De Syburger Trackdays zijn een beproefd concept voor motorrijders die hun rijvaardigheden willen verbeteren. Na vier succesvolle jaren op het Spreewald-Ring, breidt het team van Syburger de mogelijkheden uit naar het Emsland (net over de grens bij Coevorden). Op 5 en 6 september 2026 kunnen deelnemers in Meppen hun vaardigheden aanscherpen onder de begeleiding van ervaren instructeurs. Dit evenement belooft een mooie ervaring te worden voor zowel beginners als doorgewinterde racers.
Een beproefd concept
De Trackdays van Syburger zijn al vier jaar een vaste waarde. Het evenement heeft een trouwe schare fans die elk jaar terugkomen om hun passie voor motoren te delen. De combinatie van een uitdagende baan, deskundige begeleiding en een gezellige sfeer heeft ervoor gezorgd dat deze dagen populair zijn geworden. De uitbreiding naar de nieuwe locatie in Meppen laat zien dat het team achter Syburger goed luistert naar de wensen van de deelnemers. De nieuwe locatie ligt vlakbij de Nederlandse grens en biedt deelnemers een unieke rijervaring. Christiane Leuteritz, de eventmanager van Syburger, benadrukt het belang van een goede begeleiding: “Of je nu een nieuwkomer bent of een ervaren racer, er is voor iedereen een geschikte groep.”Een van de grootste troeven van de Syburger Trackdays is namelijk de deskundige begeleiding van ervaren instructeurs. Deze professionals bieden niet alleen tips over de ideale lijn en remtechnieken, maar helpen ook om de deelnemers te motiveren en te inspireren. Dit zorgt ervoor dat zelfs de minder ervaren rijders zich op hun gemak voelen en hun vaardigheden in een veilige omgeving kunnen verbeteren. Naast de rijervaring staat ook de sociale interactie hoog in het vaandel tijdens de Syburger Trackdays. De deelnemers komen niet alleen om te racen, maar ook om nieuwe vriendschappen te sluiten en ervaringen uit te wisselen. Het familiereünie-achtige gevoel dat het team van Syburger weet te creëren, maakt de dagen nog specialer. De hoge herhalingsgraad van deelnemers op het Spreewald-Ring spreekt boekdelen over de aantrekkingskracht van deze evenementen.
Deelname en Kosten
De kosten voor deelname aan beide dagen bedragen 459 euro. Dit bedrag omvat de volledige deelname aan het evenement, met negen keer rijden op zaterdag en zeven keer op zondag. De prijs is inclusief een transpondervergoeding van 20 euro per dag en per motor, wat noodzakelijk is voor de geluidsregistratie. Voor deelnemers die van plan zijn om te overnachten, biedt Meppen aantrekkelijke opties. Kamperen op het terrein is mogelijk voor slechts 15 euro per persoon per nacht, inclusief stroom. Voor degenen die de voorkeur geven aan een hotel, zijn er in de buurt diverse accommodaties beschikbaar. Meppen is niet alleen aantrekkelijk vanwege de trackdays, maar ook vanwege zijn nabijheid tot de beroemde Meyer-Werft, waar de grootste cruise-schepen ter wereld worden gebouwd.
Schrijf Je In!
Ben je klaar om je motorrijvaardigheden naar een hoger niveau te tillen? Meld je dan aan voor de Syburger Trackdays in Meppen. Aanmelden kan via https://www.tourenfahrer.de/trackdays.
Joel Beukers bezoekt de tweevoudig wereldkampioen motocross, Lotte van Drunen. De 18-jarige Van Drunen laat Beukers, die met honderduizenden volgers op social media één van de grootste influencers van Nederland is, en zijn team flink aan de bak. Dat levert leuke beelden op!
De beste motorcoureurs ter wereld komen van 26 tot en met 28 juni terug naar Nederland voor de legendarische TT van Assen! Geniet samen met je (klant)relaties van de ultieme motorsportbeleving in het exclusieve TT Holland House. Met een overdekte tribune, sfeervol terras en premium hospitality is dit de ultieme plek om te netwerken en de races van dichtbij te beleven.
