maandag 20 april 2026
Home Blog Pagina 262

Geschiedenis van Royal Enfield: Made Like a Gun

Door
Ivar de Gier | Amy Herl
-
0
Geschiedenis Royal Enfield

Er was eens, lang geleden, een bedrijf met de naam ‘George Townsend & Co.’. In het midden van de negentiende eeuw maakten ze naalden voor naaimachines in het Engelse Redditch, een mooi stadje in het graafschap Worcestershire. In de jaren 1880 ging dit bedrijf ook fietsonderdelen maken en niet veel later ook complete fietsen.

Het precisiewerk van George Townsend & Co. trok de aandacht van zakenlieden Albert Eadie en Bob Walker Smith die het bedrijf in 1891 overnamen. Naast de lucratieve fietsfabricage aasden ze op een lucratief contract voor de productie van wapenonderdelen voor de ‘Royal Small Arms Factory’, een bedrijf van de Engelse overheid in de stad Enfield. In 1893 werd dit contract aan Eadie en Smith toegekend, waarop de twee de bedrijfsnaam veranderden in de ‘Enfield Manufacturing Company Ltd.’ Hun eerste, volledig zelfontworpen fiets kwam niet lang daarna onder de naam ‘Enfield’ op de markt en niet lang daarna verwierf het zakenduo een licentie van de Engelse kroon om de naam ‘Royal Enfield’ te gebruiken. In 1894 maakten ze daar voor het eerst gebruik van toen hun fiets trots deze naam ging dragen. Ook deed de reclameslogan ‘Made Like a Gun’ dat jaar zijn intrede. De slogan bestaat dit jaar 130 jaar en wordt nog steeds gebruikt door Royal Enfield. In 1898 werd het bedrijf omgedoopt in ‘The Enfield Cycle Co. Ltd.’ en het eerste gemotoriseerde voertuig debuteerde. Dit was een zogenaamde quadricycle, een gemotoriseerde vierwielfiets die gezien wordt als de voorloper van de auto. Maar begin 1900 wordt het voor ons pas echt interessant. Eadie en Smith wilden hun Royal Enfield-fiets gaan motoriseren. Ze besloten om de Franse ontwerper Jules Gobiet in dienst te nemen. Samen met Smith was hij verantwoordelijk voor de eerste Royal Enfield-motorfietsen die in november 1901 getoond werden op de destijds toonaangevende Stanley Cycle Show in Londen. Beide prototypes hadden een compact gebouwd Belgisch 172cc-Minerva ééncilinder motorblok. Ze vormden de basis voor de eerste Royal Enfield productiemotoren die eind 1901 al uitgeleverd werden. De vroege historie van Royal Enfield is bijzonder want de fabriek ontwikkelde en innoveerde haar nieuwe modellen in een razendsnel tempo. In 1902 introduceerden ze een 277cc-vloeistofgekoelde (!) ééncilinder op de Stanley Show. Het was de eerste Royal Enfield met een ketting naar het achterwiel. Hellingen en ritten in de regen vormden geen uitdaging meer en de ketting had ook geen moeite om het vermogen van 2,25 pk aan het achterwiel over te brengen. Dankzij de vloeistofkoeling hoorde warmlopen tot het verleden en konden lange afstanden in één ruk afgelegd worden. Met fietstrappers en een ketting werd het motorblok aangedreven. Als je de motor aangetrapt had dan trad automatisch de ketting naar het achterwiel in werking. De voorloper van de kickstarter was geboren! Rijklaar woog deze bijzonder innovatieve machine slechts 64 kg.

De geschiedenis van het legendarische merk B.S.A.

Geen windeieren

In 1909 bouwde Royal Enfield haar eerste V-twin, die aangedreven werd door een 297cc-Motosacoche motorblok van Zwitserse makelij. Met haar vroege V-twins werden ook de eerste wedstrijden gewonnen. In 1912 kwam de eerste zware motorfiets op de markt. Die had een J.A.P. V-twin motorblok van 770 cc dat ongeveer 6 pk leverde. De motor was bedoeld voor zwaar werk en kon af fabriek besteld worden met zijspan. In hetzelfde jaar ontwikkelde Royal Enfield zelf ook een 344cc-V-twin motorblok dat een jaar later in 425cc-uitvoering op de markt kwam. Deze V-twins kwamen mooi op tijd, want twee jaar later brak de Eerste Wereldoorlog uit. Ook het fenomeen motorfiets werd ingezet in dit verschrikkelijke strijdtoneel. De Royal Enfield’s deden vooral met zijspan dienst in de legers van zowel Engeland als de overige Gemenebest-landen zoals Australië en Canada, Frankrijk en in Rusland en de USA. In 1915 kwam ook de eerste Royal Enfield-tweetakt op de markt, de 225 cc Model 200. De Eerste Wereldoorlog had Royal Enfield geen windeieren gelegd dankzij de productie van wapens en motoren, maar na de oorlog volgden ook tegenslagen. In 1925 brak een enorme brand uit die veel gevolgen had voor de motorproductie dat jaar. Maar het merk bleef innoveren, het was één van de eerste Engelse motorfabrikanten die de zadeltank adopteerde. De brandstoftank lag niet meer tussen de bovenste framebuizen maar dekte die af en sloot netjes aan op het zadel. Het gaf de motorfiets in één klap een uiterlijk dat we nu nog steeds als modern bestempelen, omdat dit principe nog steeds wordt toegepast. Tijdens de donkere jaren van de Grote Depressie had Royal Enfield het moeilijk. Maar de fabriek wist deze financieel zware jaren te overleven dankzij de fietsproductie. Een interessant model uit die periode was de Model Z Cycar uit 1933. Deze 148cc-tweetakt was bedoeld voor woon/werkverkeer en viel op door zijn vormgeving. De motorfiets zat grotendeels verborgen onder plaatwerk dat samen met beenschilden vuil en nattigheid keurig weghield bij zijn berijd(st)er.

Ondergronds produceren

In 1932 kwam de fameuze ‘Bullet’ op de markt, de beroemde modelnaam die nu nog steeds gebruikt wordt. Hij was leverbaar in zowel een 250cc-, 350cc- als 500cc-ééncilinder en had een voetgeschakelde versnellingsbak in een tijd waarin de meeste Engelse motoren nog handschakeling hadden. De Bullet was een bijzonder sportief model en leverde standaard al uitstekende prestaties. In 1936 verscheen de compleet vernieuwde Model JF Bullet. Het motorblok was nu een staande eencilinder, de voorgaande versie was een zogenaamd ‘sloper’-model met een naar voren overhellende cilinder. De JF viel op door zijn vierklepskop. Het was een bijzonder sportief model en voor degene die nog meer snelheid wensten, was een pure sportversie leverbaar met een bronzen cilinderkop. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de productie van motoren bij Royal Enfield gewoon doorgaan, maar civiele modellen werden niet meer geproduceerd. Een beroemd model uit die tijd was de WD/RE Flying Flea (Vliegende Vlo). Een mooi gemaakte lichtgewicht 126cc-tweetakt die in een speciale kooi uit een vliegtuig geparachuteerd kon worden. Engelse para’s maakten er graag gebruik van en ook tijdens operatie Market Garden is deze motor gebruikt tijdens droppings bij Ede en Arnhem. Naast wapens en motorfietsen bouwde Royal Enfield ook generatoren en een bijzonder geavanceerd richtsysteem dat gebruikt werd in combinatie met luchtafweergeschut. Het systeem richtte het geschut automatisch naar de te beschieten vliegtuigen. In ons digitale tijdperk is dat niet bijzonder, maar in het analoge tijdperk van destijds was het bijna toverij. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de productie van motorblokken verplaatst van Redditch naar de ondergrondse spelonken van de oude Westwood kalksteenmijn in het Engelse stadje Bradford-on-Avon. Bombardementen konden deze fabriek niet meer treffen. Geen wonder dat de musea uit Londen ook dezelfde mijn in gebruik hadden om hun ultieme kostbaarheden veilig te houden. Daar, diep onder de grond, werden behalve motorblokken door Royal Enfield ook onderdelen voor wapens gebouwd. Ideale omstandigheden vanwege de constante temperatuur in zowel winter als zomer. Dit had een hoge precisie tot gevolg voor de onderdelen die er geproduceerd werden. Deze ondergrondse locatie bleef daarom tot 1970 in gebruik.

