Zo’n 40 jaar geleden werd de Vlaming Luc Kleynen ineens wereldberoemd door een fantastisch verhaal in MOTO73. De foto’s van Luc en zijn hond op de motor zullen velen van ons nog wel kunnen herinneren. Maar het verhaal wordt nog veel sterker, want vier decennia later rijdt Luc nog steeds zo rond, met ook nog eens een kat erbij. Het bijzondere verhaal van een bijzondere motorrijder.

40 jaar geleden was er een kans die mijn liefde voor motorreizen en dieren op een bijzondere manier samenbracht. Via MOTO73 kon je een T-shirt winnen door een bruikbare reistip in te sturen. Mijn advies was simpel maar doeltreffend: ‘Laat je huisdier niet achter, maar neem het gewoon mee op motorvakantie!’ Het bleek een gouden tip; ik werd uitgenodigd door de redactie en een maand later stond mijn verhaal met illustrerende foto’s in de editie van 31 augustus 1984. Het is inmiddels 40 jaar later en de liefde voor motorrijden en viervoeters is nog springlevend. Mijn echtgenote Katia en ik zijn nog altijd fervente motorrijders, en ja, die gekke combinatie met onze Jack Russells lukt nog steeds. Tijdens onze wekelijkse ritten hadden we altijd onze rakkers mee in zelf aangepaste tanktassen. Zelfs tijdens de winterritten zijn deze behuizingen ideaal als bescherming tegen de kou en nattigheid.

Drie jaar geleden overleed onze viervoeter Jefke. Kiki, onze nieuwe puppy werd al snel geïntroduceerd in de geneugten van het motorrijden. Helaas bleek Kiki niet de gebruikelijke proporties van een Jack Russel te hebben, waardoor zijn tanktas al snel te klein werd. Motorrijden zonder onze hondjes was geen optie, dus moest er een oplossing komen… een zijspan!

Juweeltje van een zijspan

De zoektocht naar een geschikte motor en zijspan begon. We wilden een combinatie die betaalbaar was en geschikt voor onze hondjes, met een dakzeil zodat ze droog en warm konden zitten. Uiteindelijk viel de keuze op een Moto Guzzi V7 in combinatie met een EML Roadster S1. Echter, in België bleek het niet mogelijk om zo’n combinatie te homologeren. Gelukkig kon Ad Van Gils in Breda ons helpen. Hij regelde de papierwinkel en zorgde ervoor dat onze Guzzi/EML-combinatie een juweeltje werd.

12 Alternatieven voor de Nordschleife: verken minder bekende circuits in Europa

Op dit moment zijn we met pensioen en proberen we zoveel mogelijk te reizen. Onze camper met daarachter het zijspan in een aanhanger is ons thuis geworden, vaak geparkeerd in de bergen. De Ardennen, Vogezen, Jura en Alpen zijn onze favoriete gebieden om met de zijspan te toeren. Vorig jaar besloten we om zoveel mogelijk onbekende Alpencols te rijden onder de titel ‘Drie wielen, twee honden en vele cols’. Echter, toen we aan de voet van de Mont Ventoux stonden, ontdekten we een achtergelaten kitten van amper zes weken oud. Ons hart voor dieren sprak en we besloten de kat te adopteren. Onze nieuwe aanwinst, Bédou, geniet nu net als Kiki en Jul van de ritten in het zijspan. Onze plannen voor dit jaar zijn al gemaakt: in het voorjaar willen we de laatste sneeuwresten in de Vogezen verkennen, en in de zomer staan de Franse Alpen op de agenda. Onze nieuwe reistitel? ‘Drie wielen, twee honden, één poes en een mooie tocht rond de Mont Blanc.’

Tekst en foto’s: Luc Kleynen

1 van 7

Vijf jaar geleden, op 12 april 2020, overleed Stirling Moss. Een held, nu eens niet op twee wielen maar op vier wielen. Moss behoeft geen verdere introductie, hij was één van de meest succesvolle autocoureurs uit de historie. Hij won 212 van de 375 races waar hij als professional aan deelnam en van de 66 Formule 1 races waarin hij startte won hij er 16 tussen 1951 en 1961. In 1958 won hij op een haartje na de F1 wereldtitel. In 1955 won Moss samen met bijrijder Denis Jenkinson de Mille Miglia met een Mercedes Benz 300SLR.

