Motorrijders maken graag foto’s en filmpjes van hun avonturen. Je ziet menige motorrijder met een GoPro op de helm om gave filmpjes te maken. Maar er zijn meer mogelijkheden om nog mooiere foto’s en filmpjes te maken: cameradrones. Ze zijn er in allerlei soorten en maten, maar je mag er niet zomaar mee vliegen. We gaan er eens dieper op in.
Actiecamera’s zijn leuke dingen. Je kunt ze op je stuur, helm of tank zetten en dan kun je later zien waar je overal hebt gereden, soms zelfs hoe hard je er reed. Als je met een groep rijdt, kun je ook je vrienden filmen of fotograferen, terwijl ze voor of achter je rijden. Ik gebruik mijn GoPro ook op deze manier, bijvoorbeeld toen ik een verslag moest maken van een motorrijvaardigheidscursus. Ik heb daarvoor een afstandsbediening bij mijn GoPro gekocht. Met mijn 3D-printer heb ik daarvoor een houder van polyurethaan geprint, die ik aan de spiegel of aan het stuur kan vastmaken. Zo kan ik de GoPro overal bevestigen en een foto maken, zonder dat ik me in rare bochten hoef te wringen om bij het knopje op de camera te komen. Maar één ding kan ik niet: mijzelf filmen of fotograferen, terwijl ik door een mooie omgeving rijd. Dat is jammer, want ik maak ook nogal eens een toerverhaal, waarbij ik meestal in m’n eentje op pad ben. En een foto van een prachtig, veelkleurig tulpenveld is leuk voor de National Geographic, maar voor een motorblad wil je toch graag dat er een motorfiets door dat beeld rijdt.
Techniek actieve ruisonderdrukking: stilte door geluid
Drone
Vijf jaar geleden bedacht ik dat ik mezelf wellicht kon fotograferen als ik dat met een drone zou doen. Ik kocht voor drie tientjes een drone op AliExpress, met het idee dat ik daar mooi mee kon oefenen. Voor zo weinig geld is het ook niet zo erg als dat ding een keer in de bomen verzeild raakt. Het nadeel was dat het ding dat ook onmiddellijk en veelvuldig deed. Als je de camera niet gebruikte, dan luisterde de Ali-drone nog wel een beetje, maar zodra je de camera aanzette, spoot het ding ervandoor als een hond die een konijn heeft geroken. Goedkoop is duurkoop, zeggen ze. De kwaliteit van de camera was ook prut, dus je had er helemaal niets aan. Het ding ging op Marktplaats, zodat iemand anders er niets aan kon hebben, en ik ging op zoek naar een betere.
Mavic Pro
Als je op zoek bent naar een kwalitatief hoogwaardige drone, die goed luistert en die een goede beeldkwaliteit heeft, dan kwam je destijds al snel uit bij de DJI Mavic 2 Pro. Dat ding had niet gewoon een camera, maar een Hasselblad-camera met een 1-inch grote 20 MP-sensor. Je kon het diafragma instellen van F2.8-11, je kon de lichtgevoeligheid instellen, je kon de sluitertijd instellen en kiezen voor sluitertijdvoorkeuze, diafragmavoorkeuze of manuele instelling. Video kon hij maken in 4K UHD (1380 x 2160), met 30, 60 of 120 frames per seconde. Hij had een 3-assige gimbal met stabilisatie. En dat was nog niet alles, hij kon 72 km/u halen en kon 31 minuten in de lucht blijven. Het bereik was 8 km! En het mooiste was, hij had obstakeldetectie, die ervoor zorgde dat hij nergens tegenaan kon vliegen. Raakte de Mavic 2 Pro buiten bereik van de remote controller of raakte de accu te leeg, dan keerde de drone automatisch terug naar het home-point vanwaar hij vertrokken was. Er hing wel een prijskaartje aan: als je hem met ‘Fly More’-combo kocht, met extra accu’s, dan was je zo’n €1.500 kwijt.
