Getest: Royal Enfield Continental GT

De hagelnieuwe Royal Enfield Continental GT met zijn caféracer uiterlijk sleept je moeiteloos mee terug in de tijd. Vanaf een afstandje klopt het plaatje helemaal. Het lijnenspel; eenvoudig, snel en rank. De rode kleur; simpel maar mooi. De luchtgekoelde eenpitter; groot, mechanisch en glimmend. Het kontje; sportief en lekker rond. Ja, dit ziet er onweerstaanbaar goed uit! Het ‘die moet ik hebben gevoel’ tilt je portemonnee al bijna uit je kontzak.

Geen power wheelies
Erg benieuwd naar de prestaties van de 29 pk sterke ééncilinder druk ik op de startknop. Helaas, niks. De schakelaar van de zijstandaard blokkeert de boel. Nadat deze is losgekoppeld, loopt de Continental GT als naaimachientje. Zelfs met de kickstarter is één keer trappen al voldoende.
Met een goed te doseren koppeling en adequate gasreactie maken de smalle bandjes eenvoudig de eerste meters. Binnen de bebouwde kom valt het op dat de Continental GT heel netjes loopt. Niet zenuwachtig en ook niet de neiging om te bokken. Minstens zo opvallend is het mechanische geluid dat de luchtgekoelde eenpitter produceert. Het tikt en rinkelt er aan alle kanten vrolijk op los, maar dat is normaal voor een luchtkoeler. De onderliggende nokkenas opent de in- en uitlaatklep met behulp van twee stoterstangen. De grote zuiger gaat maar liefst negen centimeter op en neer. Dat verklaart meteen dat je bij 5600 toeren het rode gebied in dendert.
Als je de gaskraan naar hartenlust opent, klimt de eencilinder gretig in toeren en de 184 rijklare kilo’s gaan uit de startblokken. Je blijft lichtjaren verwijderd van power wheelies maar het blok gaat enthousiast te werk en je komt nog best aardig vooruit. De versnellingsbak moet veelvuldig aan het werk met de smalle powerband van de eencilinder. Gevoel in de vijfbak ontbreekt compleet. Je beweegt de pook intuïtief omhoog om op te schakelen en omlaag voor terug. Maar trefzeker is de bak consequent en daar gaat het uiteindelijk om.
Wel produceert de eenpitter tijdens de driftige inspanningen een hele bult trillingen. De resonanties hebben het vooral op de handen gemunt. Ook de tankdop is doelwit. Als het blok net iets meer dan 3000 toeren draait, rammelt de dop zo hard in de tank dat de brandstof er langs lekt. Houd je de tankdop vast dan is het weg en brult het blok lekker, zij het ingetogen. De Continental GT heeft geen vrees voor de snelweg, de maximum toegestane snelheid van 130 km/h tovert –ie vrij vlotjes op de klok.

Sportief binnendoor
Het beste vermaak je je als je de Continental GT meeneemt voor een ritje binnendoor. Hier en daar punt je stiekem het bermgras even bij als je er met je oren doorheen scheert; van sturen is de Royal Enfield niet vies.
Het stalen wiegframe en de veerelementen zorgen voor een neutraal sturend geheel waarmee je prima de hoek om kunt. Toegegeven, de vering is meer gericht op het ondersteunen van een sportieve rijstijl dan op het bieden van comfort. Op korte knikken, dreunt het flink door in lijf en leden. De voorkant is daarin niet beter dan de sportief ogende Paioli-schokdempers achter. De voorvork spreekt wel mooi aan als je in de remmen gaat. Hij veert soepel en het gevoel is goed. Het valt alleszins mee wat de enkele schijf en de tweezuiger remklauw aan remkracht ontwikkelen. De rempartij in het voorwiel is meer dan plichtgetrouw en haalt de snelheid er gemakkelijk uit. Ook het gevoel in het remhendel is goed.

Ruimte genoeg
Ook al oogt de GT vrij klein,  aan boord is er ruimte in overvloed. De clip-ons staan op een fijne afstand van het zadel en ook de hoogte is plezierig. Het bovenlichaam zakt licht voorover terwijl de hoek die je knieën maken heel acceptabel is. Een ontspannen houding.
De moderne spiegels bieden slecht zicht door de trillingen en de beroerde positie. Deze spiegels smeken om te worden vervangen door een setje die aan het einde van de clip-ons hangen. Ander puntje van kritiek betreft het zadel, dat absorbeert regenwater.

Charmeoffensief
Jammer dat deze Royal Enfield op sommige puntjes wat te modern is om ‘m niet echt voor een klassieker aan te zien en de afwerking op een paar plekken wat beter kan, maar zijn charmeoffensief  rekent daar fijntjes mee af.

[justified_image_grid ids=19738,19739,19740,19741]

MotorNL Nieuwsbrief

Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief of aanbiedingen en blijf iedere week op de hoogte van al het nieuws, motortests, leuke routes of aanbiedingen.






Hierbij geef ik toestemming om me via email, met de informatie die ik in dit formulier opgegeven heb, nieuwsbrieven te sturen.

Uitschrijven kan op elk moment, onder iedere nieuwsbrief staat onderaan een link om uit te schrijven. We hebben je privacy hoog in het vaandel, onze privacy policy is op de website te lezen. Als je dit formulier instuurt, dan ga je akkoord met de voorwaarden genoemd in de privacy policy.


Over de auteur

De redactie van Motor.nl bestaat uit alle redactieleden van MOTO73, Promotor en Classic & Retro. Redacteuren Ad van de Wiel, Jan Kruithof, Eddie de Vries, Nick Enghardt, Maikel Sneek en diverse freelancers zijn dagelijks actief voor Motor.nl.

Misschien vind je dit ook interessant?