Denis Jenkinson speelde een belangrijke rol in deze overwinning. Samen met Moss had hij het circuit verkend, veel aantekeningen gemaakt en met handsignalen communiceerde hij deze door aan Moss. Het duo versloeg de ultieme Argentijnse racelegende Juan Manuel Fangio in eenzelfde 300SLR met ongeveer een half uur voorsprong!

Motorfietsen en zijspannen zouden altijd een rol van betekenis spelen in het leven van de nogal zonderlinge Denis ‘Jenks’ Jenkinson, die in 1920 werd geboren en in 1996 overleed. De foto bij dit artikel was één van zijn absolute favorieten. Hij acteert op dit beeld als passagier/acrobaat van de beroemde Belg Marcel Masuy tijdens de Duitse Grand Prix, die verreden werd op 20 juli 1952. Plaats van handeling is het nogal gevaarlijke, bomenrijke Solitude-circuit bij Stuttgart. Het illustere duo eindigde de race als vierde.

Het bijzondere verhaal van Andy Goldfine: ‘Ik liet me achter een motor slepen om mijn eerste motorpak te testen’

Zeldzame Lucas-racemagneet

Jenks was een heerlijk bijzonder mens, veruit en altijd favoriet om te bezoeken in Engeland. Hij leefde in een klein huisje met slechts vier kamertjes, werkelijk mudvol met motorfietsen waaraan hij tot een paar jaar voor zijn dood in 1996 nog fanatiek aan sleutelde. Zijn kleine cottage had nog een kolengestookt fornuis en geen elektriciteitsaansluiting. Als hij stroom nodig had, werd een oud FIAT 500-motorblok opgestart dat een generator aandreef. Zo simpel was dat. Zijn lange baard en korte postuur van zo’n 1,5 meter maakte hem erg opvallend. En snel, want tot ver in de zeventig reed hij nog competities met zijn Norton-BSA Special.

Als je Jenks opzocht in zijn cottage, dan wachtte je altijd een bijzonder schouwspel. Dat begon al als je aan kwam rijden. Oude motoren stonden her en der verspreid, broederlijk tezamen met zeldzame, oude wagens. Volledig ingegroeid en overwoekerd door allerhande struiken waren ze bijna groen uitgeslagen door het mos. Kwam je binnen dan viel allereerst het lage plafond op, voor mensen die wat langer waren dan Jenks nogal pijnlijk, want de balken lagen dan op kopstoothoogte. Maar vooral vielen de enorme hoeveelheid auto- en motoronderdelen op. Bij Jenks speelden de motoronderdelen en diverse half afgebouwde of half gedemonteerde motorfietsen de hoofdrol. Daar stonden echte pareltjes tussen. Norton- en Triumph-motorblokken lagen altijd in het gezichtsveld, samen met allerhande tweewieleronderdelen waar een oude raceshop jaloers op zou worden. Het loonde altijd de moeite om even iets langer te kijken naar een stapel spullen. Want je kon zomaar een dubbelnokker 500cc GP Norton-fabrieksblok herkennen. Of een oude, zeldzame Lucas-racemagneet, die zeldzamer is dan een kip met tanden. Je kon letterlijk struikelen over hyperzeldzame desmo-onderdelen van het Mercedes SLR-blok. Zijn slaapkamer was de kleinste ruimte in zijn cottage, het toilet was buiten. In die slaapkamer een klein bed, omgeven door prachtige zaken die hem zeker de meest prachtige dromen hebben bezorgd. Zoals het Coventry Climax 8-cilinder F1-blok, aan zijn voeteneind.

In 1949 werd het wereldkampioenschap wegrace voor het eerst georganiseerd. Jenks deed ook mee. Hij was de zijspanpassagier van de legendarische Eric Oliver. Deze bijzonder getalenteerde zijspancoureur was een echte zijspanpionier. Hij was de eerste die een volledige stroomlijn op een zijspanracer gebruikte, hij vond de ‘kneeler’ uit en was de eerste zijspancoureur die met achtervering reed. Oliver en Jenks wonnen dat jaar de zijspan GP van Zwitserland en België en in Italië eindigden ze als vijfde. Daarmee wonnen ze de allereerste wereldtitel zijspannen in de historie!

Foto: Archief A. Herl