Na de oorlog werd de 350cc-Bullet flink vernieuwd. Een nieuw, volledig geveerd frame deed zijn intrede. Het frame was modern voor die tijd dankzij de telescoopvoorvork en de achterswingarm met oliegedempte schokbrekers. In 1949 ging de Bullet in productie, samen met een volledig nieuw paralleltwin-modellenlijn. Dat jaar tekende K.R. Sundaram Iyer een contract met Royal Enfield waarmee zijn bedrijf Madras Motors de officiële Royal Enfield-importeur van India werd. Madras Motors importeerde destijds nog een aantal andere merken, maar het werd snel duidelijk dat het bedrijf de nadruk op Royal Enfield zou leggen. Dat had te maken met de abominabel slechte omstandigheden van het stratennetwerk in India en de zware condities waar de motorfietsen onder te lijden hadden door weinig en gebrekkig onderhoud, stof en vuil. Royal Enfield’s doorstonden deze omstandigheden met glans door hun betrouwbaarheid en robuustheid. De Indiase overheid had dit ook door en in 1952 plaatsten zij een order van 500 350cc-Bullet’s voor het leger en de politie. Royal Enfield’s nieuwe paralleltwin kwam samen met de Bullet ook in 1949 op de markt onder de eenvoudige naam ‘500 Twin’. Het was Royal Enfield’s antwoord op de Engelse paralleltwin-hype die in 1937 ontstond toen Triumph haar nieuwe Speed Twin introduceerde. De Royal Enfield 500 Twin was een kwalitatief hoogwaardige machine en bleef tot 1963 in productie. Het is de stamvader van alle latere Royal Enfield-paralleltwins. Net zoals zijn concurrenten groeide de twin langzaam maar zeker uit in cilinderinhoud. In 1952 kwam dit tot uiting toen de 692cc-Meteor geïntroduceerd werd voor het modeljaar 1953. Hij had met 70 x 90mm dezelfde boring x slag als de 350 Bullet ééncilinder. In 1955 ging de Royal Enfield-fabriek een formeel samenwerkingsverband aan met Madras Motors onder de naam ‘Enfield India’. In de stad Tiruvottiyur, vlakbij Madras, werd een nieuwe fabriek gebouwd die in 1956 geopend werd. Complete Bullet’s werden vanuit Engeland als bouwpakket naar India verscheept, waarna ze in Tiruvottiyur geassembleerd werden. Maar al snel werden door Enfield India in licentie complete machines zelf gefabriceerd.

Dreiging uit Japan

In 1956 kwam een doorwerkte versie van de paralleltwin op de markt, de Super Meteor en in 1958 verscheen de 692 cc Constellation. De 500 Twin ging toen verder onder de naam Meteor Minor. De Constellation was een erg sportieve motorfiets, hij had totaal geen moeite met een topsnelheid van 180km/u en dat was toch wel aan de radicale kant voor een 700cc-twin uit de jaren 50! Het motorblok liep heel erg soepel omdat Royal Enfield de krukassen van de ‘Connie’ statisch en dynamisch balanceerde. Daarmee waren ze een uitzondering in de Engelse motorindustrie die ‘trillen’ als uitgangspunt scheen te hebben. Hij bleef in de handel tot 1963. Zijn opvolger, de nog grotere en opnieuw snellere 736 cc Interceptor, was toen al twee jaar in productie. In 1957 debuteerde de 250cc-Crusader. Het was een goede poging van Royal Enfield om marktaandeel in de lichtere klassen te genereren. Maar in de jaren 60 ging het niet goed met Royal Enfield. De opkomst van de Japanse motorindustrie speelde de fabriek uit Redditch flink parten en de concurrentie van de twins uit eigen land was hevig. Ook de in 1964 geïntroduceerde, heel sportieve 250 cc Continental GT caféracer kon het tij niet keren. In 1967 werd Royal Enfield overgenomen door Norton-Villiers. Niet al te lang na de overname sloot de historische fabriek in Redditch haar deuren. De fabriek in Bradford-on-Avon bleef open. Daar werden de laatste Interceptors nog gebouwd tot deze historische locatie ook gedwongen werd haar deuren te sluiten in 1970. Na de sluiting waren er nog tweehonderd Interceptor-motorblokken die bestemd waren voor de Amerikaanse markt. Ze waren besteld door Floyd Clymer die de motorblokken bij het Italiaanse Italjet liet bouwen in een door Leopoldo Tartarini ontworpen rijwielgedeelte. Maar Clymer overleed in 1970. Er waren er toen ongeveer vijftien geproduceerd. De overgebleven motorblokken kwamen uiteindelijk terecht bij Rickman, waarna er een kleine maar werkelijk prachtig mooie serie Rickman Interceptors op de wegen verscheen.

Test Royal Enfield Classic 650 Twin: tuf-tuf-tuf in z’n zes

Industriegigant Eicher

Het Engelse Royal Enfield, tot op dat moment één van de oudste motorfabrikanten ter wereld, bestond niet meer. Maar de productie van de klassieke 350 cc Bullet ging onveranderd door in India. In 1977 volgden de eerste pogingen om ze naar Europa te exporteren. In 1989 werd de 500cc-versie van de Bullet geïntroduceerd. Hij was vooral bedoeld voor de export naar Europa. Bijzonder was de komst van de 325 cc Enfield Diesel in 1993. Het was de eerste in massa geproduceerde dieselmotorfiets ter wereld. Een jaar later werd Enfield India overgenomen door de Eicher Group. Deze industriegigant was al sinds 1948 actief in India en stond bekend als fabrikant van zware voertuigen zoals vrachtwagens en tractoren. Eicher wijzigt de naam van de motorfabriek in Royal Enfield Motors Ltd. Vanaf dat moment staat Royal Enfield zoals vanouds weer trots op de tank. In 1999 komt een volledig nieuwe Bullet-ééncilinder op de markt. Het ‘all aluminium’ motorblok was ontwikkeld door het Oostenrijkse AVL en werd gebouwd in de nieuwe Royal Enfield-fabriek in Jaipur. In 2004 verscheen de 500cc-versie van het Lean Burn-motorblok toen het Electra X-exportmodel debuteerde. In 2009 werd het nieuwe 350cc- en 500cc-UCE blok op de markt gebracht. UCE stond voor ‘Unit Construction Engine’, de vijfversnellingsbak en krukas draaien in dezelfde ruimte rond. Brandstofinjectie was standaard, wat vanaf dat moment een vast kenmerk zou worden van alle toekomstige Royal Enfield-ééncilinders. Eicher industries nam in juni 2015 het Engelse Harris Performance Products over, welbekend van haar specials en activiteiten in de racerij. De overname kwam niet uit de lucht vallen, want Harris werkte al jarenlang samen met Eicher. In mei 2017 werd het Royal Enfield UK Technical Center geopend met als eerste doel de doorontwikkeling van een nieuwe paralleltwin-modellenlijn. Het Technical Center lag op een oud RAF-vliegveld uit 1942, bekend van de TopGear TV-serie en het impromptu racecircuit waar The Stig jarenlang furore schreef. In hetzelfde jaar opende de derde Royal Enfield-fabriek in India haar deuren in Vallam Vadagal. Het eerste resultaat van Royal Enfield’s UK Technical Center werd in 2018 duidelijk toen er twee nieuwe Royal Enfield-modellen geïntroduceerd werden die de beroemde paralleltwins van het oude Engelse merk weer nieuw leven inbliezen: de Interceptor en de Continental GT. Ze worden beiden aangedreven door een volledig nieuwe 648cc-paralleltwin dat qua uiterlijk verwijst naar de klassieke twins uit de jaren 50 en 60. De paralleltwins van Royal Enfield waren terug van weggeweest! Dit blok wordt nog steeds gebruikt in de huidige paralleltwin-modellenlijn. Maar ook op ééncilinder-gebied zat Royal Enfield niet stil. In 2020 presenteerde het een nieuw ééncilinder motorblok dat voor het eerst zichtbaar was op de Meteor 350. Het UCE-motorblok werd vervangen door het volledig vernieuwde 349cc-SOHC J-serie motorblok. Met de komst van de Himalayan in 2016, ontworpen onder leiding van Pierre Terblanche naar een idee van Royal Enfield’s CEO Siddharta Lal, maakte weer een nieuw motorblok zijn intrede op de ééncilinder modellenlijn. Het was het SOHC tweekleps LS410-motorblok. Royal Enfield’s meest recente ééncilinder motorblok debuteerde eind november 2023 in de nieuwe 450 Himalayan. Het was Royal Enfield’s eerste vloeistofgekoelde motorblok en ook de eerste met dubbele bovenliggende nokkenassen en vier kleppen per cilinder. Na 123 jaar motorproductie is Royal Enfield nog springlevend. Dit komt ook mooi tot uiting in het modelprogramma van 2025, die je elders op deze pagina’s kunt bewonderen.