Het TT Holland House op het binnenterrein van het TT Circuit is dé VIP-locatie tijdens de Dutch TT 2026. Hier beleef je alle races en trainingen van de MotoGP, Moto2, Moto3, Red Bull Rookies en de nieuwe Harley-Davidson Bagger World Cup vanaf pole position.
Vanaf onze eigen overdekte tribune in de paddock geniet je van direct zicht op de baan, live-commentaar en een groot scherm voor alle actie.
Het TT Holland House biedt een volledig verzorgd VIP-pakket. Geniet van hippe foodtrucks met heerlijk eten, een open bar, en maak kans op exclusieve paddocktours. Een uitgelezen kans om een kijkje achter de schermen te nemen in het hart van de Grand Prix van Nederland!
Thuisbasis
Dit jaar moedigen we natuurlijk onze Nederlandse coureurs extra aan: Zonta van den Goorbergh en Collin Veijer. Na de MotoGP-race op zondag maakt Red Bull KTM Ajo-coureur Veijer een speciale stop bij zijn thuisbasis, het TT Holland House, voor een exclusief interview met zijn supporters en een meet & greet met een aantal gelukkige winnaars.
Als gast van het TT Holland House parkeer je op de VIP-parking nabij de paddock en word je hartelijk ontvangen met een kopje koffie of thee en een lekkernij. Gedurende de dag geniet je van een uitgebreide lunch en tussendoor van een variatie aan hapjes en drankjes uit het Hollandse assortiment. Daarnaast maak je kans op een van de felbegeerde MotoGP Paddock Tours, waarbij je een unieke blik achter de schermen krijgt.
Ervaar prachtige motorsport op het TT Circuit Assen, terwijl je heerlijk geniet van eten en drinken in de sfeervolle hospitality. Kijk voor tickets en meer informatie op www.tthollandhouse.com.
Locatie
Het TT Holland House is gesitueerd op het binnenterrein (paddock) van het TT Circuit Assen. Je bevindt je op de ‘Oude Veenslang’, een beroemd gedeelte dat vroeger deel uitmaakte van het circuit. Vanaf de tribune heb je een schitterend zicht op de Veenslang, Stekkenwal, de Bult, Meeuwenmeer, Ramshoek en een deel van de Zuidlus.
Privileges
VIP-parking nabij paddock Gelimiteerde MotoGP Paddock Tours Gezellige foodtrucks Snacks Open bar Lounge Zonneterras Overdekte tribune Persconferenties en interviews Trainingen en races op videoschermen Eigen VIP-toiletvoorziening Optredens van artiesten en een DJ* *Op zaterdag en zondag
Niclas Kallin Svensson is de nieuwe wereldkampioen ijsspeedway. De Zweed was tijdens de allesbeslissende Grand Prix op zaterdagavond oppermachtig en stelde met de overwinning ook de wereldtitel veilig. Achter hem pakte Max Koivula (Finland) het zilver, terwijl Luca Bauer (Duitsland) het podium completeerde met brons.
Een dag later draaiden de rollen deels om tijdens de Ice Speedway of Nations. Daar was het Koivula die alsnog kon juichen: samen met zijn Finse teamgenoten Heikki Huusko en Arttu Lehtinen veroverde hij de titel en mocht Finland plaatsnemen op het hoogste treetje van het podium. De Zweden hadden met Svensson opnieuw de sterkste coureur in de gelederen, maar hij kreeg niet voldoende ondersteuning om de Finnen te kunnen verslaan.
Opvallend was dat tijdens de Nations twee heats opnieuw moesten worden verreden, nadat de motoren van meerdere coureurs plotseling stilvielen. De oorzaak bleek te liggen bij de methanol: de organisatie verstrekt deze brandstof aan alle rijders, maar in een van de uitschenkkannen zat vermoedelijk een verontreiniging.
Jasper Iwema in gevecht met Lukas Hutla.
