‘Handling abilty meets Long-haul ability’ Zo’n stuk persinformatie van Harley-Davidson is toch altijd doorspekt van de heerlijkste ‘one-liners’. De nieuwe Sport Glide heeft dus niet alleen verse sprintpapieren, maar ontving ook nog een diploma voor de lange afstand, aldus de Amerikanen. Een allrounder dus, om in sporttermen te blijven. Wij zochten uit of ie ook medaillepotentie heeft.

Jaap van der Sar

Ach, dat Milwaukee Eight blok hebben we natuurlijk al voldoende de hemel in geprezen, maar als we een eerste blik werpen op de laatste telg uit de Softail-familie uit Milwaukee kunnen we er ook deze keer weer niet onderuit: wat ziet die 1.745 cc twin er toch magistraal mooi uit. Natuurlijk, je verwacht van een merk als Harley standaard al méér aandacht voor show, meer ‘gespat-van-het-netvlies’ dan bij niet-Amerikanen, maar zoals dat blok in de Sport Glide hangt is ie werkelijk om op te vreten. Maar niet alleen dat blok, ook de rest ziet eruit om door een ringetje te halen. De Sport Glide is aan alle kanten een Harley-Davidson; lage kont, lange vork, lange 2-in-1-uitlaat, druppeltank en pedalen lekker naar voren. Gewoon klassieke lijnen, die subtiel worden aangezet door een paar strakke koffers en een rank batwing kuipje op de kop. Laat een kind een Harley-Davidson tekenen en dan krijg je dit, mits je nageslacht het tekenen enigszins in de vingers heeft natuurlijk, maar dit geheel terzijde.

Sportief toerwerk

Maar liefst negen stuks telt de Softail-familie van Harley inmiddels; de Sport Glide is de jongste en de meest sportieve. Dat uit zich vooral in de montage van beter veerwerk van de firma Showa. Voor is ie uitgerust met een upside-down voorvork en achter valt de veervoorspanning tegenwoordig in een handomdraai met een knop in te stellen. Daarbij is de Sport Glide voorzien van volledige Daymaker LED-verlichting, een nieuwe, zwarte twee-in-één uitlaat, USB laadpunt en cruisecontrol, lekker voor die lange afstanden. De koffers zijn overigens heel handig te verwijderen en leggen daarmee meteen een strak ontworpen achterkant bloot, met ook aan de achterzijde een fraai uitzicht op die schitterende Mantis aluminium gietwielen. Gewoon prachtig afgewerkt, alsof er nooit koffers op hebben gezeten. Maar niet alleen de koffers zijn handig afneembaar, ook die kleine Batwing-kuip laat zich kinderlijk eenvoudig verwijderen. Twee klemmen op de voorvork en klaar ben je. Lekker naakt voor in de stad of prima windafleiding voor op de snelweg. En wat mij betreft: allebei even fraai.

De weg op dus! En dat is met de Sport Glide zeker geen straf. Harley-Davidson verklaart dus dat je met deze motor zowel kunt toeren als sporten. En daar is geen woord van gelogen, want hoewel de grondspeling echt positieve aandacht gekregen heeft, schraap je de voetsteunen binnen no-time aan de grond. Naja, beter dat dan de uitlaat. Dat wil overigens meer zeggen over het gemak waarmee je de Sport Glide op één oor legt dan het gebrek aan ruimte tussen motor en asfalt. De Sport Glide nodigt je uit om je af en toe op een on-Harleyaanse wijze te gedragen. Sporten doet de Sportglide dus met liefde, mede dankzij die lage zithoogte van 652 mm, dat herziene veerpakket en ondanks het toch wel forse gewicht van dik 300 kilo. Maar daar rekent die dikke V-twin dan weer met kinderlijk gemak mee af. Pk’s worden traditiegetrouw niet opgegeven, maar 145 Nm koppel is voldoende om vanuit iedere versnelling los te kunnen gaan. Wat ís dat blok sterk! Alleen de gasreactie gooit soms wat roet in het eten, bij lage toeren is dat van het type aan-of-helemaal-uit. Iets hoger in de toeren blijven is het devies, en daar heeft deze machine helemaal geen hekel aan.

