Tijdens de Grote Prijs van Catalonië kroop de MotoGP door het oog van de naald. Op een turbulent verlopen zondag deden zich meerdere valpartijen voor. De meest angstaanjagende was die van Alex Márquez, die op zaterdag nog de Sprint had weten te winnen. Wonder boven wonder bleven zijn verwondingen beperkt tot botbreuken. Dat gold ook voor Johann Zarco bij een andere val. Na drie starts mocht Fabio Di Giannantonio, die even daarvoor nog alle geluk van de wereld had gehad, zich uiteindelijk de winnaar noemen.

Grote afwezige bij de zesendertigste achtereenvolgende Grand Prix op het Circuit de Barcelona – Catalunya was natuurlijk de in Le Mans geblesseerd geraakte Marc Márquez. Omdat het niet de eerste keer was dat de zevenvoudig MotoGP-wereldkampioen door een blessure een race aan zich voorbij moest laten gaan, hebben we de keren dat hij dat moest doen eens op een rijtje gezet. Voordat Marc Márquez in 2013 aan zijn MotoGP-carrière begon, had hij al een wereldtitel verspeeld omdat hij de laatste twee races van het seizoen door een blessure moest missen. Dat was in 2011 in de Moto2-klasse. Hierdoor ging de titel naar Stefan Bradl. De ellende in de MotoGP begon voor MM93 in de eerste wedstrijd van het seizoen 2020 toen hij als zesvoudig wereldkampioen plus een derde plaats in de eindstand op Jerez zwaar ten val kwam en daarna te snel weer op zijn machine kroop. Met als gevolg dat hij dat jaar niet bij alle races aan de start kon verschijnen. Op 2023 na gebeurde dat laatste van 2020 tot en met dit jaar elk seizoen. In Le Mans 2026 startte Márquez voor de 212e keer in een MotoGP-race. Dat hadden er maximaal 248 kunnen zijn. Met andere woorden: hij miste er tot nu toe 36. In veertien seizoenen koningsklasse kroonde de Spanjaard zichzelf niet alleen zeven keer tot wereldkampioen, hij kwam er ook 335 keer in ten val en miste hierdoor dus ook heel wat wedstrijden.

1 van 5

Gestoord?

Alex Márquez, de drie jaar jongere broer van Marc, startte voor het eerst in de MotoGP in 2020 tijdens de GP van Qatar. Sindsdien miste hij vanwege een blessure drie (opeenvolgende) races. Dat was het geval in het seizoen 2023. Zo verscheen de jongste Márquez op het Circuit de Barcelona – Catalunya voor de 117e keer in de koningsklasse aan de start. Hij had goede herinneringen aan de race van verleden jaar. Niet alleen omdat hij hem won, maar vooral ook omdat hij voor het eerst zijn zo succesvolle broer in een rechtstreeks duel wist te verslaan. Omdat die broer dit jaar tijdens hun thuisrace ontbrak, gold Alex helemaal als de grote favoriet.

De slogan die de rechtenhouder van de MotoGP voor deze Grand Prix had bedacht luidde: ‘They call it insane. We call it Sunday.’ Oftewel: ‘Zij noemen het gestoord. Wij noemen het zondag.’ Nou, of het ‘gestoord’ was, daar kon (en kan) over gediscussieerd worden. Dat het niet alledaags was, dat was (en is) zeker het geval. Direct werd al duidelijk dat de omstandigheden waaronder deze GP van Catalonië moest worden verreden, bepaald niet ideaal waren. De coureurs werden geconfronteerd met lage temperaturen en oud asfalt. In combinatie met de beschikbare Michelin-banden leidde dit tot weinig grip. Mede hierdoor zouden er zich over drie dagen maar liefst 22 valpartijen voordoen. Meest prominente rijder die al snel onderuitging, was Jorge Martin. De Aprilia-coureur (in Le Mans nog goed voor twee zeges) deed dat zowel in de eerste vrije als in de tijdtraining. Met als gevolg dat hij zich via Q1 voor Q2 moest zien te plaatsen. Dat lukte. Maar hierin zat het tot nu toe zo succesvolle Aprilia-team niet mee, want in Q2 ging Marco Bezzecchi onderuit. Met als gevolg dat een tegenvallende Martin en de gevallen Bezzecchi pas van de posities negen en twaalf mochten vertrekken. De pole was enigszins verrassend voor Pedro Acosta. De jonge KTM-coureur werd gevolgd door een eveneens verrassend sterke Franco Morbidelli en Alex Márquez. Vervolgens maakte laatstgenoemde zijn status als favoriet helemaal waar. Na een zorgvuldig opgebouwde race wist hij in de slotfase van de Sprint raceleider Acosta te passeren en te winnen. Als derde mocht Fabio Di Giannantonio (Ducati) andermaal het podium beklimmen. Grote verliezer werd het Aprilia-fabrieksteam. Want terwijl Bezzecchi slechts negende werd, ging Martin voor de derde keer in twee dagen onderuit.

