Zoals beloofd ga ik verder met het bespreken van navigatie-apps voor motorrijders. Zeker voor wie met een smartphone rijdt, of het geluk heeft een motor te hebben met Apple CarPlay of Android Auto, zijn dat serieuze alternatieven. In de praktijk werken de meeste apps daar prima mee samen.
In de vorige aflevering over apps besprak ik de TomTom-app, die ik meteen maar tot benchmark uitriep. Ik gebruik die zelf veel en met veel plezier. Ook met Kurviger heb ik in de loop der jaren geregeld gestoeid. Vooral de routeplanner Kurviger.de vond ik sterk, maar de app zelf wist me toen niet echt te overtuigen. Waarom precies, weet ik niet meer, al meen ik dat het vooral met de gebruiksvriendelijkheid te maken had.
Inmiddels is de oude Kurviger Pro-app verdwenen en heet alles simpelweg Kurviger. Voor die app betaal je 29 euro per jaar, en daarmee is hij zelfs een tientje duurder dan de benchmark. De logische vraag is dus: is hij dat waard?
Mijn antwoord neigt duidelijk naar ja. Want wat heeft deze app me vaak een grote glimlach bezorgd. Tegelijk hangt het wel af van het type gebruiker. Net als bij het verschil tussen een TomTom Rider en een Garmin Zumo: de Zumo kan meer, maar is ook complexer. Daardoor is hij niet automatisch voor iedereen de beste keuze. Voor Kurviger geldt precies hetzelfde. Je moet er even aan wennen. Er is een drempel. Maar ben je daar eenmaal overheen, dan krijg je er veel voor terug.
Dat merk je eigenlijk meteen. Bij de meeste navigatiesystemen voer je simpelweg een bestemming in en druk je op ‘ga’. In Kurviger begin je met een scherm waarop je eerst een startpunt moet opgeven.
MrGPS: hoe goed is de TomTom-app?
Meestal is dat natuurlijk je huidige locatie, maar dat spreekt niet meteen vanzelf. Je ziet een invoerregel en een huisje. Mijn eerste gedachte was: dat huisje staat voor thuis. Maar nee. Tik je daarop, dan kom je in een menu met eerder ingevoerde locaties, favorieten, kiezen op de kaart en — jawel — je huidige locatie. Als je het eenmaal weet, is er niets aan de hand. Maar het is wel zo’n eerste drempeltje.
Het eindpunt instellen voelt logischer. De finishvlag spreekt voor zich. Meteen zie je uit hoeveel punten de route bestaat, hoeveel kilometer hij lang is en hoe lang je er ongeveer over doet. Alleen: standaard krijg je dan vaak nog een nogal brave route voorgeschoteld, meestal over grotere wegen, omdat de app de laatstgekozen instelling onthoudt.
Pas als je gaat spelen met de opties, laat Kurviger zien wat het echt kan. Zet de route op ‘extra bochtig’ en je ziet direct verbetering.
Kies je vervolgens bij de vermijdingen ook nog voor het vermijden van snelwegen én hoofdwegen, dan verandert het beeld pas echt. Dat opnieuw berekenen gaat, net als in de webversie, razendsnel. En dan verschijnt er ineens een route waar je als motorrijder echt blij van wordt.
Wat Kurviger namelijk uitzonderlijk goed doet, is bebouwde kommen vermijden. Zoom je in op de kaart, dan zie je pas hoe knap dat gebeurt. Bij plaatsen als Borculo en Ruurlo valt het meteen op, maar zelfs in de omgeving van Utrecht weet de app opvallend goed de drukte te omzeilen.
Je wordt in elk geval niet zomaar dwars door een stadscentrum gestuurd. Inmiddels heb ik met deze nieuwe app honderden kilometers gereden en met deze instellingen krijg ik bijna altijd een route die direct goed is — zonder dat ik ook maar één extra via- of shapingpunt hoef toe te voegen.
En wil je dat wel, dan werkt dat heerlijk eenvoudig. Je tikt op de kaart en kiest of het een viapunt of een shapingpunt moet zijn. Een viapunt neemt de app heel precies, een shapingpunt wat losser. Slim is ook dat Kurviger de volgorde automatisch corrigeert. Zet je eerst een punt bij Hoenderloo en daarna pas één bij Vorden, dan maakt de app daar niet onhandig een op-en-neertje van, maar plaatst hij ze vanzelf in de logische volgorde. Dat werkt snel, intuïtief en vooral doeltreffend.
Ook als de route te lang wordt, is er weinig aan de hand. Binnen de instellingen voor bochtigheid kun je snel schakelen tussen verschillende varianten, zodat je eenvoudig een route vindt die beter past bij de beschikbare tijd of het type rit dat je wilt maken.
Daarna kom je echter opnieuw een gebruiksdrempel tegen: hoe start je de navigatie eigenlijk? Ik heb daar oprecht meer dan eens naar zitten zoeken. Misschien ligt dat aan mij, maar ik had niet meteen door dat je daarvoor op de pijl rechtsonder moet drukken en daarna pas ‘navigatie starten’ kiest. Heb je meerdere routevarianten klaarstaan, dan kun je eerst de kaart bekijken en daarna je keuze maken. Dat is op zich slim, maar het is niet direct vanzelfsprekend.
Die combinatie van kracht en onhandigheid kom je vaker tegen. Neem de functie om een rondrit te maken. Die zit erin, en in potentie is die geweldig, maar je moet wel weten waar je hem vindt. Tik je rechtsboven op het juiste menu, dan wijst de rest zich meestal vanzelf.
Kies je vervolgens een rondrit vanaf je huidige locatie, dan geef je afstand en richting op en ben je in principe klaar. Maar ook daar zie je dan weer iets vreemds: ineens verschijnt een eenrichtingssymbool. Je tikt erop, krijgt de melding ‘mogelijk afgesloten’ en vervolgens lees je: ‘deze weg is niet afgesloten’. Dat soort tegenstrijdigheden doet afbreuk aan de verder sterke indruk.
En dat is precies waar Kurviger op dit moment staat. De app doet inhoudelijk heel veel fantastisch goed, maar laat in de bediening hier en daar steken vallen. Die punten ga ik op een rij zetten en terugkoppelen aan Robin Boldt, de maker van het programma. Over een paar maanden kom ik daarop terug en ga ik ook dieper in op de verdere mogelijkheden van de app.
Voor nu is mijn tussenstand helder: wie bereid is een paar onhandigheidjes te vergeven, heeft aan Kurviger een potentiële winnaar. De routekwaliteit is fenomenaal goed — en op dat punt rijdt deze app voor mij zelfs voorbij de benchmark.