Iwema ijzersterk
De Nederlandse rijders lieten zich nadrukkelijk zien voor eigen publiek. Jasper Iwema reed een ijzersterke Grand Prix en lijkt de motorproblemen van het eerste GP-weekend in Inzell definitief achter zich te hebben gelaten. Hij reed weer als vanouds, maar kwam op zaterdagavond in de eindafrekening nét één punt tekort om zich te plaatsen voor de ‘last chance heat’. Iwema sloot de avond af met een verdienstelijke zevende plaats. Sebastian Reitsma bevestigde zijn goede vorm met een negende plek, een plek die hij ook in de WK-eindstand inneemt. Leon Kramer eindigde als veertiende.
Tijdens de landenwedstrijd op zondagmiddag leek er aanvankelijk meer in te zitten voor het Nederlandse team. Maar door de naweeën van een val bij Kramer en een offday van Reitsma, kwam de ploeg uiteindelijk tekort. Iwema vocht voor wat hij waard was en hield Nederland in de race, maar kon niet voorkomen dat een plek in de strijd om het brons buiten bereik bleef. De Nederlandse equipe eindigde als vijfde.
Het driedaagse ijsspeedwayspektakel in Heerenveen trok in totaal meer dan 10.000 toeschouwers, waarvan een deel op vrijdagavond Sebastian Reitsma de Roelof Thijs Bokaal zagen winnen.
1 van 2
Uitslagen
Roelof Thijs Bokaal
1. Sebastian Reitsma (NLD), 2. Melwin Bjorklin (SWE), 3. Paul Cooper (GBR), 4. Arttu Lehtinen (FIN), 5. Leon Kramer (NLD), 6. Christoph Kirchner (DEU), 7. Maximilian Niedermaier (DEU), 8. Jimmy Hornel (SWE), 9. Isak Dekkerhus (SWE), 10. Franz Mayerbuchler (DEU), 13. Niek Schaap (NLD), 16. Remon Huizinga (NLD), 19. Amber Kramer (NLD), 21. Aron Schokker (NLD), 22. Niek Meijerink (NLD).
Eindstand WK
1. Niclas Svensson (SWE), 2. Max Koivula (FIN), 3. Luca Bauer (DEU) 46, 4. Martin Haarahiltunen (SWE), 5. Heikki Huusko (FIN), 6. Max Niedermaier 34, 7. Franz Zorn 27, 8. Lukas Hutla 26, 9. Sebastian Reitsma (NLD), 10. Ove Ledström (SWE), 11. Jasper Iwema (NLD), 15. Leon Kramer (NLD).
Jorel Boerboom was de afgelopen jaren actief in het British Supersport-kampioenschap. Dit seizoen maakt de 28-jarige coureur de overstap naar het International Dutch Championship in de Supersport-klasse. En dat deed hij op indrukwekkende wijze in de openingsrace op het TT Circuit Assen. Samen met zijn teamgenoot Sven Doornenbal bezorgden ze het Arie Molenaar Motors – Nutec-team een dubbele zege door als eerste en tweede te finishen.
Boerboom, die niet helemaal fit was doordat hij een virus had opgelopen, mocht als derde aan de race beginnen. Direct nam hij het heft in handen voor gastrijders Glenn van Straalen en Doornenbal. De winst ging naar gastrijders Dirk Geiger (Yamaha) en Van Straalen. Deze twee rijders kregen geen punten, waardoor de winst naar Honda-coureur Boerboom ging, voor Doornenbal (ook op Honda). Als derde mocht Senna Middelkoop mee naar het podium. Een mooier debuut kon Boerboom zich niet wensen.
In de Dutch Superbike was de winst voor Pepijn Bijsterbosch, die vanaf poleposition mocht vertrekken. De BMW-coureur was duidelijk een maatje te groot voor zijn naaste concurrenten en won met speels gemak. Als tweede eindigde Yamaha-coureur Eddie de Boer voor merkgenoot Sven Wind.
