MotoGP Japan en Indonesië 2026: de spanning loopt op!

De spanning in de strijd om de MotoGP-wereldtitel loopt op. In Japan en Indonesië wist Marc Márquez drie van de vier races te winnen. Marco Bezzecchi toonde zich het snelst tijdens de Grand Prix van Indonesië. Maar met nog vijf GP-weekenden voor de boeg is het Jorge Martín die de WK-tussenstand aanvoert. De Aprilia-coureur heeft echter maar twee punten voorsprong op Marc Márquez (Ducati).

Het tegenwoordig ‘The Mobility Resort Motegi’ geheten circuit dat 150 kilometer ten noorden van Tokio ligt, is eigendom van Honda. In 1999 vond er voor het eerst een Grand Prix plaats. In eerste instantie heette die de Pacific GP, maar sinds 2004 is het de GP van Japan. Het wil dat twee partijen in verhouding altijd zeer succesvol in ‘Honda-land’ zijn geweest. Dat zijn Ducati en Marc Márquez. Tot de aflevering van dit jaar, dat was de zesentwintigste, wist een Ducati-coureur maar liefst negen keer op Motegi te winnen. De eerste die dat deed was Loris Capirossi. Op een Desmosedici voorzien van de op dit circuit lange tijd superieure Bridgestone-banden pakte de kleine Italiaan er gelijk drie zeges achter elkaar: van 2005 tot en met 2007. Laatstgenoemd jaar werd helemaal een triomftocht voor Ducati en Bridgestone, omdat Capirossi’s teamgenoot Casey Stoner er op hetzelfde moment niet alleen zijn eerste MotoGP-wereldtitel veiligstelde, maar zo ook die voor het Italiaanse motormerk en de Japanse bandenfabrikant. In 2010 was het vervolgens Stoner zelf die in Motegi de zege pakte. Na de Australiër volgden in het ‘Dall’Igna Ducati-tijdperk’ Andrea Dovizioso (2017), Jack Miller (2022), Jorge Martín (2023) en Pecco Bagnaia (2024 en 2025).

Marc Márquez scoorde in zijn tien jaar als Honda-fabriekscoureur drie MotoGP-overwinningen op het circuit van zijn op dat moment geldende werkgever. Dat gebeurde in 2016, 2018 en 2019. Maar wat voor Honda nog belangrijker was, was dat MM93 in 2014, 2016 en 2018 in Motegi ook wereldkampioen werd. Afgelopen jaar deed de Spanjaard dat opnieuw. Alleen zat hij toen niet meer in het zitje van een Honda maar van een Ducati… En dat moet alles wat met Honda te maken had ontzettend veel pijn hebben gedaan. Waarschijnlijk zelfs nog meer dan toen Casey Stoner dezelfde prestatie in 2007 leverde. Opvallend was afgelopen jaar ook dat de zege in Motegi niet naar Márquez maar naar Bagnaia ging. Vooral omdat de Italiaan als regerend wereldkampioen met zijn Ducati in een grote vormcrisis terecht was gekomen. Na een zege in Austin, de derde Grand Prix van het seizoen, ging het steeds verder bergafwaarts met het zelfvertrouwen en zo het presteren van Bagnaia. De op dat moment totaal niet verwachte overwinningen in Motegi in zowel de Sprint als de GP-race zorgden echter niet voor een ommekeer. Sterker nog, tot de Japanse Grand Prix van dit jaar had de Italiaan niet meer weten te winnen. En misschien wel nog frappanter, bij de twintig nadien verreden races haalde hij slechts acht keer de finish!

