Ducati lanceert de nieuwe XDiavel V4, waarschijnlijk meest dynamische cruiser aller tijden. Hoe verhoudt deze zich tot het oude, authentieke origineel? We lieten de recent gemoderniseerde Harley-Davidson Low Rider S het opnemen tegen de gloednieuwe Italiaanse dragster.
Twee krachtige machines… wacht, dat klinkt stom. Het ijzergehalte van de Ducati is namelijk vrij laag. Veel aluminium, veel kunststof en misschien een paar kilo staal vormen hier een sculptuur die elk dragstrip, uitgaansgebied, de boulevard van Scheveningen en elk technologie-museum siert. De XDiavel V4 is in dat opzicht echt een reep vliegenplakstrip, alle ogen blijven erop plakken. Alleen de spectaculaire achtervelg vertegenwoordigt al de waarde van een middelmatige tweedehands motor, en de einddemper met zijn vier pijpen is net zo provocerend als het geluid dat hij produceert.
Tegenstrijdigheden
Een beetje schizofreen is het ding natuurlijk wel. De langgerekte vorm in combinatie met de ver naar voren geplaatste voetsteunen en de lage zit wijzen duidelijk richting cruiser. De beloofde 168 pk uit een voormalige superbike-V4 met slechts 244 kilo volgetankt, de Premium Brembo-remmen en racesportwaardige elektronica horen eerder thuis in het hypernaked-segment.
De Harley-Davidson is vrij van dergelijke tegenstrijdigheden. Natuurlijk hebben de Amerikanen hun Big Twins steeds verder verfijnd, maar het basisconcept is onveranderd gebleven. De vering en de remmen hebben zich in de tijd goed ontwikkeld, en er is veiligheidselektronica toegevoegd. Vorig jaar kreeg de Low Rider S bovendien een grondige update, met onder andere een langere veerweg achter, nieuwe elektronica, nieuwe instrumenten en de nieuwste V2 met 117 cubinch en variabele kleptiming. De ‘High Output’-twin vertegenwoordigt de nieuwste evolutiestap van de Milwaukee Eight en produceert op de testbank echte 119 pk.
Test Honda XL 750 Transalp vs. Yamaha Ténéré 700: lang weekend-avonturiers
En toch: zelfs vijfjarigen herkennen onmiddellijk dat dit een Harley-Davidson is. De kolossale stoterstangen-V2 met bijna twee liter cilinderinhoud ziet ervan opzij zo groot uit, dat je een hoogwerker zou willen inhuren om de kleppendeksel schoon te maken. Dan kan hij meteen ook zijn collega’s meenemen, want bij het manoeuvreren van het 307 kilo zware eenzits-ijzer (!) is elke hulp welkom. Het zeer zachte zadel is laag, het stuur hoog, de voetsteunen ver naar voren en je zit een beetje zoals op een Dixie-toilet. Dus een dikke cruiser – en net zo geschikt voor de boulevard als de XDiavel.
Top Fuel-dragster
Genoeg zelfreflectie, laten we de wegen van het Sauerland opzoeken. Terwijl de Harley-Davidson zijn power uit lagere toeren haalt en krachtig op gang komt, kan de Ducati-V4 zijn superbike-wortels nauwelijks verbergen. Het toerental van de ultrakorte slagmotor is bij vergelijkbare manoeuvres minstens twee keer zo hoog als dat van de Milwaukee Eight. Maar dat stoort verder niet, de V4 loopt grotendeels zeer gecultiveerd en levert zijn vermogen gelijkmatig en in elke rijmodus zuiver te controleren.
Beide motoren bieden meer dan genoeg punch: de Harley levert meer dan 170 Nm bij slechts 4.000 tpm, waarbij de nieuwste Milwaukee Eight zoals gezegd over variabele kleptiming beschikt en zo het maximale uit het anachronistische motorconcept haalt. Tenminste, de sprint bij het verkeerslicht gaat bijna net zo snel als met de veel krachtiger en lichtere XDiavel. Toch blijft het ontspannen rondrijden net boven stationaire toerentallen nog steeds de kerncompetentie van de Low Rider S – bij 130 km/u draait hij moeiteloos 3.000 tpm.
Een beetje vreemd werkt de combinatie van de optionele Jekyll-&Hyde-uitlaat met instelbare geluidssterkte en rijmodi: het volledige koppel is volgens de testbank niet altijd beschikbaar. Afhankelijk van de rijmodus, de snelheid en de geluidstand van de – in open stand asociaal luide – einddemper, komt de kracht soms sterker, soms minder sterk naar voren. De dans op de rand van de legale geluidsgrens kan blijkbaar alleen met veel programmeren worden gerealiseerd.
