Duotest KTM 990 Duke vs. Triumph Street Triple RS: de kunst van het oorlogvoeren
De aanval is de beste verdediging. Dat is vrij vertaald wat Sun Tzu in ‘De kunst van het oorlogvoeren’ vierhonderd jaar voor onze jaartelling al neerschreef. Maar ook op de dag van vandaag is die stelling levendiger dan ooit – zeker bij de middenklasse nakeds. Het segment is drukker bevolkt dan ooit, dus moet je wel vol in de aanval om een kans te maken. Welke twee uitersten kan je daarvoor beter het slagveld opsturen dan KTM’s nieuwe 990 Duke en de inmiddels flink gedecoreerde Triumph Street Triple RS?
| Testomstandigheden | bewolkt, maar droog |
| Temperatuur | 15 graden |
| Testkilometers | 215 kilometer |
Als we beide uitdagers neus aan neus zetten, dan kunnen ze amper meer van elkaar verschillen. De KTM is – naar goede gewoonte – eh… niet het soort motor voor introverte klanten. Van het schreeuwerige oranje, over de messcherpe Kiska-lijnen, tot die bijzondere nieuwe LED-koplamp met haast subtiel geïmplementeerde positie- en DRL-verlichting. We zijn er nog niet uit wat we nu precies van het totaalpakket vinden, maar onbewogen kan je er onmogelijk bij blijven. Kippenvel werkt ook in twee richtingen. Opvallend: de hoge, supermoto-gestijlde uitlaat die we sinds de 790 Duke op de adellijke familie aantreffen, is op deze telg ingeruild voor een meer doorsnee demper. Zowel qua vorm als qua positie. Jammer, naar onze mening: dit element breekt met de compacte en gespierde houding van de 990 Duke en lijkt toch iets meer ‘dertien in een dozijn’.
Duotest Suzuki V-Strom 800 vs. Triumph Tiger 900 GT Pro: je dagelijkse portie avontuur
Minzaam
Naast de extravaganza van de Oostenrijker, maakt de Street Triple RS – nochtans ook niet gespeend van het nodige spierballengerol – een haast minzame indruk. Van het brede stuur met bar-end spiegeltjes, over de consistente, diagonaal aflopende lijn van de duozitcover richting vooras, tot de kenmerkende ‘bugeye’-koplampen: de Brit ligt aangenaam in het oog. De afwerking is qua afwerking ongeëvenaard in z’n segment, met een oog voor detail waaraan nagenoeg elke uitdager een flink punt kan zuigen. Puur optisch, maar ook qua gevoel. Nergens zit ook maar een millimeter speling op, elk element voelt weldoordacht en perfect gecast aan voor deze machine. Zelfs de bekabeling – kijk naar de remleiding achter, die haast in ‘S’-vorm verder loopt in de koppelingskabel. Van een haast poëtische schoonheid, deze machine.
Minder spartaans
Nu ze broederlijk naast elkaar staan, maak ik van de gelegenheid gebruik om even te gaan testzitten – altijd fijn om ze meteen na elkaar al even onder de bips te hebben. Eén oog op de technische fiche, een ander op elk scharnierpunt van m’n lijf, dat idee. Daarbij is opvallend dat de afmetingen en ergonomie verrassend genoeg dichter bij elkaar liggen dan je gevoelsmatig zou denken. Zo is de driehoek tussen het stuur, de voetsteunen en het zadel haast identiek op beide machines, waardoor je zithouding amper verschilt. Op de Triumph zetel je een tikkeltje hoger (836 vs. 825 mm) en wijder over het bredere stuur gebogen. De hoek tussen je boven- en onderarmen en de kniehoek bedraagt nagenoeg 90°, terwijl je op beide machines voorovergebogen in het zadel zit. Een best comfortabele houding, die in beide gevallen goed vol te houden is – al is het zadel op de Street Triple een tikkeltje minder spartaans gevoerd – en naar onze mening iets beter geschikt voor langere ritten.
Hoger/lager
Op motorisch vlak ontlopen beide vechtjassen elkaar vooral qua motorconfiguratie. Zo is het kloppende hart van de ‘Sniper’ – het koosnaampje van de nieuwe KTM 990 Duke – de inmiddels gekende LC8c. Zij het in een bijgespijkerde versie. De 947cc-paralleltwin is dan wel geënt op het blok uit de 890 Duke R, maar zowel boring als slag groeiden met de nodige millimeters. Daardoor had het nieuwe blok ook nood aan nieuwe zuigers en werd het terloops voorzien van aangepaste drijfstangen en dito krukas. Het resultaat is een krachtiger blok over de hele lijn, dat 123 pk en 103 Nm neerzet bij respectievelijk 9.500 en 6.750 tpm. Ter referentie: de 890 Duke R, donor voor dit blok, moet het met 121 pk en 99 Nm zien te rooien.
Triumph gaat sinds jaar en dag prat op z’n driecilinders. In 2023 kreeg het blok van de 765-familie volledig nieuwe zuigers en drijfstangen, werd de nokkenas voorzien op hogere lift voor de eveneens nieuwe kleppen en zwol de compressieverhouding aan tot 13,25:1. Daarenboven ademt de nieuwe triple sindsdien ook vrijer: een grotere inlaatpoort, kortere inlaatkelken, een vrijer ademende uitlaatlijn met enkele katalysator, een aangepaste demper… De versnellingsbak kreeg een kortere gearing aangemeten, zowel qua overbrengingsverhoudingen als in de eindoverbrenging – kwestie van nog sneller door en uit de bocht te jassen. En of dat zou moeten lukken: de RS peurt 130 pk (+7 pk) bij 12.000 tpm en 80 Nm (bij 9.500 tpm) uit z’n driecilinder. Extra pk’s dus, maar ook een flink wat koppel minder…
Distinctie boven brute kracht
We krijgen vaak te horen dat je een boek niet op z’n omslag moet beoordelen. Maar in het geval van deze twee machines krijg je nagenoeg exact wat je zou verwachten. De verfijning van de ride-by-wire benadert de perfectie op de Street Triple RS. Een precisie om door een ringetje te halen, een gretigheid van bij de minste gasopening en zelden tot nooit overdonderend (wél indrukwekkend). Onderin zijn 3.000 tot 3.500 toeren voldoende voor een rustig ommetje, van net daarboven kan je speels aan de bak met een mooi vol middengebied. Al mik je voor een kwieke spurt het best op minimaal 5.000-5.500 toeren: dan komt het koppel echt mooi op en sleurt de Street Triple door tot diep in de rode cijfers. De herziene gearing moedigt daarbij aan om het steevast een versnelling hoger te zoeken dan je normaal zou doen, waarbij de standaard quickshifter prima presteert.
