dinsdag 7 april 2026
Home Blog Pagina 61

Filmster Sean Connery en zijn motoren

0
Filmster Sean Connery en zijn motoren

Het is dit jaar alweer 5 jaar geleden dat de Schotse acteur Sean Connery overleed op 90-jarige leeftijd. Zijn carrière als acteur duurde maar liefst 45 jaar. Zijn acteursprestaties in ‘The Untouchables’ leverden hem niet alleen een Oscar op, maar ook een Golden Globe en een BAFTA. In totaal speelde hij 94 rollen, hij won 38 filmonderscheidingen en werd 29 keer genomineerd voor een onderscheiding. Hij stond bekend om zijn grote liefde en passie voor zijn thuisland Schotland. The Sunday Herald betitelde hem als ‘The greatest living Scot’ en People Magazine noemde hem ‘Sexiest Man Alive’ in 1989. Tien jaar later werd hij door hetzelfde magazine uitgeroepen tot ‘Sexiest Man of the Century’. Gedurende zijn leven reed Sean Connery op verschillende motoren of kreeg ermee te maken.

Maar voor het grote publiek is Connery toch vooral bekend als de oorspronkelijke James Bond. Velen zien hem als de beste 007 die er ooit geweest is. In totaal zijn er 25 Bond-films gemaakt. Dat is inclusief de meest recente ‘No Time to Die’, waarvan de première tot 2021 moest wachten vanwege het uitbreken van de COVID-epidemie. Connery speelde 007 in maar liefst 7 films: Dr. No (1962), From Russia with Love (1963), Goldfinger (1964), Thunderball (1965), You Only Live Twice (1967), Diamonds Are Forever (1971) en Never Say Never Again (1983).

Het verhaal van de BSA A65L Lightning uit James Bond Thunderball

Thomas Sean Connery werd op 25 augustus 1930 geboren in een arm arbeidersgezin in de Schotse stad Edinburgh. De Iers-Schotse familie zou twee zoons grootbrengen, Sean en Neil. Geld om door te leren had het gezin niet, dus ging Sean op zijn veertiende werken. Aanvankelijk bij een melkboer en toen hij 16 was, ging hij bij de marine. Door een maagzweer duurde dat avontuur niet zo lang, waarna hij baantjes vond als poetser van doodskisten, badmeester en naaktmodel voor kunstenaars. Aan de Mr. Universe-bodybuilderverkiezingen van 1953 heeft hij ook nog deelgenomen, hij eindigde derde. In die periode was hij ook nog een tijdje actief in een straatbende van Edinburgh.

Hij kreeg zijn eerste rol als acteur na een succesvolle theaterauditie medio jaren ’50. Zijn recensies waren zo goed dat hij snel meer rollen aangeboden kreeg, ook in tv-series en bioscoopfilms. Uiteindelijk werd Connery voorgesteld aan Ian Fleming, de schrijver van de James Bond-boekenserie. Dit was tijdens de zoektocht naar de acteur die de hoofdrol zou krijgen in de eerste Bond-film Dr. No. Maar Fleming zag het totaal niet zitten. Hij vond dat de toen 31-jarige Connery geen klasse in zich had, geen stijl. Maar de regisseur van de eerste drie James Bond-films, Terence Young, dacht er anders over. Hij zorgde ervoor dat Connery een snelcursus in luxe kreeg. Sean werd in een tophotel geparkeerd waar hem etiquette bijgebracht werd. Young nam hem mee naar een van Engelands topkledingmakers op de befaamde Savile Row in Londen. Daar werd hem een kostuum aangemeten. Sean kreeg van Young de opdracht om het continu te dragen, ook ’s nachts, zodat hij kon wennen aan luxe en zich volledig natuurlijk kon bewegen in de stijve maatpakken uit die tijd. Connery maakte zich in die tijd het 007-personage helemaal eigen en de rest is geschiedenis. James Bond werd een cult en Sean Connery werd onsterfelijk als de eerste en volgens velen de beste 007 die ooit te zien zou zijn op het magische witte doek.

Dodelijke dame

Als James Bond was Sean Connery (en zijn stuntmannen…) natuurlijk ook betrokken bij een aantal filmscènes waarin motorfietsen en driewielers de hoofdrol spelen. Maar welke motoren en welke scènes waren dat precies?

In ‘Thunderball’ (1965) werd een listig ogende 650cc BSA A65L Lightning gebruikt. De Lightning was voorzien van vier echt werkende raketwerpers, die netjes gemonteerd waren in de Avon Speedmaster-volle kuip die ook op deze fraaie machine terug te vinden was. In de film wordt de Thunderball-BSA bereden door Spectre-agent Fiona Volpe. Een knappe, maar dodelijke dame die gespeeld werd door actrice Luciana Paluzzi. Ze vuurt twee raketten af op een zwarte Ford met daarin Spectre-agent Count Lippe die op dat moment James Bond – Sean Connery – in zijn beroemde Aston Martin DB5 achtervolgt. Lippes Ford werd geraakt, vatte vlam en explodeerde terwijl hij ingehaald werd door Volpe op haar BSA.

In de 007-film ‘Diamonds Are Forever’ (1971) is een achtervolgingsscène opgenomen waarin Connery als James Bond in een maanlandingsvoertuig achtervolgd wordt door een aantal schurken op Honda ATC90-trikes. Nadat hij eerst kordaat een schurk van deze trekstartende trike trapt, rijdt hij vanwege het rijkarakter van deze machines heerlijk hoekig naar zijn Bondgirl, die hem netjes in een auto opwacht. Als je de film ooit bekijkt, let dan eens op hoe hij van de trike ‘afglijdt’ voordat hij in de auto stapt en zich definitief uit de voeten maakt…

Never Say Never Again-artwork.

Raketaandrijving

Tussen het filmen door maakte Sean ook een korte rit op een Moto Guzzi V7 Special-politiemotor. Deze machine was eigendom van een sheriff van het Sheriff Department van het Las Vegas District. De motor stond geparkeerd op het parkeerterrein van het International Hotel in Las Vegas. Connery poseerde op de motor voor een foto en maakte een kort ritje met de motor door de stad.

Misschien was het een voorteken van wat komen ging. Connery’s laatste James Bond-film had de voor hem toepasselijke titel ‘Never Say Never Again’ (1983). In die film zien we 007 dan eindelijk zelf rijden op een motorfiets. James Bond begint zijn achtervolging op een Yamaha XJ650 Turbo. Nadat 007 een grote polystyreencocon opent, begint hij met een flinke wheelie aan een achtervolging van een Renault 5 Turbo. Uit deze achtervolging blijkt dat je met een XJ Turbo prima een monumentale trap naar beneden af kunt denderen. De volledig zwarte Yamaha kreeg een iets vollere stroomlijn met zilveren accenten en het omvangrijke uitlaatsysteem blijkt tijdens de achtervolging te dubbelen als een raketaandrijving. Een rood knopje links op het dashboard activeerde dit systeem waarmee de XJ een duizelingwekkende acceleratie wist te ontwikkelen. Althans, in de film. Onder het rode knopje zat overigens een geel knopje, dat de voorbumper activeerde. De blauwe knop daar weer onder activeerde een achterbumper. Ideaal als je tijdens het rijden vlak voor en achter je geteisterd wordt door een automobilist, zoals in de film gebeurde. De raketaandrijving kwam goed van pas, want Bond wordt uiteindelijk in een tunnel klemgereden en gedwongen een vrachtwagentrailer binnen te rijden. Als de ophaaldeur van de trailer zo’n beetje half gesloten is, vormt hij een ideale springplank. Bond neemt met zwaar slippend achterwiel een aanloop en springt uit de trailer. Dit brengt weer een nieuwe achtervolgingsscène met zich mee, waar de raket en passant ook nog even gebruikt wordt om over een jachthaven te springen. Al met al een staaltje fraai motorstuntwerk en zeker de moeite waard om nog eens rustig te bekijken.

