Het BK8 Gresini Racing MotoGP Team behaalde in Sepang vier triomfen. Een dag dat Alex Márquez zich achter zijn broer Marc tot vicewereldkampioen had gekroond won hij de Grote Prijs van Maleisië. Stalgenoot Fermín Aldeguer mag zich Rookie of the Year noemen. Ook is Gresini Racing het beste independent team van 2025. Een week eerder had Raúl Fernández (Aprilia) op Phillip Island verrassend zijn eerste MotoGP-overwinning weten te boeken. Helaas werd de GP van Maleisië overschaduwd door een ernstig ongeluk tijdens de bezichtigingsronde van de Moto3-race waarbij de nieuwe wereldkampioen in deze klasse, de Spanjaard José Antonio Rueda, en de Zwitser Noah Dettwiler zwaargewond raakten.

Voor de Grand Prix van Australië werd officieel bevestigd dat de Honda Racing Corporation en Diogo Moreira een driejarige verbintenis voor de MotoGP met elkaar zijn aangegaan. De 21-jarige Braziliaanse coureur wordt zoals verwacht door HRC ondergebracht in het LCR Honda-team van Lucio Cecchinello. Daarmee is het MotoGP-deelnemersveld voor 2026 bekend. Het bestaat andermaal uit 22 coureurs, die uitkomen voor elf verschillende teams op vijf verschillende motormerken. Lange tijd heeft promotor Dorna, dat nu is ingelijfd door Liberty Media, ernaar gestreefd om het ‘ideale plaatje’ van 24 coureurs verdeeld over twaalf teams en zes merken te verwezenlijken. Maar helemaal na het stoppen van Suzuki, eind 2022, blijkt dit een moeilijke opgave te zijn. Met de komst van Diogo Moreira doet er voor het eerst sinds Alex Barros, die eind 2007 een punt achter zijn carrière als GP-coureur zette, weer een Braziliaan in de koningsklasse mee. Met de eveneens in deze categorie debuterende Turk Toprak Razgatlıoğlu nemen er zo volgend jaar weer acht verschillende nationaliteiten in de MotoGP deel. Dit omdat de Portugees Miguel Oliveira en de Thai Somkiat Chantra eruit verdwijnen. Ook in 2026 blijft Spanje het deelnemersveld domineren met negen coureurs. Italië volgt met zes rijders. Daarna komt Frankrijk met twee deelnemers. Japan, Zuid-Afrika, Australië, Brazilië en Turkije leveren allemaal één coureur. De overmacht van in de eerste plaats de Spanjaarden en Italianen zien we ook terug sinds de instelling van de MotoGP als nieuwe koningsklasse van de motorwegracerij. Dat gebeurde in 2002. In de 24 seizoenen die nu de revue zijn gepasseerd, wonnen de Spaanse coureurs Marc Márquez (7x), Jorge Lorenzo (3x) en Joan Mir en Jorge Martín (ieder 1x) samen maar liefst twaalf wereldkampioenschappen. Dat is dus de helft van alle titels! Door Valentino Rossi (6x) en Pecco Bagnaia (2x) gingen er acht naar Italië. Casey Stoner zorgde ervoor dat er twee naar Australië zijn gegaan. Nicky Hayden en Fabio Quartararo bezorgden respectievelijk de Verenigde Staten en Frankrijk een MotoGP-titel. Ondanks de nodige inspanningen die Dorna in samenwerking met de FIM en de landelijke bonden deed en doet om op wereldwijde schaal talenten te ontwikkelen, blijft het dus een moeilijke zaak om het startveld van de koningsklasse nog internationaler te maken.