Indian Motorcycle’s van Royal Enfield?
Vanaf 1955 werden ook Royal Enfield’s in Amerika verkocht met het Indian-logo op de tank. Het Amerikaanse Indian Motorcycle was in grote problemen geraakt en dubbelde al een aantal jaar als importeur voor Engelse motorfietsen. De komst van de Royal Enfield Indians betekende het definitieve einde van de fabricage van de beroemde, zware Indian V-twins uit Springfield. Een licht aangepaste 500 Twin werd sinds 1955 verkocht als de Indian Tomahawk, samen met de 692 cc Trailblazer die rechtstreeks afstamde van de Meteor en later de Super Meteor. De Indian Apache uit 1957 was in feite een aangepaste Constellation. Het was de meest sportieve Indian die Royal Enfield destijds leverde in Amerika en hij werd vaak omgebouwd naar terreinracer. De enige motor die Royal Enfield na 1959 nog leverde aan Indian Motorcycle was de Chief. Dit was een Super Meteor met een flink aangepast uiterlijk, met name de dikke 5.00 x 16-inch banden vielen erg op. De laatste Chief-modellen waren aangepaste Constellations. In 1960 nam het Engelse AMC de Indian merknaam over en stopte de badge-engineering met Royal Enfield.

Associated Motor Cycles (AMC) was de eigenaar van AJS en Matchless. Later kwamen daar nog Francis-Barnett, James en Norton bij voordat het conglomeraat zich omvormde tot Norton-Villiers.

Tekst: Ivar de Gier/Writing History
Foto’s: Archief A. Herl/Writing History

Modellenoverzicht 2025

Bullet 350

Prijs: vanaf € 6.399

Royal Enfield onthulde in 2023 met trots zijn nieuwste Bullet 350, als een eerbetoon aan de rijke erfenis van dit model. De Bullet heeft zijn oorsprong in 1932 en is daarmee ’s werelds langstlopende model in productie.

Bullet 350.

Classic 350

Prijs: vanaf € 6.449

Als je moderne café racers er al klassiek vindt uitzien, wat zeg je dan over de Royal Enfield Classic 350? Met zijn spaakwielen, typische uitlaat, koplamp met petje en lange, brede spatborden is zijn design zo klassiek als mogelijk.

Classic 350.

HNTR 350

Prijs: vanaf € 5.499

De Royal Enfield Hunter 350 is een echte stadsmotor, zoals Royal Enfield de Hunter 350 graag omschrijft, en heeft het typische Royal Enfield-karakter in combinatie met een compacte maar toch krachtige geometrie.

HNTR 350.

Meteor 350

Prijs: vanaf € 5.899

De Royal Enfield Meteor is een model dat teruggaat naar de jaren vijftig van de vorige eeuw. Door zijn beperkte vermogen, formaat en toegankelijke ergonomie is het een motor die kan inspireren. Om te gaan rijden, want alles is behapbaar en vriendelijk.

Meteor 350.

Himalayan 411

Prijs: vanaf € 6.799

Tientallen jaren aan expedities, duizenden kilometers over ongebaande paden en dwars door het meest uitdagende terrein. Met deze ervaringen als bagage maakte Royal Enfield haar eerste allroad motorfiets: de Himalayan.

Himalayan 411.

Scram 411

Prijs: vanaf € 6.599

De Royal Enfield Scram 411 is een meer weggerichte versie van de populaire Himalayan adventure tourer. De Scram 411 moet het vooral op de weg goed doen, maar gaat een grindpad uiteraard niet uit de weg.

Scram 411.

Himalayan 450

Prijs: vanaf € 6.999

In de Himalaya’s is geen enkele reis voorspelbaar. Voor deze reis was nog geen machine ontworpen. Tot nu toe! Want de nieuwe Himalayan is geboren in de – je voelt ‘m al aankomen – Himalaya’s.

Himalayan 450.

Guerrilla 450

Prijs: vanaf € 6.799

Voor Royal Enfield is dit de eerste écht moderne, straatgerichte motor in ruim een halve eeuw. Aanvullend op de ‘Heritage’-reeks waar het merk tot op heden het best mee heeft gescoord. Deze ‘neo-retro’ stijl is gewaagd en interessant.

Guerrilla 450.

Shotgun 650

Prijs: vanaf € 9.099

De Shotgun 650 past niet in een standaardcategorie. Elk van de vier unieke kleurstellingen is geïnspireerd op de cultuur van customisation en biedt een canvas voor zelfexpressie voor bouwers en beginners.

Shotgun 650.

Super Meteor 650

Prijs: vanaf € 9.499

De Super Meteor 650 is de grote zus van de Meteor 350. De 650 doet tevens een legendarische naam herleven: van 1956 tot 1962 bouwde Royal Enfield de Super Meteor 700. Dat was de eerste Enfield die de snelheidsgrens van 161 km/u wist te doorbreken.

Super Meteor 650.

Interceptor 650

Prijs: vanaf € 8.899

De Interceptor 650 is meer een klassieke naked-bike. Deze motor ademt pure nostalgie uit de 60-er jaren, aldus Royal Enfield. Recht stuur, rechtop zithouding, no-nonsense.

Interceptor 650.

Continental GT 650

Prijs: vanaf € 9.199

Duidelijk te zien is dat de Continental GT 650 als caféracer in de markt gezet wordt. De motor heeft 18″ spaakwielen, langere tank, clip-ons, een verhoogd kontje, dubbele veren aan de achterkant en uiteraard een ronde koplamp.

Continental GT 650.

Classic 650

Prijs: N.n.b.

Op deze motor hebben velen gewacht: Royal Enfield gebruikt de 47pk-Twin nu ook in het frame van de klassieke Classic. Dit zorgt voor winst in alle opzichten – grootte, kracht en rijplezier nemen merkbaar toe.

Classic 650.

Bear 650

Prijs: N.n.b.

Royal Enfield heeft zijn assortiment van tweecilinders uitgebreid met de introductie van de nieuwe Bear 650, een scrambler gebaseerd op de beproefde Interceptor. De naam is historisch en stamt uit 1960, toen Royal Enfield de Big Bear Race-won.

Bear 650.

Glenn van Straalen in 2025 van start bij Team D34G Racing

Door
Redactie
-
0

Team D34G Racing is druk bezig met de voorbereidingen voor de editie van het World Supersport Championship in 2025 en heeft twee nieuwe rijders aangekondigd. Dit is het derde seizoen op rij dat het team, onder leiding van Davide Giugliano, samenwerkt met Ducati. Het Italiaanse team begint met de Nederlandse rijder Glenn van Straalen en de Spanjaard Eduardo Montero, die beiden zullen rijden op de Ducati Panigale V2 955. Van Straalen zal het volledige Supersport World Championship rijden, terwijl Montero deelneemt aan de Europese races binnen de WorldSSP Challenge.

De 24-jarige Van Straalen, afkomstig uit het West-Friese Hoogkarspel, heeft in zijn drie eerdere seizoenen in de WorldSSP vijf keer het podium gehaald, inclusief een overwinning in Assen afgelopen seizoen. Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij al veel ervaring. Zowel het team als Van Straalen kijken ernaar uit om samen te werken en de Panigale V2 onder de knie te krijgen voor de seizoensopener in februari op Phillip Island. Montero, 21 jaar en recent winnaar van de Superstock 1000-titel in het Spaanse Superbike Kampioenschap (ESBK), heeft in 2021 al enkele races in de World Supersport Championship gereden met wildcards.

