Giacomo Agostini is wereldberoemd dankzij zijn talloze wereldtitels in de 500cc- en 350cc en zijn Grand Prix-overwinningen met MV Agusta. Maar de Italiaanse recordkampioen heeft nóg een bijzondere statistiek op zijn naam staan. In 1975 – precies vijftig jaar geleden – werd Agostini de eerste 500cc-wereldkampioen op een tweetaktmotor. Tot die tijd werd de 500cc gedomineerd door viertakten, vooral in de jaren ’60 en het begin van de jaren ’70 door MV Agusta. Maar begin jaren ’70 begonnen Yamaha (met de YZR500) en later ook Suzuki (met de RG500) met de ontwikkeling van snelle viercilinder-tweetaktmotoren in deze klasse. In 1973 leek Yamaha-fabriekscoureur Jarno Saarinen op weg om de MV Agusta’s van Giacomo Agostini en Phil Read te verslaan, tot hij tragisch verongelukte tijdens een race in Monza. Agostini stapte in 1974 over naar Yamaha, maar kende dat jaar – mede door technische problemen – een moeizaam seizoen en eindigde als vierde in de eindstand. Zijn voormalige teamgenoot en rivaal Phil Read veroverde de wereldtitel met MV Agusta.
De motorsportwereld werd onlangs opgeschrikt door een opmerkelijke veiling waar een Honda CBR1000RR Fireblade SC59, ooit bereden door zevenvoudig Formule 1-wereldkampioen Michael Schumacher, onder de hamer ging. Het veilinghuis RM Sotheby’s had een richtprijs van ongeveer €35.000 vastgesteld, maar het uiteindelijke bod overtrof alle verwachtingen. Voor €64.800 – bijna het dubbele van de geschatte waarde – verwisselde deze bijzondere racemotor van eigenaar.
Ontegenzeggelijk de Fireblade van Schumacher.
De motorfiets, die Schumacher in 2008 en 2009 bereed tijdens zijn kortstondige motorraceavontuur, trok buitengewone aandacht vanwege zijn unieke combinatie van racesporthistorie en de beroemde eigenaar. De verkoop omvatte niet alleen de motorfiets zelf, maar ook een waardevol pakket met Held-handschoenen en een Schuberth-helm, beide voorzien van Schumachers handtekening, wat de collectiewaarde verder verhoogde.
De Fireblade: Een door Holzhauer Racing geperfectioneerde racer
De Honda CBR1000RR Fireblade SC59 in kwestie is verre van een standaardmodel. De machine werd uitgebreid geprepareerd door Holzhauer Racing Performance, een gerenommeerd Duits raceteam dat de motorfiets optimaliseerde voor competitief gebruik. Waar een standaard CBR1000RR in die periode ongeveer 176 pk leverde, wist het team de prestaties op te voeren tot een indrukwekkende 200 pk.
Holzhauer Racing Performance voorzag de Fireblade van de fijnste spullen.
Deze substantiële vermogenstoename ging gepaard met gewichtsbesparende maatregelen, waardoor de motorfiets een drooggewicht van slechts 172 kg had – zo’n 7 kg minder dan het standaardmodel. Onder de aanpassingen bevonden zich hoogwaardige Öhlins-vering, Brembo-remcomponenten, carbon carrosserie-elementen, een aangepast frame, een quickshifter, geavanceerde racetelemetrie en gesmede lichtgewicht wielen.
Ondanks de uitmuntende staat van de techniek, is de motorfiets momenteel niet rijklaar en vertoont deze tekenen van schade – hoogstwaarschijnlijk opgelopen tijdens een van de valpartijen die Schumacher met de machine meemaakte. De tellerstand van 3.700 kilometer vertegenwoordigt uitsluitend circuitgebruik onder intense raceomstandigheden.
De Honda heeft schade, waarschijnlijk opgelopen door een schuiver van Schumacher.
Schumachers motoravontuur: Van Formule 1 naar twee wielen
Na zijn eerste pensioen uit de Formule 1 in 2006 zocht Michael Schumacher nieuwe uitdagingen in de motorsport. Hoewel hij vooral bekend staat om zijn ongekende prestaties op vier wielen, ontwikkelde Schumacher een passie voor motorracen en nam hij deel aan diverse competities, waaronder gaststarts in de Internationale Duitse Motorradmeisterschaft (IDM).