1 van 4

Wereldkampioenen ontbreken

De GP’s van Australië en Maleisië werden dit jaar geconfronteerd met een primeur. Eentje in negatieve zin wel te verstaan. Want zowel de frisgebakken nieuwe MotoGP-wereldkampioen Marc Márquez als de vorige, Jorge Martín, moesten op de prachtige circuits van Phillip Island en Sepang verstek laten gaan wegens blessures. En dat gold ook nog eens voor een derde MotoGP-topper, Maverick Viñales. In het geval van Marc Márquez was er de hoop dat hij op natuurlijke wijze (door rust te nemen) van zijn in Indonesië opgelopen rechterschouderblessure zou kunnen herstellen. Dat bleek ijdele hoop, want de nu zevenvoudig MotoGP-wereldkampioen moest een week later alsnog onder het mes. De operatie verliep succesvol, maar voorafgaande aan de Maleisische Grand Prix maakte Ducati bekend dat hun stercoureur dit seizoen niet meer in actie zal komen. Natuurlijk speelde bij deze beslissing mee dat alle drie titels die gewonnen konden worden reeds binnen zijn. Degene die de blessure van Márquez in Indonesië veroorzaakte, Marco Bezzecchi, kreeg van de racedirectie voor de GP-wedstrijd in Australië een straf van twee longlaps opgelegd.

Het ontbreken van de genoemde drie toppers zorgde ervoor dat de kansen van de andere coureurs groter werden. De eerste die zich van hen in de kijker wist te rijden (en ook nog eens op heel snelle wijze), was Fabio Quartararo. De MotoGP-wereldkampioen van 2021 realiseerde namelijk in Australië tijdens de kwalificatie een tijd van 1.26,465 min. Oftewel een gemiddelde snelheid van 185,1 km/u. Dat was niet alleen een absoluut ronderecord voor Phillip Island, maar ook de hoogste gemiddelde snelheid ooit in de MotoGP gehaald. En dat op een ‘oude’ viercilinder-in-lijn Yamaha M1. De Fransman rekende zich na het behalen van zijn vijfde pole in dit seizoen dan ook goede kansen toe in vooral de Sprint. Maar helaas maakte hij voor deze race de verkeerde bandenkeuze en werd hij slechts zevende. Niet alleen Marco Bezzecchi, maar ook Raúl Fernández had in Indonesië laten zien in een opgaande lijn te zitten. Die lijn werd voortgezet in Australië, want de Aprilia-coureurs werden er op zaterdagmiddag tijdens de korte race eerste en tweede. De derde plaats ging naar Pedro Acosta (KTM). Zo stond er na de 58e Sprint in de MotoGP-geschiedenis (ingevoerd in 2023) voor het eerst geen Ducati-coureur op het podium. Het ‘Ducati-disaster’ werd nog groter door het feit dat de twee rijders van het Ducati Lenovo-fabrieksteam, Pecco Bagnaia en Michele Pirro (als vervanger van Marc Márquez), één na laatste en laatste werden. En dan te bedenken dat Bagnaia en Márquez drie weken ervoor in Japan nog twee keer als eerste en tweede waren geëindigd. Wie had dat kunnen denken? Niemand dus.

MotoGP Indonesië 2025: Fermín Aldeguer wint Grand Prix vol verrassingen

Huzarenstukje

In 2003 werd de Grand Prix op Phillip Island op sensationele wijze gewonnen door Valentino Rossi. De Italiaan deed dat nadat hij tijdens de race tien seconden straf had gekregen omdat hij onder een gele vlag had ingehaald. Daarop schakelde ‘The Doctor’ een tandje bij en wist op zijn Honda vijftien seconden uit te lopen op de nummer twee Loris Capirossi (Ducati). Dus was de zege toch nog voor Rossi. De grote vraag was nu of Marco Bezzecchi een dergelijk huzarenstukje zou kunnen herhalen. De Italiaanse Aprilia-coureur kwam heel ver, maar net niet ver genoeg. Al met al kostte het rijden van twee longlaps hem zo’n vijf seconden. Na 27 ronden passeerde Bezzecchi uiteindelijk als derde de finish. Hij deed dat achter zijn landgenoot Fabio Di Giannantonio (Ducati) en de verrassende winnaar Raúl Fernández. Het verschil tussen de twee Aprilia-coureurs bedroeg uiteindelijk 2,410 seconden. Had Bezzecchi geen straf gekregen, dan had hij dus beide races op Phillip Island gewonnen.