De Mavic 2 Pro woog 907 gram. Ik heb biefstukken gebakken die meer wogen, dus wat maakt het uit, zou je zeggen. Nou, toch nogal wat. Drones in de ‘open categorie’ worden namelijk onderverdeeld in gewichtsklassen, en ook daar zijn weer onderverdelingen in. Dat heeft allemaal gevolgen voor wat je ermee mag en wat je ermee moet. Om te beginnen is er de subcategorie A1. Dat is de klasse tot 900 g. Die is onder te verdelen in twee subklassen: de C0-klasse, waaronder drones tot 250 g vallen, en de C1-klasse, met drones van 0-900 g. Voor C0-drones heb je geen vliegbewijs nodig. Als zo’n drone een camera heeft, moet je je wel als exploitant bij de RDW registreren. Het registratienummer moet je op de drone plaatsen. Met zo’n drone moet je een veilige afstand tot mensen bewaren. Je mag over mensen vliegen, maar niet over een groep mensen, waarbij een groep wordt gedefinieerd als een aantal mensen in een afgesloten ruimte waaruit ze niet weg kunnen. Acht mensen bij een feestje in de achtertuin mag niet, acht mensen op de Mookerhei wel. Met een C1-drone mag dat ook niet. Je mag er ook niet mee over individuele personen vliegen wanneer deze ‘niet betrokken’ zijn, dus wel over mensen die tot jouw eigen ‘crew’ behoren. Je mag dus over je eigen vriendenclub heen vliegen, wanneer je ze vertelt dat ze deel uitmaken van jouw crew.
Vliegbewijs
Voor een C1-drone heb je wel een vliegbewijs nodig. Om dat te halen, moet je een online opleiding volgen en examen doen. Daarvoor moet je 16 jaar of ouder zijn. De opleiding valt op zich mee, je kunt bij Droneclass de theorie en oefenvragen doen en je kunt zo vaak examen doen als nodig, binnen de prijs. Als je bent geslaagd, krijg je een digitaal certificaat. Dat certificaat kun je uploaden op de website van de RDW en dan krijg je je Europese vliegbewijs digitaal toegestuurd. Dat kun je uitprinten, zodat je het bij je hebt als je wordt gecontroleerd.
Het certificaat dat je haalt, is geldig voor de A1-klasse én voor de A3-klasse. A3-drones zijn drones die tussen de 0 en de 25 kg wegen en die zijn voorzien van een C3- of C4-label.
De DJI Mavic 2 Pro woog 907 gram en viel daarmee toen in de A2-klasse. Om daarmee te mogen vliegen, is een aanvullend dronebewijs nodig. Daarvoor moet je een extra opleiding volgen en een extra examen doen. Maar de afgelopen jaren is er iets veranderd in de droneregels: sinds 2024 moeten de drones daadwerkelijk zijn voorzien van een Cx-label. Mijn Mavic 2 Pro zou dus een C2-label moeten hebben. Vijf jaar geleden was dat dus nog niet zo en de Mavic had ook geen label. Daardoor is het nu officieel een ‘legacy-drone’. Daarmee mag je dus tegenwoordig alleen volgens de A3-voorwaarden vliegen en heb je ook geen A2-licentie meer nodig. Handig om te weten wanneer je een gebruikte drone koopt! Maar dat leer je allemaal bij de opleiding. Daarover in een volgend artikel meer.
| Drone Class |
| Hoewel Peter zo’n beetje alles weet wat er te weten valt, zet hij soms ook een hulplijn in. Bijvoorbeeld bij dit verhaal, waar Sem van Geffen van Drone Class Peter hielp met het nalezen. Dankjewel Sem! Drone Class is een erkende ‘droneschool’ in Nederland, gespecialiseerd in online en praktijkopleidingen voor het verplichte EU-dronebewijs. Ze leiden zowel particulieren als professionals op. Meer informatie vind je op www.droneclass.nl. |
Foto’s: Peter Aansorgh