Met deze specifieke Honda nam Schumacher deel aan verschillende races en testsessies in 2008 en 2009. Hoewel zijn overstap naar de motorracerij veelbelovend was, werd deze gekenmerkt door enkele ongevallen. Volgens berichten zou een van deze valpartijen mogelijk invloed hebben gehad op het tijdschema van zijn latere terugkeer naar de Formule 1.
Schumachers betrokkenheid bij motorracen werd uiteindelijk overschaduwd door zijn terugkeer naar de Formule 1 in 2010 met het Mercedes-team. Zijn tijd op de Fireblade vertegenwoordigt daardoor een relatief korte maar intrigerende periode in zijn carrière, wat de historische waarde van deze specifieke motorfiets voor verzamelaars aanzienlijk verhoogt.
Op 25 september 2008 testte Schumacher de WSB Hanspree Ten Kate Honda van Kenan Sofuoglu op Magny-Cours.
Honda Fireblade in perspectief
In de periode 2008-2010 bevond de Honda CBR1000RR Fireblade zich in een sterk competitieve markt van superbikes. Het model werd gewaardeerd om zijn uitgebalanceerde rijgedrag en gebruiksvriendelijke vermogensafgifte, zelfs in vergelijking met concurrenten zoals de Yamaha YZF-R1, Kawasaki Ninja ZX-10R, Suzuki GSX-R1000 en de toen net geïntroduceerde BMW S1000RR.
Een standaard CBR1000RR uit die periode kostte in Nederland ongeveer €15.000 tot €18.000, maar de racespecificaties van Schumachers exemplaar verhoogden de oorspronkelijke waarde tot naar schatting €45.000. De recente veilingprijs van €64.800 vertegenwoordigt dus niet alleen de technische waarde van de motorfiets, maar vooral de historische en verzamelwaarde verbonden aan Schumachers eigenaarschap.
De verkoop onderstreept een bredere trend in de veilingwereld, waar voorwerpen met een directe connectie aan sporticonen zoals Schumacher steeds hogere prijzen opbrengen. Vergelijkbare verzamelobjecten, zoals racepakken, helmen en andere door Schumacher gebruikte voertuigen, hebben de afgelopen jaren eveneens recordbedragen opgebracht bij veilingen.
Op woensdag 27 augustus organiseert Motor.NL in samenwerking met Ducati een exclusief testevent van de V2-modellen bij Ducati Zaltbommel. Schrijf je nu in om kennis te maken met het volledig V2-gamma aan Ducati-motoren.
Het testevent vindt overdag plaats. Van deze dag maken wij een test- en videoverslag dat later in onze magazines, op onze website en ons YouTube-kanaal zal verschijnen.
Je test de Ducati V2-motoren op een door ons uitgezette route. We verzamelen om 09:30 uur bij Ducati Zaltbommel, hier word je ontvangen met een kop koffie en wat lekkers. Ook wordt de lunch geheel verzorgd. Na de route sluiten we rond 16:30 uur weer af in Zaltbommel. Het enige wat jij moet doen is je motorspullen meenemen, je rijbewijs en goede zin!
Uit alle inzendingen zullen wij op woensdag 13 augustus een selectie van drie motorrijders maken. Heb je op maandag 18 augustus nog niets van ons gehoord, dan behoor jij deze keer helaas niet tot de gelukkigen.
Troy Bayliss, de drievoudig wereldkampioen Superbike en MotoGP-fenomeen, heeft de motorwereld opgeschrikt met een ernstig ongeval tijdens het rijden op een offroad-motorfiets. De 56-jarige Australische racelegende liep zeven gebroken ribben, een klaplong en een gebroken sleutelbeen op. Dit ongeluk vond plaats terwijl hij nog herstellende was van een eerder opgelopen gebroken enkel.
Hoewel niet officieel bevestigd, wijzen verschillende berichten in de motorsportmedia erop dat Bayliss mogelijk op een Stark Varg elektrische motorfiets reed ten tijde van het ongeval.
Honda heeft de motorwereld verrast met het onthullen van een teaser voor hun nieuwe EV Fun Concept, een volledig elektrische naked motorfiets die een belangrijke stap vormt in het streven van de Japanse fabrikant naar koolstofneutraliteit. De eerste beelden van dit prototype werden in juli 2025 vrijgegeven, met een volledige onthulling die naar verwachting op 2 september 2025 zal plaatsvinden. Deze ontwikkeling markeert Honda’s serieuze intrede in de markt voor elektrische motorfietsen van grotere capaciteit.