DMoM Oldebroek (in Heerde)
Geslaagde verhuizing
De traditionele Paascross in Oldebroek kon geen doorgang vinden omdat eind januari een hazelworm (een pootloze hagedis die op een slang lijkt) op het circuit werd aangetroffen. Omdat het niet zeker was of er tijdig toch wel weer een vergunning zou komen, werd er geen risico genomen en werd de wedstrijd afgeblazen. Bij de buren in Heerde vond de Stichting Circuit Oldebroek onderdak, waardoor de eerste wedstrijd van vier Dutch Masters of Motocross wel kon worden verreden. Eind maart kreeg de SCO een natuurvergunning voor vijf jaar, waardoor de ONK-zijspancross van 16 mei wel op het eigen circuit kan worden verreden.
Kay de Wolf (74) kwam naast Jeffrey Herlings, maar kon hem niet passeren.
Paasmaandag was een prachtige lentedag en dat lokte veel toeschouwers naar de crossbaan van de MSV Noord Oost Veluwe. Het publiek zal het bezoek niet hebben betreurd, want ze kregen mooie wedstrijden voorgeschoteld. De meeste belangstelling ging uit naar de 500cc-klasse met als bekendste namen regerend Nederlands en wereldkampioen Romain Febvre, Jeffrey Herlings en Kay de Wolf. Samen met Alberto Forato waren zij de snelsten in de tijdtraining. Het genoemde trio bepaalde het beeld van de eerste manche, die werd gewonnen door Herlings. De Wolf kwam even aan zijn achterwiel, maar Herlings voorbijsteken lukte net niet. De Husqvarna-rijder reed wel de snelste ronde met een gemiddelde van ruim 63 km/u; voor een crosscircuit een erg hoog gemiddelde. Febvre reed een eenzame wedstrijd, ver achter het leidende duo, maar ook weer ver voor vierde man Glenn Coldenhoff, die een minuut toegaf op Herlings. Daarachter het Ducati-duo Andrea Bonacorsi en Calvin Vlaanderen.
In de tweede manche was er opnieuw winst voor Herlings, met Febvre op elf seconden als tweede. Na een matige start sleepte De Wolf er nog een vierde plaats uit achter Forato. Vijfde en zesde opnieuw Bonacorsi en Vlaanderen, maar nu in omgekeerde volgorde. De dagzege ging naar Herlings voor Febvre en De Wolf.
Winst voor Heuver
De 250cc-klasse werd gedomineerd door de Letse broers Karlis Alberts en Janis Martin Reisulis, die respectievelijk de eerste en de tweede manche wonnen. Karlis Alberts voegde aan zijn zege een derde plaats toe en scoorde daarmee de meeste punten. Zijn broer was slechts zevende geworden in de eerste manche en greep met de vierde plaats totaal net naast het podium. Als tweede eindigde Kay Karssemakers (derde en tweede) met Cas Valk (tweede en vierde) als derde.
Timo Heuver en Damian Wedage behaalden beiden een eerste en een tweede plaats in de 125cc-klasse. Omdat Heuver de tweede manche won, ging de dagzege naar hem. Met hem op het podium Seth Priem (derde en vijfde). In de 85cc-klasse eindigden vier rijders op veertig punten. De zege ging naar de Duitser Luca Nierychlo, met de Est Gregor Lootus als tweede en Kash van Hamond (die twee jaar geleden in Heerde wereldkampioen 65cc werd) als derde.
De DMoM wordt op 3 mei vervolgd in Harfsen. Daarna volgen nog Markelo (17 mei) en Halle (12 juli).
De eerste ronde van de Molenaar NSF100 Cup in 2026 is gewonnen door Evan Ruitenberg. Jesse Koelewijn schreef eveneens een race op zijn naam op de TT Junior Track in Assen en eindigde als tweede in het dagklassement, voor Sylvain Sinke, die het podium compleet maakte. In totaal staan er dit jaar achttien jonge rijders aan de start in de talentencompetitie, onder wie tien nieuwkomers.
De seizoensopener van de Yamaha R125 Cup tijdens het NK Junior Moto Racing op de TT Junior Track in Assen is gewonnen door een nieuwkomer. Quinn de Joode was in alle sessies – waaronder beide races – de snelste. Lenthe van Halen en Ruben Tempelman eindigden als tweede en derde.