Ten Kate Racing en Glenn van Straalen niet samen verder

Glenn van Straalen zegt: “Ik ben erg blij om me aan te sluiten bij Team D34G Racing voor het WorldSSP-seizoen 2025. Het wordt een nieuwe ervaring voor mij op een Ducati, maar ik heb vertrouwen in onze kansen met Davide en het team. We hebben een goed testprogramma voor deze winter om ons voor te bereiden op de seizoensopener op Phillip Island. Ik kijk ernaar uit om voor het eerst met het team te rijden.”

Davide Giugliano voegt toe: “Een nieuw seizoen staat voor de deur. Ik ben tevreden met ons werk in 2024, wat ons motiveert om het volgend jaar nog beter te doen. Allereerst wil ik onze voormalige rijders het beste wensen, omdat we een geheel nieuwe line-up voor 2025 hebben. Onze nieuwe rijders zijn jong en getalenteerd; Glenn heeft in 2024 zelfs een race gewonnen en meerdere podiumplaatsen behaald. We zochten iemand met ervaring en snelheid, en hij komt uit een fabrieksteam, dus hij heeft een professionele benadering van racen. Ik verwelkom hem van harte en kijk ernaar uit om hem op onze Ducati’s te zien. Ik wil ook onze sponsors bedanken voor hun voortdurende steun, zonder hen zou dit veel moeilijker zijn. We beginnen binnenkort met de eerste tests buiten het seizoen. De tijd is kort, want we vertrekken in februari naar Australië. We werken hard aan de verdere ontwikkeling van de motor, die al een competitief pakket is gebleken. We blijven als team groeien en hebben sterke steun van Ducati, waarvoor ik hen wil bedanken. Ik ben ervan overtuigd dat we dit jaar dichter bij ons doel komen.”

Foto: glennvanstraalen.com

Drie nieuwe kleuren voor 2025 Kawasaki Z650

Door
Redactie
-
0

Kawasaki lanceert het 2025-model van de populaire Z650 in drie nieuwe kleurenschema’s. Met zijn krachtige en zuinige paralleltwin-motor, compacte chassis en volwassen rijeigenschappen blijft de Z650 een van de best verkochte motoren.

Door de korte wielbasis en het lage gewicht biedt de Z650 een uitstekende balans tussen stabiliteit en wendbaarheid. De motor is uitgerust met een paralleltwin-blok met een 180˚ krukas, dat zich kenmerkt door zijn soepele prestaties, laag brandstofverbruik en aantrekkelijke inlaatgeluid. Kawasaki Traction Control biedt ondersteuning voor een sportieve rijstijl (modus 1) of zorgt voor optimale grip in verschillende omstandigheden (modus 2). Voor rijders die een zo authentiek mogelijke ervaring willen, kan het systeem volledig worden uitgeschakeld.

Dit is de 2025 Kawasaki Z900 (SE): vernieuwd en verbeterd

Met een 4.3’’ TFT-kleurendisplay met Bluetooth-connectiviteit en een modern Sugomi-design met volledige LED-verlichting is de Z650 volledig up-to-date. De combinatie van zijn unieke uitstraling en moderne technologie maakt hem tot de favoriete keuze in zijn klasse.

De 2025 Z650 is nu verkrijgbaar vanaf €7.999,- bij officiële Kawasaki-dealers in de volgende nieuwe kleuren:

  • Metallic Spark Black / Green
  • Metallic Spark Black / Red
  • Metallic Matte Dark Gray / Metallic Spark Black

Voor rijders met een A2 (Code80) rijbewijs is er een 35kW-kit beschikbaar.

Voor meer informatie kun je de Kawasaki-website bezoeken.

NIU XQi3 krijgt krachtige OTA-update

Door
Redactie
-
0

Niu heeft een grote innovatie onthuld. Voor de krachtige elektrische XQi3 in het crossmotorsegment biedt NIU over-the-air (OTA) software-updates aan. Deze update zal de prestaties van de motor aanzienlijk verbeteren, waardoor hij krachtiger wordt op zowel de weg als in het terrein. NIU is gestart met een gefaseerde uitrol en binnenkort kunnen alle XQi3-rijders van deze update profiteren.

De OTA-update verhoogt het totale vermogen van de XQi3 tot 10,6 kW, wat leidt tot verbeteringen in topsnelheid, acceleratie en de algehele rijprestaties. Rijders kunnen nu sneller accelereren van 0-75 km/u, terwijl de topsnelheid stijgt van 75 km/u naar 80 km/u. Door een stijging van 28% in het continu geleverde vermogen en 36% in de Boost-modus, bereikt de bestuurder de oude topsnelheid van 75 km/u meer dan twee seconden sneller dan voorheen.

NIU: Tien Jaar Innovatie in Mobiliteit

Naast het verhoogde vermogen biedt de XQi3 ook een hoger koppel in het lage en midden toerengebied, wat zorgt voor een verbeterde rijervaring. Deze upgrade maakt de motorfiets niet alleen sneller op rechte stukken, maar ook capabeler op uitdagender terrein. De update voor de off-road versie wordt automatisch uitgevoerd via de NIU-app.

Toonaangevende motormerken wederom als collectief naar MOTORbeurs Utrecht 

Door
Redactie
-
0

 

De motorimporteurs die zijn aangesloten bij de Koninklijke RAI Vereniging zetten hun succesvolle samenwerking voort en presenteren zich gezamenlijk op de 34ste editie van de MOTORbeurs in de Koninklijke Jaarbeurs in Utrecht. Onder het motto ‘All Brands United’ zijn alle toonaangevende motormerken wederom vertegenwoordigd op dit evenement, dat plaatsvindt van donderdag 20 tot en met zondag 23 februari 2025.

Een terugblik op de vorige editie

Tijdens de vorige editie van MOTORbeurs Utrecht stonden vrijwel alle gerenommeerde motormerken collectief in hal 7. Onder de vlag van ‘All Brands United’, als onderdeel van de RAI Vereniging, werd een compleet en divers aanbod gepresenteerd aan de bezoekers. De gezamenlijke deelname gaf de beurs nieuwe energie en werd zeer positief ontvangen door zowel exposanten als publiek.

Ticketverkoop MOTORbeurs Utrecht 2025 gestart

Collectief succes: meer merken, meer beleving

Tom Crooijmans kijkt met vertrouwen vooruit naar de komende editie: “Motorrijden is populairder dan ooit, en juist daarom is het belangrijk dat wij als branchevereniging samen met de merken inspelen op deze groeiende belangstelling. Dit biedt bezoekers een unieke kans om alles wat de motorwereld te bieden heeft onder één dak te ervaren.”

De brom- en snorfietsbranche is ook vertegenwoordigd in hal 7, wat het aanbod nog completer maakt. Dit benadrukt de diversiteit van de motorwereld en het belang van een gezamenlijke presentatie. Bezoekers kunnen niet alleen kijken naar de nieuwste modellen, maar ook genieten van demonstraties en activiteiten die de motorbeleving verder verrijken.

Nog meer merken

Voor de editie van 2025 zijn er nog meer merken te zien in hal 7, wat zorgt voor een nog breder en gevarieerder aanbod. Bezoekers van MOTORbeurs Utrecht 2025 kunnen zich verder verheugen op de nieuwste modellen van de volgende 27 merken:

  • Aprilia
  • Benelli
  • BMW Motorrad
  • CFMOTO
  • Ducati
  • Energica
  • Harley-Davidson
  • Honda
  • Indian Motorcycle
  • Kawasaki
  • Kymco
  • Lambretta
  • Moto Guzzi
  • Moto Morini
  • MV Agusta
  • NIU
  • Piaggio
  • QJMOTOR
  • Royal Enfield
  • Segway
  • Suzuki
  • Tacita
  • Talaria
  • Torrot
  • Triumph
  • Vespa
  • Yamaha

Met dit indrukwekkende aanbod is de MOTORbeurs completer dan ooit. Elke motorliefhebber, ongeacht zijn of haar voorkeur voor merken, vindt hier wat hij of zij zoekt. Van sportieve motoren tot retro-modellen, er is voor ieder wat wils.

Praktische Informatie

De MOTORbeurs Utrecht 2025 vindt plaats in de Koninklijke Jaarbeurs te Utrecht van donderdag 20 tot en met zondag 23 februari. Voor de meest actuele informatie over het programma, de deelnemende merken, en ticketverkoop, wordt bezoekers aangeraden de officiële website van de MOTORbeurs te bezoeken.