Wat we weten over de Honda EV Fun Concept
Hoewel Honda nog spaarzaam is met technische details, bieden de teaserafbeeldingen inzicht in wat we kunnen verwachten. Het ontwerp volgt duidelijk de naked bike-filosofie met een sportieve uitstraling. Het meest opvallende kenmerk is de LED-strip die fungeert als koplamp, wat een futuristische toets aan het ontwerp geeft.
Honda heeft zich recentelijk sterk gericht op de ontwikkeling van solid-state batterijen, een technologie die aanzienlijke voordelen biedt ten opzichte van traditionele lithium-ion batterijen. In februari 2025 opende Honda een nieuwe productiefaciliteit in Sakura, Japan, specifiek gericht op de ontwikkeling van deze batterijsoort. Hoewel het niet zeker is of de EV Fun Concept direct van deze technologie zal profiteren, wijst dit wel op Honda’s langetermijnvisie voor elektrische mobiliteit.
Voor de EV Fun Concept kunnen we een batterijcapaciteit van 10-15 kWh verwachten, wat een realistisch bereik in de stad zou bieden van ongeveer 150-200 kilometer. De laadtijd zou naar verwachting 4-6 uur bedragen bij gebruik van een standaard stopcontact, terwijl snelladen (Level 2, 240V) dit zou kunnen terugbrengen tot 1-2 uur.
Op het gebied van onderstel zal de EV Fun Concept waarschijnlijk worden uitgerust met upside-down voorvorken, vermoedelijk van 41-43mm, geleverd door Showa of KYB gezien Honda’s bestaande relaties met deze leveranciers. Voor de achtervering is een monoshock-configuratie waarschijnlijk, met instelbare voorspanning en mogelijk ook instelbare uitgaande demping.
Het frame is moeilijk te onderscheiden uit de teaserafbeeldingen, maar zowel een buizenframe als een gegoten aluminium frame zijn plausibele opties. Een buizenframe zou goed passen bij de naked bike-esthetiek, terwijl een gegoten aluminium frame uitstekende stijfheid en ontwerpflexibiliteit zou bieden.
Uitrusting en elektronica
Gegeven de huidige trends in de motorindustrie, met name in het premiumsegment, kunnen we verwachten dat de EV Fun Concept voorzien zal zijn van moderne elektronica. Dit omvat waarschijnlijk verschillende rijmodi die de vermogensafgifte en regeneratief remmen aanpassen aan verschillende rijomstandigheden, zoals Sport, Eco en Rain.
Tractiecontrole is een zeer waarschijnlijk, vooral gezien het onmiddellijke koppel dat elektrische motoren leveren. Daarnaast kunnen we Bluetooth-connectiviteit verwachten voor smartphoneintegratie, mogelijk inclusief navigatie, muziek en gespreksbeheer, weergegeven op een TFT-display.
Honda’s bredere elektrische strategie
De Honda EV Fun Concept mikt op de groeiende markt van elektrische motorfietsen, die volgens een rapport van MarketsandMarkets tegen 2030 een waarde van 40,9 miljard dollar (ongeveer 37,8 miljard euro) zal bereiken, met een samengestelde jaarlijkse groei van 7,5% vanaf 2020. Deze groei wordt gedreven door milieubewustzijn, stijgende brandstofkosten en vooruitgang in batterijtechnologie.
De EV Fun Concept past in Honda’s bredere strategie om tegen 2050 koolstofneutraliteit te bereiken. De ontwikkeling van solid-state batterijen speelt hierin een cruciale rol, met potentiële voordelen zoals kleiner formaat, lichter gewicht, sneller laden, verbeterde veiligheid en lagere kosten. Hoewel de EV Fun Concept mogelijk niet direct met solid-state batterijen zal worden uitgerust, wijst deze technologische investering op Honda’s toewijding aan elektrische mobiliteit op lange termijn.
Met de introductie van de EV Fun Concept positioneert Honda zich als een serieuze speler in de markt voor elektrische motorfietsen, waarbij het bedrijf voortbouwt op zijn reputatie voor betrouwbaarheid en innovatie. Naarmate de officiële onthulling nadert, kunnen we een meer gedetailleerd geven.
Bij de eerste lichtstralen van de dag staat de schaapsherder in Ruinen op om zijn kudde Drentse heideschapen uit de schuur te laten voor een actieve dag in de buitenlucht. Met vierhonderdvijftig schapen (zonder lammetjes), een groep border collies om alles in toom te houden en twee Karpatische honden ter bescherming tegen wolven, is hij klaar voor de dag.