Gyan Doensen is vierde geworden in de EMX250 in Riola Sarda. Hij werd derde en vijfde in de manches. De van zijn schouderblessure herstelde Dani Heiting eindigde als zevende (tiende en zesde) en de negende plaats ging naar Dean Gregoire (zestiende en zevende). Roan Tolsma behaalde de vijftiende plaats in de eerste manche. De wedstrijd werd gewonnen door de Deen Nicolai Skovbjerg, met de Spanjaard Francisco Garcia als tweede. Na drie wedstrijden leidt Garcia met een voorsprong van 50 punten op Skovbjerg. Doensen bezet de vierde plaats. Timo Heuver werd elfde (zesde en zeventiende) in de EMX125.
Sven van der Mierden won de 500cc-klasse van de MX Nationals in Emmen voor Damian Wedage en Dave Kooiker. Mirco ten Kate won beide manches van de 250cc voor Freek van der Vlist, Jeroen Bussink werd derde.
Danee Gelissen won beide manches van de EMX Women in het Sloveense Brezice. Bij de EMX Women 125 behaalde Kyshara Das de tweede plaats.
Tekst: Asse Klein, Ad de Graaf, Gert Bos, Jan Boer Foto’s: Jan Boer, Gert Bos
Goede uitgangsposities voor het Honda-trio Tom Vialle (16), Ruben Fernandez (70) en Jeffrey Herlings (84). Ook meteen voorin Lucas Coenen (5), terwijl Tim Gajser (243) in de problemen zit.
Een zandbaan is de Nederlanders en de Belgen op het lijf geschreven. Dat bleek opnieuw op Sardinië, waar Lucas Coenen de MXGP won voor Jeffrey Herlings en Kay de Wolf, en in de MX2 twee Belgen op het podium stonden.
Na een matige start begon het weekend voor Kay de Wolf met de zevende plaats in de kwalificatierace. In de eerste race vertrok hij aanzienlijk beter en was zesde bij de eerste doorkomst. Hij reed een strak tempo en wist zich nog twee plaatsen te verbeteren. Een slechte start in de tweede manche betekende het rijden van een inhaalrace. Dat ging hem zodanig goed af dat hij, geholpen door valpartijen van z’n rivalen, als derde werd afgevlagd. Zijn beloning was de derde plaats, zijn eerste podiumplaats in de MXGP. De Wolf: ‘Dit betekent veel voor mij. Dit circuit is één van de zwaarste banen waar we rijden. Het was moeilijk in de tweede manche na die slechte start. Gelukkig kun je op een zandbaan meerdere lijnen rijden, waardoor ik het geloof had terug te kunnen komen. Onder deze omstandigheden mijn eerste podium in de MXGP te pakken voelt heel speciaal.’
Eén plaats hoger op het podium stond Jeffrey Herlings. En dat was alweer de derde podiumplaats in vier GP’s. Net als in Zwitserland zegevierde ook hier Herlings in de kwalificatierace. Herlings vertrok op zondag twee keer zeer goed, wat hem goede uitgangsposities verschafte. In de eerste race was hij vijf ronden koploper, in de tweede manche bezette hij bij elke doorkomst de tweede plaats. In beide manches eindigde Lucas Coenen voor hem. Het lijkt erop dat Herlings zijn titel ‘King of the Sand’ wellicht moet overdoen aan de jonge Belg, die door een val in de tweede manche Herlings tot op één seconde zag naderen. Herlings: ‘Ik kwam nog heel dicht bij Lucas en had het gevoel nog zeker voldoende energie te hebben voor tien minuten meer. Maar om dan voor de zege te kunnen gaan, moet ik mijn snelheid nog verbeteren. Winnen blijft het doel en ik weet dat mijn team heel hard werkt om dat te laten gebeuren.’