2014, Assen: Bo Bendsneyder klopt Jorge Martin

Door
Asse Klein
-
1
Bo Bendsneyder klopt Jorge Martin

Het is ‘pas’ tien jaar geleden: Bo Bendsneyder (rechts op foto) die op de racedag van de TT Assen de tweede Red Bull Rookies Cup-race van 2014 won. In die race versloeg de toen 15-jarige coureur niemand minder dan Jorge Martin (links op foto). De Spanjaard won dat seizoen niet alleen de Red Bull Rookies Cup-titel, maar werd tien jaar later ook MotoGP-wereldkampioen. De jonge Rotterdammer behaalde deze overwinning voor eigen publiek en dat al in zijn eerste seizoen in deze bekende talentencompetitie, die zeker destijds werd gezien als dé opstapklasse naar de Grand Prix. Joan Mir, inmiddels ook MotoGP-wereldkampioen, eindigde dat jaar als tweede in het kampioenschap. Een seizoen later, in 2015, werd Bendsneyder glorieus kampioen van de Red Bull Rookies Cup met acht zeges uit dertien races. Zijn grootste concurrent heette toen Fabio Di Giannantonio. Bendsneyder promoveerde als veelbelovend talent naar Red Bull KTM Ajo in de Grand Prix. Maar helaas; tien jaar later rijdt BB64 niet meer in de Grand Prix, maar in de World Supersport, waar hij overigens wel in korte tijd indruk maakte en zijn plezier in het racen weer terugvond. Hierover binnenkort meer tijdens een uitgebreid interview op motor.nl. Maar het contrast met zijn vroegere Red Bull Rookies Cup-concurrenten is groot. Martin en Mir zijn MotoGP-wereldkampioenen terwijl Di Giannantonio in 2025 de beschikking krijgt over de momenteel beste MotoGP-machine ter wereld; een Ducati GP25.

MotoGP eindrapport 2024: Jorge Martin is de nieuwe nummer 1

Foto: Henk Keulemans

Bo Bendsneyder klopt Jorge Martin

Wintertips voor doorrijders: bescherm je motor tegen pekel

Door
Redactie
-
0
Motorrijder in de sneeuw
Marcel Marsman: “Na de winter was ik ‘m met de hand.”

Doorrijders zijn niet de meest fanatieke poetsers. De meesten lijken hun tweewieler vooral als gebruiksvoorwerp te zien, en pekel als een nauwelijks te vermijden bijzaak. Wat doen ze wel – of niet – om hun motoren te beschermen?

Peter Aansorgh testte in 2018 een stuk of twintig antipekel- en roestproducten. Om ze na de winter te verwijderen, volstaat meestal WD40. Datzelfde middel wordt ook als bescherming gebruikt, onder meer door Peter Hoeben. “Dat lukt prima, en na de winter poets ik mijn motor weer schoon.” Wel goed om te weten dat hij bij pekel niet rijdt. “Zodra er gestrooid is, pak ik het koekblik.”

Licht

Het kan ook nóg eenvoudiger. Eduard Boessenkool rijdt zijn Honda NX 250 en zijn MZ ETZ 250 zomer en winter, en dan ook nog veel op het onverharde. “Vroeger gebruikte ik in de winter nog wel eens dunnere olie. Tegenwoordig hoeft dat niet meer. Wat ik wel doe? Als de motoren erg vies worden, spoel ik ze eens af.” Ook verving hij de originele pitjes in de koplampen door leds. “Vooral op de NX maakte dat een flink verschil.”

Eduard Boessenkool: “Als ze erg vies worden, spoel ik ze wel eens af.” | Foto: Lieve Schols

Druksproeier

Als zijn BMW begin winter een onderhoudsbeurt nodig heeft, laat Cheiz Muntjewerff de motorzaak de nodige bescherming aanbrengen. Anders gebruikt hij zelf S100 of ACF-50, dat hij na de winter met WD40 verwijdert. “Wordt er gepekeld, dan spuit ik de motor bij een benzinestation in de buurt koud af, zonder extra druk. Voor thuis heb ik een druksproeier, zo’n tank met een handpomp.” Een druksproeier of drukspuit met een inhoud van vijf tot acht liter koop je voor nog geen vijftien euro. Ideaal als je geen buitenkraan hebt.

Doorrijden in de winter: hoe blijf je warm?

Drama

Marcel Marsman, goed voor 30 duizend kilometer, spuit zijn BMW R 1200 GSA na een wasbeurt in oktober in met Motorex Motoprotect Long Term Effect. “Dat is een waterdunne olie die mooi uitvloeit. Na de winter was ik hem de hand, ik ga er licht met de hogedrukspuit overheen, rij hem droog en spuit hem opnieuw in.” Tussentijds afspuiten tegen de effecten van pekel doet hij niet. “Daar is geen beginnen aan.” Eerder gebruikt hij ook wel bruine tectylspray voor de winter. Nu niet meer. “Het is een drama om dat er weer af te krijgen.” Die ervaring heeft Henk Jan Scholman ook. Hij noteerde zijn ervaringen met zeven motoren (BMW, Yamaha, Ducati) over de laatste dikke twintig jaar. Zijn conclusie: er is geen enkel middel dat corrosie echt helemaal voorkomt.

Motorrijder in de sneeuw
Marcel Marsman: “Na de winter was ik ‘m met de hand.”

Pekelfiets?

Pekel weerhoudt veel motorrijders om ook door te rijden als er gestrooid wordt. Dus koop je een pekelfiets? Marcel deed dat wel eens. Tegenwoordig houdt hij het liever eenvoudig. “Ik kan maar op één motor tegelijk rijden. Ook met de H-D FXR die ik ooit had reed ik gewoon door. Zonde? Voor mij is het vervoermiddel en een vervoermiddel schrijf je af. Ik rijd mijn motoren helemaal op.”

Vuil is verdiend

Ook Huub Kooijman reed gewoon door met pekel. “Dat is afzien voor de motor, maar met mijn 20 of 30 duizend kilometer per jaar werden mijn motoren toch niet heel oud. Niet oud genoeg om weg te roesten, in elk geval.” Otto Nijs kiest voor een vergelijkbare benadering. “Ook met spuiten en poetsen hou je je motor ’s winters niet schoon. ‘Vuil is verdiend,’ zeg ik altijd”. Zo eens in de vijf jaar koopt hij een andere motor. “Ik denk dat de motor het uiteindelijk altijd verliest van pekel: het vreet ‘m gewoon op.” Na de winter is het wel tijd voor een optische tender loving care, met een sopje en Dasty, een allroundreiniger die alleen bij de Wibra te koop is.

Otto Nijs’ eigenbouw Honda CBX blijft ’s winters wél binnen.

Oprapen

Ook Ray Teeld zag zijn Honda Crosstourer en zijn vooral offroad gebruikte Yamaha XT660Z als gebruiksvoorwerpen. Aan pekelbescherming deed hij niet en wassen gebeurde zelden. “Ze hebben wel allebei hun pluspunten als het gladder wordt. De Honda heeft ABS en tractiecontrole, de Yamaha is bij foutjes makkelijker op te vangen. En op te rapen, hahaha.” 

Koud water

Jan Doets probeert pekel zoveel mogelijk te vermijden, maar ook zijn Harley-Davidson Electra Glide is vooral een gebruiksartikel. “Ik spoel hem dan wel wat vaker af, hoor, en goed in de was en chroompoets zetten helpt volgens mij ook.” Jan Vastbinder rijdt liever niet met pekel, maar als het toch gebeurt spoelt hij hem dezelfde dag met veel water koud af. Daar heeft ook Wim Lammerts goede ervaringen mee. Ad van Eck doet het in pekelperiodes wekelijks, met een wasbeurt met autoshampoo na de winter als toetje. Bij Annemieke Lemaire zijn de buitenkranen bij vorst afgesloten. “En ik wil op de oprit ook geen plassen waar ik de volgende dag over kan uitglijden.” Paul van der Wielen houdt het op afspuiten na elke pekelperiode, inspuiten met allesreiniger uit de supermarkt en opnieuw afspuiten. “Ik geloof niet zo in spulletjes om je motor te verwennen. Mijn vorige woon-werkmotor, een Yamaha Bulldog, heb ik na twaalf jaar en 150.000 kilometer weggedaan. Nooit problemen mee gehad.”

Paul van der Wielen: “Ik geloof niet zo in spulletjes om je motor te verwennen.”