Historie: Moto Guzzi 500cc-V8 70 jaar

Dnepr

Sean Connery speelde ook een filmrol als Henry Jones sr., de vader van Indiana Jones. In de film ‘Indiana Jones and the Last Crusade’ (1986) zien we Connery als zijspanpassagier. Een Dnepr MT-11, gefabriceerd in Oekraïne, werd opgeleukt om er als BMW R75 Wehrmachtsgespann uit te zien. In de film ontsnapt het Jones-duo met de 650cc Dnepr boxertwin uit een kasteel, achtervolgd door een aantal aangepaste Honda XL500-offroadmotoren. Connery, als bejaarde maar nog steeds bijzonder flukse professor, gebruikt tijdens het rijden zijn paraplu om een zwerm meeuwen op te jagen omdat een vijandig jachtvliegtuig zich in het tafereel mengt en het duo achtervolgt. Het lukt, de beesten vliegen in de propellers van dit Duitse jachtvliegtuig, met voor de vlieger en zijn machine een desastreus resultaat.

Dit was tevens de laatste motorgerelateerde rol van Sean Connery. Hij overleed rustig in zijn slaap op 31 oktober 2020, in zijn fraai gelegen huis in de stad Nassau op de Bahama’s.

Foto’s: Archives A. Herl

Heb jij voor 2026 een krankzinnig mooi motorplan? Laat het ons weten

0
Heb jij voor 2026 een krankzinnig mooi motorplan? Laat het weten!

Zonder overdrijven kan ik zonder al te veel trots zeggen dat ik per dag zo’n vijftig tot honderd mails krijg. Sommige kunnen direct de prullenbak in – hoera! – maar met sommige moet je toch echt wat doen. Budget 2026 is er zo’n eentje die als een boemerang terugkomt als je die direct laat verdwijnen. Of ik dat geprobeerd heb, laat ik even in het midden… Maar tussen al die bergen mails zit er soms eentje bij die blijft hangen. Een mailtje van Wilco in dit geval, meer dan zomaar een motorrijder. Volgas enthousiast, alsof hij de adrenaline van de Cannonball Bike Run 2025 al door zijn bloed voelde gieren. Of ik interesse heb in zijn verhaal hierover. Zijn wapen? Een Kawasaki Ninja 1100SX. En dat maakte het mailtje minstens dubbel zo interessant, want da’s een serieus nieuwe motor en een serieus belangrijke ook nog.

Toch was er even paniek op de redactie: hebben we dit niet al gehad? Nee dus. Gijs reed eerder dit jaar de Cannonball 1000, het broertje van, en zijn verhaal knetterde nog na in onze mailbox toen Wilco met z’n updates begon. Dagelijks. Uitroeptekens, superlatieven, foto’s met gloeiende banden, Wilco bleef maar doorgaan alsof hij bezig was aan een recordpoging in het sturen van superlatieven. Maar dat is wat een Cannonball doet: het maakt van rijders vurige vertellers.

Wij genieten ervan, en jij straks ook, want het verhaal van Wilco kan je hier lezen. Maar wat Wilco kan, kun jij misschien ook wel. En daarom hierbij een uitdaging aan @iedereen. Heb jij voor 2026 een krankzinnig mooi motorplan? Laat het weten! Mail naar marien@motor.nl en wie weet sta jij binnenkort in MOTO73 en motor.nl. Schrijven? Daar helpen we bij. Foto’s? Die moet je zelf maken en zijn daarom belangrijker dan de tekst die je aanlevert. Stuur daarom alvast een paar van je beste foto’s mee. En, vraag het Wilco maar, hij weet hoe bijzonder het voelt als je ineens het middelpunt van een motorverhaal bent.

Osamu Suzuki: de man die van Suzuki een speler van wereldformaat maakte

0
Osamu Suzuki

Eerder brachten we de historie van Suzuki, gericht op het prille begin en natuurlijk haar motorfietsen. Suzuki evolueerde ooit van een relatief kleine, Japanse fabrikant naar een wereldwijde, industriële grootmacht. De grootste drijvende kracht hierachter was Osamu Suzuki. Hij overleed op 25 december 2024 op 94-jarige leeftijd.

In 1955 kwam de eerste Suzuki-auto op de markt, de Suzulight. Door de motor- en autoproductie groeide Suzuki in die periode erg sterk, maar de productie was nog grotendeels bestemd voor de Japanse thuismarkt. In april 1958 trad Osamu Suzuki in dienst bij Suzuki. Hij werd op 30 januari 1930 geboren in de Japanse stad Gero, waar hij ook opgroeide. Nadat hij afstudeerde aan de privé-universiteit van Chuo in Tokyo in 1953, ging hij werken bij een bank. Osamu viel op door zijn financiële inzicht, hoewel zijn achtergrond toch vooral juridisch was.

Historie: de 2-takt jaren van Suzuki

Gearrangeerd huwelijk

Zijn huwelijk met de kleindochter van Michio Suzuki, de oprichter van Suzuki, was gearrangeerd. Suzuki was niet Osamu’s eigen achternaam, maar naar Japans gebruik nam hij de familienaam van zijn partner over omdat er geen zonen waren binnen dat gezin. Hij maakte carrière binnen het management van Suzuki, waar hij vanaf 1963 ook directieposities ging bekleden. Hij stimuleerde de motorproductie en was een van de drijvende krachten achter Suzuki’s exportactiviteiten van motorfietsen. Want het bedrijf richtte zich destijds nog sterk op de binnenlandse markt. De racerij vond hij een belangrijk middel om het merk meer naamsbekendheid te geven. De vele wereldtitels zijn hier een direct gevolg van. Modellenseries zoals de T- en GT-tweetakten en de GS-viertakten werden door hem gezien als noodzakelijk om op de buitenlandse markt nog meer voet aan de grond te krijgen en Suzuki’s marktpositie uit te breiden. Dat bleek ook zo te zijn. Door zijn succes werd hij in 1978 benoemd tot president-directeur bij Suzuki. In die functie focuste hij zich vooral op de autoproductie en probeerde hij nieuwe afzetmarkten te vinden. De focus lag op kleine auto’s die betaalbaar waren.