Man van de dag was Lucas Coenen, die beide manches won en nu vijf van de acht manches heeft gewonnen. Coenen: ‘Ik had een mooie voorsprong in de tweede manche en opeens lag ik op m’n oor. Het daarna vasthouden van de eerste plaats kostte me veel energie. Ik prentte mezelf in “dat ik deze race niet kon verliezen”. Ik ben echt heel blij met deze dubbele overwinning.’
Romain Febvre handhaafde zich hoog in het klassement door derde en vierde te worden. Voor Tom Vialle werd het door valpartijen een tegenvallende dag op het circuit, dat in de wintermaanden door veel teams wordt bezocht in de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Tim Gajser verspeelde door een val veel punten in de tweede race.
Roan van de Moosdijk scoorde twee keer goed en dat leverde hem de tiende plaats totaal op. Daarmee klasseerde hij zich twee posities voor Calvin Vlaanderen.
In zijn derde GP in de MXGP reikte Kay de Wolf al tot het podium.
Zaterdagkampioen
De KTM-rijders Simon Längenfelder en Sacha Coenen behaalden elk een eerste en een tweede plaats in de MX2. Door winst in de tweede race ging de GP-zege naar de Duitser. De meeste punten in het zand van Riola Sardo werden behaald door de Belg, die net als bij de vorige drie GP’s de kwalificatierace van zaterdag won. Op gepaste afstand van Längenfelder en Coenen werd Liam Everts, net als in Zwitserland, totaal derde.
Kay Karssemakers reed twee sterke races. In de eerste manche was hij tot enkele ronden voor het eind zesde, maar werd in de slotfase gepasseerd door het Triumph-duo Camden McLellan en Guillem Farres. De zevende plaats in de tweede manche betekende een evenaring van zijn beste resultaat in de GP’s. Scott Smulders vijzelde zijn puntentotaal op met de klasseringen twaalf en elf. Cas Valk scoorde alleen in de eerste race (negende), terwijl Lotte van Drunen in beide races een paar punten behaalde. Jens Walvoort reed wel op zaterdag, maar moest vanwege een blessure de beide races op zondag laten schieten.
Foto’s: fabrikanten, Infront Media
Uitslagen MXGP Italië/Riola Sardo
Kwalificatie: 1. Herlings; 2. Febvre; 3. Gajser; 4. Vialle; 5. L. Coenen; 6. Adamo; 7. De Wolf; 8. Forato; 9. Renaux; 10. Van Doninck.
1e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. Febvre; 4. De Wolf; 5. Fernandez; 6. Adamo; 7. Vialle; 8. Forato; 9. Gajser; 10. Jonass; 11. Oliver; 12. Renaux; 13. Van de Moosdijk; 14. Watson; 15. Vlaanderen; 16. Talviku; 17. Geerts; 18. Spies; 19. Van Doninck; 20. Horgmo.
2e manche: 1. L. Coenen; 2. Herlings; 3. De Wolf; 4. Febvre; 5. Fernandez; 6. Renaux; 7. Forato; 8. Gajser; 9. Vialle; 10. Vlaanderen; 11. Van de Moosdijk; 12. Van Doninck; 13. Horgmo; 14. Watson; 15. Oliver; 16. Guadagnini; 17. Jonass; 18. Adamo; 19. Pancar; 20. Spies.
In de tijd dat er in de cross-GP’s nog geen vast deelnemersveld was, kwamen er vaak meer dan veertig rijders naar de wedstrijden. De trainingstijden op zaterdag bepaalden welke veertig rijders op zondag mochten starten. Behalve bij een enkele GP waren de startplaatsen bijna altijd vol. De rijders die zich kwalificeerden, kregen startgeld, wat meestal genoeg was om hun reiskosten te dekken. Of ze verder nog iets verdienden, hing af van hun prestaties in de manches.