1 van 5

Alles aangelegen

Dit jaar kon Marc Márquez in Motegi dus nog geen wereldkampioen worden. Sterker nog, na zijn nederlagen in Oostenrijk was het verschil in punten van de zevenvoudig MotoGP-titelhouder ten opzichte van zijn grootste rivaal in het kampioenschap, Jorge Martín, opgelopen van nul tot twaalf punten. Er was de regerend wereldkampioen dus alles aan gelegen om daar in Japan verandering in te brengen. Dat moest gaan gebeuren op een compleet nieuw geasfalteerde baan waarvan Michelin nog geen data had. Van tevoren was al wel duidelijk dat het mede door dat nieuwe asfalt harder dan ooit op Motegi zou gaan. Dat gebeurde prompt. Want met een tijd van 1.42,371 greep Jorge Martín de pole. Dat was ruim een halve seconde sneller dan het absolute ronderecord dat Pecco Bagnaia (Ducati) hier verleden jaar realiseerde. Net als op de Red Bull Ring werd de Aprilia-coureur op korte afstand gevolgd door Marc Márquez (Ducati) en Pedro Acosta (KTM).

In de Sprint-race wist Márquez Martín nu wel tijdens de sprint naar de eerste bocht af te troeven. Achter hun ruggen had Acosta de pech dat Álex Márquez in de eerste ronde iets te veel wilde. De ‘broer van’ remde te laat waardoor niet alleen hijzelf maar ook Acosta en Fabio Di Giannantonio onderuitgingen. Zijn fout leverde Álex Márquez, die ook al tijdens de kwalificatie was gevallen, voor de GP-race een dubbele long lap-penalty op. Dit keer bracht de Sprint weinig spektakel. Marc Márquez controleerde zijn voorsprong op Jorge Martín en won. Maar de verrassing kwam in de laatste ronde. De WK-leider, die door een snel minder wordende achterband onder druk was komen te staan van Enea Bastianini, kleurde even niet tussen de lijntjes. Ook de KTM-coureur deed dat niet. Het gevolg was dat beide rijders een positie naar achteren werden gezet. Lachende derde, in dit geval tweede, werd zo Diogo Moreira. Het was het eerste MotoGP-podium voor de jonge Braziliaanse Honda-coureur. En dat op Motegi voor de HRC-top!

In tegenstelling tot verleden jaar kon Pecco Bagnaia dit keer geen wonderen op Motegi verrichten. Door een compleet versleten achterband moest de ongelukkige Italiaan zelfs een ronde voor het einde vroegtijdig de pit opzoeken. Omdat meerdere rijders problemen met de zachte achterband hadden, besloot Michelin dit type voor de GP-race terug te trekken. Om de (aanbevolen) harde band te kunnen testen werd daarop de warm-uptraining met tien minuten verlengd, omdat geen enkele coureur deze band op Motegi had getest. Hierna volgde een… kartrace om de fans zo nog meer aan hun trekken te laten komen. Gezien de enorme hitte en zijn niet optimale fysieke gesteldheid bleek Marc Márquez hier echter weinig trek in te hebben. Daarop stuurde de wereldkampioen een dubbelganger. Maar deze truc werd doorzien. Nog kwam hij er met een berisping van af, want een week later werd door de MotoGP-leiding bekendgemaakt dat een dergelijk vergrijp met een geldboete bestraft gaat worden. Of eventuele andere sancties.

Met al zijn ervaring weet Márquez wat belangrijk is. Zo ook tijdens deze GP van Japan. Dit keer drong hij na de start niet te veel aan. Dat gaf Jorge Martín de gelegenheid de kop te pakken. Maar nog voor de helft van de race stelde MM93 orde op zaken. Hij nam de leiding over en controleerde vervolgens een kleine voorsprong tot het vallen van de finishvlag. Marco Bezzecchi wist net een sterk rijdende Enea Bastianini (KTM) achter zich te houden en werd zo derde. Rijdend voor eigen publiek was Ai Ogura teleurgesteld met zijn zesde plaats. Diogo Moreira en Álex Márquez (weer) kwamen ten val.