Via het Koekangerveld komen we onderweg bij het hoogste punt van Drenthe, dat slechts zeventien meter boven zeeniveau ligt. Hoewel dat niet indrukwekkend is, zijn er gelukkig tal van andere hoogtepunten te ontdekken, waaronder de brinkdorpen. Herberg ’t Knooppunt in Havelte heette vroeger De Brink, en op de gevel van deze herberg, die ooit diende voor postkoetsen, is dat terug te zien. Aan de overkant van de straat staat een beeld van een man en een vrouw die samen een ei of een witte bal vasthouden, waarmee de inwoners van Havelte aangeven dat hun dorp de Parel van Drenthe is.
Dwingeloo trekt ook onze aandacht. Op de Dorpsakker hebben de bewoners graan en bloemen geplant, een oude traditie, want onder de Siepelkerk werden eeuwenlang voedselgewassen verbouwd. Dwingeloo is eveneens een brinkdorp, waar de brink vroeger diende als gemeenschappelijk veld voor het vee en het planten van bomen. Omringd door essen en akkers, heeft de natuur hier zijn gang kunnen gaan, terwijl in het Nationaal Park Drents-Friese Woud de natuur ook zichzelf mag zijn.
Bij De Haar rijden we langs de ingang van het TT-circuit. Assen ligt dichtbij, maar wij richten ons op het brinkdorp Vries, ten noorden van onze motorhoofdstad. De route slingert door het Nationaal Park van de Drentse Aa, waar het Balloërveld onderdeel van uitmaakt. Dit gebied bestond aanvankelijk uit heide en zandgronden, maar tijdens de crisis in de jaren dertig van de vorige eeuw werden bossen aangeplant als werkgelegenheidsproject. De aanvoer van hout uit Rusland was door de Februarirevolutie en de gevolgen daarvan niet gegarandeerd. Dankzij deze geschiedenis rijden we nu door een koel stuk bos.
De molen in Rolde is de kleinste van Drenthe en staat er zeker al sinds 1873. Op zwart-witfoto’s uit 1925 is te zien hoe de molen boven de voorbijrijdende coureurs uittorent. Hier begon honderd jaar geleden de allereerste Tourist Trophy, maar de route was destijds al te gevaarlijk voor de motoren. Het parcours bevatte een bruggetje met houten planken en een scherpe bocht van grind naar zand, wat zelfs toen als onveilig werd beschouwd. Daarom werd de TT vanaf 1926 over een ander parcours gereden, tot en met 1954 door Assen en Hooghalen.
Zuidlaren heeft de meeste brinken van Drenthe. Op een van deze zeven brinken staat een beeld van Berend Botje in zijn bootje, dat wat verloren lijkt te zijn tussen alle nieuwbouw. Dit dorp is erg toeristisch met veel winkels en horeca, dus kiezen we voor de rustige achterwegen en passeren oude kazernes en boerderijen, brinken en essen. Het is niet altijd duidelijk wat een brink is en wat een gewoon grasveld met bomen eromheen.
We komen in het Staatsbos op een klinkerweg die zo in de eerste TT-route had kunnen passen. Hier zijn brede sturen en sterke schouders van groot belang, want het wegdek was ooit heel gebruikelijk. De Koesteeg van Borger is weer zo’n stukje Drentse geschiedenis. Ooit was het een smalle onverharde weg met bochten, kuilen en hobbels, maar de gemeente Borger weigerde de weg te verharden, waardoor de TT na 1925 over een andere route moest worden geleid. Tegenwoordig is de Koesteeg geasfalteerd en omzoomd met prachtige rijen bomen. We steken de N34 over en maken via Grolloo en Schoonoord een extra lus om het TT-parcours van 1925 compleet te maken.
Parallelle karrensporen
Drenthe biedt werkelijk veel hoogtepunten, zoals historische schansen uit de Tachtigjarige Oorlog. Bij Valthe is er een schans op de originele locatie nagemaakt. In de jaren twintig van de zestiende eeuw werd de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden bedreigd door buitenlandse invasies, wat leidde tot het bouwen van verdedigingswerken op strategische plaatsen. Zo werd de Valtherdijk door het Boertangermoeras versterkt met aarden wallen en bastions voor artillerie. Dit bleek effectief, want toen de bisschop van Münster, Bommen Berend, in 1665 Groningen wilde veroveren, ontdekte hij dat er in Valthe een krijgsmacht was gelegerd. Hierdoor besloot hij om rechtsomkeert te maken. Hoewel de schans na het vertrek van de soldaten verviel, wisten de inwoners van Valthe in 2022 de schans opnieuw op te bouwen.
