TankTasTocht #5: Fluisterrit tussen de rivieren

Rond Wijk bij Duurstede staan borden langs de weg. Willen motorrijders geen lawaai maken? De boodschap is duidelijk: doen we dat wel, dan gaan de mooie stuurweggetjes op slot. Eigen schuld dikke bult. Motor.NL ondersteunt actief het stilletjes-aan-beleid. Te Luid Geluid is Uit. Daarom is deze TankTasTocht dan ook zo uitgestippeld dat we de knelpunten zoveel mogelijk vermijden. Weg van Dijk en Dorp. De waterschappen, het samen de waterwolf bevechten en temmen, vormden Nederland. Het oudste gedocumenteerde voorbeeld waarbij een waterstaatsproject in een samenwerkingsverband van lokale gemeenschappen is uitgevoerd, is de afdamming van de Kromme Rijn bij Wijk bij ...
Rond Wijk bij Duurstede staan borden langs de weg. Willen motorrijders geen lawaai maken? De boodschap is duidelijk: doen we dat wel, dan gaan de mooie stuurweggetjes op slot. Eigen schuld dikke bult. Motor.NL ondersteunt actief het stilletjes-aan-beleid. Te Luid Geluid is Uit. Daarom is deze TankTasTocht dan ook zo uitgestippeld dat we de knelpunten zoveel mogelijk vermijden. Weg van Dijk en Dorp. De waterschappen, het samen de waterwolf bevechten en temmen, vormden Nederland. Het oudste gedocumenteerde voorbeeld waarbij een waterstaatsproject in een samenwerkingsverband van lokale gemeenschappen is uitgevoerd, is de afdamming van de Kromme Rijn bij Wijk bij Duurstede in 1120. Dat stadje is dus een geknipt begin- en eindpunt voor onze Tussen de Rivierenroute. De grote rivieren vormen van oudsher een natuurlijke grens in het landschap, gemiddeld 25 kilometer breed en 150 kilometer lang. Voor het Romeinse Rijk vormden deze rivieren de noordgrens, limes genaamd. De Romeinen wilden de gebieden van de Batavieren veroveren, maar dat plan mislukte. Zo bleven ze steken, inclusief houten uitzichttorens en uit het zonnige zuiden aangevoerde fruitboompjes, aan de rivier waar nu het water doorheen vliedt, richting zee. TankTasTocht #4 – De onbekende Veluwe Fruitbomen De Romeinen hadden hun biezen gepakt, richting zonnige zuiden, met achterlating van hun fruitboompjes die nog steeds de rijkdom van het land Tussen de Rivieren, de Betuwe, uitmaken: kersen, aardbeien, appels en peren. Het schip van Rederij Ton Paulus (‘geen pin, alleen contant meneer!’), dat man en motor over de Lek zet, heet Spes Fortuna. Is dat niet Latijn voor Hoop en Geluk? De Kanaalweg langs de Prinses Marijkesluizen in het Amsterdam-Rijnkanaal biedt een weelderig natuurdecor, dat in het Amazonewoud niet zou misstaan. Wat een hoge bomen staan daar, echte reuzen in vergelijking met de fruitboompjes daaronder. Verderop wordt het landschap vertrouwder Nederlands: fruitplantages en knotwilgen in het Betuwse boerenland. Ooievaars pronken op hun nesten en op lantaarns boven de weg. Vizier dichthouden dus. Huizenhoge heggen De Haagweg slingert door leeg boerenland. De koeien en fruitbomen hier kunnen moeilijk aanstoot nemen aan zo’n motorrijder. Hier en daar zigzagt de route kort over een provinciale weg, dan duikt hij weer landelijker paden in. Huizenhoge heggen, keurig recht geschoren, moeten nieuwsgierige blikken weren, of potentiële fruitdieven, of gewoon de wind. Hier buiten de geijkte dijkroutes is het Land Over de Rivieren een verbazingwekkend mooie wereld, met nog geen kip op de weg. Hier en daar een slaperig dorpje, zoals Ingen. De Waaiweg slingert de motor een stukje Rijnbanddijk op, dat mag hier, hoog boven het land. Dan snel rechtsaf, een ruig ogend uiterwaardenlandschap in, waar knotsen van bomen tot over hun enkels in het water staan. Of zijn het hun knieën? Tussen de bomen rookt de schoorsteen van een baksteenfabriek, een witte molen staat zomaar historisch verantwoord mooi te wezen in het groen. Na de waterzuiveringsinstallatie moeten we toch droog over de volgende rivier zien te komen. De Prins Willem Alexanderbrug haalt het net niet bij de Salazarbrug van Lissabon. Maar het is wel een fraai stukje infrastructuur over een, na de Lek, verrassend brede Waalrivier. 