Nog zwaarder

Vervolgens reisde het hele racecircus direct door naar Indonesië waar de raceomstandigheden door de nog hogere temperaturen nog zwaarder waren. Maar er was nog iets dat de gemoederen deed oplopen. Dat was de bekendmaking van het nieuwe MotoGP-weekendformat dat in 2027 zijn intrede gaat doen. Hierin krijgen de Sprint en de Grand Prix ieder een eigen kwalificatie en zo een aparte startopstelling. De huidige rechtstreekse plaatsing voor Q2 en warm-up op zondagochtend verdwijnen. De reacties op de wijzigingen waren zeer uiteenlopend. Veel coureurs vrezen voor een nog zwaardere lichamelijke en mentale belasting dan nu al tijdens een raceweekend het geval is. Opvallend mag worden genoemd dat de coureurs opnieuw niet met een eensgezind standpunt naar buiten kwamen. Sterker nog, op de bijeenkomst van de MotoGP-veiligheidscommissie, die tijdens elke GP op vrijdag wordt gehouden, waren in Japan, waar het nieuwe tijdschema werd gepresenteerd en besproken, slechts vier coureurs aanwezig. Volgens de meeste rijders hebben zij geen of nagenoeg geen invloed op zulke beslissingen. Dus heeft het geen zin om naar genoemde bijeenkomsten te gaan. Volgens Carlos Ezpeleta, als vervangend CEO van de MotoGP, is echter het nieuwe format niet alleen door de MotoGP-organisatie bedacht, maar is het tot stand gekomen na overleg met de fabrikanten en teams. Andermaal is duidelijk geworden dat, willen de coureurs ergens invloed op uitoefenen, zij zich zullen moeten verenigen. Maar het verleden leert dat dit geen nieuws is en dus moeilijk is en blijft.

Op het circuit van Mandalika, waar Marc Márquez nog nooit een race tot een goed einde had gebracht, golden de Aprilia-coureurs als de favorieten. Die verwachting zou uitkomen. Maar het was toch wel een verrassing dat in eerste instantie Raúl Fernández de snelste van het Aprilia-kwartet was. Nadat hij eerst al in de training het absolute ronderecord had gebroken, scoorde de SuperFile Trackhouse-coureur er met een tijd van 1.28,852 zijn eerste MotoGP-pole. Marco Bezzecchi verzekerde zich van de tweede startplaats, Jorge Martín stond zesde en Ai Ogura (gekomen via Q1) pakte de zevende startplek. De Ducati-coureurs Fabio Di Giannantonio, Marc Márquez en de winnaar van verleden jaar Fermín Aldeguer nestelden zich als derde, vierde en zesde tussen het Aprilia-geweld.

Voor de start van de Sprint had de Aprilia-teamleiding er bij hun coureurs nog op aangedrongen elkaar niet in de weg te rijden. Het was een vergeefse oproep, want al in de eerste bocht gingen Bezzecchi en Fernández samen onderuit. Iedereen gaf iedereen de schuld, maar de wedstrijdleiding oordeelde dat het een raceongeval betrof. De tegenslag voor Aprilia werd nog groter toen de aan de leiding liggende Martín te kampen kreeg met een te lage spanning van zijn voorband. Daarop liet hij zich terugzakken achter Marc Márquez met het plan om in de eindfase van de race weer te gaan aanvallen. Zo ver kwam het niet, want een stuurfout wierp de Spanjaard zelfs achter Ogura en Di Giannantonio terug naar de vierde plaats. Zo won Márquez een Sprint, waarvan hij van tevoren niet had gedacht dat hij die zou kunnen winnen.