Ook de 990 Duke krijgt zo’n quickshifter aangemeten – al betreft het in dit geval een optie. Een prijzig, maar welkom extraatje, weliswaar. Want om de LC8c soepel aan de gang te houden, komt er best wat geroer in de bak kijken. Lage toerentallen of een voorzichtige gasopening liggen ‘m minder, waarbij je al snel 4.500 omwentelingen of meer draait om in de festivalzone te vertoeven. Met alle vibraties van dien. Maar goed, daar spurt de Duke wel in geen tijd heen, waarna hij z’n lancering (inclusief lichter wordende voorzijde) stevig doorzet tot in de buurt van de 10.000 tpm en bijbehorende, compleet onverantwoorde snelheden. De (optionele) wheeliecontrole en instelbare tractiecontrole komen op deze telg uitermate goed van pas en kwijten zich prima van hun taak tijdens de test. In tijden van overbevolking in het middenklasse (?) nakedbike-segment blijft KTM star vasthouden aan z’n plan om alles en iedereen uit de sokken te blazen met het ‘Ready to Race’-beleid. Gezien de snufjes aan boord zou je ‘m durven toevertrouwen aan minder ervaren rijders – maar de praktijk leert dat deze telg eerder weggelegd is voor wie meer kilometers onder de riem heeft.
De 990 Duke lijkt steevast sneller van de plaats te komen, maar de Street Triple RS fietst het amper geslagen gat in geen tijd dicht – waarna de extra pk’s ‘m telkens (nipt) de bloemen bezorgen. Zowel vanuit stand als bij tussenspurts in de herneming. Voegen we wat bochten toe aan de blitztest, dan komt het koppelsurplus van de Oostenrijker aanvankelijk goed van pas. Al zal het gros van de rijders alsnog scherpere tijden zetten op de in alle opzichten consistentere Brit: van beter te controleren remmerij, over souplesse qua stuurgedrag, tot de opbouw bij exit. Distinctie boven brute kracht, in dezen.
Kijken-is-insturen
De pk’s worden op de Oostenrijkse inzending in bedwang gehouden door een stalen trellisframe, dat zowel in dwarsrichting als qua torsiestijfheid stijver is geworden dan z’n voorganger. Hofleverancier WP staat als vanouds in voor de ophanging: vooraan zit een 43mm Apex UPSD-vork (instelbaar qua in- en uitgaande demping) geklemd in de kroonplaten, terwijl de WP Apex-monoshock achteraan manueel bijgesteld kan qua veervoorspanning. Om de wielen liggen Dunlop SportSmart TT’s, terwijl KTM-gemerkte, radiale vierzuigers de boel vooraan in de tang houden. Alles opgeteld bedraagt het rijklaargewicht amper 179 kg.
De Street Triple RS kan op zijn beurt bogen op een alu buizenframe met een gegoten subframe, dat aan de voorzijde steunt op een volledig instelbare 41mm SFF-BP UPSD-vork van Showa. Öhlins levert een volledig instelbare STX40-unit met piggyback voor de achterhand. Radiaal gemonteerde Brembo Stylema-vierzuigers met Brembo mastercilinder en MCS-remhendel zorgen voor de remmerij. Om de wielen liggen Pirelli Diablo Supercorsa SP’s. Afklokken doet de Street Triple RS op 188 kg, rijklaar mét volle tank.
Tijdens het testgedeelte op de openbare weg wisselen we af tussen Duke en RS, waarbij de grote verschillen qua rijgedrag al snel komen bovendrijven. Met een langere wielbasis (1.476 vs. 1.399 mm), een langere naloop (99,6 vs. 96,9 mm) en een iets luiere balhoofdhoek (24,2° vs. 23,2°) zou je vermoeden dat de KTM de meest stabiele van het duo is én een tikkeltje meer input zou vereisen om in te sturen dan z’n Britse tegenspeler. In realiteit voelt het exact andersom: de Speed Triple is zo stoïcijns en stabiel als maar kan, terwijl de 990 Duke bij tijd en wijle vrij nerveus voor de dag komt. Zowel bij insturen als op hogere snelheden hebben we al snel een voorkeur voor het vertrouwen dat de Street Triple RS uitstraalt, tegenover het meer flitsende kijken-is-insturen op de inzending uit Mattighofen. Al vallen die verschillen uiteraard ook deels toe te schrijven aan de combinatie van de ophanging en de reactiviteit van het blok. De instant grip die de Pirelli Supercorsa SP’s ook bij lagere temperaturen lieten voelen, passen perfect bij het vertrouwenwekkende gevoel van de gasrespons op de RS. Geen slecht woord over de Dunlop SportSmart TT’s van de Duke overigens – al zorgt de ietwat nerveuze inborst van de 990 ervoor dat je sneller vol vertrouwen op hellingshoek gaat met de Triumph. Daarenboven is het gevoel van precisie en controle op de Triumph des te groter dankzij de combinatie van het MCS-remhendel en de Brembo Stylema’s, waar de KTM-remmen zich krachtig, maar met minder feedback laten bedienen.