Miguel Oliveira over zijn tijd in de MotoGP: “Wel gewonnen, maar niet voldaan”

Alle geluk van de wereld

Gedacht werd dat laatstgenoemde op zondag wel revanche zou nemen. Maar dat gebeurde niet. Wel zouden er heel veel andere dingen gebeuren. Uiteindelijk zouden er drie starts nodig zijn om de winnaar te kunnen bepalen. Het begon tijdens de, wat later de ‘eerste race’ bleek te zijn. Halverwege die race, die over 24 ronden zou gaan, viel op het lange rechte stuk achter het rennerskwartier (waar de coureurs vol gas rijden) de KTM van de op dat moment leidende Pedro Acosta plotseling stil. De vlak daarachter rijdende Alex Márquez kon zijn landgenoot niet ontwijken en schoot richting de met banden afgeschermde muur. Terwijl zijn machine in tig brokstukken uiteenspatte en op de baan belandde, had Márquez alle geluk van de wereld dat hij niet tegen maar langs de muur vloog. Op hetzelfde moment moesten de daaropvolgende coureurs alle brokstukken zien te ontwijken. Dat lukte met name Fabio Di Giannantonio niet, want hij werd geraakt door het afgebroken voorwiel van Márquez zijn machine. Daardoor kwam de Italiaan ten val. Wel kon hij vervolgens op eigen kracht de pit bereiken. De race was onmiddellijk stilgelegd met de rode vlag. Al snel werd bekendgemaakt dat de verwondingen van Márquez, gezien de omvang van de klap, ‘meevielen’. De Spanjaard was bij bewustzijn en had ‘slechts’ zijn rechtersleutelbeen gebroken en een scheurtje in een rugwervel opgelopen. Aan de eerste breuk werd hij op zondagavond nog met succes geopereerd. Vervolgens kwam het tot een herstart voor een race over dertien ronden. Maar andermaal ging het fout. Dit keer al in de eerste bocht, berucht vanwege de smalle ideale lijn. Johann Zarco verloor er de macht over zijn Honda en vloog samen met Luca Marini en Pecco Bagnaia de grindbak in. Hierbij raakte Zarco’s linkervoet klem in het achterwiel van laatstgenoemde zijn Ducati. Daardoor liep de Fransman gescheurde kniebanden, meniscus en een gebroken kuitbeen op. Andermaal werd de race stilgelegd. Daarna volgde een derde start voor een ‘Sprint’ over twaalf ronden. Ook hierin ging het fout. Want al in de eerste ronde kwamen Raul Fernandez en Jorge Martin met elkaar in aanraking. Met als gevolg dat laatstgenoemde voor de vijfde keer dit weekend onderuitging. De Aprilia-coureurs gaven elkaar de schuld van de crash. Terwijl Pedro Acosta andermaal het veld aanvoerde, hield met name Fabio Di Giannantonio het hoofd heel koel. En dat na wat hem allemaal was overkomen. Met nog drie ronden voor de boeg passeerde de Italiaan de KTM-coureur en pakte zo na Qatar 2023 zijn tweede MotoGP-zege. Heel knap! Nog was voor Acosta niet alle leed geleden. Want nadat hij ook nog was gepasseerd door Joan Mir (Honda) en Fermin Aldeguer (Ducati), werd hij in de laatste bocht als vierde van zijn machine gereden door Ai Ogura (Aprilia).