Zowel voor de 25-jarige Fernández als het Trackhouse MotoGP Team was het de eerste GP-zege in de koningsklasse. Nadat de Spaanse coureur in 2022 acht van de achttien Moto2-races had weten te winnen en als tweede achter Red Bull KTM Ajo-teamgenoot Remy Gardner in de titelstrijd was geëindigd, kwam het dan eindelijk tot dit langverwachte succes. En hij bevestigde ook dat Aprilia het gat ten opzichte van Ducati langzaam aan het verkleinen is. Na Alex Márquez en Fermín Aldeguer is Raúl Fernández alweer de derde nieuwe MotoGP-winnaar in dit seizoen. Eén van de verliezers in Australië was Jack Miller. Nadat de lokale held als derde van de eerste startrij had mogen vertrekken, werd hij in de Sprint met zijn Yamaha vierde. In de GP-race kwam Miller ten val.

Na zijn spectaculaire zege in Indonesië kwam Fermín Aldeguer in Australië tijdens de Sprint ten val en werd hij in de GP-race slechts veertiende. Nog slechter verging het Pecco Bagnaia. Andermaal had de Italiaan geen enkel vertrouwen in de voorkant van zijn Ducati. In geslagen positie ging hij zelfs opnieuw onderuit.

De grote vraag

De grote vraag was vervolgens wat Bagnaia op Sepang, één van zijn favoriete circuits, zou kunnen klaarspelen. Nog verder wegzakken? Of zou het net zoals in Japan opnieuw tot een wederopstanding komen? De druk op de tweevoudig MotoGP-wereldkampioen was enorm. Maar die kwam niet vanuit zijn eigen team, want Ducati-racebaas Gigi Dall’Igna en zijn collega’s bleven vierkant achter hun rijder staan. In Maleisië maakte Bagnaia het zichzelf in eerste instantie nog moeilijker door zich niet rechtstreeks voor Q2 te kwalificeren. Door in Q1 achter Fermín Aldeguer uiteindelijk de tweede tijd te realiseren lukte dit tenslotte net. Daarna liet de Ducati-fabriekscoureur zien mentaal toch heel sterk te zijn. Want ondanks het feit dat hij nog maar de beschikking had over één zachte achterband, pakte hij voor de derde achtereenvolgende keer op Sepang de pole met een tijd van 1.57,001 min. Gezien de reacties bleek het een grote opluchting voor Bagnaia en heel Ducati. Alex Márquez en Franco Morbidelli zorgden er vervolgens voor dat de Italiaanse fabrikant de hele eerste startrij bezette. Door vervolgens een foutloze race te rijden zorgde Pecco Bagnaia niet alleen voor nog meer opluchting door na Japan voor de tweede keer in dit seizoen een Sprint te winnen.