De Lezer Test: KTM 890 Adventure R vs. Triumph Tiger 900 Rally Pro
Oranje anjers
Op vlak van elektronica hoeft de Brit van niemand lessen te krijgen. Zo kan de Street Triple RS rekenen op een IMU die zowel het hellingshoekgevoelig ABS en tractiecontrole als de wheeliecontrole aanstuurt. Die worden overigens automatisch bijgestuurd naargelang de rijmodus: Road, Rain (beperkt tot 100 pk), Sport, Rider en Track. Ook een gelinkt remsysteem, up/down-quickshifter, LED-verlichting en een TFT-dashboard behoren tot de copieuze basisuitrusting. Net zoals z’n tegenstander van vandaag, zit ook de KTM 990 Duke volgestouwd met elektronica: drie standaardrijmodi (en 2 optionele – Track en Performance), hellingshoekgevoelig ABS en tractiecontrole (gestuurd door de 6D IMU), én de Supermoto-modus voor het ABS, waarbij de achterzijde wordt uitgeschakeld en je glijdend de bocht in kan duiken. Of de TC en het ABS tussenbeide komen – en welke hellingshoek je daarbij haalt, lees je af op het 5-inch TFT-kleurenscherm met krasbestendig glas. Daarenboven is het dashboard ook voorzien van een USB-C-laadpunt.
De bediening verloopt op beide machines erg intuïtief, al gaan de oranje anjers in dezen resoluut naar Oostenrijk. Van de helderheid van het dashboard, over de logische menustructuur tot het gemak van bediening via de vierwegsschakelaar toe: weinig TFT-schermpjes die we liever (en makkelijker) voor de snufferd krijgen dan dit exemplaar.
Conclusie duotest KTM 990 Duke vs. Triumph Street Triple RS
De Street Triple 765 RS was en is ook twee jaar na z’n laatste make-over de absolute referentie bij de middenklasse nakeds, wat mij betreft. Nu ja, wat heet ‘middenklasse’. De Street Triple is ook in z’n meest doorgedreven versie erg breed inzetbaar – van je rit naar de bakker op zondagmorgen, tot een trackday enkele uren later op de dag. Altijd begeesterend, immer kwalitatief ogend en voelend. En wat mij betreft de betere motor in deze test. Nochtans deed de 990 Duke z’n stinkende best om bij te poten – op meerdere vlakken met succes. Qua speelsheid is de Oostenrijker onovertroffen, met een (erg) krachtig blok, een strak rijwielgedeelte en elektronica die zowel qua tussenkomst als bediening als het neusje van de zalm te boek kan staan. Maar als je in deze prijsklasse kiest, dan is de harmonie van het totaalplaatje wat mij betreft de doorslaggevende factor. Inzetbaarheid boven manie, volwassenheid boven jeugdige bombarie. Of klink ik stilaan als een oude lul?
Foto’s: Jarno Van Osch/Shot Up Productions
Pluspunten Triumph Street Triple RS
- Gedroomd samenspel tussen rijwielgedeelte en krachtbron
- Piekfijn afgewerkt
- Veel motor voor je centen
Minpunten Triumph Street Triple RS
- Beperkte stuuruitslag
- Dashboarddrukte
- Eh… “Once you go Street Triple RS…”
Pluspunten KTM 990 Duke
- Speels karakter blok en frame
- Opvallende styling
- Dashboard en bediening
Minpunten KTM 990 Duke
- Quickshifter (optioneel)
- Bijbetalen voor (softwarematige vrijgave) van extraatjes
- Kan overdonderend zijn, niet voor beginners
Technische Gegevens Triumph Street Triple R (RS)
| Specificatie | Detail |
|---|---|
| MOTOR | |
| Type | Vloeistofgekoelde drie-in-lijnmotor, DOHC |
| Cilinderinhoud | 765 cc |
| Boring x Slag | 78,0 x 53,4 mm |
| Compressieverhouding | 13,25:1 |
| Koppeling | Natte multiplaat, hydraulisch bediende slipperassist |
| Transmissie | Zesbak |
| Eindoverbrenging | Ketting |
| PRESTATIES | |
| Maximaal Vermogen | 130 pk (95,6 kW) @ 12.000 tpm |
| Maximaal Koppel | 80 Nm @ 9.500 tpm |
| ELEKTRONICA | |
| Motor | 5 rijmodi, quickshifter, ride-by-wire |
| Rijwielgedeelte | Hellinghoekgevoelig ABS en instelbare tractiecontrole, IMU, TFT-display, wheeliecontrole, ledverlichting |
| RIJWIELGEDEELTE | |
| Frame | Alu twin-spar frame |
| Vering Voor | 41 mm Showa SFF-BPF UPSD-vork |
| Vering Achter | Öhlins STX40 piggyback monoshock |
| Veerweg V/A | 115 mm / 131,2 mm |
| Rem Voor | Twee 310 mm-remschijven, radiaal gemonteerde Brembo Stylema vierzuigerremklauwen |
| Rem Achter | Een 220 mm-remschijf, Brembo enkelzuigerremklauw |
| Banden V/A | 120/70ZR17, 180/55ZR17, Pirelli Diablo Supercorsa SP V3 |
| PRIJZEN | |
| Nederland | Vanaf € 15.195 |
| België | Vanaf € 13.395 |
| ALGEMEEN | |
| Wielbasis | 1.399 mm |
| Balhoofdhoek | 23,2° |
| Naloop | 96,9 mm |
| Zithoogte | 836 mm |
| Gewicht | 188 kg (rijklaar, volle tank) |
| Tankinhoud | 15 liter |
Technische Gegevens KTM 990 Duke
| Specificatie | Detail |
|---|---|
| MOTOR | |
| Type | Vloeistofgekoelde paralleltwin |
| Cilinderinhoud | 947 cc |
| Boring x Slag | 92,5 mm x 70,4 mm |
| Compressieverhouding | 13,5:1 |
| Koppeling | PASC slipperassistkoppeling |
| Transmissie | Zesbak |
| Eindoverbrenging | Ketting |
| PRESTATIES | |
| Maximaal Vermogen | 123 pk (90,3 kW) @ 9.500 tpm |
| Maximaal Koppel | 103 Nm @ 6.750 tpm |
| ELEKTRONICA | |
| Motor | 3 rijmodi, ride-by-wire |
| Rijwielgedeelte | Hellinghoekgevoelig ABS (+ Supermoto-modus) en instelbare tractiecontrole, IMU, TFT-display, ledverlichting |
| RIJWIELGEDEELTE | |
| Frame | Stalen trellisframe |
| Vering Voor | 43mm Apex UPSD-vork |
| Vering Achter | WP Apex-monoshock |
| Veerweg V/A | 140/150 mm |
| Rem Voor | Twee 300mm-remschijven, radiaal gemonteerde vierzuigerremklauwen |
| Rem Achter | Een 240mm-remschijf, enkelzuigerremklauw |
| Banden V/A | 120/70-17, 180/55-17, Dunlop SportSmart TT |
| PRIJZEN | |
| Nederland | € 15.290 |
| België | € 12.999 |
| ALGEMEEN | |
| Wielbasis | 1.476 mm |
| Balhoofdhoek | 24,2° |
| Naloop | 99,6 mm |
| Zithoogte | 825 mm |
| Gewicht | 179 kg (rijklaar, volle tank) |
| Tankinhoud | 14,8 liter |
Video: Oma Sjaan (90) racet met 130 km/u over TT Circuit Assen
Oma Sjaan is 90 jaar oud en heeft altijd een passie voor motoren gehad. Haar grote droom was om zelf motor te rijden, maar dat is er nooit van gekomen. In deze aflevering van het YouTube-programma ‘Nooit te oud’ verrassen presentatoren Tim Senders en Jasper Demollin haar met een onvergetelijke ervaring op het TT Circuit in Assen.