App en twitter

Paulan Korenhof besloot op basis van wat ze las en hoorde om niet te rijden binnen 24 uur nadat er gestrooid is. “Voor Utrecht kun je dat in de gaten houden op x.com/gladheid030,” liet ze weten. Ook voor 020, 040, 073 en andere regio’s bestaat die dienst. Bij jou in de buurt niet? Otto Nijs vindt de app Zout Alarm een echte aanrader. De app is er alleen voor Android. Een vergelijkbare app voor iOS lijkt er niet te zijn.  

Winterbanden

Baudouin Knaapen is dit gezelschap de enige die vaak winterbanden gebruikt. Niet op de TransAlp, maar wel op de Yamaha Xmax waar hij nu zijn kilometers mee vreet. “Omdat een scooter geen koppeling heeft kun je je tractie niet heel geleidelijk opbouwen. Je achterwiel slipt dus veel eerder weg. Winterbanden geven echt veel meer grip, niet alleen op sneeuw, maar ook gewoon bij lagere temperaturen. In de zomer moet je er niet op blijven rijden. Dan worden ze zoekerig.”

Hoge adrenaline en spektakel tijdens MotoManiac

Door
Redactie
-
0

Liefhebbers van freestyle motorcross en show komen volgend jaar aan hun trekken in het Gelredome. Onlangs is de kaartverkoop voor Motomaniac begonnen. Een ultiem spektakel van motorcross en show. Producent Dalien Cohen van Stardust Events kijkt nu al reikhalzend uit naar het evenement.

De show combineert freestyle motorcross met trial rijden. “Trial rijden gebeurt altijd in wedstrijdverband maar eigenlijk nooit met show”, zegt Dalien Cohen. “Maar wij van Stardust zijn actief als showproducers en combineren daarom freestyle motorcross en trial rijden met showelementen. We zetten daarmee een uniek evenement neer.”

MotoManiac 2025: grootste Freestyle Motocross (FMX) event van Europa komt naar Nederland!

Cohen heeft goede voorbeelden hoe het showelement aan de motorcross is toegevoegd. “We hebben bijvoorbeeld een motorglobe waar de riders in een grote ronde bal rijden. Wij voegen daar de splitting globe die tijdens de act in twee delen uiteen gaat waarbij de rijders zowel bovenin als onderin de globe rijden. Het is enorm spectaculair”, zegt Cohen. “Daarnaast zijn er ook gauchos die een bolla bolla act opvoeren, cheerleaders en acht pyro artiesten voeren een show op met vuur.”
De producent heeft veel motorshows in Duitsland gezien. “In zo’n show zijn er op een gegeven moment wisselingen. Wat je dan ziet gebeuren is dat er door de presentator lang met de riders wordt gesproken over de trucs. Ik wilde dat anders doen. De adrenaline van het publiek moet hoog blijven en daarom hebben we naast de riders ook al die andere artiesten aan de show toegevoegd. Er blijft daardoor constant van alles te beleven waardoor het publiek op het puntje van zijn stoel blijft zitten”, zegt hij. “Ik hou wel van een hoge sensatie.”

Aan Motomaniac doen elf riders mee. Freestyle motorcross wordt veel gedaan in Spanje, Italië en Duitsland. “De sport staat daar op een hoog niveau dus veel riders hebben we uit het buitenland gehaald”, zegt Dalien. Bij het neerzetten van een show zoals Motomaniac komt heel veel kijken, weet hij. “Denk aan motoren maar ook het vuurelement. Dus anders dan bij andere shows is veiligheid hier extra belangrijk.”

Voor Stardust Events is Motomaniac een kick off. Als het succesvol is dan is een tournee in binnen- en buitenland een serieus plan. “Ik wilde iets nieuws en vernieuwends neerzetten. Nou, dat is met deze productie wel gelukt hoor.”

Motomaniac, de ultieme FMX & Trial Show, is op 3 mei te zien in het Gelredome. Kaarten zijn te koop via www.motomaniac.com of via www.eventim.nl.

Bagnaia vs. Martin: twee MotoGP-kampioenen, maar slechts één wereldtitel

Door
Asse Klein
-
0
Pecco Bagnaia (rechts) feliciteert Jorge Martin (links) met zijn eerste MotoGP wereldtitel.

Pecco Bagnaia en Jorge Martin waren de smaakmakers van de afgelopen twee MotoGP-seizoenen. De carrières van de Italiaan en Spanjaard vertonen opvallende parallellen, terwijl hun karakters totaal verschillen. Dit is het verhaal over cijfers, eigenschappen, respect en ontwikkelingen van Bagnaia en Martin, twee kampioenen die ons in 2023 en 2024 op het puntje van onze stoel hebben gehouden.

MotoGP eindrapport 2024: Jorge Martin is de nieuwe nummer 1

Ondanks dat Pecco Bagnaia uit Italië en Jorge Martin uit Spanje komt, zijn er veel overeenkomsten in hun motorsportcarrières. De grootste overeenkomsten zijn hun enorme talent, hun harde leerschool in de Moto3 en hetzelfde team waarin zij debuteerden in de MotoGP. Bagnaia is één jaar ouder dan Martin, iets wat ook terug te zien is in hun carrières. In veel dingen was de Italiaan net iets eerder dan zijn Spaanse concurrent, tot het behalen van de MotoGP-wereldtitel aan toe. Bagnaia groeide op in het nabij Turijn gelegen Chivasso en was van jongs af aan gedreven door zijn liefde voor de sport. Hij werd al vroeg opgenomen in de VR46-academie van Valentino Rossi, waar hij intensief werd begeleid en waar hij zijn strategische denkwijze ontwikkelde. Martin daarentegen, afkomstig uit het ten noorden van Madrid gelegen San Sebastián de los Reyes, moest zichzelf bewijzen zonder grote financiële ondersteuning, totdat hij werd opgepikt door het Red Bull Rookies-programma, een reddingsboei waardoor hij zijn carrière kon vervolgen.