Verduizendvoudigd

Die nieuwe afzetmarkt vond hij hoofdzakelijk in India, toen hij samen ging werken met Maruti Udyog Ltd. Deze autofabrikant was een staatsbedrijf. Samen met Maruti ontwikkelde Suzuki de Maruti 800, die eind 1983 geïntroduceerd werd. De auto werd een ongekend succes en Osamu gebruikte het succes om Maruti over te nemen. Wat volgde was een ongekende groeiperiode; in 2023 had Maruti een marktaandeel van bijna 42% in het land met de grootste populatie ter wereld.

Zijn activiteiten in India maakten van Osamu een beroemdheid in de zakenwereld. De omzet van Suzuki als automaker verduizendvoudigde zich binnen een periode van dertig jaar, en dat is een absoluut unicum. In plaats van te concurreren, zocht hij liever de samenwerking. Maar een poging daartoe met Volkswagen in 2009 liep op niets uit door verschil van inzicht in het management tussen beide partijen. Met Toyota lukte het een paar jaar later wel. In 2015 trad hij af bij Suzuki en droeg zijn functie over aan zijn zoon Toshihiro, die we kennen van zijn besluit om Suzuki’s activiteiten in de MotoGP te beëindigen. Op 25 december 2024 overleed Osamu Suzuki op 94-jarige leeftijd aan de gevolgen van lymfklierkanker. Hij maakte van het kleine, binnenlands georiënteerde Suzuki een speler van wereldformaat.

Foto’s: Suzuki, Archives A. Herl

The Last of the Mohicans: Cobra Chopper van ‘Snap-on Tools Wout’

0

Wout Slob, 60 jaar, is al sinds jaar en dag Snap-on Tools dealer in de regio Den Haag / Westland. Zijn chopper is natuurlijk gebouwd met gereedschap van Snap-on Tools en het logo van het beroemde gereedschapsmerk prijkt dan ook trots op zijn Cobra chopper.

Waarom ‘The Last of the Mohicans’? Wout legt uit; ik heb het Cobra frame, de basis van deze chopper, ruim twintig jaar geleden bij SPS gekocht.” Hij vervolgt met een diepe zucht; “Het project heeft twee echtscheidingen overleefd, de financiële crisis met bijna een faillissement, de geboorte van de tweeling en diverse periodes van wanhoop of het ooit nog af zou komen…” Het duurde uiteindelijk maar liefst twintig jaar tot de chopper klaar was en het is dan ook echt de laatste Cobra SPS chopper die gebouwd is!

Race Pig: standaard HOG getransformeerd tot Performance Bagger

UITDAGING

Het is al met al dus best begrijpelijk dat het Cobra project tijdens de zware periodes in zijn leven noodgedwongen regelmatig ‘stilstond’. Maar, samen met Johan en Erik van het voormalige SPS werd steeds stukje bij beetje verder gebouwd, waarbij Johan de technische zaken als het rijwielgedeelte op zich nam, terwijl Erik zich hoofdzakelijk met het cosmetische gedeelte bezighield. “Het frame moest hier en daar worden aangepast, maar de grootste uitdaging bleek de achterbrug. Die zat danig in de weg, want er kwam een Ultima versnellingsbak in het frame en de ombouw van linkse aandrijving naar right side drive was een behoorlijke uitdaging. Vandaar dat we een gedeelte uit de achterbrug geslepen hebben en er een ‘hoek’ in hebben gelast, waardoor de belt net voldoende ruimte kreeg.”

VERRASSING

Wout wilde er graag een Shovelhead blok in hebben en informeerde op een dag voorzichtig naar het blok dat al jaren bij SPS op de balie stond. Dat bleek ooit opgebouwd te zijn voor een jongen die een motor aan het bouwen was, maar dat project halverwege staakte. Het blok, gebouwd met een Delkron carter en hoofdzakelijk S&S onderdelen, was splinternieuw en gelukkig kon Wout het voor een nette prijs overnemen. “Pas toen we er iets aan moesten veranderen, een paar jaar geleden bij de inbouw, kwamen we erachter dat het een big bore / stroker blok was”, lacht Wout, “Dat was een mooie verrassing!” Nadat een set uitlaten werd aangepast en opnieuw verchroomd, was het blok dan ook klaar.

COBRA

Het rijwielgedeelte werd door Johan en Wout verder opgebouwd. In het Cobra highneck frame kwam een imposante 8 inch overstock Dragon Springer met een H-D schokdemper. De multi-spoke all stainless steel wielen zijn van Calle Choppers. De remmen voor werken met moderne Billet vierzuiger klauwen, terwijl de achterrem een nostalgische Lowtail klauw is! De mannen maakten een custom achterspatbord dat de dikke achterband extra accentueert. Zodiac leverde de choppertank die goed bij de motor past en met voldoende inhoud een redelijke actieradius levert. Erik op zijn beurt maakte de olietank en een in de stijl van de motor passende sissybar, waarna het zadel werd gemaakt en door William werd bekleed. En zo werd, stukje bij beetje, de bouw van de Snap-on chopper gestaag voortgezet.

SNAP-ON ROOD

Rebuffini leverde een set forward controls met bijpassende voetsteunen en langzamerhand naderde de chopper zijn voltooiing, waarna Wout samen met zijn maatje Alex over het spuitwerk ging denken. “Ik wilde uiteraard de Snap-on kleurstelling in het ontwerp verwerken. Maar het mocht geen ‘schreeuwende reclame’ worden. Vandaar dat ik heb gekozen voor Snap-on rood, met hier en daar het Snap-on logo en op de benzinetank de oude stijl zeventiger-jaren Harley-Davidson logo’s.” Wout legt uit; “Het spuitwerk is echt ‘thuiswerk’ geweest, de meeste delen zijn gepoedercoat, de logo’s gemaakt en geplakt. Er is een mooi smalle striping op de benzinetank en het frame gezet, die het lijnenspel en de vormen benadrukt. Vervolgens hebben we alles in de blanke lak gezet.”   

BLIJVEN GELOVEN

Uiteindelijk is de motor dan klaar… We zagen hem vorig jaar op de Bigtwin Bikeshow staan, waar Snap-on een zeer gewaardeerde sponsor van is. Elk jaar geven zij een enorme rijdbare gereedschapskist weg aan de ‘Best of Show’ winnaar van de Custom Bikeshow. Wout is blij dat de chopper klaar is en zegt vol trots en overtuiging; “Ik heb ‘m niet gekocht, maar gebouwd!” Met een brede grijns zittend op zijn motor; “Twintig jaar toewijding, blijven geloven in een mooi eindresultaat, ‘and never, ever giving up…” En daar zijn wij het volledig mee eens. Custombouw is niet altijd even makkelijk en voor mannen zoals Wout die ondanks alles toch doorzetten hebben wij dan ook niets anders dan torenhoog respect!