Over het algemeen waren de circuits in Scandinavië goed onderhouden, dus iedereen reisde eind juli 1993 vol goede moed naar het Zweedse Borås. Helaas had het daar dagenlang geregend, waardoor het circuit veranderd was in een grote modderpoel. Dit was op zich niet zo’n groot probleem, want vrijwel iedereen had wel eens onder zulke omstandigheden gereden. Echter, er lag een gevaar verborgen: onder de modder zaten grote stenen verstopt. Omdat het de eerste keer was dat er op deze baan werd gereden, was het bestaan van die stenen bij de rijders onbekend. Het circuit was speciaal aangelegd voor deze GP op een terrein dat in de winter voor langlaufen werd gebruikt.
Al snel vroegen de rijders zich af of het wel verantwoord was om hier te rijden. Greg Albertyn zei: ‘Ze willen wel proberen de baan veiliger te maken, maar ik vraag me af of ze daarin zullen slagen.’ Stefan Everts, die dringend meer punten nodig had om zijn achterstand op Albertyn in te halen, deelde deze bezorgdheid. Voor hem was het duidelijk: ‘Het feit dat ik mijn laatste kans op de titel verspeel door hier niet te rijden, doet er niet toe. Het gaat om de veiligheid van de rijders.’ Kurt Nicoll voegde toe: ‘De kans op ongelukken is hier groot. En wie gaat er dan naar het ziekenhuis? De mensen van de FIM, de Zweedse bond of de organisatie? Nee, dat zijn wij, de rijders, en daarom moeten we hier vandaag niet rijden.’
De organisatie ging wel aan de slag met de baan, maar het merendeel van de rijders was niet meer te overtuigen. De vier belangrijkste teammanagers – Michele Rinaldi (Yamaha), Sylvain Geboers (Suzuki), Alec Wright (Kawasaki) en Jan de Groot (Honda) – kwamen overeen dat hun rijders niet aan de start zouden komen.
Van de toprijders stonden Peter Johansson en Trampas Parker in dubio. Johansson, een Zweed die dertig kilometer van Borås woonde, wilde zijn supporters niet teleurstellen. Parker, de Amerikaan, bagatelliseerde het gevaar: ‘Motorcross is nu eenmaal een gevaarlijke sport. De toeschouwers hebben betaald om ons in actie te zien.’ Uiteindelijk sloten beiden zich toch aan bij de boycot.
De GP werd alsnog verreden, met vijftien rijders aan de start van de eerste van de drie manches: zes Zweden, drie Finnen, twee Japanners, twee Belgen, een Deen en een Noor. De manches werden gewonnen door de Deen Jesper Jörgensen, de Fin Miska Aaltonen en de Belg Peter Iven, die de eerste manche had gemist maar later besloot deel te nemen ‘omdat ik het geld en de punten goed kan gebruiken.’ Een week later werd Greg Albertyn, rijdend voor het JHK-Honda-team van Jan de Groot, wereldkampioen.
Foto: Jan Boer
Alle toppers en ook veel andere rijders lieten verstek gaan, waardoor slechts weinig crossers achter het starthek stonden.
Normaal probeer ik van deze column altijd iets positiefs te maken. Gewoon, omdat ik zo ben. Maar soms is het allemaal even niet zo positief, niet zo fijn of zelfs ronduit negatief. Hoe mooi is het dan dat je dan ook kunt terugvallen op je motorfiets. Soms is een ritje van 25 kilometer al genoeg voor een totale reset en soms is de geur van benzine zelfs al voldoende. Ach, ik kan wel stoppen, want ik vertel jullie hiermee natuurlijk helemaal niets nieuws. De motorfiets als medicijn kennen wij al lang. Maar toch schrijf ik hier natuurlijk niet zomaar over, want dat de impact van motorrijden nog veel verder gaat, ontdekte ik nadat we Ruud van Gorp ontmoetten op onze stand tijdens MOTORbeurs Utrecht. Ruud is de man van Stichting Ruud’s Rugzak.
De stichting, ooit begonnen als Motorcycle Support, zet techniek in als middel om mensen met afstand tot werk of opleiding weer op de rit te krijgen. Ruud begon met een idee, en inmiddels draaien er werkplaatsen in Goirle, Nijmegen, Breda en Sprang-Capelle. Daar draait het niet om perfect gereviseerde motorblokken, maar om het bouwen aan zelfvertrouwen, structuur en toekomst. Of zoals Ruud het zelf zegt: ‘Een motorblok reviseren is soms makkelijker dan een mensenleven weer op gang helpen. Maar met de juiste onderdelen kom je een heel eind.’