Hank Buyck haalde als 76-jarige zijn motorrijbewijs
Met de hulp van haar kleindochter Dewi-Jill krijgt de Rotterdamse Oma Sjaan de kans om in een zijspan te racen. Het adrenalinegevoel stijgt als ze met een snelheid van 130 km/u over het circuit racet. Voor Sjaan is dit niet alleen een droom die uitkomt, maar ook een bewijs dat leeftijd geen hindernis hoeft te zijn voor het najagen van je passies.
Suzuki lanceert elektrische scooter e-Address
Tijdens de Bharat Mobility Global Expo 2025 heeft voorzitter Toshihiro Suzuki de eerste elektrische scooter van de fabrikant uit Hamamatsu aangekondigd: de Suzuki e-Address.
Volgens Suzuki’s strategische plan voor koolstofneutraliteit zal het bedrijf tegen 2030 verschillende BEV-modellen introduceren, gericht op een samenleving met nul emissies. Naast elektrische modellen biedt Suzuki via de ‘Multi-Pathway’-oplossingen ook technologieën aan zoals e-fuel, waterstofmotoren en biobrandstoffen, om zo in te spelen op de duurzame verwachtingen van de samenleving en klanten.
2025 Suzuki Hayabusa: Euro 5+ en nieuwe kleuren
De Suzuki e-Address, die geproduceerd zal worden door Suzuki Motorcycle India Private Limited – de dochteronderneming van Suzuki voor motorfietsproductie en -verkoop in India – markeert een belangrijke vernieuwing voor het merk, aangezien dit de eerste tweewielige BEV van Suzuki is. Deze scooter is zowel praktisch als stijlvol en biedt een uitstekende actieradius. Het ontwerp van de e-Address belichaamt de Suzuki-filosofie ‘Run.Turn.Stop’, gericht op het bereiken van de best mogelijke balans in prestaties.
De productie begint in maart 2025, met de verkoop die in april 2025 in India start, waarna de export naar andere landen volgt.
De lithium-ijzer-fosfaatbatterij biedt voldoende opbergruimte onder het zadel en zorgt voor een stille, vloeiende acceleratie, zoals kenmerkend is voor elektrische voertuigen. Het nieuwe, lichte en stijve frame vergemakkelijkt de wendbaarheid en biedt uitstekende handelbaarheid.
De Suzuki e-Address is uitgerust met een regeneratief remsysteem dat kinetische energie omzet tijdens het afremmen en heeft een achteruitrijmodus die nuttig is in smalle parkeerruimtes.
Het compartiment onder het zadel heeft een capaciteit van 17 liter. De scooter beschikt over een keyless systeem en een kleuren TFT LCD-display met smartphone-connectiviteit. Daarnaast is er een draagbare oplader aanwezig met een beveiligingsfunctie die voorkomt dat de batterij boven de maximale limiet wordt opgeladen.
De Suzuki e-Address biedt rijders de keuze uit drie rijmodi, zodat ze zich kunnen aanpassen aan hun voorkeuren of behoeften. De nieuwe Eco-modus optimaliseert het energieverbruik, waardoor het mogelijk is om een grotere afstand te rijden met dezelfde batterij-lading.
Prijzen Benelli BKX en Tornado bekend
Naast de Leoncino Bobber 400, zijn nu ook de prijzen van de nieuwe BKX 125s, BKX 300s en Tornado 550 bekend! Afgelopen EICMA werden deze modellen vol trots gepresenteerd en Benelli Nederland zal deze modellen ook op de MOTORbeurs laten zien.
De prijzen zijn als volgt:
| Model | Prijs Nederland | Prijs België/Luxemburg |
|---|---|---|
| BKX 125S | € 4.499,- | € 3.899,- |
| BKX 300S | € 5.499,- | € 4.899,- |
| Tornado 550 | € 8.599,- | € 7.399,- |
Deze drie motoren verwachten we in april bij de dealers in de Benelux!
Brembo: vijftig jaar passie en innovatie
In 2025 viert Brembo een bijzondere mijlpaal: 50 jaar passie en innovatie in de motorsport. Voor deze gelegenheid heeft het bedrijf een reeks evenementen en speciale initiatieven gepland om zijn indrukwekkende geschiedenis te belichten, met successen die de wereld van twee- en vierwielcompetities hebben vormgegeven.
Brembo, opgericht in 1961 in Paladina (BG), heeft altijd sterke banden met zijn regio en met het Made in Italy behouden, en blijft het een wereldwijde uitblinker in de sector. Ter gelegenheid van het jubileum heeft het bedrijf een nieuw logo ontworpen dat eenvoudig maar betekenisvol is, en de betekenis van deze mijlpaal benadrukt. Het logo legt de nadruk op het nummer 50, symbool voor een pad vol successen, dat Brembo heeft zien uitgroeien tot een synoniem voor uitmuntendheid in de autosport.