Alle brinkdorpen in Drenthe zijn pareltjes, maar Odoorn is bijzonder mooi. Met een geschiedenis die vijfduizend jaar teruggaat, is het een van de oudste dorpjes van Nederland. De kern ervan is meerdere keren verplaatst, maar de charme is intact gebleven. In de muren van het kerkje uit de twaalfde eeuw zijn zwerfkeien verwerkt die eerder voor hunebedden zijn gebruikt. Zo heeft Drenthe zijn oude bouwmaterialen altijd hergebruikt. Van de ooit tachtig hunebedden die in Drenthe stonden, zijn er nu nog maar vierenvijftig over. Drenthe is oeroud; de prehistorische boerderijen en hunebedden lagen langs de oudste hoofdweg van Nederland, die meer dan vijfduizend jaar geleden de Hondsrug volgde en bestond uit een brede waaier van parallelle karrensporen.
Wij vermijden de moderne hoofdwegen en kiezen voor zijpaden om Emmen heen, en voegen de brinkdorpen Westenesch, Benneveld, Aalden en Eursinge toe aan onze route. Waarom zouden we ons haasten? In het eeuwenoude tempo van Drenthe valt er veel te genieten. In Ruinen drijft de schaapsherder zijn kudde terug de kooi in en verzamelt zijn honden om zich heen. Bernard en ik zetten onze motoren bij ons hotel op stal. Met een drankje op het terras blikken we terug op de tocht van vandaag en de hoogtepunten die Drenthe rechtvaardigen als de OER-provincie van Nederland.
Foto’s: Bernard Stikfort
Rennerskwartier Ruinen
Het brinkdorp Ruinen is perfect gelegen voor een motortocht door Drenthe. Bij Hotel De Stobbe zijn motorrijders erg welkom. Het hotel biedt stalling voor motorfietsen, een zwembad, een restaurant en moderne kamers. Zo is onthaasten een fluitje van een cent.
Yamaha XSR900 GP: Japanse prestaties met retro stijl
De Yamaha XSR900 GP Sport brengt een jaren ’80 vibe met een moderne twist. Gebaseerd op de techniek van de MT-09, levert de 890cc driecilinder ongeveer 120 pk voor een opwindende rijervaring. Met een rijklaar gewicht van 200 kg, 117 pk vermogen en 94 Nm koppel biedt de XSR900 GP Sport serieuze prestaties in een retro jasje. De halve voorkuip, het kenmerkende achterste zadelelement en diverse kleuropties dragen bij aan de visuele impact.
De BMW R12 S Heritage Racer brengt BMW’s klassieke sportmotoren met boxermotor naar 2025. De motor is uitgerust met een halve kuip, oranje en zilveren lak en dubbele rode strepen voor een echte retro uitstraling. Aangedreven door de kenmerkende boxertwin van BMW, roept deze motor herinneringen op aan eerdere race-iconen, terwijl het gebruikmaakt van de nieuwste techniek.
Op het circuit van Suzuka presenteerde Honda onlangs een bijzonder concept dat veel motorliefhebbers deed opkijken: de Honda CB 1000 F SE. Deze ‘Special Edition’ vormt een interessante evolutie van het model dat eerder op de Osaka Motorcycle Show 2025 werd getoond, maar nu voorzien van een karakteristieke kuip. De motorfiets lijkt een doordacht eerbetoon aan de Honda CB 1100 F uit 1983, waarbij vooral de Noord-Amerikaanse versie met zijn kenmerkende ‘bikini fairing’ als inspiratiebron heeft gediend.
Volgens diverse berichten lijkt deze conceptmotor verrassend dicht bij een productiegereed model te staan. De combinatie van retro-elementen met moderne technologie positioneert de CB 1000 F SE in het populaire neo-retro segment, waar Honda al langer succesvol in opereert met modellen als de CB1000R.
Moderne kracht in klassiek jasje
Hoewel Honda nog geen officiële specificaties heeft vrijgegeven, kunnen we op basis van de huidige CB1000 Hornet en elementen van de CBR1000RR een redelijk nauwkeurig beeld schetsen van wat we kunnen verwachten. De CB 1000 F SE zal vrijwel zeker worden aangedreven door een krachtige 999cc viercilinder lijnmotor, vergelijkbaar met die in de CB1000 Hornet.