Tekst en fotografie Onno “Berserk” Wieringa – madnessphotography.nl

TECHNISCHE GEGEVENS SNAP-ON COBRA CHOPPER

Categorie Details
EigenaarWout Slob
BouwerWout Slob / Johan Sterrenburg / Erik Martens
MerkEigenbouw
ModelCobra Chopper
Bouwtijd20 jaar
Naam van de motor‘The Last of the Mohicans’

Motorblok

Bouwjaar1982
Cilinderinhoud1600 cc
TypeShovelhead Big Bore Stroker
CarterDelkron
KrukasS&S
ZuigersS&S
CilindersS&S
CilinderkoppenHarley-Davidson
KleppenManley
NokkenasS&S
NokvolgersS&S
OliepompS&S High Flow
CarburateurS&S Super E Shorty
LuchtfilterhuisS&S
OntstekingDyna Ignition HVI
UitlaatsysteemCustom
VersnellingsbakUltima

Rijwielgedeelte

FrameCobra Highneck
VoorvorkDragon Springer 8” overstock met Harley-Davidson demper
AchterbrugCobra
SchokdempersProgressive Suspension
VoorwielCalle Choppers multi spoke – All Stainless Steel
AchterwielCalle Choppers multi spoke – All Stainless Steel
RemmenBillet 4-zuigerklauwen

Diversen

AchterspatbordCustom
SpatbordsteunenCustom
BenzinetankZodiac
Dashboard/TellersMoto Gadgets
OlietankCustom
StuurCustom chroom dragbar
StuurverhogersKnuckle style
SpiegelsRebuffini
HandvattenN.O.S.
Schakelaarhuizen/rem- koppelingshendelZodiac / Harley-Davidson
KoplampSwapmeet
AchterlichtZodiac
ZadelWilliam, custom made King & Queen
SissybarCustom
Forward controlsRebuffini
VoetsteunenRebuffini
Rem- schakelpedaalRebuffini

Spuitwerk

KleurSnap-on Tools Red
SpuiterAlex / Wout
Special Paint / logo’sHarley-Davidson / Snap-on Tools
Idee & DesignWout

Dank Aan

CreditsJohan, Erik, en William voor het prachtige zadel!

TVS en BMW vieren 200.000 geproduceerde motorfietsen

0

De combinatie leek op het eerste gezicht even waarschijnlijk als een vegetariër die een barbecuerestaurant opent: de Indiase motorfietsgigant TVS Motor Company en het Duitse premium merk BMW Motorrad. Toch heeft hun strategische alliantie, die in 2013 van start ging, op 27 november 2025 een indrukwekkende mijlpaal bereikt: de gezamenlijke productie van 200.000 motorfietsen. Het 200.000ste exemplaar was een BMW F 450 GS, geproduceerd in TVS’s Hosur-fabriek in India en bestemd voor distributie naar meer dan 100 markten wereldwijd. Deze prestatie is meer dan een productiecijfer; het is het bewijs van een samenwerking die de traditionele grenzen van motorfietsfabricage heeft verlegd.

De samenwerking richtte zich vanaf het begin op het sub-500cc segment, een markt die wereldwijd explosief groeide en waar beide fabrikanten strategische belangen hadden. BMW zocht een kosteneffectieve productiepartner om dit toegankelijke segment te betreden zonder concessies aan kwaliteit, terwijl TVS met zijn geavanceerde productiefaciliteiten en expertise in efficiënte ontwikkeling de perfecte partner bleek. Het was een huwelijk van Duitse precisie en Indiase pragmatiek dat de motorfietsenwereld zou veranderen.

Koninklijke Marechaussee ontvangt eerste BMW K 1600 GT-p dienstmotoren

De 310-serie: geslaagde balans tussen toegankelijkheid en premiumkwaliteit

De BMW G 310 R, G 310 GS en G 310 RR vormden de basis van deze samenwerking en hebben BMW’s aanwezigheid in het instapsegment stevig gevestigd. De G 310 R, een wendbare naked roadster, was ontworpen voor stedelijke behendigheid en gebruiksgemak. Deze motorfiets bood een aantrekkelijke instap in de BMW-wereld, waarbij rijders de lichte constructie en lage zithoogte prezen, hoewel sommigen kritiek hadden op het motorgeluid en trillingen bij hogere toerentallen.

De BMW G 310 GS positioneerde zich als avontuurlijke variant voor beginners in de adventure-wereld. Met een topsnelheid van 143 km/u, een vermogen van 34 pk en 28 Nm koppel, bood deze lichtgewicht dual-sport een comfortabele rijpositie. De G 310 RR, de sportieve telg met kuipwerk, was de volledig gestroomlijnde variant die mogelijk in de toekomst een update naar 38 pk en 29 Nm zou hebben kunnen krijgen, hoewel hierover geen officiële bevestiging werd gegeven.

Ironisch genoeg zijn de G 310 R en G 310 GS per eind november 2025 niet langer verkrijgbaar in India, het geboorteland van de samenwerking. Dit was het directe gevolg van het bereiken van het einde van de levenscyclus van het 310-platform en BMW’s besluit om deze modellen niet te upgraden naar strengere emissienormen.

De F 450 GS: een nieuwe standaard in de A2-klasse

De BMW F 450 GS, die als 200.000ste productie-eenheid werd gemarkeerd, vertegenwoordigt een nieuwe fase in de samenwerking. Officieel onthuld op EICMA 2025, wordt deze motorfiets gepositioneerd als een “echte BMW GS” in de A2-rijbewijsklasse. Het model dicht de kloof tussen de G 310 GS en de F 800 GS en biedt een technologische symfonie die zijn voorgangers overtreft.

Aangedreven door een nieuw ontwikkelde tweecilinder lijnmotor van 420 cc levert de F 450 GS 48 pk bij 8.750 tpm en 43 Nm koppel bij 6.750 tpm. Met een rijklaar gewicht van slechts 178 kg belooft dit een uitstekende vermogen-gewichtsverhouding. De motorfiets komt uitgerust met Shift Assistant Pro, Riding Modes Pro, de innovatieve Easy Ride Clutch (ERC) die handmatig koppelen overbodig maakt, sportvering, enduro-voetsteunen, een TFT-paneel, volledig LED-verlichting, dual-channel ABS, meerdere rijmodi, cruisecontrol en tractiecontrole.

BMW F 450 GS eindelijk geen concept meer!

Elektrische ambities definiëren de toekomstige koers

De samenwerking staat niet stil bij conventionele motorfietsen. In december 2021 werd de overeenkomst uitgebreid met focus op toekomstige technologieën en elektrische voertuigen. Beide bedrijven werken gezamenlijk aan nieuwe platforms en elektrische tweewielers, waarmee ze hun strategische focus op het premium segment en stedelijke mobiliteit versterken. De synergie tussen TVS’s bewezen capaciteit voor kosteneffectieve ontwikkeling en BMW’s toewijding aan kwaliteit en innovatie creëert een krachtige motor voor vooruitgang.

Deze uitbreiding is geen vrijblijvende belofte, maar een morele eis in een wereld die snakt naar duurzame mobiliteitsoplossingen. Het partnerschap bouwt niet alleen motorfietsen, maar slaat ook bruggen tussen culturen, economieën en technologische visies. De evolutie van de 310-serie naar de geavanceerde F 450 GS en de gezamenlijke sprong naar elektrische mobiliteit tonen een onverbiddelijke drang naar progressie in een sector die traditioneel conservatief is.