Na dit succes gaf de nieuwe WK-leider onmiddellijk aan niet te verwachten dit ook op zondag te kunnen doen. Hij kreeg gelijk. Ook al omdat er dit keer bij Aprilia niets fout ging. Of het moesten de twee gebroken vingers in de rechterhand van Fernández zijn. Die bleek de Spanjaard namelijk te hebben overgehouden aan zijn val met Bezzecchi. En laat het nu de Italiaan zijn die daar optimaal van profiteerde. In de tweede helft van de race loste Bezzecchi Fernández als koploper af en won zo weer eens een Grand Prix. Achter hun ruggen zorgde de bandendrukproblematiek voor een apart schouwspel. Want verschillende rijders konden daardoor niet constant voluit gaan. Uiteindelijk zorgden Jorge Martín en Ai Ogura voor een volledige Aprilia-dominantie en werd Pedro Acosta op de KTM vijfde. Al met al finishte Marc Márquez als eerste Ducati-coureur pas als zesde. De titelhouder wist dat de anderen dit keer sneller waren en besloot zo weinig mogelijk risico’s te nemen. Want elk punt is in deze fase van de titelstrijd heel belangrijk. De offday voor Ducati werd compleet gemaakt door valpartijen van Fermín Aldeguer en Pecco Bagnaia.

1 van 5

Grillig

Ondanks zijn vijfde GP-zege in dit seizoen staat Marco Bezzecchi in de WK-tussenstand nog altijd 46 punten achter op de leider in die stand. Dat is zijn Aprilia-teamgenoot Jorge Martín. Die voelt op zijn beurt wel weer de hete adem van Marc Márquez in zijn nek. Want het verschil tussen de twee Spanjaarden bedraagt met nog vijf GP-weekenden voor de boeg slechts twee punten.

De GP’s van Japan en Indonesië lieten andermaal zien hoe grillig en zo onvoorspelbaar dit seizoen verloopt. Zo bedroeg het verschil voor de strijd op Motegi twaalf punten in het voordeel van Martín. Na de Sprint daar was die voorsprong geslonken tot zeven punten. Na de Grand Prix verliet Martín Japan met een voorsprong van slechts twee punten. In Indonesië was het vervolgens Márquez die in de Sprint opnieuw toesloeg en met vier punten tevens de WK-leiding op Martín heroverde. Maar vierentwintig uur later waren de posities weer omgedraaid en heeft laatstgenoemde op dit moment twee punten meer achter zijn naam staan dan de titelhouder: 355 om 353. En dat terwijl Martín dit seizoen tot nu toe slechts één keer wist te winnen tegen Márquez zes keer.

Maar wereldkampioen word je niet met de meeste zeges, maar met de meeste punten! Een voordeel voor Martín kan worden dat hij in Bezzecchi, Ogura en Fernández drie zeer sterke merkgenoten heeft. Dat was het geval in Indonesië waar Aprilia-coureurs voor het eerst de eerste vier plaatsen in een GP bezetten. Wil Aprilia hiervan optimaal profiteren, dan zal de teamleiding wel stalorders moeten gaan uitvaardigen. Iets waarvan wordt verwacht dat dit gaat gebeuren. De vraag is alleen: wanneer? De volgende confrontatie vindt plaats in Australië waar van 23 tot en met 25 oktober voor het laatst een GP op het prachtige circuit van Phillip Island wordt verreden.

Foto’s: MotoGP.com, ANP

Uitslagen MotoGP Japan 2026

• 12 ronden = 57,612 km
• Racegemiddelde winnaar: 165,8 km/u
• Snelste ronde (9e): M. Márquez, 1.43,471 = 167,00 km/u

• 24 ronden = 115,224 km
• Racegemiddeld winnaar: 166,4 km/u
• Snelste ronde (23e): Bastianini, 1.43,041 = 167,7 km/u (record)

Uitslagen MotoGP Indonesië 2026

• 13 ronden = 55,913 km
• Racegemiddelde winnaar: 170,9 km/u
• Snelste ronde (4e): Martin, 1.29,752 = 172,5 km/u

• 27 ronden = 116,127 km
• Racegemiddelde winnaar: 170,8 km/u
• Snelste ronde (19e): Bezzecchi, 1.29,960 = 172,1 km/u (record)

Stand MotoGP na 34 van 44 races

Quotes

1 van 4