Gemeenschappelijke teams

Bagnaia’s Grand Prix-carrière begon in 2013 op 16-jarige leeftijd bij Team Italia FMI op een Honda met Romano Fenati als teamgenoot. De Honda’s waren op dat moment niet opgewassen tegen de KTM’s. Daarnaast kende Bagnaia een moeizaam debuutjaar, waarin hij geen enkel WK-punt wist te behalen. In 2014 werd de Italiaan samen met Fenati opgenomen in het Sky Racing Team by VR46 van Rossi. Met een KTM ging het beter, maar Bagnaia kon niet tot uitmuntende resultaten komen of zijn teammaat verslaan. Hij werd een jaar later vervangen bij het VR46-team door nieuwe talenten: Nicoló Bulega en Andrea Migno. Bagnaia moest op zoek naar een ander onderkomen, terwijl hij actief bleef bij de VR46-Academy. Achteraf bleek deze ‘degradatie’ het juiste pad. Bagnaia vond onderdak bij het team van Jorge Martinez, die met Mahindra-motoren reed. Eén van zijn teamgenoten werd Martin, die net Red Bull Rookies Cup-kampioen was geworden. Er was geen plek voor de Spanjaard bij het Red Bull KTM Ajo-fabrieksteam waar over het algemeen de Red Bull Rookies Cup-kampioenen naartoe gaan. Zijn beperkte budget zal Martin daar zeker niet bij geholpen hebben. En zo kwamen de twee tieners vanaf 2015 in één team te rijden en deelden ze zelfs vaak een hotelkamer. Het Indiase merk Mahindra had destijds een aanzienlijk minder competitieve motor ten opzichte van Honda en KTM, wat hen beide dwong om slim en vastberaden te rijden om hun talent te laten zien. Deze ervaring schiep niet alleen een band tussen de twee jonge coureurs, maar maakte hen ook vechters die niet bang waren om met minder materiaal het maximale te halen. Twee jaren reed het duo bij Mahindra in de Moto3. Bagnaia had al twee jaar ervaring in het wereldkampioenschap en dat was ook te zien in de resultaten. Terwijl Martin sporadisch zijn talent liet zien, wist Bagnaia zelfs zijn eerste Grand Prix-zege met en voor Mahindra te behalen. Dit gebeurde tijdens de TT Assen van 2016, iets wat Bagnaia later vereeuwigde met een tattoo van het TT Circuit Assen op zijn lichaam. Later won de Italiaan ook nog in Maleisië. Zijn vierde plek in het Moto3-wereldkampioenschap – met minder materiaal – overtuigde Rossi om hem weer op te nemen in zijn Moto2-team voor 2017. Martin kreeg na zijn Mahindra-periode de kans op een Honda van Gresini Racing in de Moto3. Deze mogelijkheid met beter materiaal pakte de Spanjaard met beide handen aan. Vooral in de kwalificaties liet hij al zien zeer explosief en sterk te zijn, iets wat hem later in de MotoGP zou helpen bij de komst van de Sprint en die de basis vormde voor zijn wereldtitel in de koningsklasse. Tien keer stond hij in 2017 op pole position maar won ‘slechts’ één keer. Maar bij zijn tweede jaar bij Gresini Racing in de Moto3 was Martin de allerbeste van de wereld. Met onder andere zeven zeges versloeg hij zijn grootste concurrenten Marco Bezzecchi, Fabio Di Giannantonio en Enea Bastianini. En bij de foto van de GP-wereldkampioenen van 2018 kwam Martin naast MotoGP-kampioen Marc Márquez ook Pecco Bagnaia tegen, die in zijn tweede Moto2-seizoen wereldkampioen was geworden. Sterker nog: beide rijders pakten hun eerste wereldtitel op dezelfde dag in Maleisië. In het team van Valentino Rossi maakte Bagnaia vanaf het eerste moment in de Moto2 een sterke indruk en wist dat in zijn tweede jaar – met acht zeges – om te zetten naar de wereldtitel. Zo zouden beide rijders – ieder op hun eigen manier – als wereldkampioen in de MotoGP arriveren. Bagnaia verhuisde naar Pramac Racing op een Ducati in de MotoGP, terwijl Martin door KTM werd ondergebracht bij het Red Bull Ajo Moto2-team. Net als Bagnaia reed Martin ook twee jaar in de middelzware klasse, maar scoorde te wisselend om voor de wereldtitel te kunnen strijden. In 2020 was Bastianini de beste, terwijl Martin met twee zeges vijfde werd. Bagnaia had ondertussen de Ducati-leiding overtuigd en was gepromoveerd naar het Lenovo Ducati-fabrieksteam voor 2021. De plek bij Pramac Racing werd overgenomen door Martin, die daarmee KTM verliet. Opnieuw kruisten het pad van de twee talenten elkaar. In zijn derde MotoGP-seizoen – de eerste als Ducati-fabrieksrijder – zou Bagnaia voor de MotoGP-wereldtitel strijden en eindigde hij achter Fabio Quartararo (Yamaha) als tweede in de eindstand. Ook Martin had drie seizoenen nodig om voor de MotoGP-wereldtitel te strijden. En net als Bagnaia eindigde de Spanjaard in zijn eerste titelgevecht ook als tweede in 2023. En om de overeenkomsten compleet te maken; bij hun tweede poging – Bagnaia in 2022 en Martin in 2024 – werden ze wel MotoGP-wereldkampioen.

Met een Mahindra bij Team Aspar in de Moto3 moesten Pecco Bagnaia (21) en Jorge Martin (88) met minder materiaal de strijd aangaan.

Verschillende en sterke karakters

Francesco ‘Pecco’ Bagnaia wordt vaak omschreven als kalm en gereserveerd. Hij leeft een relatief bescheiden leven, waarin hij tijd doorbrengt met zijn vrouw, hond en familie. Hij staat bekend als een loyale en attente teamspeler en heeft zich over de jaren heen ontpopt tot een leider binnen het Ducati-team. Voorheen werd hem nog wel eens verweten geen leider te zijn naar buiten toe zoals wereldkampioenen als Kenny Roberts, Mick Doohan en Valentino Rossi dat in het verleden wel waren. Maar ook daar heeft Bagnaia stappen in gezet. Hij was de eerste die zich openlijk uitsprak tegen het doorgaan van de Grand Prix in Valencia, zelfs al zou hem dat zijn wereldtitel kosten. Een opvallend moment waar de Italiaan duidelijk stelling durfde in te nemen en zich opwierp als een waar wereldkampioen buiten de baan. Bagnaia’s persoonlijk motto ‘Go Free’ benadrukt zijn focus op innerlijke rust en vrijheid. Dat is ook terug te zien in zijn manier van rijden. De tegenwoordig in de Adriatische kustplaats Pesaro levende coureur heeft in tegenstelling tot Martin meer tijd nodig om gedurende het raceweekend zijn ritme te vinden en de afstelling van de motor naar zijn hand te zetten. Dit zorgt regelmatig voor een mindere Sprint. Maar Bagnaia laat zich daar niet door van de wijs brengen. Op zondag herrijst hij regelmatig als een feniks door de Grand Prix te winnen. Dan moet je mentaal wel heel sterk zijn. Jorge Martin, alias ‘The Martinator’, daarentegen is explosiever, emotioneler en impulsiever. De Spanjaard racet meer met zijn hart. Een mooi voorbeeld daarvan was tijdens de Grand Prix van Maleisië dit jaar, waar hij toch de strijd aanging met Bagnaia en zo de nodige risico’s nam om te winnen, terwijl een tweede plaats gezien de situatie ook een perfecte uitslag was. Martin spreekt zich ook meer emotioneel uit na de race, terwijl Bagnaia zorgvuldiger zijn woorden kiest. Zelfs als de Italiaan een dure fout heeft gemaakt, zoals na zijn bepalende crash tijdens de Sprint in Maleisië. Enkel wanneer Bagnaia in zijn optiek onrecht is aangedaan, kan hij soms emotioneel reageren. Maar wie doet dat niet? Martin roept meer wat hij denkt en laat meer emoties toe. Dat was ook te zien tijdens de beslissende Grand Prix van 2024 in Barcelona. Martin schoof niet onder stoelen of banken dat hij zeer gespannen was, maar wist deze keer in de races wel de rust te vinden om het af te maken. Beide rijders hebben ook heftige momenten in de MotoGP meegemaakt. Bij Martin kwam zo’n moment al eerder dan Bagnaia. De Spanjaard crashte zwaar tijdens zijn tweede MotoGP-seizoen in Portimão, een valpartij die zomaar het einde van zijn carrière had kunnen betekenen. Martin ging mentaal door een diep dal, maar kwam sterk terug en won later dat jaar zijn eerste MotoGP-race. De impulsieve Spanjaard had zijn team een reis naar Punta Cana op de Dominicaanse Republiek beloofd als dit zou gebeuren. Martin hield zich aan zijn belofte. Bagnaia maakte als wereldkampioen een angstaanjagende crash mee in 2023. Op het Circuit de Barcelona-Catalunya kwam hij kort na de start van de race ten val waarna Brad Binder over zijn been reed. Gelukkig zat Bagnaia een week later weer op de motor, maar dit incident had ook veel ernstiger kunnen aflopen.