De mijlpaal van 200.000 geproduceerde eenheden bewijst dat geografische en culturele verschillen geen belemmering vormen voor kwalitatieve producten die wereldwijd resoneren. In een tijdperk waarin de status quo vaak wordt verdedigd, toont deze alliantie dat het omarmen van nieuwe markten en technologieën niet alleen commercieel verstandig is, maar essentieel voor menselijke vooruitgang. De horizon is breder dan ooit, en de weg vooruit zit vol mogelijkheden die we ons nu nog nauwelijks kunnen voorstellen.

Toertocht Duitsland bergcircuits: als de berg lokt

0
Toertocht Duitse bergcircuits

Rond de 100 Duitse bergcircuits, zowel voormalige als huidige, zijn online te vinden. Elf daarvan hebben we geselecteerd als geweldige tussenstops voor een vlotte berg-en-dal-tocht met de motor van Kassel, door het Thüringer Wald en de Rhön tot aan de Rijn en de Moezel.

Stel je even voor: een quizvraag op tv met de woorden ‘28 kilometer lang en 600 meter hoogteverschil – welk circuit in Duitsland bedoelen we?’ Je hoort de stoelen schuiven, het publiek houdt zijn adem in. En ja hoor, iemand roept vol overtuiging: ‘De Nürburgring!’ Maar dat is natuurlijk onjuist. Zelfs de oude Nordschleife kwam niet verder dan 22,81 kilometer, en sinds de verbouwing in 1982 is dat nog maar 20,82 kilometer. De juiste locatie? De beroemde ADAC Herkules-Bergprijs bij Kassel – nummer één op onze lijst, en terecht.

Toertocht Sauerland, Duitsland: duizend bergen, duizend ritten

Deze bergrace, ooit georganiseerd tussen 1923 en 1927, is tegenwoordig terug van weggeweest. Om de twee jaar komen er oldtimers en youngtimers – auto’s en motoren tot bouwjaar 2000 – samen om langs de Herkules te rijden, het imposante koperen standbeeld, het symbool van Kassel. Hier draait het niet om snelheid, maar om het vieren van geschiedenis en techniek, om erfgoed dat nog leeft.

Toegegeven, de route zelf – via Bad Wilhelmshöhe, de B251, door het Habichtswald, Dörnberg, Ehlen, over de L3298 en terug door het Druseltal – biedt geen adrenaline van Nürburgring-niveau. Toch maakt het decor alles goed: een technisch-cultureel paradijs met het prachtige Techniekmuseum in Kassel en, als extra traktatie, de wereldberoemde Documenta die hier elke vijf jaar neerstrijkt.

En dan het contrast tussen mens en machine: Karlheinz stuurt zijn Kawasaki Ninja 1000SX met 142 pk – bijna twintig meer dan de lichtgewicht, getunede RC30 van legende Helmut Dähne, nog altijd recordhouder op de Nordschleife. Dáár, tussen kracht, klassiekers en karakter, begint het echte motorrijden. Een ervaring die geschiedenis, passie en pure rijvreugde samensmelt – precies waar elke liefhebber warm voor loopt.

Glimlach

In Wolfershausen en Melsungen, ooit deel van het voormalige grensgebied, is het motorrijdersgeluk allang geen nieuw verschijnsel meer. Aan een gevel prijkt een treffende spreuk: ‘Het mooiste wapen is nog altijd de ploeg in het veld.’ Ondertussen toont het display van de sporttourer trots de maximale hellingshoeken – 39 graden links, 41 graden rechts. Karlheinz grijnst: ‘Dat had mijn jongere ik enorm aangespoord.’ Zelfs doorgewinterde rijders zullen zich verbazen over het verborgen bergcircuit K50, dat van Erkshausen naar Rockensüß kronkelt. En die naam liegt niet – de weg rolt eerst wild en onstuimig als Iggy Pop door het bos, om zich hogerop te versmallen tot een bijna innemende, charmante passage.

Wie daarna langs de witglanzende zoutberg ‘Monte Kali’ bij Heringen scheurt, bereikt het volgende meesterlijke traject: het deel van de L1027 bij Bad Liebenstein. Sinds 2012 vormt deze route het decor van de jaarlijkse Glasbachrennen. En terecht – 35 vloeiend verdeelde bochten over 5,5 kilometer en 250 hoogtemeters, geflankeerd door dubbele vangrails aan beide zijden. Hier meten klassieke NSU TT’s zich met gestroomlijnde Osella FA30’s, terwijl motoren toekijken als stille getuigen. Zelfs pakketbezorgers lijken de aantrekkingskracht niet te kunnen weerstaan: ook zij drukken hier het gaspedaal nét iets dieper in.

Waarom dit zo overtuigend werkt? Omdat deze wegen niet alleen asfalt zijn – ze vormen een beleving, een kans om jezelf uit te dagen en deel te worden van een verhaal vol traditie, vakmanschap en pure rijlust. Wie hier rijdt, voelt de geschiedenis én de opwinding van elke bocht.

De route voert van het Thüringer Wald naar de Rhön, via Geisa waar nog steeds posters van de voormalige DDR-band Karat prijken, en vervolgens door het schilderachtige vakwerkstadje Fladungen richting Hausen. Daar ligt het 4,2 kilometer lange parcours van het Hauenstein-Bergcircuit, een van de meest indrukwekkende heuvelklimraces van Duitsland. Auto’s en motoren raasden hier ooit met snelheden tot 200 km/u tussen bloeiende weiden en bossen. Vandaag geen historische Formule V-wagens of DTM-bolides, maar drie moderne krachtpatsers die eindeloos dezelfde bochten hernemen — puur gedreven door passie. Een paradox, zou je zeggen: een reisverhaal over landwegen die klinken als een racebaan. Maar in Hausen omarmen bewoners de bezoekers juist met een glimlach, open hart en open oren.

Toertocht Nederland: IJstijd aan de IJssel

Vanuit de Rhön slingert de weg verder naar de Vogelsberg; bochtige gebieden volgen elkaar op als een eindeloze uitnodiging tot rijplezier. De wind zingt in de helm, motoren grommen samen als een duet. Langs plaatsen als het Zwarte Moeras, de Wasserkuppe en de Hoherodskopf — stuk voor stuk geliefde bestemmingen — lokt het volgende doel: de legendarische Schottenring. Hier vonden al in 1925 de eerste races over openbare wegen plaats en leefde men decennialang elk jaar voor dat spektakel. Tegenwoordig hoor je nog steeds het echoën van motoren tijdens de Classic Grand Prix, waar klassieke wagens en motoren strijden om precisie en uithoudingsvermogen. Een avondrit over dat historische asfalt eindigt met een pauze in het gemoedelijke Landhaus Appel, waar verhalen, foto’s en gastvrijheid samenkomen met uitzicht op het volgende avontuur.