‘Wij willen met trots terugkijken op deze vijftig jaar in de racewereld,’ zegt Matteo Tiraboschi, uitvoerend voorzitter van Brembo. ‘Dankzij een halve eeuw ervaring kiezen vandaag de dag alle Formule 1- en MotoGP-teams voor Brembo-remmen. Onze ingenieurs herinneren ons eraan dat vaak niet de snelste wint, maar degene die beter kan remmen.’
Michelin en Brembo trekken samen op naar meer veiligheid en comfort
Nauw verbonden met racen
Brembo’s geschiedenis is nauw verbonden met racen, waarin het bedrijf onvergetelijke hoofdstukken heeft geschreven. Het sleuteljaar is 1975, toen Brembo de eerste gietijzeren remschijven aan Scuderia Ferrari in de Formule 1 leverde. Dat jaar triomfeerde Niki Lauda met de Ferrari 312 T en veroverde hij de wereldtitel na elf jaar. In 1976 stapte Brembo de motorwereld binnen met remklauwen voor het Team Suzuki-Gallina in de 500cc, dat al in 1978 zou winnen.
De jaren 80 stonden in het teken van intensieve innovaties. Brembo introduceerde de eerste radiaal gemonteerde remklauw met vier zuigers in de Formule 1 en vestigde zich in diverse andere autosportkampioenschappen, zoals WSBK, de 24 Uur van Le Mans en IndyCar. In de vroege jaren 90 bereikte Brembo nieuwe hoogtes met de lancering van de monobloc remklauw voor motorfietsen en het debuut van carbonremschijven in de Formule 1. Deze ontwikkelingen verstevigden Brembo’s rol als belangrijke speler in de meest prestigieuze races.
In het nieuwe millennium blijft het bedrijf innoveren en zijn aanwezigheid in de belangrijkste kampioenschappen uitbreiden. In 2011 werd het exclusieve leverancier voor IndyCar en vijf jaar later voor alle MotoGP-teams. 2014 markeerde de introductie van Brake by Wire in de Formule 1, een volgende stap in de evolutie van remsystemen.
Tussen 2018 en 2019 was Brembo de enige remleverancier voor de Formule E en Moto E, en in 2022 behaalde het een ongekend record: meer dan 700 wereldtitels in de belangrijkste internationale competities.
Max Verstappen
Iconische momenten in de geschiedenis van het merk zijn onder andere de overwinning van Max Verstappen in 2016, toen hij de jongste winnaar werd van een Formule 1 Grand Prix met Brembo-remmen, en de eerste overwinning van Marc Márquez in de MotoGP in 2013. Ook Valentino Rossi’s wereldtitels, die hij met Brembo-remmen won, en Michael Schumacher’s terugkeer naar de overwinning in 2000 met Ferrari blijven onvergetelijk. Bovendien heeft het bedrijf rijders zoals Jonathan Rea en Tony Cairoli ondersteund.
Met een lange traditie van sportieve successen is Brembo uitgegroeid tot een wereldwijde speler, door prestigieuze bedrijven te verwerven zoals Marchesini, AP Racing, SBS Friction en J.Juan, en in 2024 de overname van Öhlins.
Nederlandse en Belgische toppers aan de start van Dutch MX Season Opener in Lierop
Op zondag 23 februari gaat het Nederlandse motocross seizoen van start op circuit de Herselse Bossen in Lierop. De inschrijving voor de derde editie van de Dutch MX Season Opener is pas enkele weken geopend maar er is nu al een mooie mix van talent en wereldtop dat in Lierop sterk aan het seizoen wil beginnen.
In de 500 klasse keert Brent van Doninck van het JM Racing Honda terug. Hij wist de eerste editie van de Dutch MX Season Opener in Lierop te winnen en zal ook dit jaar één van de favorieten zijn voor het podium. Maar hij zal zeker concurrentie kunnen verwachten van o.a. Roan van de Moosdijk, Adam Sterry, Petar Petrov, Jorgen Matthias Talviku, Micha Boy de Waal, Boris Blanken, Sven van der Mierden, Marcel Conijn e.a.
Interview Paolo Ciabatti: ‘Ducati wil ook wereldkampioen in de MXGP worden’
Van Doninck neemt zijn teammaat David Braceras uit Spanje mee, die uit zal gaan komen in de 250 klasse. Ook Oriol Oliver van het nieuwe BTS Racing team komt naar Lierop, evenals zijn teammaat Jens Walvoort, die vorig jaar in het wereldkampioenschap MX2 in alle manches punten wist te pakken en een flinke stijgende lijn heeft door gemaakt. Nog een Nederlandse MX2 topper die in Lierop aan het seizoen gaat beginnen is Kay Karssemakers van het Haaz Racing Kawasaki team.
In de 250 klasse zal er echt gestreden gaan worden om de podiumplaatsen omdat er een grote groep van rijders is die erg aan elkaar gewaagd zullen zijn. Cas Valk werd vorig jaar derde in het EMX250 Kampioenschap en maakt dit jaar de overstap naar het wereldkampioenschap MX2. Hij zal voor Van Venrooy KTM Racing uit gaan komen en in Lierop zijn eerste wedstrijd op Nederlandse bodem rijden. Ook Gyan Doensen is er bij. Hij heeft na een succesvolle periode in de 125cc klasse de overstap gemaakt naar de 250 klasse en zal net als Valk voor de eerste keer in Nederland te zien zijn in Lierop. Bradley Mesters heeft vorig jaar veel goede dingen laten zien en is momenteel aan een intensieve voorbereiding bezig onder leiding van EX Grand Prix winnaar in Lierop, Marc de Reuver. Ook hij is er bij in Lierop evenals Scott Smulders en Quentin Prugnieres van WZ Racing en Nico Greutmann, die vorig jaar de ADAC Youngster Cup titel in de wacht wist te slepen.