Aan een tweede plaats had Alex Márquez genoeg om zich tot vicewereldkampioen 2025 te kronen. Het succes van het BK8 Gresini Racing MotoGP Team werd compleet door tweede rijder Fermín Aldeguer, die zich na deze race ‘Rookie of the Year 2025’ mocht noemen. Dat hij na de Sprint zijn bronzen medaille aan Pedro Acosta (KTM) moest afstaan, vanwege een te lage bandenspanning en zo acht seconden straf, deed er niet toe. Met alles wat hij het hele weekend in Sepang had laten zien, ging Bagnaia nu ook als favoriet voor de winst in de GP van Maleisië van start. Dat gebeurde bij een buitentemperatuur van 35 graden. Die van het asfalt bedroeg maar liefst 57 graden. Onder de gegeven omstandigheden waren de bandenkeuze en de manier waarop er door de coureurs mee werd omgegaan cruciaal. Alle rijders kozen voor de zachte Michelin-achterband. Voor was de keuze verschillend. Direct na de start was het opnieuw Pecco Bagnaia die de kop pakte. Maar in tegenstelling tot de Sprint wist hij geen gaatje te slaan. Want het was Alex Márquez die vol zelfvertrouwen eerst Pedro Acosta passeerde en vervolgens ook Bagnaia te grazen nam. In zijn streven om deze race te winnen reed de nieuwe vicewereldkampioen met zijn Ducati GP24 in de tweede ronde ook nog eens een nieuw ronderecord op Sepang. Het bleek genoeg om zijn concurrenten op afstand te zetten en te houden. Zuur waren de druiven voor Bagnaia toen hij drie ronden voor het einde op de derde plaats liggend met een lekke achterband, vermoedelijk veroorzaakt door een op de baan liggend stuk carbon, de pits op moest zoeken. Door een groot gedeelte van de elektronica van zijn KTM uit te schakelen, bleek Acosta nu wel in staat zijn banden heel te houden. Het leverde hem een knappe tweede plaats op. Door het uitvallen van Bagnaia was het nu Joan Mir die derde werd en zo bevestigde dat de Honda steeds beter wordt, ook al omdat Luca Marini deze race als achtste afsloot. Dat het ene circuit niet het andere is, ondervond Aprilia. En dan met name Marco Bezzecchi. Na een glansrol in Australië te hebben gespeeld, kreeg dit Italiaanse merk in Maleisië de afstelling van haar machine in combinatie met de hier beschikbare banden niet voor elkaar. Met als gevolg dat Bezzecchi pas als veertiende uit de kwalificatie tevoorschijn kwam en zich in deze GP-race met een teleurstellende elfde positie tevreden moest stellen. Nog slechter verging het de verrassende winnaar van de GP van Australië Raúl Fernández (Aprilia), want hij ging onderuit. Dat deden ook Pol Espargaró (KTM), Miguel Oliveira (Yamaha) en Fermín Aldeguer (Ducati). Laatstgenoemde had juist dit weekend graag op een andere manier willen afsluiten voor het verder zo succesvolle Gresini-team.

1 van 4

Nog twee voor de boeg

Met nog twee GP-weekenden voor de boeg, die van Portugal en Valencia, gaat het wat de MotoGP betreft vooral om de derde plaats in het kampioenschap. Door het uitvallen van Pecco Bagnaia is de ‘bronzen positie’ weer in handen gekomen van Marco Bezzecchi. Het verschil tussen de Aprilia- en Ducati-coureur bedraagt echter slechts vijf punten. Ook wordt uitgekeken naar de eventuele rentree van Jorge Martín op de Aprilia. En dan is er het mogelijke MotoGP-debuut van Superbike-vicewereldkampioen Nicolò Bulega als vervanger van Marc Márquez in het Ducati-fabrieksteam.

Fotografie: Keulemans, MotoGP, ANP

MotoGP Australië 2025 uitslagen

• 13 ronden = 57,824 km
• Racegemiddelde winnaar: 181,9 km/u
• Snelste ronde (7e): Bezzecchi, 1.27,122 = 183,7 km/u

• 27 ronden = 120,096 km
• Racegemiddeld winnaar: 180,9 km/u
• Snelste ronde (10e): A. Márquez, 1.27,782 = 182,4 km/u

MotoGP Maleisië 2025 uitslagen

• 10 ronden = 55,43 km
• Racegemiddelde winnaar: 167,1 km/u
• Snelste ronde (2e): Bagnaia, 1.58,079 = 168,9 km/u

• 20 ronden = 110,86 km
• Racegemiddeld winnaar: 165,6 km/u
• Snelste ronde (2e): A. Márquez, 1.58,873 = 167,8 km/u (record)

Stand MotoGP na 40 van 44 races

Quotes

1 van 5