Fijne zit

Gelukkig biedt testlocatie Tenerife voldoende bochtjes en schitterend asfalt om uitgebreid van de Sport Glide te genieten. Maar op pokdalig wegdek merk je wel dat de achterkant rap door zijn veerweg heen is. De veerweg van de monoshock achter is met 86 mm dan ook niet te ruim bemeten, maar je kunt de boel nog een beetje rekken door de veervoorspanning wat omhoog te draaien. Slaat hij minder snel door, maar je levert wel wat in op comfort. Het voordeel van die knop is natuurlijk wel dat je dit heel gemakkelijk kunt. En mooi afgewerkt is ie ook trouwens, hij valt eigenlijk helemaal niet op. Aan de voorkant heb je met 130 mm veerweg niks te klagen, over de rest van het weggedrag ook niet trouwens. Of je nou rustig toert of je licht schandalig gedraagt, link wordt het eigenlijk nooit. En dankzij dat kleine kuipje en het uitstekende zadel houd je dat heel lang vol. Nauwelijks wind op de borst en schone rijwind langs je helm. Goed voor elkaar, eigenlijk een stuk beter dan de grotere Touring-modellen van Harley, waarbij je aan wervelingen eigenlijk nooit helemaal ontkomt. Een compliment voor de rijpositie is ook op z’n plaats. Voor een gemiddeld gast zoals ik, 1,83 meter lang, zit alles precies op de juiste plek; het stuur valt gewoon als vanzelf in je handen en de traditiegetrouw wat gedrongen chopperzit blijkt op de Sport Glide eigenlijk nooit vervelend. De driehoek stuur – voetsteunen – zadel is gemaakt om lang en gemakkelijk in het zadel te vertoeven. Puntje van aandacht is daarbij wel de plaats van het luchtfilter. Daar zit je vol met de rechterknie tegenaan. Persoonlijk vind ik het geen ramp om die dikke twin live te voelen werken, maar ik kan me zo voorstellen dat niet iedereen daarvan gediend is. Aan de andere kant, het is een Harley-Davidson, wie wil dat nou níet voelen?

Enkele schijf

Aan rijgenot geen gebrek, maar wie er serieus voor gaat zitten dient zich te bedenken dat het voorwiel is uitgerust met een enkele remschijf. Met twee vingers de boel aanspannen zet de ankers niet echt in werking en die dikke 300 kilo laat zich niet vanzelf stoppen. En omdat de Sport Glide toch uitnodigt tot sportiever sturen, verwacht je ook sportievere remmen. De achterrem erbij is geen overbodige luxe; nóg beter zou een extra schijf aan de voorzijde zijn, dat mag je eigenlijk wel verwachten bij een machine van dik 21 mille. Flink knijpen brengt de boel heus tot stilstand, maar we zijn inmiddels wel beter gewend. Maar eenmaal uitgesport, met het gas op standje ’traditioneler Harley-rijden’, genieten we vol van dat romige blok en in dit geval een prachtig zonnetje en fenomenale uitzichten. En dat is toch wel de natuurlijke habitat van iedere Harley. Lekker cruisen op dat surplus aan koppel bij lage toeren, waarbij die natuurlijke road presence helemaal tot z’n recht komt.

De Sport Glide wordt standaard geleverd in de kleur Vivid Black en kost je dan €21.500,-. Vind je de kleur Silver Fortune of Twisted Cherry toch mooier, dan dien je daar nog eens 390 euro bij op te tellen. En ja, dat is aardig aan de prijs. Maar als je in de markt bent voor een Harley-Davidson, weet je dat je de portemonnee moet trekken. En daar krijg je vervolgens een heel fijn sturende cruiser voor terug, die ook nog eens prachtig is afgewerkt. Daarin heeft Harley de afgelopen jaren echt veel vooruitgang geboekt. En dat idee van afneembare koffers en voorkuip? We verwachten dat de meeste rijders de boel lekker zullen laten zitten. Maar toegegeven: in zowel kale als aangeklede versie ziet de Sport Glide er schitterend uit. Mocht je overigens af en toe een duopassagier willen meenemen: dat kleine broodje achterop voldoet heus voor een kort ritje, maar de optielijst is ook voorzien van een sissybar met ruggensteun. Op die lijst kun je overigens verder ook terecht voor wat rappe ‘performance parts’ van Screamin’ Eagle en een uitgebreide keuze aan zaken om je motor verder de personaliseren.

Dit vindt Jaap

Harley-Davidson biedt nogal wat keuze als het gaat om de Softail modellen. Vanuit het perspectief van de Amerikanen zijn ze allemaal redelijk geprijsd en met voldoende mogelijkheden om je eigen stijl te creëren. De Sport Glide is daarbij misschien wel de fijnst sturende variant. Waar Harley rept over sportiviteit in combinatie met groots toervermogen, kunnen we concluderen dat je er echt een fijn potje mee kunt sturen. Houd dan wel rekening met wat slijtplekken op de voetsteunen, maar verder is er geen vuiltje aan de lucht. Alleen zou de gasreactie wat soepeler mogen verlopen en naar Europese begrippen is een enkele schijf aan de voorzijde echt een beetje mager op een motor als deze. Maar eenmaal lekker aan het rijden, vergeet je deze minpuntjes al snel. Missie geslaagd dus. Daar dien je bij de dealer dan wel 21-en-halve mille voor af te tikken. Maar, zoals een wijs man ooit zei: je kunt het beter uitgeven voor het op is…