2023 versus 2024

In 2023 was Bagnaia zeker mentaal de winnaar tijdens de MotoGP-seizoensfinale in Valencia. De Italiaan gebruikte zijn ervaring van voorgaande jaren om goed met de druk om te gaan. Voor Martin was deze situatie nieuw in de MotoGP en dat was van zijn gezicht af te lezen. Hij was zichtbaar gespannen. Martin bezweek in de race onder de druk en realiseerde dat later zelf ook. Met behulp van een mental coach is Martin dit jaar in zijn hoofd sterker geworden. De Spanjaard gaat veel beter om met de stress, wat te zien is aan zijn constante resultaten. Deze ontwikkeling heeft van hem een completere coureur gemaakt en dat wierp zijn vruchten af met een wereldtitel. Onderling respect is wat beide rijders ondanks hun verschillende karakters gemeen hebben. Na de heftige strijd in Maleisië kon daar direct na de race door beide kemphanen om gelachen worden. Martin begreep de aanpak van Bagnaia en Bagnaia begreep die van Martin. Er zijn voorbeelden van duels tussen MotoGP-kampioenen – denk aan Marc Márquez vs. Valentino Rossi – die een heel andere afloop hebben gehad. De komst van de sprintraces in 2023 was een welkome aanvulling op het tijdschema voor Martin. Vorig jaar won de Spanjaard al veruit de meeste sprintraces. Zijn geweldige kwalificatie en explosiviteit in de eerste ronden vormden de basis van dit succes, maar Bagnaia was in de hoofdraces nog te sterk om wereldkampioen te kunnen worden. Dat Martin minder fouten maakte in 2024 en genoegen kon nemen met tweede plaatsen – in totaal zestien keer – in combinatie met zijn sterke Sprint vormde de basis voor zijn eerste MotoGP-wereldtitel. Ook is hij over langere races een betere coureur geworden. Bagnaia liet het dit jaar liggen in de Sprint en door het maken van minimaal één fout te veel. Of het nou de crash met Marc Márquez in Portimão was, de crash met Alex Márquez in Aragón, zijn individuele crash in Misano of zijn fouten in de Sprints; het waren in ieder geval één of misschien wel twee nulscores teveel. En dat terwijl Bagnaia wel elf GP’s wist te winnen. Nooit eerder kwam het voor dat een rijder in de koningsklasse meer dan tien GP’s won en geen wereldkampioen werd. Martin bracht daar met zijn sterke sprints en constante resultaten verandering in. Al was de Spanjaard ook niet foutloos, denk aan zijn crashes op Jerez en de Sachsenring net als zijn (achteraf) domme pitstop in Misano terwijl de rest buiten bleef. Uiteindelijk gaat het om de WK-punten en daarin is het verschil tussen de titelkandidaten van 2023 en 2024 het beste zichtbaar. Vorig jaar scoorde Martin 28 punten meer dan Bagnaia in de sprintraces. Dat verschil was 43 punten in 2024. En 2023 scoorde Bagnaia 67 punten meer in de hoofdraces, waardoor de Italiaan voor de tweede keer MotoGP-wereldkampioen werd. Ook in 2024 scoorde Bagnaia beter in de hoofdraces, al was het verschil nu maar 33 punten. Martin is in zijn vierde MotoGP-seizoen simpelweg een betere coureur geworden dan Bagnaia in zijn zesde MotoGP-seizoen.

Nieuwe uitdagingen in 2025

Bagnaia en Martin gaan in 2025 een nieuwe fase in. Martin werd de eerste wereldkampioen in de koningsklasse uitkomend voor een independent-team sinds Rossi in de 500cc in 2001. De Spanjaard vertrekt als 2024 MotoGP-wereldkampioen naar Aprilia. Dezelfde Rossi was ook de laatste rijder die als MotoGP-wereldkampioen vertrok naar een ander merk. Dat gebeurde in de winter van 2003-2004 toen de Italiaan Honda verruilde voor Yamaha. Ducati koos voor Marc Márquez als fabriekscoureur naast Bagnaia in 2025, terwijl Bastianini vertrekt. De status van de achtvoudig wereldkampioen maakte de beslissing. Maar zo moet Ducati wel de huidige wereldkampioen laten gaan. Martin moet met op papier minder materiaal de strijd zien aan te gaan met de oppermachtige Ducati’s. Een bekend verhaal dat hij nog kent uit zijn Mahindra-tijd. Het zal wel een hele kluif worden om weer mee te doen voor de wereldtitel, laat staan om hem te prolongeren. Bagnaia heeft met zijn nieuwe teamgenoot ook een nieuwe uitdaging. Om zijn wereldtitel terug te veroveren zal hij niet alleen Martin op Aprilia, maar ook zeker teamgenoot Marc Márquez moeten zien te verslaan. Márquez kon afgelopen jaar op een verouderde Ducati GP23 al regelmatig de strijd aangaan met beide kampioenskandidaten. Hoe zal dat gaan als Márquez over hetzelfde materiaal en ondersteuning als Bagnaia beschikt? Kortom: Bagnaia en Martin krijgen in 2025 met nieuwe uitdagingen beiden de kans om aan te tonen dat zij de beste motorcoureurs van de wereld zijn.

Foto’s: Henk Keulemans, ANP, MotoGP, Teams

Zwarte Cross 2025 verkoopt binnen 2 uur 92% van alle tickets

Door
Bart Verhoeven
-
0

De Zwarte Cross, een van de meest geliefde festivals in Nederland, heeft opnieuw bewezen dat het evenement een enorme aantrekkingskracht heeft. Slechts twee uur na de start van de ticketverkoop was maar liefst 92% van alle beschikbare kaarten verkocht. Dit is een indrukwekkende prestatie, vooral gezien het feit dat de reguliere campingkaarten binnen een half uur waren uitverkocht. De organisatie heeft goed werk geleverd om een soepel verkoopproces te garanderen, en het enthousiasme onder de bezoekers is onmiskenbaar.

Een succesvolle ticketverkoop

Voor de organisatie van de Zwarte Cross is de ticketverkoop een cruciaal moment. Het is het resultaat van maandenlange voorbereiding en planning. Bij de start van de verkoop om 11:00 uur stonden er meer dan 100.000 potentiële bezoekers in de digitale wachtrij. Al snel na de opening van de verkoop waren de vrijdag-, zaterdag- en zondagtickets uitverkocht. Dit toont de populariteit van het festival en de toewijding van de fans.

Campinggroei en Bezoekerservaring

De uitbreiding van de campingcapaciteit met 5000 extra plekken is een directe reactie op de groeiende vraag naar het festival. Dit betekent dat meer mensen de kans krijgen om deel uit te maken van de unieke sfeer die de Zwarte Cross biedt. Het is niet alleen een festival, maar een ervaring vol muziek, motorcross en samenkomen met gelijkgestemden. De organisatie heeft ervoor gezorgd dat bezoekers de mogelijkheid hebben om te kiezen uit verschillende tentvarianten op gemakscamping ’t Zilveruitje, wat het verblijf nog aangenamer maakt.

Grooven & Stoeven: Het Thema van 2025

In 2025 staat de Zwarte Cross in het teken van het thema ‘Grooven & Stoeven!’ Dit thema roept bezoekers op om onbevooroordeeld te genieten van het leven en het festival. “Op de heilige weilanden waar alles knettert, kleppert, dondert, davert, gromt, groovet en stoeft, dáár zijn wij op ons best,” aldus de organisatie. Dit statement geeft perfect weer waar de Zwarte Cross voor staat: een plek waar muziek, plezier en saamhorigheid centraal staan.

Line-Up Aankondigingen

De line-up van de Zwarte Cross begint zich vorm te geven, met de eerste namen die op 13 december bekendgemaakt zullen worden. Dit is een moment waar veel fans naar uitkijken, aangezien de line-up altijd een grote trekpleister is voor het festival. Een van de eerste verrassingen die al is aangekondigd, is de terugkeer van de oer-dialectrockband Normaal, die op zondag 20 juli 2025 zal optreden. Dit markeert hun terugkeer naar het festival na een afwezigheid van tien jaar, wat de verwachtingen alleen maar verhoogt.

Waarom de Zwarte Cross Bijzonder Is

De Zwarte Cross is niet zomaar een festival; het is een fenomeen dat mensen van alle leeftijden en achtergronden samenbrengt. Motorrijders en muziekliefhebbers komen samen om te genieten van een unieke mix van muziek, adrenaline en vriendschap. De combinatie van live-optredens, motorcross en de ongedwongen sfeer maakt het evenement tot een must-visit voor iedereen die van een goed feestje houdt.

De Toekomst van de Zwarte Cross

Met de groei van het aantal bezoekers en de aanstaande line-up belooft de Zwarte Cross 2025 een onvergetelijk evenement te worden. De organisatie blijft zich inzetten om de bezoekers een veilige en plezierige ervaring te bieden, en met de extra campingcapaciteit kunnen nog meer mensen genieten van deze unieke festivalervaring. De Zwarte Cross blijft een voorbeeld van hoe een festival kan groeien en zich kan aanpassen aan de wensen van de bezoekers.

Donderdagtickets nog verkrijgbaar

Voor iedereen die overweegt om de Zwarte Cross te bezoeken, is dit het moment om actie te ondernemen. Met de beschikbaarheid van donderdagtickets en plaatsen op de gemakscamping ’t Zilveruitje zijn er nog steeds mogelijkheden om deel uit te maken van dit fenomenale festival. Mis de kans niet om samen met duizenden anderen te genieten van een weekend vol muziek, plezier en onvergetelijke momenten. De Zwarte Cross 2025 staat voor de deur, en het belooft een editie te worden die niemand wil missen!

1...261262263...2.001Pagina 262 van 2.001

© Copyright Motor.NL Media Company