Viercilinder lijnmotor, vloeistofgekoeld, DOHC met 16 kleppen
Cilinderinhoud: 999cc
Boring x slag: 76mm x 55,1mm
Compressieverhouding: 11,7:1
Maximaal vermogen: ongeveer 152 pk (111,6 kW) bij 11.000 tpm
Maximaal koppel: ongeveer 104 Nm bij 9.000 tpm
Elektronische brandstofinjectie (PGM-FI)
Zesversnellingsbak met quickshifter
Het chassis zal waarschijnlijk gebaseerd zijn op een stalen diamantframe, afgestemd op een combinatie van stabiliteit en wendbaarheid. De wielophanging bestaat vermoedelijk uit een volledig instelbare Showa SFF-BP (Separate Function Front Fork – Big Piston) voorvork met een diameter van 41mm en een achtervering met Showa-monoshock met instelbare voorspanning en uitgaande demping.
Klassieke invloeden, moderne technologie
Het meest opvallende designelement van de CB 1000 F SE is ongetwijfeld de kuip, die direct verwijst naar de sportieve toermotoren uit de jaren ’80. Dit element, in combinatie met de rechthoekige koplamp en de kenmerkende kleurstelling, creëert een directe visuele link met de klassieke CB 1100 F.
De zichtbare uitlaatdemper heeft een ronde vorm met een klassieke uitstraling, terwijl de voetsteun- en schakelpedenconstructie een sportief karakter uitstraalt. Het zadel lijkt ontworpen voor zowel bestuurder als passagier, met een lichte verhoging voor de passagier.
Qua uitrusting kunnen we moderne componenten verwachten, waaronder:
LED-verlichting rondom
TFT-kleurendisplay met connectiviteitsfuncties
Instelbare rijmodi
Tractiecontrole
ABS-remsysteem
De kleurstelling van het conceptmodel toont een zilver/blauwe combinatie die rechtstreeks verwijst naar de originele CB 1100 F, maar het is aannemelijk dat Honda bij een eventuele productieversie meerdere kleuropties zal aanbieden.
Harley-Davidson bereidt zich voor op een belangrijke toevoeging aan zijn mondiale portfolio. De Amerikaanse motorfietsfabrikant heeft bevestigd dat het in 2026 een nieuwe, betaalbare instapmotor zal introduceren onder de naam ‘Sprint’. Deze ontwikkeling, die volgens CEO Jochen Zeitz al sinds 2021 in gang is gezet, markeert een strategische verschuiving voor een merk dat traditioneel geassocieerd wordt met grote, premium cruisers.
De introductie van de Sprint weerspiegelt Harley-Davidson’s erkenning van een cruciale uitdaging: de vergrijzing van zijn kernklantenbasis. Door een toegankelijker model aan te bieden, hoopt het merk nieuwe en jongere rijders aan te trekken en zijn marktbereik wereldwijd te vergroten. Dit is niet de eerste poging van Harley om het instapsegment te betreden – eerdere pogingen zoals de Street 500/750-modellen slaagden er niet in om significant door te breken, vooral niet in de Amerikaanse markt.
De keuze voor de naam ‘Sprint’ is geen toevallige. In de jaren ’60 en ’70 was Harley-Davidson eigenaar van Aermacchi, een Italiaanse motorfietsfabrikant. Aermacchi produceerde een reeks eencilinder motorfietsen die in de VS als Harley-Davidson werden verkocht. Ze werden bekend als de Sprint. Deze originele Sprint-modellen, met cilinderinhouden van 250cc tot 350cc, stonden bekend om hun sportieve rijeigenschappen en prestaties.
Hoewel de originele Sprint geen verkooptopper was, bood deze wel een toegangspoort tot het merk Harley-Davidson voor een ander type rijder. Met de nieuwe Sprint lijkt het merk die geest te willen terugbrengen: een toegankelijke en plezierige rijervaring bieden voor een breder publiek.
Verwachte specificaties en kenmerken
Aangezien de motorfiets nog in ontwikkeling is, zijn officiële specificaties nog niet beschikbaar. Toch kunnen we op basis van vergelijkbare motoren in dit segment enkele verwachtingen schetsen. De Sprint zal waarschijnlijk worden aangedreven door een motor met een cilinderinhoud tussen de 250cc en 400cc. Het is belangrijk op te merken dat deze motor een volledig nieuwe architectuur zal hebben, niet gebaseerd op de bestaande X350 of X440 modellen die Harley-Davidson in samenwerking met partners in Azië heeft ontwikkeld.
