Reistest Suzuki GSX-8T: sportieve naked bike op verrassende Duitse wegen

Soms zijn dingen niet wat ze lijken. De Suzuki GSX-8T lijkt een rustige, vriendelijke naked bike, maar deze T is verrassend sportief, zeker als je hem in de toeren doortrekt. Dus gaan we ermee naar Duitsland, waar ook niets is wat het lijkt…

Ik rijd vaak grotere afstanden. Dat doe ik het liefste met een allroad of toermachine, met een dik windscherm voor mijn neus. Dus wat bezielt me dan dat ik voor een reis van Appeldorn, via Düsseldorf en de Berliner Tor naar Alpen een naked bike meeneem? Nou, dat komt, zoals ik al zei, omdat niets is wat het lijkt. Ten eerste ziet het weer er bewolkt uit, maar is het best warm en aan een doorwaaipak heb je weinig als er geen rijwind op komt. Een motor zonder ruit is dan erg fijn. Verder is Appeldorn geen Apeldoorn, Düsseldorf geen Düsseldorf, Alpen geen Alpen en de Berliner Tor staat niet in Berlijn. Het is allemaal te vinden in het Rijngebied, op nog geen honderd kilometer van Nijmegen. En dus is een vlotte naked bike als de Suzuki GSX-8T ideaal voor deze trip.

Modern klassiek

Ik kijk er sowieso erg naar uit om met deze GSX-8T op pad te gaan. Vorig jaar heb ik al een reis gemaakt met zijn allroad-broer, de V-Strom 800, en ik heb toen erg genoten van de wendbaarheid en het heerlijke karakter van die tweecilindermotor. Die zit nu in een heel nieuw jasje. De GSX-8T is een moderne interpretatie van een klassieke naked bike. Geen poespas, maar een ‘what you see is what you get’-motor, maar dan met de technologie en vormgeving die bij de jaren ‘20 van deze eeuw past. Dat zie je onder meer aan de korte kont en aan de leuke, ronde ledkoplamp met afgeplatte onderkant. Deze unit wordt in tweeën gedeeld door de dagrijverlichting, met in de bovenste helft het dimlicht. Boven het naakte motorblok prijkt een matgrijsgroene 16,5-litertank, waarvan de vorm doorloopt in de aluminiumkleurige radiatorcovers. Daarop staat het GSX-8-logo, dat is geïnspireerd op een poolbiljartbal. Leuke details zijn de kleine knipperlichten, de beschermkappen op de motordeksels en de ‘bar-end’-spiegels op de uiteinden van het stuur. Verder heeft de 8T een lithium-startbatterij, wat al gauw weer een kilo scheelt. Standaard is de GSX-8T voorzien van een ver uitstekende nummerplaathouder en een korte, onder de fraaie aluminium swingarm geplaatste uitlaatdemper. Ons testexemplaar heeft in plaats daarvan een korte tail tidy met miniknipperlichtjes en een ECE-gekeurd RVS Arrow-uitlaatsysteem met dubbele dempers, titanium mantels en carbonfiber eindkappen. Ook heeft deze versie wat extra bestickering hier en daar, wat hem wat extra cachet verleent.

Getest: Suzuki GSX-8T(T) 2025

S.I.R.S

Zoals je van een moderne motor mag verwachten, is de GSX-8T voorzien van een fraai 5-inch kleuren-TFT-scherm. Dat heeft een witte dag- en een zwarte nachtstand, al kun je ook zelf voor een van beide standen kiezen. Op het scherm zie je onder meer een toerenteller, een snelheidsmeter en een versnellingsindicator. Uiteraard geeft het display ook de tijd, de resterende hoeveelheid brandstof en de motortemperatuur weer. Naast het dashboard vind je een USB-C-aansluiting. Dat is leuk voor motorrijders die hun telefoon als navigatie gebruiken, wat minder voor motorrijders die een echt navigatiesysteem gebruiken dat 12 volt nodig heeft.