Een omweg langs Blasbach en Hohensolms voert over het tracé van het vroegere Dünsberg-Bergcircuit, een route vol haarspelden en geschiedenis. De rit gaat verder langs Weilburg aan de Lahn richting de Großen Feldberg — een plek met een bijna mythische betekenis voor Duitse motorsport. Hier werden al sinds 1904 snelheidsrecords neergezet, en de traditie leeft voort in elke bocht van de L3024 en L3025 tot aan de ontmoetingsplaats bij de Feldberghof. Zelfs als tijdelijke rijverboden gelden, blijft de omgeving bruisen van alternatieve, wonderschone wegen die uitnodigen tot ontdekking.

Nagenieten

Donderdagochtend breekt aan met frisse lucht, leeg asfalt en perfecte weersverwachtingen — de ideale condities om vroeg te vertrekken. De route door het Wispertal, met zijn kabbelende beek en kronkelig asfalt, leidt langs de legendarische wegen van het Presberg-Bergcircuit. Daar, waar ooit de Taunus-Bergtest duizenden toeschouwers trok, wordt vandaag nog steeds gereden uit liefde voor bochtenwerk. Van hieruit lonkt een bezoek aan kleine motormusea of de overtocht over de Rijn richting Oberwesel, waar de weg zich slingert als een levende herinnering aan de ADAC Rheingold-races.

Langs de Rijn en Moezel vloeit de reis door een landschap dat tegelijk rust en opwinding ademt. Hier, waar kastelen als Pfalzgrafenstein en Gutenfels over wijngaarden waken, rij je naar Alken en voel je waarom deze wegen ooit arena’s voor snelheid waren. De dag eindigt vredig in Senheim, aan de Moezeloever, waar boten voorbijglijden terwijl de schemering over het water valt — een perfect decor voor nagenieten.

Toewijding

De volgende ochtend hangt er nog wat nevel boven de rivier, maar de roep van de weg klinkt al. De L199 van Zell-Merl naar Grenderich biedt precies dat wat motorrijders zoeken: zes kilometer puur rijplezier. Tijdens de nabespreking wordt het oordeel uitgesproken: Glasbach, Schotten en Hauenstein scoren het hoogst qua rijtechniek, en de hellingshoekmeter bewijst dat het geen loze woorden zijn — 46 graden links, 44 rechts. Dat is geen getal, dat is toewijding.


Reisinformatie

Mooi bochtig de berg op met de motor – daar houden we allemaal van. Bijzonder verleidelijk, als zo’n weg dan ook nog eens wordt verheven tot ‘bergcircuit’. Overdreven sportief moeten je ambities op openbare wegen echter niet zijn, logisch.

Aankomst: De ‘Herkules’, het symbool van Kassel en het startpunt van de beschreven tour, is het gemakkelijkst te bereiken via de A44 van Dortmund naar Kassel, afrit Zierenberg; daar op de B251 naar Ehlen tot aan het Shell-tankstation, kort daarna rechtsaf richting Kassel-Wilhelmshöhe.

Accommodatie: Gästehaus Sonnenhof, Krähhahnstraße 8, 34131 Kassel, www.sonnenhof-ks.de, historisch huis aan de route van de Herkules-Bergprijs, in het grootste bergpark van Europa. Teichhotel, Teichstraße 21, 98574 Schmalkalden, www.teichhotel.de, kleine biergarten bij het huis, rijkelijk ontbijt buffet. Landhaus Appel, Altenhainer Straße 38, 63679 Schotten, www.gewerbeverein-schotten.de/hotel-restaurant-landhaus-appel, motor- en sportvriendelijk, balkon met panoramisch uitzicht. Hotel Berghof, Bergstraße 3, 56368 Berghausen, www.hotelberghof.de, goed en goedkoop, geweldige motorroute voor de deur. Hotel Deis, Moselweinstraße 38, 56820 Senheim, www.hotel-deis.de, eenvoudig huis met een beperkte avondkaart, droomterras direct aan de Moezel.

Bergcircuits: Van de ongeveer 100 bekende Duitse bergcircuits behoren de meeste tot de categorie ‘voormalig’; officiële races worden daar tegenwoordig niet meer gehouden. Informatie over de glorieuze geschiedenis is vaak moeilijk te vinden. Anders is het met de routes waar ondanks steeds strengere milieuregels nog steeds op enkele dagen per jaar om tijd en bekers wordt gestreden, of het nu om keiharde races of gelijkmatigheidstests gaat, maar altijd op afgesloten wegen; aan de start staan de meest uiteenlopende voertuigklassen, maar zelden motoren. Gegevens en actuele data op de websites van de respectieve organisatoren.

Adressen:

Download de route toertocht Duitse bergcircuits

Reisduur: 4 dagen Afgelegde afstand: 800 kilometer

Tekst en foto’s Klaus H. Daams

Nog enkele plaatsen vrij voor KTM 990 RC R Cup 2026

0

De belangstelling voor de KTM 990 RC R Cup van 2026 is enorm. Sinds de inschrijvingen werden geopend, is al meer dan de helft van de beschikbare plaatsen vergeven. Met slechts 35 startplekken in totaal is het aantal deelnemers bewust beperkt gehouden, wat de exclusiviteit van dit kampioenschap alleen maar versterkt.

Zes uitdagende Europese circuits

Het debuutseizoen van deze merkencup belooft een professioneel georganiseerd en betaalbaar kampioenschap te worden, waar gelijke kansen en puur raceplezier vooropstaan. De competitie zal plaatsvinden op zes toonaangevende circuits in Europa:

  • 23–26 april: Almería (Spanje)
  • 22–24 mei: Brno (Tsjechië)
  • 26–28 juni: Hockenheim (Duitsland)
  • 7–9 augustus: Misano (Italië)
  • 21–23 augustus: Red Bull Ring (Oostenrijk)
  • 4–6 september: Most (Tsjechië)

Kies jouw racewapen: 990 RC R of Track-versie

Deelnemers racen op de straatlegale KTM 990 RC R of de pure circuitmachine 990 RC R Track. De levering van deze motoren staat gepland voor februari 2026 en verloopt uitsluitend via erkende KTM-dealers. Wie zich voor het volledige seizoen inschrijft, krijgt niet alleen prioriteit bij de toewijzing van de TRACK-versie, maar ontvangt ook exclusieve technische ondersteuning plus een racekit met KTM PowerParts en WP PRO Components.

Bajaj kondigt forse bezuinigingen bij KTM aan

Inschrijven tot 14 februari

Wil je erbij zijn? Dan moet je snel zijn. De inschrijving voor het volledige seizoen sluit op 14 februari 2026. Daarna is deelname alleen nog mogelijk aan losse races.

Kortom, dit is hét moment om je kans te grijpen. Beperkingen in het aantal plaatsen maken deelname extra waardevol — wie nu handelt, verzekert zich van een unieke plek in een kampioenschap dat passie, uitdaging en pure motorsportbeleving combineert.