De 125cc klasse wordt net als altijd vuurwerk. De jonge talenten staan te springen om aan het seizoen te beginnen. Dean Gregoire, Dani Heitink, Jarne Bervoets, Tyla van de Poel en vele andere zullen het op moeten gaan nemen tegen o.a. Cole McCullough en Ryan Oppliger. In dezelfde klasse als de 125cc gaan ook de dames van start. De Nederlandse toppers Lynn Valk en Shana van der Vlist hebben hun deelname aan het evenement al toegezegd en gaan er alles aan doen om het de 125cc rijders moeilijk te maken.
Maar er gaan nog meer toppers die naar Lierop komen waaronder wereldkampioenen en verschillende rijders die in het verleden Grand Prix’s hebben gewonnen. Deze namen zullen we in een volgende update bekend maken.
Koop nu uw kaarten in de voorverkoop en ontvang een korting. U kunt nu al hier kaarten kopen.
Voor meer informatie over de Dutch MX Season Opener in Lierop kunt u kijken op www.maclierop.nl
Foto: Fullspectrum Media, Eric Laurijssen, Floris van den Elsen
Nieuwe Bering Lady Siberia: Comfort, stijl en bescherming in één
Bering heeft al meer dan 50 jaar ervaring in het vervaardigen van motorkleding. Voor 2024 hanteert Bering hiervoor de segmenten Escape, Urban, Ultra-Urban, Non-Polluting en Quiet. Binnen de Escape line-up is er nu de Lady Bering Siberia. Deze complete set, inclusief jas, broek en handschoenen, biedt veerkracht, comfort en stijl in één. Voor de avontuurlijke motorrijdster die de gebaande paden achter zich wil laten. Elke rit wordt een opwindend avontuur met Siberia.
Bering Siberia Motorjas
De jas kenmerkt zich door de regular-fit snit, wat naast een ultiem draagcomfort ook een goed sluitende pasvorm garandeert. Om de pasvorm nog verder te laten aansluiten is de Bering Lady Siberia voorzien van verschillende verstelmogelijkheden. Onder andere rondom de taille en polsen. Verder valt aan het uiterlijk natuurlijk het nieuwe logo van Bering links bovenin en op onderrug op. Voor extra zichtbaarheid is de Bering Lady Siberia daarnaast voorzien van de reflecterende The Signal delen op de schouders en rug.
Uiteraard is de Bering Lady Siberia voorzien van CE-gekeurde protectie. De Omega EN1621-1 Level 1 protectie bevindt zich in de ellebogen en schouders en is eenvoudig uitneembaar voor wie de jas wil uitwassen. Daarnaast is de Bering Lady Siberia standaard voorzien van een CE back-protector vak.
Door het BWTech Classic Membrane is de Bering Lady Siberia waterproof. Waardoor de jas het gehele jaar door gedragen kan worden. Om voldoende warmte te bieden op de koudere dagen, komt de Bering Lady Siberia altijd met de uitneembare Shelltech Super voering. Op de warmere dagen biedt het ADS ventilatiesysteem dan weer voldoende verkoeling.
Om de praktische inzetbaarheid nog verder te vergroten is de Bering Lady Siberia motorjas voorzien van twee buitenzakken, twee binnenzakken en een speciale portefeuille zak.
Bering Lady Siberia Motorbroek
De Bering Lady Siberia motorbroek is gemaakt van dezelfde materialen als de Bering Lady Siberia motorjas. Hierdoor sluit deze naadloos aan en is zelfs eenvoudig door middel van een rits aan de jas te bevestigen. Het Bering logo vindt u terug op de heupband en de linker zak. The Signal op de onderbenen aan de achterzijde vergroot de zichtbaarheid. De Fibre Tech 600D stof zorgt voor voldoende slijtvastheid en dus een veilige rit. Uiteraard is de Lady Siberia motorbroek ook voorzien van CE- gekeurde protectie van Omega. Deze bevinden zich op de knie en de heup, volledig en eenvoudig uitneembaar.
Daarbij is de Bering Lady Siberia motorbroek voorzien van dezelfde BWTech Classic Membrane en Shelltec Super voering om de broek niet alleen waterproof, maar ook warm te maken. De Lady Siberia is hierdoor ook alle seizoenen inzetbaar.
Bering Siberia motorhandschoenen
Om de set compleet te maken en volledig te laten aansluiten bij de adventure rijdster biedt Bering naast de Lady Siberia motorjas en motorbroek, ook de Lady Siberia motorhandschoenen aan. Naast de passende kleurencombinatie, vergroot ook The Signal de herkenbaarheid. De combinatie van Fibre Tech 600D en geitenleer biedt naast voldoende comfort, ook de veiligheid en slijtvastheid die een rijdster van Bering verwacht. De geitenleren palmen bieden de flexibiliteit om de motor optimaal te bedienen, terwijl er door de extra verstevigingen dus alsnog die slijtvastheid is. Het waterproof membraan en de Thermal Wadding voering maken de Lady Siberia motorhandschoen daarnaast geschikt voor de meest extreme omstandigheden. De extra lange manchet van de handschoen zorgt daarnaast voor een goede winddichtheid. Door de dubbele sluiting rondom de pols, blijft het draagcomfort gegarandeerd. Het handige Sensor System maakt het mogelijk om telefoon of navigatie ook te blijven bedienen met handschoenen aan.
Stap in de wereld van avontuur en kies voor de Bering Lady Siberia combinatie. Speciaal voor de introductie van de Bering Lady Siberia, is er daarnaast de kleur Black/Grey beschikbaar. Deze kleur is ook voor de heren variant mogelijk.
