële voornemen om de volgende dag toch te racen, besloot Herlings na evaluatie van zijn fysieke conditie om zich terug te trekken uit de hoofdrace op 4 mei. De motorsportwereld houdt nu zijn adem in, wachtend op een definitieve medische diagnose die zal bepalen of en wanneer ‘The Bullet’ weer in actie kan komen.
Een patroon van tegenslag voor de Nederlandse kampioen
Deze nieuwe tegenslag past in een helaas bekend patroon voor Herlings. Hoewel hij relatief weinig valt, zijn de gevolgen van zijn crashes vaak ernstig. Dit incident is des te pijnlijker omdat Herlings net bezig was terug te keren na een kniereconstructie in oktober 2024. Aanvankelijk was het plan dat hij zijn seizoensdebuut zou maken tijdens de MXGP van Sardinië in Riola Sardo (5/6 april), maar zijn hersteltraject wordt nu opnieuw doorkruist.
Op 31 mei en 1 juni 2025 is het eindelijk zover: RIDERS Festival in Autotron Rosmalen! Motorliefhebbers, muziekliefhebbers – iedereen komt samen voor een weekend boordevol actie, beleving en onvergetelijk entertainment.
Of je nu al jaren op twee wielen rijdt, net met rijlessen bent begonnen of gewoon fan bent van motoren (en lekker achterop zit), jij hoort hier thuis! En geen zorgen, ook als je geen motorrijder bent, is dit festival voor jou een groot feest. De beste tribute bands van het moment staan voor je klaar op de Main Stage om je mee te nemen op een muzikale reis door verschillende tijdperken en genres. Het wordt een weekend om niet te missen.
Zo staat onder andere Brothers of Blues voor je klaar op zaterdag, met een flinke dosis blues. Op zondag staat headliner The Clarks voor je klaar met hun tribute aan Golden Earring, met niemand minder dan Cesar Zuiderwijk, de drummer van Golden Earring.
Wil je weten wat je waar kunt vinden op RIDERS Festival 2025? Daar hebben we de oplossing voor! Namelijk de plattegrond van RIDERS Festival 2025. Zie exact wat je waar kunt vinden.
Je vindt de plattegrond hieronder:
Zo vind je in een handomdraai waar je moet zijn voor het testrijden, waar je mee kunt doen aan de BERRT Adventure Competitie, waar je vette shows & stuns kunt bekijken en meer.
Het belooft wederom een prachtig weekend te worden. Dit wil je niet missen! Scoor je ticket(s) nu alvast hier in de voorverkoop, en weet zeker dat je erbij bent.
Praktische informatie
Waar
Autotron Rosmalen
Wanneer
31 mei en 1 juni 2025 Zaterdag van 10.00 – 17.00u Zondag van 10.00 – 17.00u
De openingsronde van het Britse kampioenschap op Oulton Park is uitgelopen op een groot drama. Door de nationale feestdag ‘Bank Holiday’ vond de racedag plaats op maandag 5 mei.
In de middag ging het vreselijk mis bij de start van de British Supersport-race. Na het uitkomen van de eerste bocht kwam een rijder ten val en bleef op het asfalt liggen. De rijders die volgden konden hem en zijn motor niet ontwijken, wat leidde tot een kettingreactie van crashes waarbij motoren en coureurs over elkaar heen vlogen. In totaal waren elf rijders bij het incident betrokken. Vanwege de ernst van het ongeval werd het verdere verloop van het evenement afgelast.
In de avond werd het tragische nieuws bevestigd: Shane Richardson (29) en Owen Jenner (21) zijn aan hun verwondingen overleden. Tom Tunstall (47) raakte zwaargewond. De overige betrokkenen kwamen er met lichte verwondingen of zonder letsel vanaf. Eerder die dag had Kas Beekmans nog de eerste Britse Sportbike-race op zijn naam geschreven. In de British Superbike-klasse waren op dat moment al twee van de drie races verreden. Jaimie van Sikkelerus eindigde als negentiende en twintigste. De overwinningen gingen naar Bradley Ray en Leon Haslam. Wat begon als een veelbelovende racedag, eindigde helaas in een tragedie die het motorsportwereldje diep heeft geraakt.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