Om door te blijven sleutelen aan motoren én mensen, zoekt de stichting hulp van liefhebbers. Ze nemen met open armen aan:
Motoren, rijdend of stilgevallen
Scooters en brommers
Motorblokken en onderdelen
Overjarige voorraad of restpartijen
Gereedschap en werkplaatsinrichting
Schuurvondsten
Van dit soort projecten krijg ik energie en niet zo’n beetje ook. Hoewel ik het meestal al druk zat met mezelf heb, probeer ik ook nog om te kijken naar anderen. Bij Ruud is het haast andersom en daar heb ik veel respect voor, want reken er maar op dat het hard werken is binnen zo’n stichting. Daarom de volgende oproep! Heb jij iets liggen dat een nieuw leven verdient? Laat van je horen. En laat het ons ook vooral weten, want wij maken graag een verhaal met jou en natuurlijk met Ruud over dit schitterende project.
Terwijl Harley-Davidsons V-rod al jaren niet meer nieuw uit de fabriek rolt lijkt het ooit ‘omstreden’ model allesbehalve vergeten door de customliefhebbers. Vanuit Kuwait ontving de Spaanse custombouwer Francisco Alí Manen het verzoek een V-rod Muscle niet alleen nog mooier, maar vooral ook veel bruter te maken. Het resultaat spreekt voor zich…
Met als basis een V-rod Muscle zit het om te beginnen met de schoonheid en brutale uitstraling meteen al goed. Fran Manen besloot de machine optisch nòg meer spieren te geven d.m.v. een veel dikker achterwiel. Tegelijkertijd wilde hij ook de elegante lijn van de V-rod benadrukken èn het afmaken met een eenvoudige, maar buitengewoon fraaie paintjob.
Hij koos voor een custom made RC achterwiel waarop een indrukwekkende 330 achterband hoort. Uiteraard werd hiervoor de gehele achterkant aangepast, inclusief schijfrem, pulley, swingarm en Legend luchtvering.
Om de achterband optimaal in het zicht te houden maakte Fran een minimaal achterspatbordje dat perfect op het rubber aansluit. Ook de rest van de body werd specifiek voor deze machine ontworpen en gemaakt. Ook het voorspatbord, het zitje, de kentekenplaathouder en de uitlaatpijpen zijn customelementen door Lord Drake Kustoms.
Het stuur, de knipperlichten, de spiegeltjes, de spoiler, side covers en koplamp benadrukken de elegante lijn van de Muscle 330 in Candy Red met zwarte strepen.
Nadat de machine helemaal af was werd de Muscle 330 verscheept naar Kuwait om daar de sporen te krijgen van een -het zal niemand verbazen- heel tevreden eigenaar.
Net als olie in je blok zorgen cookies ervoor dat alles soepel loopt. We gebruiken ze om de website goed te laten werken en je de beste ervaring te bieden. Door verder te gaan, geef je toestemming voor het gebruik van cookies.
Functioneel
Altijd actief
De technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het legitieme doel het gebruik mogelijk te maken van een specifieke dienst waarom de abonnee of gebruiker uitdrukkelijk heeft gevraagd, of met als enig doel de uitvoering van de transmissie van een communicatie over een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het legitieme doel voorkeuren op te slaan die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
Statistieken
De technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden wordt gebruikt.De technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder dagvaarding, vrijwillige naleving door uw Internet Service Provider, of aanvullende gegevens van een derde partij, kan informatie die alleen voor dit doel wordt opgeslagen of opgehaald gewoonlijk niet worden gebruikt om je te identificeren.
Marketing
De technische opslag of toegang is nodig om gebruikersprofielen op te stellen voor het verzenden van reclame, of om de gebruiker op een site of over verschillende sites te volgen voor soortgelijke marketingdoeleinden.