12-uurtje aan boord Aan gene zijde, op de andere oever, zet het patroon zich moeiteloos voort. Zodra borden naar drukte wijzen, duikt de route de andere kant op, over smalle landwegen met hoge bomen erlangs. Bedankt voor de schaduw en weg van het verkeer op de horizon. Verkeersdrempels zijn hier echt een zeldzaamheid. Pompstations en eetgelegenheden trouwens ook. Een gewaarschuwd motorrijder vertrekt met volle tank en een 12-uurtje aan boord van tanktas, topkoffer of rugzak. Pas bij Appeltern doemen er weer tekenen van onze georganiseerde samenleving op. Slagbomen reguleren de in- en uitgang van de Tuinen van Appeltern, inclusief theetuin, Pannekoekenhuis ’t Sprookjeshof glijdt voorbij. En daar doemt het kampement rond het waterrecreatiegebeuren van Moeke Mooren en de Gouden Ham op. De Romeinen zouden wel even aan hun kalotjes krabben bij het zien van al die vaartuigen en chalets keurig in het gelid. Hebben die woeste, ontembare Batavieren dan toch nog manieren geleerd? Pontveer Steeds maar richting zuiden. Nou moeten we nog de Maas over. Dat lukt zonder brug dankzij het pontveer tussen Ooijen en Alphen, of andersom, als je van zuid naar noord rijdt. ‘Welkom in Brabant’ staat er op een bord langs de dijkweg. De Oijense Benedendijk is toch maar mooi in deze route geslopen. Er is een hoop te genieten, stilletjes en zachtjes aan, in de bochten op de hoge dijkweg. Wat een feest dat we hier zomaar mogen rijden, zonder boze buurtbewoners met rieken en dorsvlegels op de weg. Voor zo’n grote landbouwmachine gaan we natuurlijk graag even de berm in, een opgestoken hand is onze dank. Geen middelvinger. Zo kan het dus ook. Een volgend pontveer brengt man en motor over de Maas terug in Gelderland, daar via Rome (jawel, jawel!) weer naar het noorden, over de Waal en uiteindelijk weer de Lek. En daar doemt de stadswal van Wijk bij Duurstede alweer op. Deze Beermuur beschermt Wijk bij Duurstede al eeuwen tegen waterwolf en vijanden die het op onze roomblanke kazen hadden gemunt. Snode Spanjolen, Habsburgers, Fransozen en de Vikingen, wier schuld het is dat Dorestad in verval raakte, zo wordt er in duistere havenkroegjes onder de dijk nog altijd gemopperd. Dat mag, zolang ze motorrijders er maar buiten houden. TankTasTocht #5: download de route Download de routeDownload Na het drukken op 'download' wordt de route direct gedownload. Je kunt ’m terugvinden in de downloadmap op je computer. Overnachten? Tip voor overnachten en eten in Wijk bij Duurstede. Bij O.T.T.O heeft het allemaal: lekker eten, privé-bioscoop en motorstalling; aan alles is gedacht. Informatie: www.bijotto.nl. TankTasTocht #5 samen rijden Wanneer: zaterdag 9 oktober Vrijblijvend toeren in de 1,5metermaatschappij. Dus als we elkaar de ruimte geven, zijn we lekker coronaproof bezig. Start en finish: De Graanschuur, Dijkstraat 29, Wijk bij DuurstedeFotostop: tussen 13:00 en 15:00 uur. Eetcafe de Maas, Jan Klingenweg 3, Alem

Doorgaan met lezen?

Om verder te lezen heb je een abonnement nodig. Heb je die al? Dan kun je hier inloggen.

Wil je graag toegang? Kies dan één van onze abonnementen, dat kan al vanaf €2,50 per maand.

MotorNL Digitaal vanaf €2,50 per maand

Alle artikelen uit MOTO73 en Promotor lees je iedere dag vers online via onze Premium artikelen en bladerbare PDF magazines.

Of maak een keuze uit één van onze magazine abonnementen inclusief Digitaal Premium vanaf €4,-

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

Michiel van Dams schrijft als freelance redacteur prachtige reisverslagen voor Motor.NL. Reizen die de fervente motorrijder inspireren om erop uit te trekken. Wordt het Slovenië om die prachtige privé-collectie motoren te bekijken? Een rondje bergpassen in de Dolomieten? Of de Nederlandse herberg in de Vogezen, exclusief voor motorrijders?

Misschien vind je dit ook interessant?