In het dashboard zie je ook de posities van de gekozen rijmodus en tractiecontrole. Ook deze Suzuki is namelijk voorzien van een vorm van het ‘Suzuki Intelligent Ride System’ of (S.I.R.S.). Zo heeft de motor niet alleen verkiesbare rijmodi en diverse tractiecontrolemodi, maar is ze ook uitgerust met een low RPM-assist, dat bij het wegrijden en de krappere bochten een fractie gas bijgeeft om te voorkomen dat het toerental te laag wordt en de motor gaat bokken. De motor heeft bovendien een ‘Suzuki Easy Start System’, waarbij je slechts een korte druk op de startknop hoeft te geven. De motor voert de startprocedure dan zelf automatisch uit. Wat hij niet heeft, is bochtafhankelijke rem- en tractiecontrolesystemen. Een beetje jammer, maar gezien de scherpe prijs van € 10.999 ook wel begrijpelijk.

Tuck-and-Roll

Nadat het Easy Start System zijn werk heeft gedaan, slinger ik mijn been over het fraaie Tuck-and-Roll-zadel en gaan zoon Bart en ik – hij op mijn oude NX650 Dominator – richting de Duitse grens. Het valt op dat de zit op de GSX-8T zeer comfortabel is. Je zit licht voorover, wat je een soort natuurlijke weerstand tegen de rijwind geeft. Tot 100 km/u heb je er eigenlijk geen last van. Als na de grens bij Gennep het gas verder open kan, zet ik het display op 140 km/u, maar dan voel je toch wel dat je armen wat werk moeten verrichten om de zithouding vol te houden. Dat gaat verder prima, want de knieën zitten niet al te erg gebogen en het zadel is zeer comfortabel. Het staat 815 mm boven het asfalt en dat is niet laag en niet hoog, maar met mijn lengte prima te doen. Ik kan nog goed de hele voet plat op het asfalt zetten. Wat ook opvalt, is hoe stil het is op zo’n naked bike, qua windgeruis althans. Je zit in onverstoorde wind en niet in de turbulentie van een ruit. Zo hoor je het gave geluid uit die Arrow-uitlaat ook een stuk beter!

Dat geluid hoor ik des te beter als we van de snelweg afdraaien en richting vliegveld Düsseldorf gaan. Maar dan niet die in Düsseldorf, maar die in Weeze. Een mooie spottersplek vinden we niet, dus brullen we al snel weer richting snelweg. Dat is wel een feest met deze GSX-8T. Hij trekt al vanaf zo’n 2.500 tpm fel weg, vergezeld van een prachtige, laagfrequente brul uit de dubbele uitlaatdempers. Toch maken ze niet meer herrie dan de standaarduitlaat, want ze zijn ECE-gekeurd. Ze verleggen het geluid naar de lagere tonen, wat indrukwekkend klinkt. En de sound is niet alleen indrukwekkend, ook de acceleratie in de tweede en derde versnelling mag er zijn. Het vorig jaar geïntroduceerde, watergekoelde 776cc-motorblok is werkelijk een juweeltje. Ik wil het geen paralleltwin noemen, want hij heeft een 270°-krukas. De zuigers gaan dus niet tegelijkertijd omhoog en omlaag. Ze bewegen dus niet parallel, maar lopen 90° achter elkaar aan. Dat geeft een bijzondere ontstekingsvolgorde, die overeenkomt met die van een V-twin. Dat geeft zo’n tweecilinderlijnmotor een apart geluid en een mooi karakter, wat door die Arrow-pijpen op een prachtige manier wordt vertolkt.

1 van 9

Crossbalancer

Wat dit blok ook bijzonder maakt, is de bijzondere opstelling van de twee balansassen: er staat er een onder het motorblok, een op 90° daarvan ten opzichte van de krukas. Ook dat draagt weer bij aan een bijzonder karakter. Een pluspunt is verder dat het ride-by-wire-systeem goed is geprogrammeerd. Het systeem kent drie rijmodi: in de A-modus levert de motor een sportieve, directe gasreactie. In de B-modus is de gasreactie wat soepeler en biedt hij een meer lineaire vermogensafgifte. In de C-modus is de gasreactie nog soepeler. Die modus kies ik als we even later Wesel inrijden. Je weet wel, van ‘wie is de burgemeester van’. De C-modus is prettig in de stad. Je kunt rustig en gecontroleerd 50 km/u door de straten rijden. Dat gaat het beste in de derde of vierde versnelling, waarbij de gasreactie aangenaam soepel is. Zo vinden we de Berliner Tor in het centrum. Ik dacht dat-ie groter zou zijn. En mooier. Misschien is de andere kant normaal fraaier, maar die staat nu in de steigers.