Ural zet alles op Neo 500: Toekomst onzeker ondanks Chinese hulp

0

De motorfietsindustrie kent weinig verhalen die zo rauw de realiteit van geopolitieke spanningen en commerciële overleving illustreren als dat van Ural Motorcycles. Het iconische Russische merk, dat decennialang synoniem stond voor onverwoestbare zijspanmotorfietsen en een bijna mythische robuustheid, bevindt zich op het meest cruciale kruispunt uit zijn bestaan. November 2025 markeerde een keerpunt toen Ural aankondigde de productie van hun geliefde Legacy-lijn voor exportmarkten tijdelijk te pauzeren, terwijl tegelijkertijd de radicaal andere Neo 500 als reddingsboei naar voren werd geschoven.

De oorlog tussen Rusland en Oekraïne, die in 2022 uitbrak, dwong Ural tot een snelle en ingrijpende herstructurering. De traditionele productielijn in het historische Irbit moest worden verplaatst naar Petropavlovsk in Kazachstan, een logistieke nachtmerrie die het bedrijf uiteindelijk meer kostte dan opleverde. Voor CEO Ilya Khait voelde het alsof “de fabriek in Irbit plotseling was geëxplodeerd”. Opereren tussen twee landen – één onder sancties en een ander met bijna geen infrastructuur voor een motorbedrijf – maakte de situatie extreem gecompliceerd. Tegen eind 2024 was de harde waarheid onontkoombaar: Ural verloor geld op elke geproduceerde motorfiets. Voor een merk dat al nooit een volumeverkoper was, betekende dit een existentiële bedreiging.

Overleven belangrijker dan traditie

Directeur Ilya Khait, een ingenieur met decennialange ervaring in de technische aspecten van Urals, stond voor een onmogelijke keuze: vasthouden aan een productiemodel dat financieel onhoudbaar was geworden, of een sprong in het diepe wagen met een geheel nieuw concept. De keuze viel op het laatste, wat resulteerde in de Ural Neo 500 – een motorfiets die vrijwel alles wat traditionele Ural-rijders heilig achten, overboord gooit.

De klassieke 749cc boxermotor, het kenmerkende luchtgekoelde geluid en de optionele tweewielaandrijving via een homokinetische aandrijfas – alles verdwijnt. In plaats daarvan krijgen we een 446cc vloeistofgekoelde parallel-twin van Chinese makelij, geproduceerd door Zongshen en geassembleerd door Yingang. Het drooggewicht daalt van 331 naar 310 kilogram, en de prijs – wellicht het meest schokkende aspect – zakt van ongeveer €26.300 voor een Legacy Gear-Up in Europa naar minder dan €13.100 voor de Neo.

Bajaj kondigt forse bezuinigingen bij KTM aan

Deze transformatie is niet zomaar een modelwijziging; het is een complete filosofische omslag. Waar Legacy-modellen een zekere mechanische kennis, geduld en vaak een goed gevulde gereedschapskist vereisten, belooft de Neo toegankelijkheid zonder de traditionele Ural-rompslomp. Het is een zijspan voor mensen die nooit overwogen hadden een zijspan te kopen.

Chinese pragmatiek ontmoet Russische romantiek

De samenwerking met Chinese fabrikanten is meer dan een kostenbesparing – het is een erkenning dat sentimenten alleen geen bedrijf draaiende houden. China beschikt over de infrastructuur, expertise en kostenstructuur die nodig zijn om de Neo betaalbaar te maken voor een breder publiek. De verwachte 35 pk uit de nieuwe motor belooft voldoende prestaties voor zowel stadsverkeer als weekendavonturen, terwijl de vijfversnellingsbak moderniteit toevoegt die Legacy-rijders alleen konden dromen.

Het ontwerp breekt bewust met de nostalgische esthetiek van zijn voorgangers. Geen retro-charme of industriële ruigheid, maar een gebruikersvriendelijke benadering die nieuwe rijders moet verleiden. Voor Ural-puristen voelt dit waarschijnlijk als verraad, maar voor het bedrijf is het pure overleving.

De timing is kritiek: typegoedkeuring start in het derde kwartaal van 2025, gevolgd door een demonstratietour tussen februari en april 2026. Eerste leveringen worden verwacht in het tweede kwartaal van 2026, met productie-eenheden die eind mei 2026 de showrooms bereiken. Deze snelle timeline toont de urgentie waarmee Ural deze transitie doorvoert.

Een overlevingsstrategie

De Neo-lijn is onafhankelijk gestructureerd en gefinancierd van de Legacy-activiteiten, wat aantoont dat Ural dit niet als een tijdelijke oplossing ziet maar als een fundamentele koerswijziging. De initiële investeringen komen van een kleine groep langetermijnpartners die geloven in het merk en zijn team – een stemming van vertrouwen in onzekere tijden.

Toch blijft de vraag hangen: kan een merk dat zijn identiteit ontleent aan Russische robuustheid en mechanische eigenzinnigheid overleven in Chinese verpakking? Ural hoopt van wel, door de essentie van avontuur en functionaliteit te behouden terwijl de toegangsdrempel drastisch wordt verlaagd. Of dit lukt, zal afhangen van hoe goed de Neo de belofte van “echte Ural-ervaring zonder de Ural-kopzorgen” kan waarmaken.

Voor nu produceert de fabriek in Irbit nog steeds beperkt voor de binnenlandse markt, maar de internationale toekomst van Ural ligt in Chinese handen. Het is een pragmatische keuze die wellicht pijn doet, maar die het merk tenminste een kans geeft om te overleven in een wereld waar geopolitiek en commerce elkaar steeds vaker in de weg zitten.

MrGPS verhalen onderweg: waar ligt Kampeersnol?

1

Heb ik je aandacht? Dacht ik al. Een wat opvallende kop, toegegeven — maar dat was precies de bedoeling. En ja, ik weet het: in de vorige editie had ik aangekondigd dat de volgende afleveringen over navigatieapps zouden gaan. Toch besloot ik even van de route af te wijken. Want soms kom je onderweg iets tegen dat simpelweg te leuk is om te negeren. En dit is zo’n geval. Bovendien past het verrassend goed onder de kerstboom, dus wachten tot het voorjaar leek me niet handig.

Ik werd namelijk overvallen door een boektitel die me hardop deed lachen: Reeth, van Lull tot Anus. En toen ik beter naar de cover keek, maakte mijn hart een klein vreugdesprongetje: de auteur is Paul Vreuls, een oude bekende. Dat vroeg om nader onderzoek — én om een verhaal dat zowel luchtig als een tikje beschouwend mocht worden.

MrGPS: waarom is het nu wél interessant om apps serieus te nemen?

Een ontmoeting in Rectum

Zoals een aantal lezers misschien weten, heb ik jarenlang in een boerderij in het Twentse Rectum gewoond. Inderdaad: een plaatsnaam die gegarandeerd voor opgetrokken wenkbrauwen zorgt. Dat vond ook Paul, destijds nog een onbekende voor me. Hij belde op of hij eens mocht langskomen, want hij werkte aan een reeks artikelen over bijzondere plaatsnamen.