Voor een instapmotorfiets zou een eencilinder of paralleltwin motor het meest logisch zijn. Een eencilinder is eenvoudiger en goedkoper te produceren, terwijl een paralleltwin een soepelere vermogensafgifte kan bieden. Qua chassis valt een stalen buizenframe te verwachten, met basisvering bestaande uit niet-instelbare telescoopvorken aan de voorkant en een in veervoorspanning verstelbare monoschokdemper achter.
De remmen zullen waarschijnlijk bestaan uit een enkele schijfrem voor en achter, voorzien van ABS om aan de internationale veiligheidsnormen te voldoen. Het totaalgewicht zal vermoedelijk relatief laag zijn om de hanteerbaarheid voor nieuwe rijders te verbeteren.
Marktpositionering en concurrentie
De Sprint zal zich positioneren in een zeer competitief segment van de motormarkt. Directe concurrenten zullen waarschijnlijk modellen zijn zoals de Royal Enfield Classic 350 en Meteor 350, de Triumph Speed 400, de Kawasaki Ninja 400 en Z400, en de Honda Rebel 300/500. Elk van deze motorfietsen biedt zijn eigen mix van stijl, prestaties en prijs, wat betekent dat de Sprint een duidelijk onderscheidend kenmerk nodig heeft om op te vallen.
Harley-Davidson’s strategie met de Sprint is veelzijdig. Het gaat niet alleen om het aanbieden van een goedkopere motorfiets; het gaat om het revitaliseren van het merk en het aantrekken van een nieuwe generatie rijders. Dit omvat het verlagen van de toegangsdrempel tot het merk, het uitbreiden van het mondiale bereik naar markten waar kleinere motorfietsen populairder zijn, en het verschuiven van de merkperceptie weg van het imago van een merk uitsluitend voor oudere, welgestelde rijders.
Conclusie
Ondanks het potentieel staan er verschillende uitdagingen voor de Sprint. Het premium merkimago van Harley-Davidson kan botsen met budgetbewuste markten, en eerdere instapmodellen hebben in de VS weinig weerklank gevonden. Een cruciale uitdaging zal zijn om kopers ervan te overtuigen dat een Harley van €5.500-€6.500 nog steeds een ‘echte’ Harley is.
De concurrentie van gevestigde instapmerken zoals Royal Enfield en Honda is ook hevig. Deze merken hebben een sterke positie in de markt en een reputatie voor betrouwbaarheid en betaalbaarheid. Er bestaat ook een risico op verwatering van het premium imago als de Sprint als te goedkoop of van slechte kwaliteit wordt gezien.
Toch biedt de Sprint ook aanzienlijke kansen. Als Harley-Davidson erin slaagt een motorfiets te produceren die betaalbaar is maar toch de essentie van het merk behoudt, zou dit een hele nieuwe generatie rijders kunnen aantrekken. In een tijd waarin de motorindustrie worstelt om jongere rijders aan te trekken, zou een toegankelijke maar onderscheidende Harley een belangrijk instrument kunnen zijn om nieuwe enthousiastelingen naar het merk en de motorcultuur in het algemeen te lokken.
De Europese motormarkt lijkt in 2025 in een neerwaartse spiraal te verkeren. Recente cijfers tonen een daling van meer dan 11% in nieuwe motorregistraties in Europa’s vijf grootste markten (Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje en het Verenigd Koninkrijk) tijdens de eerste helft van 2025 vergeleken met dezelfde periode vorig jaar. Voor bromfietsen is de situatie nog somberder, met een daling van bijna 20% in dezelfde kernmarkten. In Nederland is de daling met 0,8% minimaal.
Toch zijn er opvallende uitzonderingen. Spanje trotseerde de neerwaartse trend met een stijging van 5% in motorregistraties. Tegelijkertijd schoten de registraties van elektrische motorfietsen in Europa met 30% omhoog, wat wijst op een mogelijke verschuiving in consumentenvoorkeuren.
De schijnbare terugval in verkoopcijfers is nauw verbonden met de invoering van de Euro 5+ emissienormen op 1 januari 2025. Deze regelgeving vertegenwoordigt een fundamentele verandering in de eisen voor motorfietsen, met strengere normen voor uitstoot, duurzaamheid, boorddiagnostiek en nalevingscontroles na certificering.