De Ducati produceert uit zijn V4 in ‘Granturismo’-modus een solide 165 pk bij 10.500 tpm. En de stevige 125 Nm komt bij 7.500 tpm vrij – zo hoog draait de Harley-Davidson niet eens theoretisch. Door het brede, bruikbare toerentalgebied hoeft de XDiavel op landelijke wegen niet veel vaker te schakelen dan de Low Rider. En als dat wel moet, is het dankzij de goed werkende quickshifter echt een genot. Een magisch moment is het ook wanneer je bij het ontspannen rijden terugschakelt en de afterburner activeert. Dan grijpt de 240-achterband in het wegdek en schiet de verbluffend lichte Ducati naar voren als een Top Fuel-dragster. Dat geldt ook voor de tussensprint, die is fenomenaal. Kortom: als het gaat om rechtuitdynamiek, legt de Ducati met zijn combinatie van veel vermogen, acceptabel gewicht, geweldige elektronica en langgerekte cruiser-geometrie zowat elke andere motor op de pijnbank.
Aangenaam
In het bochtengeweld rijdt de XDiavel lichtvoetig en laat zich supersnel op zijn kant leggen, het brede achterwiel stoort daarbij nauwelijks of helemaal niet. En als je toch eens te snel naar de volgende bocht rijdt, bieden de Supersport-Brembo’s meer dan genoeg reserves om de boel weer onder controle te krijgen. Ook dankzij de hellingshoekafhankelijke elektronica werkt dat extreem goed, de noodremwegen van onder de 37 meter zijn sensationeel. Gezien deze rijdynamiek zijn de ver naar voren geplaatste voetsteunen wel ongebruikelijk. Maar de Ducati-dealer heeft ook een kit op voorraad waarmee je de voetsteunen naar achter verplaatst. Dan doet de XDiavel sterk denken aan de Diavel zonder X.
De Harley-Davidson rijdt heerlijk rond en ook zijn elektronica werkt inmiddels met een IMU, wat de traction control en ABS goed laat omgaan met de enigszins qua grip zwakke, originele banden. De remmen reageren goed en zorgen ook voor geweldige noodremwegen. Het sturen op deze lange motor is door de smalle banden en het lage zwaartepunt aangenaam, ook al is de feedback van het voorwiel – gebruikelijk voor dit type motor – niet heel concreet. Vooral de minder actieve zithouding en de duidelijk mindere vermogen/gewicht-verhouding voorkomen dan dat je het tempo van de Ducati kunt bijsloffen. Maar dat is ook helemaal niet de bedoeling van de Low Rider S. Als een authentieke Harley-Davidson is de Low Rider S nog steeds vlot te rijden. Maar het pièce de résistance van deze motor is toch echt luid brommend de zonsondergang tegemoet rijden. En dat is echt geweldig.
Sappigste serie-V2
Waarmee we onze relatief eenvoudige conclusie naderen. Hoewel beide fabrikanten het cruisen bij deze modellen hoog in het vaandel hebben staan, kan de uitvoering nauwelijks meer verschillen. Het origineel uit Milwaukee is nog steeds een echte Softail, met een cleane, gestrekte uitstraling en de sappigste, grote serie-V2 sinds de Steentijd. Ondanks de duidelijk gemoderniseerde techniek is de Low Rider S veel meer een glijer, een sieraad en een stoplichtsprinter dan een actieve allrounder. Dat je inclusief het luxe uitlaatsysteem rond de 30 mille moet betalen, zelfverzekerd in je schoenen moet staat zal iedereen duidelijk zijn. Aan de andere kant krijg je zo’n totaalpakket in deze vorm alleen bij de Amerikanen.
Ducati probéért niet eens retro-emoties en Easy-Rider-sfeer te verkopen. Voor bijna 36.000 euro krijg je hier wat de Italianen het beste kunnen: een echte sportmotor, luxe, gestyled en razendsnel. Bovendien is de XDiavel ook nog eens behoorlijk comfortabel, het kwalitatief betere onderstel in vergelijking met de Low Rider en het hardere zadel bieden comfort voor lange ritten. Dat je daarbij zit als op een cruiser, maakt deze combinatie echt leuk en het vergemakkelijkt het ontspannen glijden en het stoplichtsprinten. Maar de XDiavel diende in de eerste plaats om nieuwe doelgroepen aan te spreken. En als die eenmaal voor het aluminium, plastic en staal zijn gevallen, willen ze nooit meer terug.
| Ducati | Harley | |
|---|---|---|
| Motor | 5 | 5 |
| Prestaties | 5 | 4 |
| Verbruik | 2 | 4 |
| Rijwielgedeelte | 5 | 4 |
| Remmen | 5 | 4 |
| ABS | 5 | 5 |
| Comfort | 4 | 3 |
| Afwerking | 4 | 4 |
| Uitrusting | 4 | 2 |
| Dagelijks gebruik | 3 | 2 |
Conclusie test Ducati XDiavel vs. Harley-Davidson Low Rider S
Deze Softail is uiteindelijk net zo min een sportmotor als de XDiavel een cruiser is, terwijl de Ducati beide disciplines in principe goed beheerst. Wie dat in gedachten houdt, kan met elk van deze rode sculpturen zijn of haar geluk vinden – mits de portemonnee klopt en het persoonlijke karakter bij dat van de motor past. Maar: wie niet per se een cruiser uit de exquise bovenklasse wil bezitten, maar gewoon fijn wil cruisen, kan ook met de helft van het budget goed uit de voeten.