Maatvoering, kleuren en prijzen Lady Siberia
Maatvoering Lady: T0 tot en met T6 (jas en broek) T5 tot en met T9 (handschoenen
Kleuren Lady: Black/Grey, Grey/Blue/Red en Beige/Grey/Orange
Prijs: €259,99 (jas), €249,99 (broek) en €79,99 (handschoenen)
Maatvoering, kleuren en prijzen Heren:
Maatvoering: S tot en met 4XL (jas en broek) T8 tot en met T13 (handschoenen)
Kleuren: Grey/Blue/Red en Beige/Grey/Orange
Prijs: €259,99 (jas), €199,99 (broek) en €79,99 (handschoenen)
FMX-wereldtopper Dany Torres over MotoManiac 2025: “Het wordt een ongelooflijke show”
Salto’s achterover, voorover, indrukwekkende tricks en dat allemaal op een crossmotor. Welkom in de wereld van Freestyle Motocross, beter bekend als FMX. Begin mei strijkt de absolute wereldtop neer in het GelreDome in Arnhem tijdens MotoManiac 2025. Een nieuw motorsportevenement en meteen het grootste FMX-spektakel van Europa. Ook FMX-legende Dany Torres is van de partij. De Spaanse stuntrijder legt aan ons uit hoe deze sport in zijn werk gaat.
Iedereen heeft het weleens gezien: motorcrossers die over gigantische schansen vliegen en in de lucht bizarre stunts uitvoeren, zoals een achterwaartse salto. Dany Torres is één van de grootste namen in de FMX. Op zijn zeventiende maakte hij al zijn eerste backflip en nu – twintig jaar later – behoort hij nog steeds tot de absolute wereldtop. Met talloze prijzen op zijn naam is Torres een ware legende binnen de sport. Tijdens MotoManiac 2025 zal hij zijn spectaculaire tricks laten zien in het GelreDome. Maar eerst geeft hij alvast een spoedcursus: ‘Freestyle voor dummies’.
MotoManiac 2025: grootste Freestyle Motocross (FMX) event van Europa komt naar Nederland!
Dany, kun jij uitleggen wat Freestyle Motocross (FMX) is?
Het is een vorm van motorcross waarbij we spectaculaire sprongen maken vanaf een schans. Tijdens de sprongen voeren we allerlei tricks uit. Degene die de mooiste en beste tricks laat zien, wint. Het is een geweldige show voor het publiek!
Hoe worden de tricks beoordeeld?
Een jury beoordeelt de sprongen. Je kunt punten scoren op variatie, moeilijkheidsgraad, uitvoering en landing. Iedere jury beoordeelt op zijn eigen manier; de criteria zijn erg breed. Gemiddeld maken we per evenement zo’n vijftien tot twintig sprongen.
Je stapt niet zomaar in de wereld van FMX. Wat is de achtergrond van de meeste rijders?
Bijna iedereen begint met motorcross, zo ook ik. Daarnaast heb ik aan supercross (indoor) gedaan voordat ik met freestyle begon. Je hebt een uitstekende motorcontrole nodig om deze sport te kunnen beoefenen. FMX had mij al heel snel in zijn greep!
Het moet een bijzonder moment zijn om je eerste backflip – een achterwaartse salto – te maken. Kun je je dat nog herinneren?
Als je eenmaal ondersteboven bent, is er geen weg terug… Op dat moment ben je je niet echt bewust van wat er gebeurt. Het gaat allemaal heel snel, haha. Ik denk dat ik zeventien jaar was toen ik mijn eerste backflip maakte.
Inmiddels ben je 37 jaar en heb je een lange carrière achter de rug. Wat zijn je hoogtepunten?
Het winnen van de wereldtour in 2011 was een geweldig moment in mijn sportcarrière. En in 2012 behaalde ik een bronzen medaille tijdens de X Games in Los Angeles, een jaarlijks evenement voor extreme sporten. Dat was voor mij echt iets ongelooflijks!
Hoe kun je je onderscheiden in FMX en wat zijn de moeilijkste tricks?
Als FMX-rijder moet je veel lef hebben en geen angst hebben voor de tricks, want zonder dat kom je niet verder. Je kunt je onderscheiden in FMX door een goede variatie in je uitvoering en natuurlijk door tricks met een hoge moeilijkheidsgraad. Tegenwoordig zie je veel dubbele backflips en combinaties met frontflips. Dat zijn op dit moment, denk ik, wel de moeilijkste tricks die er worden uitgevoerd.
En om welke tricks sta jij bekend?
Ik denk door mijn combinatie van backflips met andere stunts.
Je bent drie jaar gestopt en in 2023 weer begonnen. Waarom was dat?
Ik was drie jaar met pensioen vanwege meerdere knieoperaties. Uiteindelijk voelde ik mij weer goed genoeg om opnieuw van de motor te kunnen genieten. Momenteel denk ik niet aan stoppen. Hopelijk duurt het nog vele jaren voordat ik mijn laatste wedstrijd rijd.
Het is ook een gevaarlijke sport, want als een sprong misgaat…
Ja, in deze sport kan één fout ernstige blessures veroorzaken. In mijn carrière heb ik maar liefst 28 operaties ondergaan.
28 operaties! Waarom blijft het nog steeds leuk?
Het is de adrenaline en het risico dat deze sport zo mooi maakt. Daarnaast is het geweldig om het publiek te zien genieten.
Hoe train je voor de tricks?
Veel rijders trainen in schuimbakken, maar dat is niet iets wat ik heel leuk vind. Daarnaast moet je fysiek in topvorm zijn. Het is heel belangrijk om veel te stretchen en je flexibiliteit op peil te houden.
Hoe groot is de wereldtop en in welk land is de sport het populairst?
De wereldtop wordt steeds breder. Er zijn ontzettend veel rijders in FMX en het is geweldig om te zien dat er telkens weer jong talent opkomt. Ik kom zelf uit Spanje en in Europa zijn er veel evenementen, maar ik denk dat FMX het populairst is in de Verenigde Staten.
Met wat voor type motoren wordt er gereden en hoe zit het met de afstelling?
We rijden met crossmotoren. Zelf gebruik ik een Yamaha 250cc-tweetakt. De vering is het belangrijkste onderdeel als het gaat om afstelling; die moet perfect zijn om de sprongen goed uit te kunnen voeren. Daarnaast worden in FMX het stuur en een paar andere details op de motor aangepast om de tricks mogelijk te maken.
Wat kan het publiek verwachten van het evenement in Arnhem?