Terug aan de zuidkant van de Rijn zoeken we de oude spoorbrug op. Af en toe zijn we het spoor bijster en moeten we keren en terugrijden. Keren op de weg is echter geen probleem met de GSX-8T. Hij draait heel gemakkelijk en scherp om en vaak hoef ik niet eens een voet aan de grond te zetten. Zo vinden we de brug en ook die is het spoor bijster. Letterlijk, want de oude, gemetselde brug verkeert in staat van verval en heeft ook geen rails meer bovenop liggen. Maar wat een prachtig gezicht! Van de brug rijden we naar het dorpje Alpen, drie kilometer verderop. Voor een dorp met zo’n naam is het er teleurstellend vlak. We rijden daarom snel door, met de GSX-8T ditmaal in de A-modus. Dan is hij lekker agressief en sportief. Hij trekt dan heerlijk fel weg tot iets van 6.500 tpm. Dan ineens krijgt hij nog even een extra impuls, die voor een heerlijke adrenalinerush zorgt, voor het blok bij 8.500 tpm zijn maximumvermogen van 83 pk bereikt. Ook daarna trekt hij nog best door, hoewel ik meestal voor die tijd al geschakeld heb via de uitstekend functionerende quickshifter. Dat was nooit mijn favoriete accessoire – ik zag het altijd als een oplossing voor een probleem dat ik niet had. Het went echter toch wel. In het begin pak ik de koppeling er nog weleens bij. Dan conflicteert mijn bediening soms met de quickshifter en schakelt het schokkerig. Maar later doe ik het zonder koppeling en dan werkt het perfect. Vooral het terugschakelen gaat erg goed. Het zorgt ervoor dat de toerentallen perfect worden gematcht, waardoor de achterkant niet gaat kwispelen als je terugschakelt bij het remmen voor een bocht.

Reistest: 3.400 kilometer en zeven dagen op de 2026 Harley-Davidson Street Glide

Canard

Via Appeldorn, Kalkar (de kerncentrale die nooit een kerncentrale werd) en Griethuizen (je raadt het al, geen griet te zien) bereiken we de Rijndijk richting Millingen. Dat is leuk, want dan kunnen we nog even lekker sturen. De GSX-8T heeft een vrij steile balhoofdhoek en een korte naloop, waardoor hij heel gemakkelijk afdraait. Hij is in langzame bochten heel gewillig en is in snellere bochten goed te mikken, hij stuurt gewoon lekker neutraal. Het helpt daarbij dat de vering redelijk stug is. Op de Nederlandse wegen is de vering best comfortabel, maar in het buitenland merk je al gauw dat het wegdek minder strak is en dat de vering dat wel doorgeeft. De positieve keerzijde is dat je goed blijft voelen wat er onder de Dunlop Roadsmarts gebeurt en dat ik er steeds harder mee door de bochten durf te blazen. Positief is ook dat de GSX-8T stabiel blijft bij het remmen, zelfs bij een noodstop. Die moet ik een keer maken als moeder eend met haar kuikens besluit tot een suïcidale oversteek. De vierzuigerremtangen pakken gelukkig lekker fel aan en bieden enorm veel remkracht als je doorknijpt, waarbij de motor strak in het gelid blijft. Ook de achterrem doet daarbij prettig mee, zonder dat ik hem in het ABS rem. Dus geen Canard à L’Orange die vanavond.

Karakter

Als we de motoren tegen de avond thuis de garage in schuiven, wrijft Bart met een pijnlijk gezicht over zijn derrière en uit wat verwensingen naar het zadel van de oude Dominator. Ik heb nergens last van: “Moest je je vol-vermogen-rijbewijs halen, dan had je hierop kunnen rijden,” grijns ik hem toe. Niet veel later heeft hij de rijschool al gebeld. Hij ziet zo’n GSX-8T wel zitten, en niet alleen voor het zadel. De machine is licht, wendbaar en behoorlijk snel, loopt gemiddeld 1 op 22,9, heeft een prachtkarakter en een fijne prijs van € 10.999. Suzuki is het spoor duidelijk niet bijster…

Foto’s: Bart Aansorgh

Technische gegevens Suzuki GSX-8T

Motor

Rijwielgedeelte

Prijzen

Algemeen