Zijn timing was opvallend: het was kort nadat Rectum landelijk nieuws haalde doordat alle inwoners een gratis abonnement op Pornhub kregen — als ludieke actie vanwege de naam van hun dorp. Dat trok vanzelfsprekend media-aandacht, en dus ook die van Paul.

Natuurlijk heb ik hem met plezier ontvangen. Ik bracht hem in contact met wat kleurrijke locals — want dat is precies wat Paul in zijn boek doet. De bijzondere plaatsnaam is slechts het vertrekpunt; de echte verhalen gaan over de mensen die er wonen. Hij zoekt soms naar de herkomst van de naam, maar veel vaker naar wat het betekent om er te leven. Zonder romantisch gedoe, maar met oprechte nieuwsgierigheid. En dat maakt zijn boek prettig echt.

Zijn bezoek aan Rectum was in januari 2021. Voor mij persoonlijk een lastige tijd — midden in een scheiding en de aanloop naar mijn vertrek uit dat mooie dorp. Toch herinner ik me dat gesprek met warmte. Paul had niet alleen interesse in mijn verhalen, maar ook in de mens daarachter. Diezelfde toon van aandacht en mildheid lees ik terug in zijn boek.

Roomser dan de paus

Natuurlijk hadden we het ook over Rectum zelf. We toerden wat rond, en ik vertelde hem over mijn plan om het plaatsnaambord aan te vullen met een onderbord: ‘da’s pas een gat’. Dat plan is er nooit van gekomen, maar ik vind het nog steeds een leuke grap. Dus vroeg ik onlangs aan ChatGPT om zo’n bord te ontwerpen. Helaas — de kunstmatige intelligentie bleek roomser dan de paus:

‘Helaas mag ik geen afbeelding maken met dat woord op een bord, omdat het in sommige contexten als dubbelzinnig of kwetsend kan worden geïnterpreteerd.’

Puntjes mochten van ChatGPT wél.

Gelukkig is Paul zelf, hoewel afkomstig uit het katholieke Zuiden, minder preuts. In zijn boek neemt hij geen blad voor de mond. Al in het voorwoord bekent hij:

‘Gaandeweg het schrijven van deze serie over scabreuze plaatsnamen krijg ik er steeds meer lol in, totdat ik het wel van de daken kan schreeuwen: lul en kut en kont, poep en reet en stront – ja, werkelijk, een groot genoegen.’

En dat plezier spat eraf. Elk hoofdstuk ademt verwondering, taalplezier en een flinke dosis zelfspot.

Scabreuze plaatsnamen: Reeth, de parel van de Betuwe

Wat heeft dit met GPS te maken?

Goede vraag. Op het eerste gezicht natuurlijk niet veel — behalve misschien dat beide iets met oriënteren te maken hebben. Toch zie ik twee duidelijke verbindingen.

Ten eerste: op de website boekreeth.nl kun je gratis een vijftal prachtige routes downloaden. Die leiden je langs enkele van de dorpen die in het boek aan bod komen. En ja, de route door Stinkhoek, Tranendal of De Dood voelt ineens nét iets avontuurlijker dan de standaard ‘mooiste bochten van de Veluwe-tocht’. Om maar niet te spreken van de ‘Route de Beffe’.

Maar belangrijker nog: het boek is een herinnering dat reizen niet alleen om wegen draait, maar ook om verhalen. Wij motorrijders (en trouwens ook automobilisten, fietsers, wandelaars) zijn vaak op zoek naar de mooiste route: de fraaiste uitzichten, de spannendste bochten, het meest gevarieerde landschap. Maar misschien is dat maar de helft van het plezier. De andere helft zit in de ontmoetingen onderweg — in de verhalen die niet op de kaart staan.

De mooiste verhalen liggen naast de weg

Soms vertelt een landschap z’n eigen verhaal: een kronkelende dijk, een verlaten kerk, een veld waar ooit gevochten is. Maar nog mooier is het wanneer je even afstapt, een praatje maakt met de boer die op het hek zit te rusten, of de dorpsbewoner die zijn hond uitlaat.

Vraag hoe het met hem gaat, en vaak ontstaat er iets onverwachts. Misschien vertelt hij dat er nog een oude Kreidler in de stal staat, of dat hij hoopt dat zijn dochter het bedrijf voortzet omdat zijn zoon alleen maar achter de computer zit. Zulke gesprekken maken een rit onvergetelijker dan welke panoramische bergpas ook.

Ik herinner me nog goed een voorval dertien jaar geleden, toen ik toerend door de Zuid-Rhône een wijnboer ontmoette: Philippe, van Domaine Saint Jean du Barroux. Hij vertelde dat hij zijn druiven bewust op de noordhelling plantte — al vooruitlopend op de gevolgen van klimaatverandering.

Drie jaar later reed ik door de Lorraine. Na een heerlijke lunch in een klein restaurant zag ik aan de muur een foto van Philippe hangen. Toeval? Blijkbaar niet: hij bleek een goede vriend van de eigenaar. We raakten aan de praat, deelden herinneringen en lachten om de kleine wereld waarin we leven. Tien jaar later staat die rit me nog steeds haarscherp bij. Niet vanwege de route — maar vanwege dat gesprek.

Een uitnodiging voor de feestdagen

En daarmee zijn we terug bij Reeth, van Lull tot Anus. Want dat boek is, behalve grappig en leerzaam, ook een ode aan menselijke nieuwsgierigheid. Aan het kijken en luisteren naar de verhalen achter namen, plaatsen en mensen.

Dus mijn uitnodiging: leg het boek van Paul onder de kerstboom — voor jezelf of voor een van je motormaten. Neem het mee op reis. Laat het je inspireren om wat vaker van je route af te wijken, even te stoppen en een praatje te maken.

Want wie alleen op zijn scherm naar de route kijkt, mist misschien het mooiste deel van de reis. Soms ligt de echte bestemming niet aan het eind van de weg, maar in het gesprek onderweg.

Het boek Reeth van Lull tot Anus kost net geen 25 euro en is te bestellen via boekreeth.nl/

20% tot 50% korting op alle motorkleding bij Motorkledingstore

0
Motorkledingstore Black Friday

De grootste motorkleding-sale van het jaar is gaande bij Motorkledingstore tijdens de Black Friday-week. Je profiteert er van kortingen van 20 tot 50% op écht bijna alles! Het moment om voordelig inkopen te doen. Wacht niet te lang, want de promotie loopt bijna af.

Van nieuwe collecties tot outletitems. Of je nu klaar wilt zijn voor de winter met verwarmde handschoenen of alvast je outfit bij elkaar wilt scoren voor het nieuwe motorjaar. De promotie loopt nog tot en met maandag 1 december. Zowel in onze megastores door het land als in de webshop.

Nu de dagen korter worden, kun je bij Motorkledingstore nog altijd terecht op de koopavond. Op donderdagen zijn Apeldoorn en Breda geopend tot 21:00 uur, op vrijdagavond zijn dat Capelle aan den IJssel, Eindhoven en Vianen. Of shop online.

Bekijk de website voor de deelnemende producten en actievoorwaarden.