Specificaties Ducati XDiavel vs. Harley-Davidson Low Rider S
Productieland
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Productieland | Italië | Thailand |
Motor
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Type, aandrijflijn | V4, vloeistofgekoeld; 6-versnellingsbak; e-starter; ketting | V2, luchtgekoeld; 6-versnellingsbak; e-starter; riemaandrijving |
| Cilinderinhoud / compressieverhouding | 1158 cc/14,0:1 | 1923 cc/10,2:1 |
| Vermogen | 168 pk (124 kW) @ 10.750 tpm | 106 pk (78 kW) @ 5.020 tpm |
| Maximaal koppel | 126 Nm @ 7.500 tpm | 168 Nm @ 3.500 tpm |
| Boring × slag | 83 mm × 53,5 mm | 103,5 mm × 114,3 mm |
| Kleppen per cilinder | 4 | 4 |
| Klepbediening | dohc | ohv |
| A2-versie | nee | nee |
| Smering | nat carter | droog carter |
| Koppeling | platenkoppeling in oliebad | platenkoppeling in oliebad |
Rijwielgedeelte
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Frame | aluminium monocoque frame, stalen achterframe aangeschroefd | stalen dubbel wiegframe, aluminium achterframe aangeschroefd |
| Naloop | 112 mm | 145 mm |
| Balhoofdhoek | 26,0° | 28,0° |
| Wielbasis | 1.593 mm | 1.615 mm |
| Voorvering | 50 mm usd-telescoopvork | 43 mm usd-telescoopvork |
| Achtervering | monoschokdemper, hevelsysteem | monoschokdemper, direct aangestuurd |
| Instelbare opties vering | vork: voorspanning, in- & uitgaande demping; schokdemper: voorspanning (twee haaksleutels), in- en uitgaande demping | vork: geen; schokdemper: voorspanning (inbussleutel) |
| Veerweg v/a | 120 mm/145 mm | 130 mm/112 mm |
| Banden v/a | 120/70 ZR 19 / 240/45 ZR 17 | 110/90 B 19 / 180/70 B 16 |
| Velgmaat v/a | 3,50 × 17 / 8,00 × 17 | 2,50 × 19 / 5,0 × 16 |
| Banden in de test | Pirelli Diablo Rosso 3 | Michelin Scorcher |
| Remmen voor | twee 330mm-schijven met 4-zuiger vaste remklauwen | twee 300mm-schijven met 4-zuiger vaste remklauwen |
| Rem achter | een 265mm-schijf met 2-zuiger zwevende remklauw | een 292mm-schijf met 2-zuiger zwevende remklauw |
Elektrisch/elektronica
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Dynamovermogen | 435 W | 390 W |
| Accu | 12 V / 12 Ah | 12 V / 17,5 Ah |
| Assistentiesystemen | ABS, tractiecontrole, hellingshoeksensor, 5 rijmodi, launch- & wheeliecontrole, quickshifter, cruise control | ABS, tractiecontrole, hellingshoeksensor |
| Connectiviteit | bluetooth | geen |
| Cockpit | TFT-scherm | analoog & LCD |
Onderhoud
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Interval | 15.000 km of jaarlijks | 8.000 km of jaarlijks |
| Klepspelingcontrole | 60.000 km | niet van toepassing |
Prijzen
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Nederland | v.a. €35.590 | v.a. €26.995 |
| België | v.a. €23.395 | v.a. €30.890 |
Metingen
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| Afgetankt gewicht | 239 kg | 310 kg |
| Max. toelaatbare belading | 216 kg | 216 kg |
| Testverbruik | 6,5 l/100 km | 5,7 l/100 km |
| Tankinhoud | 20 liter | 19 liter |
| Actieradius | 308 km | 333 km |
| Draaicirkel | 5,4 m | 5,2 m |
| Tellerafwijking bij 100 km/u | 106 km/u | 103 km/u |
| Topsnelheid | 252 km/u | 190 km/u |
Acceleratie
| Eigenschap | Ducati | Harley-Davidson |
|---|---|---|
| 0–100 km/u | 3,2 s | 4,0 s |
| 0–140 km/u | 4,8 s | 7,3 s |
| Doortrekken 6e versnelling: 60–100 km/u | 3,2 s | 4,5 s |
| Doortrekken 6e versnelling: 100–140 km/u | 3,2 s | 5,0 s |
| Toerental hoogste versnelling bij 130 km/u | 5.775 tpm | 3.000 tpm |
| Abs-remweg vanaf 100 km/u (droog) | gemiddeld 38,4 m, beste meting 37,0 m | gemiddeld 41,2 m, beste meting 40,9 m |