Nog niet ten einde

Nadat de finishvlag dan eindelijk was gevallen en de huldiging van de eerste drie coureurs had plaatsgevonden, bleek deze chaotische Grand Prix nog niet ten einde te zijn. Want ruim vier uur na de eerste start werd de uitslag nog eens drastisch gewijzigd. Want buiten het feit dat Ogura vanwege zijn onbezonnen inhaalactie ten opzichte van Acosta een straf van drie seconden kreeg, raakte Mir zijn tweede plaats kwijt, omdat de bandenspanning van zijn Honda niet conform het reglement bleek te zijn. Door een tijdstraf van zestien seconden viel de Spanjaard terug naar de dertiende plaats. Het brons ging zo uiteindelijk naar Pecco Bagnaia. Daarmee vierde Ducati haar eerste 1-2-3-zege van dit seizoen. En dat terwijl er voor het eerst sinds de GP van Maleisië van verleden jaar geen Aprilia-coureur op het podium stond. Ook Alex Rins, Jack Miller, Toprak Razgatlioglu (allen Yamaha) en Raul Fernandez (Aprilia) kregen na de GP-race in Barcelona de eerdergenoemde ‘bandenspanningsstraf’. Bovendien barstte na afloop de discussie omtrent de veiligheid in de MotoGP weer eens los. Feit is dat de mentale druk op de coureurs de laatste jaren door de wijze van kwalificeren, de toevoeging van een Sprint-race op zaterdag en allerlei andere plichtplegingen enorm is toegenomen. De meeste coureurs hebben al eerder aangegeven dat dit alles een beetje te veel van het goede is geworden. Probleem voor hen is echter dat ze niet met één mond spreken. De zogenaamde ‘veiligheidscommissie’ die bij elke Grand Prix op vrijdag bij elkaar komt en waar alle coureurs welkom zijn, wordt door hen steeds vaker geboycot omdat er toch niets zou veranderen. Misschien dat dit na alle gebeurtenissen in Barcelona wel gaat gebeuren. Alleen al het feit dat de rijders bij deze Grand Prix drie keer van start moesten gaan, maakte na afloop veel kritiek los. Ook al omdat het hier twee ernstige ongevallen betrof waarbij twee coureurs per ambulance moesten worden afgevoerd. Als professionals zijn de rijders zich van hun verantwoordelijkheid ten opzichte van het publiek en de diverse andere belanghebbenden bewust. Maar om drie keer binnen bijna een uur van start te moeten gaan, was bij monde van onder andere Acosta, Martin en Bagnaia te veel van het goede. Zeker uit mentaal oogpunt. Bovendien vroegen de rijders zich af waar dan de grens ligt. Zeven keer starten bijvoorbeeld? Nu maar afwachten of die discussie gevoerd gaat worden. Een andere vraag is nu welke van de op dit moment geblesseerde coureurs, dat zijn Marc en Alex Márquez, Johann Zarco en na de test op maandag na deze GP ook Jorge Martin, wel of niet aan de Grote Prijs van Italië kunnen gaan deelnemen. Ze hebben nog even de tijd om aan hun herstel te werken, want de zevende GP van dit seizoen vindt van 29 t/m 31 mei plaats op het circuit van Mugello.

Foto’s: ANP, MotoGP.com en teams

MotoGP Catalonië 2026 uitslagen

• 12 ronden = 55,884 KM
• Racegemiddelde winnaar: 167,3 km/u
• Snelste ronde (2e): A. Márquez, 1.39,209 = 168,9 km/u

• 12 ronden = 55,884 KM
• Racegemiddelde winnaar: 166,7 km/u
• Snelste ronde (2e): Di Giannantonio, 1.39,736 = 168,0 km/u

Stand MotoGP na 12 van 44 races

Quotes

1 van 4