Het wordt een ongelooflijke show waarin je de beste freestyle-rijders in actie ziet en kunt genieten van spectaculaire tricks. Het wordt echt een geweldige avond. Een tip: let goed op tijdens de tricks, want ze gebeuren razendsnel en je kunt er gemakkelijk eentje missen. Ik wens het publiek alvast veel plezier en ik ga mijn uiterste best doen om een aantal geweldige tricks te laten zien!
| Het grootste FMX-evenement van Europa! |
| Op 3 mei 2025 verandert het GelreDome in Arnhem in het epische decor van de allereerste editie van MotoManiac – een grensverleggend motorsportevenement dat voor het eerst Freestyle Motocross (FMX) en indoor trial combineert. Als het grootste FMX-evenement van Europa én het enige in Nederland, is dit dé kans om wereldkampioenen in actie te zien. Naast Dany Torres maken ook grote namen zoals Maikel Melero, Fred Wasner en Benoit Bincaz hun opwachting. Deze wereldtoppers laten hun ongeëvenaarde skills zien onder de meest uitdagende omstandigheden, terwijl spectaculaire showelementen het visuele spektakel naar een ongekend niveau tillen. Maar MotoManiac biedt méér dan motorsportstunts van wereldklasse. Het programma is een compleet entertainmentpakket met een internationale DJ, pyro-artiesten en verrassende acts die het publiek van begin tot eind op het puntje van hun stoel houden. Dit sensationele evenement is een onvergetelijke ervaring voor iedereen – of je nu komt met familie, vrienden of collega’s. MotoManiac is de perfecte avond uit, voor jong en oud, voor fans van extreme sporten en voor iedereen die op zoek is naar een avond vol adrenaline! Kaarten zijn verkrijgbaar vanaf €39,50 via motomaniac.com. |
Herman Brusselmans: ‘Beloof mij dat jullie nooit zo’n gevaarlijke motor zullen berijden’
Ieder seizoen heeft wel iets specifieks. In de lente dartelen de lammetjes in de wei, in de zomer zweet iedereen zich te pletter, in de herfst vallen toch zeker wel de bladeren van de bomen, en in de winter is de kans groot dat je een snotneus oploopt, begint te hoesten en te proesten, en als het ietwat gevroren heeft, zou je op weg naar de bakker nog uitglijden ook, en eventueel je stuitbeen breken, wat zeer pijnlijk is, en je moeilijkheden geeft bij de ontlasting. Mijn eigen favoriete seizoen is uiteraard de lente. Ik herinner me dat ik in april van 1964 in de Simca 1200 van m’n vader zat, samen met hem, m’n moeder, m’n broer, en m’n zusje. We reden naar Duitsland, waar we vertier zouden zoeken in het pretpark Das Pumpfernolle, dat toentertijd zeer befaamd was, mede door de talloze attracties, bijvoorbeeld Der Schmuz, waarbij je met hoge snelheid een verticale afdaling maakte die je de stuipen op het lijf joeg. Derhalve mochten m’n broer, m’n zus en ik van onze ouders niet plaatsnemen in Der Schmuz, ook al omdat er de week ervoor een ongeval mee was gebeurd, met negen doden, onder wie een tweeling van zes jaar uit de Nederlandse stad Zaandam. Maar goed, niettemin amuseerden we ons een paar uur in Das Pumpfernolle, en toen reden we terug naar huis. Op een bepaald moment, net voor de grens tussen Duitsland en België, werd de Simca van m’n vader, die zich voortbewoog met een matige snelheid van negentig kilometer per uur, voorbijgeflitst door een motor, die minstens de honderdtachtig per uur haalde. ‘Wat is dat voor een gek,’ zei m’n vader, ‘beloof mij, kinderen, dat jullie nooit zo’n gevaarlijke motor zullen berijden.’ We beloofden het, al dacht ik bij mezelf: zo’n motor is fantastisch, en m’n vader mag willen wat hij wil, maar ooit zal ik zo’n motor bezitten.
Herman Brusselmans: ‘Zullen dit m’n laatste motoren worden?’
Die gedachte zou later tot de werkelijkheid leiden, en toen ik m’n eerste motor kocht, de MZ 150 cc in 1991, was m’n vader zeer ontstemd, maar ik dacht: vader, ga in het bos kakken. Na de MZ volgden diverse andere motoren, en zo vele, vele jaren later, terwijl zowel m’n vader als m’n lieve moeder al lang overleden is, ben ik zeer blij met m’n Triumph Street Triple 765 R en m’n Triumph Speed Twin 1200 Breitling. De lente is nog steeds m’n favoriete seizoen, ook om met de motor te rijden, maar ik rijd evengoed in de andere seizoenen. Zo redeneerde ik niet lang geleden: ‘Ik ga ‘ns een winters ritje ondernemen.’ Ik rijd om en om met de Street en de Breitling en thans was de Breitling aan de beurt. Ik kleedde me aan in m’n motorkledij, met een extra trui onder m’n winterjas, en in m’n garage startte ik de Breitling. Dat wilde ik althans doen, maar hij sloeg niet aan. Wat zouden we nou krijgen? Ik probeerde diverse keren, maar nee, hoor, het lukte niet. Ik dacht: ik geef die verdomde Breitling een paar schoppen, het zal dan wel lukken, maar nee, de Breitling vertikte het. De accu had het opgegeven, en m’n oplader was ik kwijtgeraakt tijdens de verhuizing in 2023. Daarom belde ik naar Triumph-dealer BMC in Assenede, en een uur lader kwam baas Daniël een nieuwe oplader installeren. De volgende dacht startte de Breitling alsof het niks was, en ik ondernam een winterse rit naar de streek Lendelede-Lievegem-Ursel, waarbij ik bijkans het loodje legde van de koude. Hoe dan ook is ieder seizoen geschikt voor de ware motorrijder, al kijk ik telkens weer uit naar de lente, en dit jaar ga ik misschien een ritje ondernemen naar het nog steeds bestaande Das Pumpfernolle, en wie weet schraap ik de moed bij elkaar om mij in Der Schmuz te begeven.