De Euro 5+ regelgeving omvat diverse strenge maatregelen. De uitstootlimieten voor koolmonoxide (CO), totale koolwaterstoffen (THC) en stikstofoxiden (NOx) zijn aanzienlijk verlaagd. Emissiebeheersingssystemen moeten nu hun prestaties gedurende langere tijd handhaven, doorgaans 20.000 km of vijf jaar. Geavanceerde boorddiagnostiek (OBD II) is verplicht geworden, waarbij systemen voortdurend de emissiebeheercomponenten monitoren en rijders waarschuwen voor mogelijke storingen. De ECU controleert nu ook de efficiëntie van katalysatoren, wat eigenaren dwingt om dealervervanging te zoeken wanneer de prestaties onder aanvaardbare niveaus dalen.
De werkelijke oorzaak van de verkoopdaling
De werkelijke oorzaak van de dalende verkoopcijfers ligt niet zozeer in verminderde vraag naar motorfietsen, maar in de voorregistratietactieken die dealers hebben toegepast om de Euro 5+ regelgeving te omzeilen. Anticiperend op de strengere normen hebben dealers eind 2024 massaal Euro 5-motorfietsen voorgeregistreerd om te voorkomen dat ze in 2025 met onverkoopbare voorraad zouden blijven zitten.
Deze tactiek heeft de verkoopcijfers voor 2024 kunstmatig opgeblazen, waardoor een vertekende basis voor vergelijking is ontstaan. Showrooms in 2025 waren overspoeld met voorgeregistreerde motorfietsen die technisch als ‘gebruikt’ werden geclassificeerd, ondanks dat ze vrijwel nieuw waren. Deze motorfietsen werden vaak met aanzienlijke kortingen aangeboden om ze snel te verkopen.
De daling van 11,3% in de eerste helft van 2025 moet daarom met scepsis worden bekeken. Het is niet noodzakelijk een teken van instortende vraag, maar eerder een statistische anomalie veroorzaakt door vergelijking met kunstmatig opgeblazen basiscijfers.
Technische aanpassingen en prijsimpact
De invoering van Euro 5+ heeft fabrikanten gedwongen om aanzienlijke aanpassingen aan hun motorfietsen door te voeren. De kosten voor productie zijn gestegen door de noodzaak van geavanceerde motormanagementsystemen, katalysatoren en OBD-systemen. Branchedeskundigen schatten dat Euro 5+-naleving tussen €200 en €500 heeft toegevoegd aan de productiekosten van elke motorfiets.
Veel fabrikanten moesten motorcomponenten volledig herontwerpen, brandstofinjectiesystemen fijnafstellen en uitlaatsystemen herzien om aan de strengere emissielimieten te voldoen. De toevoeging van omvangrijke katalysatoren en andere emissiebeheersingssystemen resulteerde vaak in een merkbare toename van het motorgewicht, wat handling en prestaties beïnvloedde.
Geconfronteerd met de verhoogde kosten en complexiteit van Euro 5+-conforme motorfietsen zijn consumenten alternatieve opties gaan verkennen. Elektrische scooters zijn naar voren gekomen als een aantrekkelijk alternatief voor stadsbewoners, die een kosteneffectieve en milieuvriendelijke transportoplossing bieden. Ze omzeilen ook veel van de voorschriften en beperkingen die aan benzineaangedreven voertuigen worden opgelegd.
In steden met robuuste openbaarvervoernetwerken bieden treinen, bussen en trams een gemakkelijk en betaalbaar alternatief voor motorfietsbezit. Voor prijsbewuste rijders bieden oudere gebruikte motorfietsen (pre-Euro 5) een toegankelijker instappunt in de motorwereld, hoewel dit gepaard gaat met mogelijke onderhoudskosten en het risico op toekomstige milieubeperkingen.
Langetermijnimplicaties voor emissiebeheer
Euro 5+ legt ongekende nadruk op de duurzame prestaties van katalysatoren. Deze voorschriften vereisen dat fabrikanten niet alleen deze apparaten installeren, maar ook hun effectiviteit gedurende de levensduur van de motorfiets waarborgen.
Het vervangen van een katalysator kan een kostbare aangelegenheid zijn, variërend van €500 tot €1500, afhankelijk van het motorfietsmodel en de specifieke benodigde katalysator. Goed motoronderhoud, waaronder zorgvuldige olieverversingen en tijdige vervangingen van bougies, is cruciaal voor het behoud van de levensduur van de katalysator en het voorkomen van voortijdig falen.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
